1227 resultaten.
middagoverpeinzing
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
586 enkel de winterzon die naar binnen sijpelt
de tafel en kast met ‘n zijden glans bekleedt
louter ‘t huiselijk getik van de oude pendule
die de tijd meer ruimte geeft, de uren lichter
en wat langer duren laat
alsof er niets meer bestaat noch telt dan dit
ene verstillend moment dat ook mij omhult
zo roerloos omvat
terwijl mijn pen op…
gekweekte vormen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
699 de bunkers van een koude dag
rusten broze levens)
heel zacht
licht er het kunstmatig weten
in de afgemeten norm van diens balans
een vormendans versiert voorwaar
wat strakke stropakketten
thans gefermenteerd
tot groei
als vervormde bruidsboeketten
geven ze in volle bloei
hun beste tijd aan lekker eten
rond van geur verkleurt hun glans…
Papier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
745 'k Voel wat ik voel
voor de val zich inzet
'k Liep de tegels
d' een na de ander
Mij vleiend op het gras
onder de druiven
Verloor mijn gedicht
geleidelijk glans
Hoe effectief toch is
ware genegenheid
Als liefde plotseling
uit de lucht komt vallen?…
lichtkoepel
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
491 parelmoer en water…
onder een oppervlak van kou liep liefde mee
warme truien elders als een extra jas
de ganzenpas van twee
hand in hand en zijn glimlach smolt
rond wat ik kon vertellen
blij, ontvangen door een hart
dat meerdaags gaf en bovenal het kindergraf
dat licht verstuurde
uit haar dood
dankbaarheid was groot, groter nog
mijn glans…
Straffeloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
552 De eerste glans van de eeuwigheid
dwarrelt over winterland en onbuigzame wezens
zoals schurken, dichters en duiven
die straffeloos regels breken.
*** *** ***…
rouw
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 hun voordeur zwijgt
het raampje blijft angstvallig dicht
geen licht
naar binnen, of er uit
een koude ruit
die spiegels aan de einders rijgt
haar wereld zwijgt, de zijne huilt
rond de knop schuilt nog de glans
van onvergetelijke vingers, zachtjes ingewreven
door de tijd
en spijt om oude uren
want wat kwijt is, wandelt mee; het leeft…
A Christmas Carol
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
699 mijn feestgewaad bestaat uit glans…
de rood- en gouden schijn
van allen, die vandaag nog snel iets willen zijn
de haren doen
en onverhoopt
hun schoenen vullen met verwachting
met als klap op dertien pijlen
in haast hun laatste wensen veilen
binnen huiselijke kring
er mocht gezongen worden naast de kerk
(het zwerk, gevuld met wind en…
een open deur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
524 in de kamers van gisteren
huist het gevoel van vandaag
ik had je graag zoveel langer gekend
maar wie je was is als de glans
van kleine korrels liefde, kleurrijk
als het glas
dat zuiver uit schoon zand bestaat
het schittert…
aan het eind van dit decennium
schuurt pijn nog immer voort
en hoort mijn hoofd jouw stemmingsdrang
vrolijk, als…
Dicht bij jou
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
830 ingetogen gedaante
Vingers glijden
Over toetsen
En raken jouw
Luisterende ziel
Ultieme verklaring
Van verlangen
Van dromen
En wachten
Ik wacht op jou
Doorzie mij
Hier ben ik
Zo dichtbij
En toch
Levens verwijderd
Van haar, zijn inspiratie
En wanhoop
Zien we daar
Niet allemaal
Ons eigen verlangen
Naar die hartstocht
De glans…
long time... no see
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 vanuit het glazen huis dat vrijheid heet
fluistert een decreet rond veilige besluiten
achter ruiten blinkt slechts zwart
beplakt, waar duister rauw doortrokken
wordt door smart
een hart klopt hoopvol binnen dat
wat zuiver ademend, de roep van leven weet
zelfs nu
na zoveel jaren
onderdrukt het beeld vol gas
met glans de vuile spiegel…
De droom in het avondlicht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
829 Met de glans op jouw lippen verzegel jij onze film
hierdoor wandel ik verlicht voor de laatste keer mee.
Tijdens de passage galmt de herinnering over de golven
de frequentie deint uit jouw keel en verbreedt mijn inzicht
met lichtpunten aan de horizon die vloeiend verschijnen
reikt mij jouw mimiek om te stralen in het avondlicht.…
Uitzien naar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Nederlands kroonprins
verlangt naar iemand
voor heel het leven
vele meisjes begeren hem
hij verstaat de kunst
van vrouwen bekoren
maar de goede vriendinnen
schuwen de lichtstralen
die koninklijk bestaan
doorpriemen met een glans
vol harde verkenningsdrift
zij verkiezen
de zachte zoele schaduw
binnen de dichte struiken
van minder…
Nooit genoeg van het leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Toekomstmogelijkheden die niettemin
iedere nieuwe dag iets geven met een
beminnelijke glans, die ongeacht het
aantal levensjaren zich voordoen als
een nieuwe kans.…
Essentieel begrip voor kerst en vrede
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
527 Als wij eens de vrede van Kerst
Echt zouden leren begrijpen
Weer wensen het ware geluk
Liefde voelen en tonen voor alle mensen
Bereid tot delen van voedsel en bezit
Dan zou de aarde hemelse glans vertonen
Vrij van jaloezie en haat
Wat scheidt ons nu dan nog ver van liefde
Door egoïsme en dom gedrag
Nee, als wij werkelijk Kerst leren begrijpen…
Onder stroom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
762 Voor jou wil ik een liedje schrijven
omdat ik je graag zie,
maar steeds breng jij me van mijn stuk
- zo mooi is je melodie
Voor jou wil ik iets vrolijks schrijven
omdat ik je zo mag,
maar steeds breng jij me van mijn stuk
- zo lief is je schaterlach
Voor jou wil ik wel walsen schrijven
omdat ik van je glans,
maar steeds breng jij me van…
Anders dan anders
netgedicht
3.4 met 78 stemmen
446 in verschijningsvorm
op tal van plaatsen
toch weer anders
dan anders ook onder
dezelfde omstandigheden
nee ik heb geen gouden
bloemen om jou te geven
wel mijn met een
gouden glans
gevulde ogen meer
dan 21 karaat echte
liefde direct warm
terugstralend anders
wordt liefde koud
alleen ingepakt door
afstand in de kleur
onbereikbaar…
Onder de huid van het zwerk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
457 Er is een siddering
voor het breekt —
een glans
alsof de hemel zelf
een wond voorbereidt.
Ik sta
in het midden van niets
terwijl kleuren kermen
langs de randen van mijn gezicht.
Wat binnen was
wil naar buiten,
wat naamloos bleef
begint te schreeuwen.…
‘t voorbije getijde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
292 botergaar druipt
langs mijn kin
in mijn schoot
‘t vocht
dat deze trage dag
haar glans geven zal
mijn zachte zucht naar meer
vruchten van verlangen
lyrisch fladderende vlinders
zo’n zon die aanvoelt
als dat prilste begin
toen
van ‘t voorbije getijde
terwijl ik zit te eten
blijven beelden nog
als bladeren hangen
aan stelen van…
Strijd.
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.061 Jouw mooie groene ogen,
waar de glans is uitgeslopen.
Zag je vechten en hopen.
Voelde je moed.
Zag je weer even lopen.
Het voelde zo goed.
Toch kun je dit niet winnen,
De strijd is te zwaar.
Je weet nu diep van binnen
Het einde is daar.…
IJstocht
gedicht
3.5 met 46 stemmen
27.923 De velden schijnen
Ons tegen met dezelfde gele glans,
Die ook op ’t hardblauw vlak aan de balans
Der schaatsen ontschampt in bestoven lijnen.…
HET KIND.
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.101 Ogen kijken zonder glans
zo wezenloos de wereld in
niets lijkt meer op dat kind van toen
het leven heeft voor haar geen zin.
Ze loopt door plassen langs de straten
verdriet vult nu haar hele leven
het kind zijn heeft te kort geduurd
haar onschuld heeft ze moeten geven.…
Koningin
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
6.807 Alle angsten die tellen in het leven
komen langs zoals het klokje tikt
maar zijn van nature ondergeschikt
in de glans van vreugde verweven
Alle pijnen kunnen je niet deren
elke traan glinstert als een juweel
en God wat zijn het er veel
die de waarde van bezieling leren
Onmacht word omgezet in wil en wens
kritiek heeft nooit echt kunnen…
zonder titel
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.461 zijn stoel was leeg
het was nog zo pas
dat hij daar in zeeg
in zijn wereld met
het zijden kussen;
tot op de draad toe
versleten en aftands
met zijn zetel nog slechts
verbonden door twee lussen
zacht met verloren glans
ik voel, hij is niet weg
ruik de geur van zijn huid
zijn ongewassen haren
deel het verdriet
van zijn verloren bruid…
Woestijnroos
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.301 Ontdaan van grijs macabere dans
verdrongen strepend licht
dat wankel schrijvend dicht
de hemel van zijn verloren glans.
Onder de nacht van schetsend zwart
onttrokken van haar zomergewaad
het roodomrand het zuiver agaat
getroffen in haar verlaten hart.…
Verdwenen
hartenkreet
4.3 met 31 stemmen
1.837 Liefde waar ben je nou
Voel me zo intens leeg
Mis de glans de warmte
Die elk geluk oversteeg
Kloppend hart in m'n lijf
Gevuld met dikke tranen
Vlinders die er verdrinken
En zich in de hemel wanen
Gedachten blijven komen
Ik voel me zo erg bezeerd
Je beeld zo dichtbij en echt
In mijn ziel geprojecteerd
Mijn dagen zijn lang en stil…
vullen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 (toen de lucht zich terugtrok
in amber en turquoise wist ik, dat de avond zoeter was)
geef me je hart- gééf het
laat de aarde achter in zijn werelddans
voorbij de glans van klatergoud
en overschot
schuddebuikend ligt de dag
achter valse wolken, het spiegelbeeld van nu
verlaat de avondval
en witte vogels draaien rond een nieuwe maan…
Kurhaus, een rendez - vous
netgedicht
4.9 met 22 stemmen
688 De rode tapijten, de fresco´s,
de koperen glans van het luchtpaleis
aan de rand van de grijskoude zee.
Met een tas vol kaarslicht
klik-klakt de betoverende dame
resoluut door de klinkende galerijen.
De passie der verwarrende krullen
op de bleke kussens.
Het blozende gelaat
van de diepe omhelzing.…
Ja, ze was een meisje
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
772 ze
voorbij mijn triomferende blik
die avond liep ik in de tuin
de wind ging me voorbij en
zakte in de wolken toen ik met
dit gedicht op mijn huid
de hemel betrad
door de spiegel heen
spuugde ik nog een laatste keer
op de vleesgeworden woorden
ik draaide me om naar
het kind tussen de sterren en
wiegde het in mijn armen
een glans…
Welkom aan de nacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
776 mijn handen op mijn buik
centrum van voel in leven
vingers dansen op stille hartslag
onbeweeglijk sierlijk stil
Ogen sluiten aards bestaan buiten
een wimperkussend welkom aan de nacht
sterren fonkelen mijn afscheid
geruisloos vaarwel - ik wacht
en was zwart ooit zwaar
waar kleuren hun licht schenen
nu is het hoop in donkere dagen
de glans…
Een nieuwe kans
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
657 eerst een fossiel
toen een berg met jong gras
en begreep dat dat fossiel
mijn oude leven was
Toen bekeek ik de berg
zag in 't maagdelijk gras
een hele nieuwe weg
die nooit betreden was
Ik keek goed om me heen
het gras nog ongemaaid
God had door fossielen heen
nieuw leven ingezaaid
Toen het fossiel verdween
kreeg mijn leven nieuwe glans…