Alle inzendingen over glans

1227 resultaten.

Sorteren op:

middagoverpeinzing

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
enkel de winterzon die naar binnen sijpelt de tafel en kast met ‘n zijden glans bekleedt louter ‘t huiselijk getik van de oude pendule die de tijd meer ruimte geeft, de uren lichter en wat langer duren laat alsof er niets meer bestaat noch telt dan dit ene verstillend moment dat ook mij omhult zo roerloos omvat terwijl mijn pen op…

gekweekte vormen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 699
de bunkers van een koude dag rusten broze levens) heel zacht licht er het kunstmatig weten in de afgemeten norm van diens balans een vormendans versiert voorwaar wat strakke stropakketten thans gefermenteerd tot groei als vervormde bruidsboeketten geven ze in volle bloei hun beste tijd aan lekker eten rond van geur verkleurt hun glans…

Papier

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 745
'k Voel wat ik voel voor de val zich inzet 'k Liep de tegels d' een na de ander Mij vleiend op het gras onder de druiven Verloor mijn gedicht geleidelijk glans Hoe effectief toch is ware genegenheid Als liefde plotseling uit de lucht komt vallen?…

lichtkoepel

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 491
parelmoer en water… onder een oppervlak van kou liep liefde mee warme truien elders als een extra jas de ganzenpas van twee hand in hand en zijn glimlach smolt rond wat ik kon vertellen blij, ontvangen door een hart dat meerdaags gaf en bovenal het kindergraf dat licht verstuurde uit haar dood dankbaarheid was groot, groter nog mijn glans…
switi lobi30 december 2012Lees meer >

Straffeloos

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
De eerste glans van de eeuwigheid dwarrelt over winterland en onbuigzame wezens zoals schurken, dichters en duiven die straffeloos regels breken. *** *** ***…

rouw

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 572
hun voordeur zwijgt het raampje blijft angstvallig dicht geen licht naar binnen, of er uit een koude ruit die spiegels aan de einders rijgt haar wereld zwijgt, de zijne huilt rond de knop schuilt nog de glans van onvergetelijke vingers, zachtjes ingewreven door de tijd en spijt om oude uren want wat kwijt is, wandelt mee; het leeft…

A Christmas Carol

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 699
mijn feestgewaad bestaat uit glans… de rood- en gouden schijn van allen, die vandaag nog snel iets willen zijn de haren doen en onverhoopt hun schoenen vullen met verwachting met als klap op dertien pijlen in haast hun laatste wensen veilen binnen huiselijke kring er mocht gezongen worden naast de kerk (het zwerk, gevuld met wind en…
switi lobi24 december 2013Lees meer >

een open deur

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
in de kamers van gisteren huist het gevoel van vandaag ik had je graag zoveel langer gekend maar wie je was is als de glans van kleine korrels liefde, kleurrijk als het glas dat zuiver uit schoon zand bestaat het schittert… aan het eind van dit decennium schuurt pijn nog immer voort en hoort mijn hoofd jouw stemmingsdrang vrolijk, als…
switi lobi16 februari 2014Lees meer >

Dicht bij jou

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 830
ingetogen gedaante Vingers glijden Over toetsen En raken jouw Luisterende ziel Ultieme verklaring Van verlangen Van dromen En wachten Ik wacht op jou Doorzie mij Hier ben ik Zo dichtbij En toch Levens verwijderd Van haar, zijn inspiratie En wanhoop Zien we daar Niet allemaal Ons eigen verlangen Naar die hartstocht De glans…

long time... no see

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
vanuit het glazen huis dat vrijheid heet fluistert een decreet rond veilige besluiten achter ruiten blinkt slechts zwart beplakt, waar duister rauw doortrokken wordt door smart een hart klopt hoopvol binnen dat wat zuiver ademend, de roep van leven weet zelfs nu na zoveel jaren onderdrukt het beeld vol gas met glans de vuile spiegel…

De droom in het avondlicht

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 829
Met de glans op jouw lippen verzegel jij onze film hierdoor wandel ik verlicht voor de laatste keer mee. Tijdens de passage galmt de herinnering over de golven de frequentie deint uit jouw keel en verbreedt mijn inzicht met lichtpunten aan de horizon die vloeiend verschijnen reikt mij jouw mimiek om te stralen in het avondlicht.…

Uitzien naar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 602
Nederlands kroonprins verlangt naar iemand voor heel het leven vele meisjes begeren hem hij verstaat de kunst van vrouwen bekoren maar de goede vriendinnen schuwen de lichtstralen die koninklijk bestaan doorpriemen met een glans vol harde verkenningsdrift zij verkiezen de zachte zoele schaduw binnen de dichte struiken van minder…

Nooit genoeg van het leven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 525
Toekomstmogelijkheden die niettemin iedere nieuwe dag iets geven met een beminnelijke glans, die ongeacht het aantal levensjaren zich voordoen als een nieuwe kans.…

Essentieel begrip voor kerst en vrede

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 527
Als wij eens de vrede van Kerst Echt zouden leren begrijpen Weer wensen het ware geluk Liefde voelen en tonen voor alle mensen Bereid tot delen van voedsel en bezit Dan zou de aarde hemelse glans vertonen Vrij van jaloezie en haat Wat scheidt ons nu dan nog ver van liefde Door egoïsme en dom gedrag Nee, als wij werkelijk Kerst leren begrijpen…

Onder stroom

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 762
Voor jou wil ik een liedje schrijven omdat ik je graag zie, maar steeds breng jij me van mijn stuk - zo mooi is je melodie Voor jou wil ik iets vrolijks schrijven omdat ik je zo mag, maar steeds breng jij me van mijn stuk - zo lief is je schaterlach Voor jou wil ik wel walsen schrijven omdat ik van je glans, maar steeds breng jij me van…

Anders dan anders

netgedicht
3.4 met 78 stemmen aantal keer bekeken 446
in verschijningsvorm op tal van plaatsen toch weer anders dan anders ook onder dezelfde omstandigheden nee ik heb geen gouden bloemen om jou te geven wel mijn met een gouden glans gevulde ogen meer dan 21 karaat echte liefde direct warm terugstralend anders wordt liefde koud alleen ingepakt door afstand in de kleur onbereikbaar…

Onder de huid van het zwerk

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 457
Er is een siddering voor het breekt — een glans alsof de hemel zelf een wond voorbereidt. Ik sta in het midden van niets terwijl kleuren kermen langs de randen van mijn gezicht. Wat binnen was wil naar buiten, wat naamloos bleef begint te schreeuwen.…
Pixan30 april 2025Lees meer >

‘t voorbije getijde

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 292
botergaar druipt langs mijn kin in mijn schoot ‘t vocht dat deze trage dag haar glans geven zal mijn zachte zucht naar meer vruchten van verlangen lyrisch fladderende vlinders zo’n zon die aanvoelt als dat prilste begin toen van ‘t voorbije getijde terwijl ik zit te eten blijven beelden nog als bladeren hangen aan stelen van…
R.E.N.S.30 september 2025Lees meer >

Strijd.

hartenkreet
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.061
Jouw mooie groene ogen, waar de glans is uitgeslopen. Zag je vechten en hopen. Voelde je moed. Zag je weer even lopen. Het voelde zo goed. Toch kun je dit niet winnen, De strijd is te zwaar. Je weet nu diep van binnen Het einde is daar.…

IJstocht

gedicht
3.5 met 46 stemmen aantal keer bekeken 27.923
De velden schijnen Ons tegen met dezelfde gele glans, Die ook op ’t hardblauw vlak aan de balans Der schaatsen ontschampt in bestoven lijnen.…

HET KIND.

hartenkreet
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.101
Ogen kijken zonder glans zo wezenloos de wereld in niets lijkt meer op dat kind van toen het leven heeft voor haar geen zin. Ze loopt door plassen langs de straten verdriet vult nu haar hele leven het kind zijn heeft te kort geduurd haar onschuld heeft ze moeten geven.…
Moeke7 juli 2004Lees meer >

Koningin

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 6.807
Alle angsten die tellen in het leven komen langs zoals het klokje tikt maar zijn van nature ondergeschikt in de glans van vreugde verweven Alle pijnen kunnen je niet deren elke traan glinstert als een juweel en God wat zijn het er veel die de waarde van bezieling leren Onmacht word omgezet in wil en wens kritiek heeft nooit echt kunnen…
oepsie27 september 2003Lees meer >

zonder titel

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.461
zijn stoel was leeg het was nog zo pas dat hij daar in zeeg in zijn wereld met het zijden kussen; tot op de draad toe versleten en aftands met zijn zetel nog slechts verbonden door twee lussen zacht met verloren glans ik voel, hij is niet weg ruik de geur van zijn huid zijn ongewassen haren deel het verdriet van zijn verloren bruid…

Woestijnroos

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.301
Ontdaan van grijs macabere dans verdrongen strepend licht dat wankel schrijvend dicht de hemel van zijn verloren glans. Onder de nacht van schetsend zwart onttrokken van haar zomergewaad het roodomrand het zuiver agaat getroffen in haar verlaten hart.…

Verdwenen

hartenkreet
4.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.837
Liefde waar ben je nou Voel me zo intens leeg Mis de glans de warmte Die elk geluk oversteeg Kloppend hart in m'n lijf Gevuld met dikke tranen Vlinders die er verdrinken En zich in de hemel wanen Gedachten blijven komen Ik voel me zo erg bezeerd Je beeld zo dichtbij en echt In mijn ziel geprojecteerd Mijn dagen zijn lang en stil…
car3 februari 2005Lees meer >

vullen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
(toen de lucht zich terugtrok in amber en turquoise wist ik, dat de avond zoeter was) geef me je hart- gééf het laat de aarde achter in zijn werelddans voorbij de glans van klatergoud en overschot schuddebuikend ligt de dag achter valse wolken, het spiegelbeeld van nu verlaat de avondval en witte vogels draaien rond een nieuwe maan…
switi lobi18 november 2012Lees meer >

Kurhaus, een rendez - vous

netgedicht
4.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 688
De rode tapijten, de fresco´s, de koperen glans van het luchtpaleis aan de rand van de grijskoude zee. Met een tas vol kaarslicht klik-klakt de betoverende dame resoluut door de klinkende galerijen. De passie der verwarrende krullen op de bleke kussens. Het blozende gelaat van de diepe omhelzing.…

Ja, ze was een meisje

netgedicht
4.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 772
ze voorbij mijn triomferende blik die avond liep ik in de tuin de wind ging me voorbij en zakte in de wolken toen ik met dit gedicht op mijn huid de hemel betrad door de spiegel heen spuugde ik nog een laatste keer op de vleesgeworden woorden ik draaide me om naar het kind tussen de sterren en wiegde het in mijn armen een glans…

Welkom aan de nacht

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 776
mijn handen op mijn buik centrum van voel in leven vingers dansen op stille hartslag onbeweeglijk sierlijk stil Ogen sluiten aards bestaan buiten een wimperkussend welkom aan de nacht sterren fonkelen mijn afscheid geruisloos vaarwel - ik wacht en was zwart ooit zwaar waar kleuren hun licht schenen nu is het hoop in donkere dagen de glans…

Een nieuwe kans

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 657
eerst een fossiel toen een berg met jong gras en begreep dat dat fossiel mijn oude leven was Toen bekeek ik de berg zag in 't maagdelijk gras een hele nieuwe weg die nooit betreden was Ik keek goed om me heen het gras nog ongemaaid God had door fossielen heen nieuw leven ingezaaid Toen het fossiel verdween kreeg mijn leven nieuwe glans…