1774 resultaten.
Geknield bij Argos’ graf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
456 ‘O!,
soms voel ik mij verwant aan jou,
soms voel ik mij, zoals jij je vaak
alleen gevoeld moet hebben.
Zo ik,
al heb jij dat nimmer kunnen bevroeden.
Net zomin jij ooit de bedoeling begreep
of hebt geweten waar ik ben geweest,
welk ‘n hondenleven ik heb geleden,
van binnen; al die kwellingen
die mijn ziel ontelbare keren door-
sneden…
‘graf-fitty’ (of hoe je iemand inmetselt)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
349 al timmerde hij
aan de schutting
voor de taal
uit zijn mond
hij sloeg zijn vingers kapot
(zodat hij niet meer typen kon)
brak zijn hoofd op de keien
(want ook al het denken
moest eraan geloven)
reed zich in de kreukels
op een writer’s block
(met stoker achter de deur)
edoch
slierten van woorden
rommelend als lawines
boorden…
Pasen
poëzie
2.5 met 10 stemmen
3.546 Op Goede Vrijdag
Is Hij begraven,
Niet in een graf - zijn graf was het hellevuur-,
Doch zondagmorgen
Was Hij weer opgestaan,
Ging door de velden,
Glimlachend vredig
Naar de hemel van blinkend blauw.…
Caliostro
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
882 Beroemde Caliostro - Graaf,
Mijn trouwe dienaar en nog vriend,
Door jou werd ik eenmaal bemind,
Ik denk dat jij ook mij begraaft.
En jij maakte mij vele dingen:
Een glimworm, theeboom, gouden ringen,
Zodat ik wakker werd met schrik -
en een vraag: zeg Magier, wie ben ik?…
Songfestival
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
699 Het oosten delft gezwind het westers graf.
De kwaliteit wordt onbeschaamd geveld.
Waar buren hypocriet de buit verdelen
daar laten wij ons nimmermeer bestelen.…
GNODVER !
snelsonnet
3.7 met 22 stemmen
1.870 “Ik, Willem Barentsz, keer mij in mijn graf.
Op Nova Zembla doodden zulke beren
mijn mannen, en nu hoor je lui beweren:
“Wat lief….” Ik vind dat bij de beesten af.
Bespottelijk, dat men zo’n beer beschut.
Hier past mij slechts een welgemeend: “Da’s knut !”…
geboeide rouw
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.776 tergend langzaam
gaat zij
langs het graf
handen strak geveld
tranen kukelen
met doffe plof
in het grijze
niet lang
luchten reizen
sneller
overlopen heimwee
verwelkte kussen
nooit meer dansen
ze samen
onder de maan
en margrieten…
1 november
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.120 stille tranen vallen
op het roze marmer van je graf
vervlogen beelden
flitsen herinneringen
je bent ... niet meer
maar toch ..aanwezig
gisteren
eeuwen geleden
en toch dichtbij
morgen onzeker
gisteren verleden
waar lach en traan
verweven zijn
© marijket…
Van Vincent voor Mama
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.402 Wat je niet hebt geweten,
mijn straten waren leeg,
geen bloemen op het graf,
de dauw die vroor, oor
aan een zijde, en olieverf
mijn geweten wiste
met vele bloemen
zo scheen de zon, in
het woud mijner dommen
op linnen doek mijn streken,
nooit geweten, dat je het wist…
Nefertari
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
511 Hoe stoffig is het dal
Waar de wereld niet mooier bloeit dan
In het graf van Nefertari
Mij wordt de adem benomen door gele bloemen
Blauwe vogels en de koningin badend
Waar ikzelf tot haar intimi behoor
Het is mijn leven dat haar aantast
Bij iedere ademtocht
Ontneem ik haar meer kleur…
daar ga je
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.602 liever op de stoep
iemand roept
een naam
daar ga je
altijd in de tijd gegaan
de zon houdt van de maan
een naam
daar ga je
niets liep op rozen
vaarwel verhaal in mij
een naam
daar ga je
dan
daar ga je
dan
dan ga jij
een naam
zomaar
rozen op een graf
daar ga je…
't Leed van de winter
poëzie
4.5 met 2 stemmen
926 't Graf is Gods akker:
Jesus zal komen;
Alles herleeft.…
OEF...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.012 kom daar vandaag
nog maar eens om
lees ik juist over
een beroving met geweld
op een oude man van 85 jaar
die op het kerkhof
het graf van
zijn vrouw bezoekt
of het stelen van een
rolstoel aangepast busje
van afhankelijke mensen
dan begrijpt u wel
wat ik bedoel…
ROEDEL DER WAANZIN
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
794 en dan creëert de onmens zichzelf
vanuit de angel van zijn bestaan
de eeuwige dood is een metgezel
die zijn ontvankelijke geest beheerst
hij versleept en dumpt de medemens
als lijk naar opnieuw gedolven graf
waar zijn roedel heer en meester is
eigen zelfdood niet ontwijkt…
Doortocht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 In de hemel verdien ik
gratis boodschappen
voor op je graf.
Een bloemenzee
voor aan het stuur
van je nieuwe scootmobiel.
Wat je ervan bakte
reist voor altijd
met me mee.…
Onderliggend lijden
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
542 Die staan alvast met een been in het graf,
Corona maakt wat graag het klusje wel af.…
Verdraagzaamheid.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.125 Wie aan dat Woord de beste uitleg gaf,
Onthult eens de and're zijde van 't graf.
Maar die zich grondde op 't Woord en broeders van zich stiet,
Gewislijk, die begreep het niet.…
kraai
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 maar wel twee eksters
bij het kleine graf
een kraai met een noot
zonder concessie…
vergeten is een kunst
snelsonnet
4.5 met 17 stemmen
734 ze hebben weer een document verloren
en lachen vals, de kous is voor hen af
ze nemen 'het' belust mee in hun graf
maar maken eerst een feest van nepverhoren
een schaterlach maakt heel de rel compleet:
de massa hebben we weer lekker beet!…
In eenzaamheid verglijdt de tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
641 Eenzaamheid is een ver huis
Een bemost graf, foto van een vrouw
Een kalender met verjaardagen
Dat tikkend klokje op de schouw
De flat is comfortabel, het eten goed
De verwarming staat op 20
Ik kijk uit naar het lieve meisje
dat elke week mijn voeten doet…
Frontjas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
377 Ik nader de vijand
en verschuil me
tot het donker wordt
Ik graaf me in, sluip
's nachts in mijn frontjas
om het terrein
te egaliseren
voor een verrassingsaanval
op een geschikt moment
Vechtend tegen de slaap
sta ik in de greppel te bijten
op de punt van mijn tong
en in de verte te turen
Op mijn schouderflappen
prijken mijn insignes…
De oude dames in Den Haag
netgedicht
3.5 met 457 stemmen
52.218 levendige leeftijden
blijven de stad verleiden
autootje déjà vu
alpinootje écru
argeloos geëxalteerd
halsje verkeerd
onmiskenbaar waarachtig
verborgen kreukelachtig
vanzelfsprekend charmant
op oubollig-goede stand
lieten de graven van weleer
zich altoos behagen
door de oude dames
uit ‘s-Gravenhage.…
Zomermaan
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.077 waar burgers uit gevlucht zijn door oorlogen
mensenkennis in armoede moest leven
een zuchtend zomers landschap
strekt zich uit in groen zwijgen
het liefdeshart wordt onrustig
onder helder licht van de zomermaan
de geur van takken witte rozen
afscheid van een wereld vol illusies
een laatste zomeravond bij de kust
om nog eenmaal jouw graf…
Verloren stem
snelsonnet
3.3 met 36 stemmen
3.256 Het hoofd van school, de dokter, de agent
Ze hebben ons respect totaal verloren
Geen mens wil nog hun wijze lessen horen
Ze worden genegeerd, bedreigd, miskend
Zal ook de laatste zijn gezag verliezen
Als wij de burgemeester straks gaan kiezen?…
Ik neem genoegen met
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 Ik neem genoegen met het korter durend graf
Van die nog leven en wellicht
Al waait de wind
Het eeuwig nieuwe kaf in hun gezicht
Een laatste keer zich wenden
Naar nevels op het groene land het nieuwe licht
De eeuwig klare beek uit het gedicht
Om mij al ziende vager uit te zenden
Ik accepteer ik zak eens
Als ook de bodem hen omarmt
Voorgoed…
Maatstaf?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
477 Boven de doden staan, een
handreiking naar het eindig,
zoals ze vroeger leefden, zijn
de overlevenden van nu, hun
schaduw gisteren verweten,
draagt de baar in eigen zicht,
en zonder het te weten, schijnt
de zon in ieders graf, de dood
als maatstaf werd gemeten, werd
voor hen, die de waarheid hebben
voorgeschreven, de grootste straf.…
Volmaakt
gedicht
4.4 met 11 stemmen
23.626 In vers gras vrijen
om later
veel later
in de dood nog even
na te geuren
als hooi
------------------------------------------
uit: 'Werkboek, bloemlezing 1983-2010'.…
Gekist
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
524 M'n graf versmaadt het vals gelach.
Regeren blijft de laffe haat.
Ik ben de kleine frontsoldaat :
gekist. Ik droomde met geduld.
De schuldigen, vermomd vol onschuld :
ze doken weg terug in staat !
Ik ben gedood, niet voor de staat.
De oorlog maakt de vrede niet,
het land niet vrij. Hij brengt verdriet.
Ik was de kleine frontsoldaat.…
Gisteren zag ik je nog
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
741 We zullen ons samen niet meer 'bescheuren'
Aan je graf zullen we staan.
Toch ben ik blij
Je te hebben gekend.
En weet je, als ik het mens zie bukken,
Zal ik aan JOU juist denken.
Dag vent!…
ik zal zien
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
787 er zit een nachtuil
op het randje
van het raam
je blaast ernaar
en danst de hora
voor jou alleen eb
straks draait de
veertiende dag zich om
toch zijn er hoge golven
binnen zitten koningen
de bekers al geheven
hun voeten op je graf
even was jij god…