1853 resultaten.
De schildwachten
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.032 De glans van mijn pijn bederft de eetwaar
En de hoop die spartelt in het achterhuis
De opstand is te vroeg uitgebroken
De meineed nog te vers en onversneden
De schildwachten steken de rivier over
Het hout is droog, de takken scherp
De rovers weigeren zich over te geven
Uit hun handen valt een lege vaas
Het was midden november en het water…
Doe het zelf
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
732 Hout is mijn wapen,
touw mijn gedicht.
Ik leun achterover,
bewonder mijn werk.
Het helt wat over,
hangt naar de kerk.
Ik ben het licht,
niks kan me raken.
Heb niemand nodig
om me los te maken.…
VOORJAAR
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
627 Op een bed van veren weiden
met een ledikant in Jugendstil
van duurzaam hout en canadaspijlen.
De airconditioning op windkracht 1
Ietsjes onrustig onder lichtjes infrarood
wacht april de eerste weeën af,
bladerend in een vierkleurenkataloog.
De bomen wiegen zachtjes al…
Houtbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
451 Ik zie blank hout
het is eiken, geloof ik
dat houdt levenslang
de dood doet niet mee
aan de uitverkoopwoede
schreeuwende letters als
nu kopen pas in 2015 betalen
zijn aan hem niet besteed
al laat ik mij nog niet kisten
die mooie zilveren draagbeugels
op stelling twee neem ik vast mee
wat zal mijn laatste lach
stralend zijn…
Ruimtijd
netgedicht
4.6 met 38 stemmen
1.202 Leven buiten alle vakken
van de hulpeloze horde
wachten tot de mokers hakken,
wet van deze wereldorde
ingedeeld in centimeters
van spijkerharde hokjesgeest
strikken wij de laatste veters
nog voordat we er zijn geweest
liggen in een houten jasje
krap gestapeld voor de ruimtijd
botten met een uitrijpasje
grondgedachte zonder afscheid.…
Tijdloos
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
774 We laten ze niet achteloos liggen
nadat ze zijn gevallen
onze dierbare medemensen
ze zouden er trouwens
niet fraaier op worden
Voor het finale vallen
wel links laten liggen
later toch mee prevelen
in krokodillentranen
aan de rand van de aarde
Geknakt majestueus hout
kan zonder monument
dat is het zelf
bij nacht en ontij
om mij te…
Dichte mist
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
507 de nacht tekent figuren in dichte mist
gezichtslozen gaan aan hem voorbij
nu er voor de maan geen doorkomen aan is
bomen staan als houten harlekijnen
ondoordringbaar het bos waar hij happen
uit knipt om zich 'n weg te banen
lopend in cirkels verslikt hij zich
in datgene dat hij altijd al vreesde
aan de grond genageld gaat op in zijn angst…
Niets van vermetel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
552 De grootste vrees van
nevels en sluiers
is de dans van een storm
die het dode hout
komt wegblazen
Wij zijn veelal door
een dwaze waas getemd
doch blijven van binnen
helder en ongeremd
In schimmen soezen wij
in onverwachte vertrekken
in dampige dimensies
totdat de onbeweeglijke dood
transparant opstaat.…
Koningin van het woud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 heb het bos ontsloten
bomen en struiken
zichtbaar gemaakt
het wild
heeft een bosrand
de vennen verwaterd
pas later
plag ik de hei
kan ik jou blij ontvangen
weet jouw verlangen
als koningin van het woud
een landhuis van hout
dit beschermd gezicht
wil ik jou gaarne geven
om er samen voor altijd te leven…
Toegang tot de polder bij avond
gedicht
3.0 met 6 stemmen
4.742 Langs een wilg met dode toppen,
een geschoren hoge
in zijn blaren onverminkte haag,
een door waaiend hout beschaduwd
raamloos muurvlak, blinde boerderij,
buiten bomen, hellende, de holle wei,
lichten aan de einder,
vuurtorenlicht, een donker zwijgend paard dichtbij.
----------------------------------------------------
uit: verzamelde gedichten…
portret van het engelenmeer
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
545 waar kan ik schuilen
als alles ongrijpbaar wordt
mijn lichaam in het water komt
en weigert te drijven, zelfs niet
in een enkel beeld, de ogen wijd
ik zie wat ik zie
het is onbegrijpelijk
hoe de geur blijft hangen
het rottend hout en hoe het huis
zich verwijdert
ik hoor het in de nacht
het pootjebaden van de dood
op de bodem ligt…
arbre érotique
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.024 de vrouwelijke rondingen
zo dikwijls teder betast
door mannenhanden schonken
het hout de intense warmte
die zo onontbeerlijk is
voor wat het is geworden
ik schiet nog snel even een foto
voor dagen van groot verlangen…
Algemene taal na klap
gedicht
2.9 met 7 stemmen
3.918 Geef een Fransman, een Engelsman
een klap met een houten hamer
en luister
of geluid
nog met landstaal
in verband gebracht kan worden
Indien klap hard
daarna vergelijken:
het geluid van een slapende Fransman
het geluid van een slapende Engelsman
Universele grammatica en fonetiek
van slaapgeluiden zonder woorden
--------------------…
Goeie Goed
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
652 Het goeie goed
Hangt op een knaapje
Aan de hoge rug
Van de houten stoel
Voor het bed boven
In de slaapkamer.
Het goeie goed,
Broek geperst, gevouwen,
Hemd gewassen, gestreken,
Jasje geschuierd, gelucht,
Schoenen eronder,
Glanzend gepoetst.
Het goeie goed wacht,
Liefdevol tot het laatst.…
Het strand.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
955 een kind speelt
in ’t schelpenzand tussen ’t vuil
net als vele andere kinderen,
laten zij zich niet hinderen
door plastic, patatzakjes, ijzer,
hout en ander afval
zelfs niet door een stinkende
aangespoelde blauwe kwal
of door de paardenvijgen in ’t zand
kinderen spelen slechts lekker op het strand…
Overbruggen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 We zijn
bekend met
oever en wal
met gras begroeid
beschoeid
met palen of hout
De waterloop
driftig
soms ijskoud
We nemen onszelf
in de tussentijd
.....de maat
Het overbruggen
in ons
als 'n voetveer verankerd.…
oude Friese Schouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
699 een oude Friese Schouw is zíj
zoveel meer dan geurend hout
penseelstreken op wit papier
zij weet van harde winters
en van de jonge mei
zij is een oude boot
en zóveel meer
dan alle Friese meren
de tijd ligt stil
In haar verweerde schoot
.
aquarel Friese Schouw ; van Jan van der Steen…
bestaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 de taaie vlieren
stervende stakkerds
meer dood dan levend
buigen zich naar het
land om de zoute
zeewinden langs de
kust te trotseren
geharde judasoren
verteren het hout van
de geplaagde vlieren
om bij vrieskou even
te verschralen en zich
in betere tijden vol
te zuigen met vocht
alles buigt onder
het gewicht van
het verraad…
Geruwde wol
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 het schoteltje
bewoog op geruwde
wol wel geen grote
uitslagen het
kopje was nog vol
de houten
planken kierden
en de warmte
kraakte alle
kanten heen
zo ontspon zich
een licht gevecht
om wie er nu
de precieze
aandacht trekt
tot oma zich uit de
fauteuil verheft de
koektrommel
luchtigjes opent
met goedgeefse trek…
Twee Dansers op de dansvloer
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
1.047 Hij poseerde graag als hout,
zoals dat ene hout waarvan de dansvloer is gemaakt
Deed zich voor als die boom,
Met brede stronken, maar zwak, toen hij eenmaal was omgezaagd
En zij, zij poseerde als danseres
zoals die ene vrouw, die op TV haar faam verwierf
Maar stopte haar swingende heupen,
toen na elf jaar, haar idool stierf
In de…
MARIA-TEN-HEMEL-OPGENOMEN EEN 2 LUIK, 15 AUGUSTUS 2025
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
478 weg, weg, weg
Neen Ze hangt nog
als gekroonde Oermoeder
met opgedragen dopelingen
onder Haar, voor Haar, aan Haar, Zij die
zonder seksuele geslachtsgemeenschap
een Jongen wierp, een man, een vent
Hij is niet ver te zoeken
ik vind Hem aan het houten kruis
ik hoor een enorm zangkabaal
dubbelkorig met groot orkest
Bach's Matthëus Passion…
Nostalgie
hartenkreet
3.1 met 25 stemmen
9.034 Draag je waarschijnlijk een houten jas!…
alleen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
958 Ik heb van binnen vele lagen
Die je niet zomaar dichtvouwt
Ik stel geen pompeuze vragen
Jouw verhaal laat mij soms koud
Alleen
Ik heb geen hart van steen
Ik heb ook geen kop van hout
Ik kijk altijd om me heen
Aan eindes knoop ik een touw
Alleen
Alleen zijn in mijn diepste
In de grond van mijn hart
Daar wil ik zijn het…
innemend
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
930 is laven
ter ontschaven
van weerbarstig
kreupel
hout van 't woud
al heel jong
gekapt bekneveld
gebutst domme nagels
zomaar in getimmerd
uitgedroogd ingeteerd
afgestempeld verzegeld
voor onbekend en onbestemd
ziet nu:
loten lopen uit
lang leve de brouwerij
zo ziet men maar
nog ongelaafd
is onbeleefd…
Glimmend Goud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 soms een zomerse zon,
warme warmte, blijken van blijheid
dan weer regent het,
eenzame somberheid
de jutter met zijn
potten en hout, zonnig goud
op een eenzame somberheid,
alleen.
hij brouwt vanalles,
uit de zoute zee
hij kent de kleur
en weet de waarde
van het kleine beetje
Glimmend Goud op aarde…
Ga niet door start
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
1.741 Al zal er geen as waaien
over de Straat van Gibraltar
en al zal er geen hout in de
aarde van Granada rotten,
wanneer ik nu vertrek
zal het voor altijd zijn.
De gamelan heeft de flamenco
doen verstommen,
de buffels in het rijstveld
malen niet om matadors.…
Hadden je geveld
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
711 ze hakten niet
maar zaagden met
de tand des tijd
het echte hout uit
jouw zo kostbaar lijf
ze hadden je geveld
de stronk bleef staan
wortels nog onaangetast
ze lieten je begaan
dachten je voor uitgeteld
maar jij weerbarstte
hun geweld en ontknopte
in een vrijheidsring die
takkenhoog zijn lente vierde
in een zomer die nooit kwam…
Smisse je
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
526 ik beukte, hamerde en sloeg
nagelde, spijkerde een schroef
krijtte, zaagde en spleet
kerfde, vijlde en sleep
ik pinde, boorde en trilde
schaafde, schuurde en schilde
lijmde, plakte en kleefde
verfde, lakte en zweefde
immer
totdat het niet meer klopte;
het geen hout meer sneed
en 't kind was dichtgetimmerd.…
Bezichtiging der landerijen
gedicht
3.7 met 25 stemmen
7.721 We rijden in mijn houten wagen
door de dageraad,
langs wat getoverd werd uit zaad
in het land dat ik ontgang.
Stop bij een bron:
de wielen branden in de zon.
Wil je nog beter zien
wat ik met jou begon,
dan stappen we in mijn luchtballon.
-----------------------------------------
uit: 'Net als vroeger', 1970.…
Zomerbeek 2005
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.157 De beek in verval
ontdiept zichzelf met kreukelig blad
en met zand van hogere lagen
ze kruipt weg in de schaduw
van verwilderend hout
fijnstof met het sijpelende water
zichtbaar waar de zon wat ruimte krijgt
het nazomerlicht breekt brokkelig
de schaduw die over haar stroomgebied hangt
stuiptrekkingen
van een lang gerekt bestaan…