640 resultaten.
Lijf
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
727 Mijn voeten
brengen me op paden en in landen
die ik niet had kunnen raden
aan kusten en op stranden,
ze lopen en ze dragen mij,
ze dansen met me,
geven kansen aan me,
ik neem foto's van mijn tenen
van mijn benen.
Ze vragen mij
wanneer ik teveel loop,
stil te staan.…
Afstand
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
784 Ik had je nooit,
nooit zo moeten laten gaan
Niet zo,
in die laatste dagen,
uren van je leven
Ik blijf maar denken,
er bij stilstaan
Denk niet,
dat ik het mezelf,
in mijn tijd hier,
ooit nog kan vergeven
Want papa
Ik heb de kansen
laten liggen
toen ik ze kreeg
Besefte niet zo goed
de waarde
Had nog zoveel,
heel veel willen zeggen…
Mike & Bianca
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
769 Gewoon een zandbak
waar twee kinderen spelen
van net acht jaar oud, en toch
alsof ze al jaren lief en leed delen
zij geeft eventjes die plastic schep
hij geeft eventjes dat emmertje zand
en allebei hopen ze stiekem op
eventjes een aanraking van elkaars hand
maar hun kansen op een aanraking
is als zand tussen hun vingers door gegleden
het…
Genoteerd, niet genoemd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 korsten van honger
achtergebleven in vette pannen; onaanraakbaar
voor schurende ogen langs hemelgewelven
men zei mij met beide benen te dansen
in een soort luchtledig dan
hoewel met gesloten beurs beklonken
hoef ik niet meer zo nodig
onder valse hoop te bedelven
ach, ik leef door ogen,
vensters van kinderlijk genoegen
Komen er nog meer kansen…
Spijt
gedicht
5.0 met 7 stemmen
19.017 Maar de jaren zijn verstreken
en de kansen zijn verkeken.
Moest die kist weer opengaan
geen stuk vlees zat er nog aan.
Priesters zalven en beloven,
maar ik kan het niet geloven.
Neen, er is geen wenden aan:
als wij dood zijn is 't gedaan.
Ja, gedaan. Wat helpt mijn klagen?…
Vogelgriep
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
830 In een Chinese megastal
greep het zijn kansen
en vloog businessclass
in weldoorvoede ganzen.
Door die eigentijdse hub
weet het pijlsnel te verkassen,
de vogelclub waarin het woont,
achterlatend als karkassen.…
50 JAREN TEL JE EN NU!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.812 Met 50 gaat het grote tellen beginnen
niet het aftellen, juist het optellen
van wat je hebt bereikt, verkregen, ontvangen
Soms blijft de teller bij 2 hangen
soms slechts bij 1:
Die grote eerste eigen plaats:
de compilatie van jezelf met
je verleden, je heden, je kansen,
je bedreigingen, je winst, je verlies
en het netto resultaat van 50…
twijfels
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
547 verwarring die het kan geven
Een tijd in verwarring moeten leven
Omdat we twijfelen over de keuzes die ons worden gegeven
Terwijl we het beste gewoon na ons hart kunnen leven
Twijfel niet aan het gevoel wat je hart aan je geeft
Volg je hart en weet dat je leeft
Twijfel niet om het oude te laten
Soms kan je het ouwe beter los laten
Nieuwe kansen…
Iedereen doet er toe
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
519 ultiem gedicht, maar altijd onvoltooid ,
beeltenis van muzen, de verpersoonlijking
van het individu die in een oogopslag
de wereld zou kunnen verrijken
het maakt verschil, zonder alles met
elkaar te vergelijken hoor hoe de
donderwolken breken op het aanbeeld
van de zon, elke straal of vonk geeft
een ander beeld van diversiteit
van kansen…
Ik plaats zelfbewust mijn afdruk in het zand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Met iets van ego zul je
spoedig leren, dat er geen kansen aan je
voorbij behoeven te gaan.
Ik plaats zelfbewust mijn afdruk in
het zand; ga voorbij aan de tegenvoeten.
Ik zoek die klaver tussen de hei; waarvoor
ik mijn wereld viermaal wens te groeten.…
Liefde geeft bescherming
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
462 mee rondlopen
Maar:
De liefde die we voor
iemand voelen
Is een veilig gebied
En daarom een uitstekend beginpunt
De geliefde
Is een haven
Waar je hart
Toevlucht kan zoeken
Iemand die je begrijpt
Met je meeleeft
En bereid is
Voor je te zorgen
En hoe wonderbaarlijk het ook is
Die ene iemand is genoeg
Elke dag bevat
Talloze kansen…
In een oogopslag?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
373 Door een wereldse oogopslag,
ontblote handen de kansen tellen
maar altijd doorslaan de andere kant,
waar de dove netels, onverwoestbaar
blijken in hun soort, waar oudste
wetten in emotie zich herhalen,
zittend op de blaren van onzin
die kritiekloos wordt aangenomen,
de willekeur herboren wordt tussen
de rails van geboorte tot de dood…
- Geen titel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Neem kansen, grijp punten.
Maak er eindzinnen van.
Want het einde is nabij,
Ik geraak op in de negen.
Het wordt terug tijd voor een nul in mijn verhaal.
Dat zal mijn armen terug doen leren schrijven.
Naast de uwe,
Die zullen bezwijken in de hoge zijn gezag.…
Naakt en alleen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
157 blijft waken
terwijl de uren traag de tijd verteren
maar nooit is er een ooit in het heden
het oude missen knaagt aan nieuwe liederen
de weemoed blijft de harde rust ontwrichten
misschien mag jij weer vrolijk buiten dansen
met dichtersvolk in verre vreemde landen
bevrijd van knellende en zware banden
krijgt jouw verloren charme nieuwe kansen…
Mijn Ziel
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
1.998 Ik kan niet meer
ik ben helemaal op
Zoveel kansen keer op keer
maar nu word ik gek in m'n kop!
Ik mag mezelf niet gaan verliezen
kan niet anders dan dit stoppen
Moet echt voor mezelf gaan kiezen
zorgen dat m'n hart weer normaal gaat kloppen.…
De dood is geen geliefde bruid
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.273 Magere Hein gaf mij zijn koude hand
en sprak: Kom even bij me staan
Hou jij mijn zeis heel even vast
'k Heb nog een lange weg te gaan
Hoe zijn mijn kansen? zei ik stoer
Heb ik bij jou nog wat krediet
Of ligt de dood reeds op de loer
En weet ik het alleen nog niet.…
Klein testament
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
684 Ach, konden we maar terug
gaan naar die lentetijd, te
verdwalen in de regenbogen
van beider ogen, in overtal
de kansen wogen, bevlogen
van geloftes naar de wereld
en onszelf, ingetogen
onbedorvenheid, fundament
van het onvermogen, de
kwalen van het ongeduld,
onbegrepen en miskend..…
De tuinman en de bloemenmeisjes
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.034 Subiet
benut hij slagvaardig z'n kansen,
want Iris en Roos, Marjolein en Margriet
gaan ieder de bloemenwals dansen
met Kees. 't Is een kerel die zichtbaar geniet.
Bij elk van hen maakt-ie 'n avance.
Hij plukt graag de dag en nog liever de nacht,
vooral met zo 'n lekkere meid.…
Op zoek naar de hemel
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.055 Eva Adams rechterhand
verbannen ver van schoonheid
regelrecht naar niemandsland
waar niets nog op een god lijkt
Ik poog het leven aan te gaan
met ’t engelenlicht in ogen
maar als de sluier zicht ontneemt
wordt het blinde hart bedrogen
O, naarstig zoek ik naar het pad
geëffend onder dwaallicht
voorbij klinkt dan het levenslied
als kansen…
Druiven aan de horizon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
484 Ik kan nog steeds niet zwemmen,
eb en vloed vloeien mij te vluchtig,
ik vermijd te staren naar de navel
van de onvoltooide tijden, waaruit
mensen hun kansen breiden uit het
avondlicht, verlichte schaduwen getooid met
penselen, vragen geschetst in aquarellen
op het canvas van een rode horizon.…
Voor morgen en overmorgen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
910 Dwaasheid, wijsheid, kleinheid, zorg
om anderen, vergeten en vergeven, kansen bieden en weten
dat je zelf gedragen bent, geliefd en door het licht omstraald.…
goed
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 alles begint dan weer van voor af aan,
verbijsterend hoe snel we dan vergeten
dat we telkens weer nieuwe kansen krijgen
om dezelfde vergissing opnieuw te begaan.
dat is goed.
vereisten, blinde plekken
en vaak veel dapper dom.
dat is hartstikke goed.…
De Week van ...
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
478 De Nationale Week van 't Onderwijs
Met smartboard, digitale klassenmap
Staat in het teken van
'Gelijke kansen'
Voor scholen van het type Iederwijs
Met rugzak, blond blank
bruin dik dom of knap
Een beetje als de Middenschool destijds
Op dinsdag krijgen ze
'Les van je leven'
Juf Jet als rolmodel, Mo als
idool
Een voorbeeldideaal…
Waar het woord mij voorblijft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
242 Ik draag mijn lot
tussen letters die schuiven
als kiezels over een tafel vol kansen.
Ik leg mijn woord degelijk, eerlijk
maar jij vindt altijd dat ene
dat glanst als een schelp in het licht.
Je zet quartz, mythe, fjord,
woorden die ruiken naar verre kusten,
terwijl ik blijf steken in tak, maan, stil.…
Bezwering
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.643 Ah Toeval die de valse kaarten schudt
mijn kansen verkut.
Er gaan geruchten.
Een holle stem met 7 echo's
zou zich door onze dromen mengen.
De zondvloed is een schrikbeeld
een pittig hapje
Mmmm watertanden bij een fatale afloop
de mooie dood aan flarden lachen
Nog even dan.…
Hersentumor
gedicht
3.6 met 65 stemmen
38.185 weg wil, die de taal versplintert
tot onverstaanbare klanken en de wilde blik
in haar ogen verankert, woest om zich heen
slaat, aan haar zinnen knaagt, herinneringen
loswrikt, tegen de toekomst aanhikt, hij vreet
zich een baan door haar hoofd, hij knabbelt
aan haar wilskracht, tast aan, valt aan, heeft
niet de wil om te leven, ach nee, kansen…
Dagdroom
gedicht
4.4 met 102 stemmen
20.038 Ik zing mijn liedje
van verlangen elders, wacht mijn kansen
en ontdek de tafel. Voor je het weet ben ik
alweer broodnodig in de keuken.
Daar tref ik dan mijn witte keukenprins en paard.
Hij tilt mij achterop en samen kiezen wij het ruime sop.
Zo af en toe steels achterom een kus, verraadt
zijn passie.…
Broos Gevoel
hartenkreet
4.5 met 30 stemmen
1.573 Mijn ziel is kwetsbaar en lijkt broos
Tranen staan op het punt door te breken
Ik verbijt mezelf maar voel geen grond
Voel scherpe pijn in mijn hart steken
Voor vandaag sluit ik alle gordijnen
Ga naar huis en rook nog een sigaret
Drink een borrel verban elke gedachte
Kruip diep onder de lakens van mijn bed
Morgen een nieuwe dag nieuwe kansen…
Uit de kast
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
648 De dichter verwekt de tekst in stilte,
verwerpt de kilte in z’n dicht, verbindt
zich met het vrouwelijke, bevlekt de
muzen, hij zingt het voort, belooft haar
eeuwig trouw, al lijkt dat kort, verkent
de verrukking van haar schoot en lende,
verdubbelt de hartslag, de uitputting
nabij, door kansen die ze hem bood,
zonder berouw en soms een…
Willem van Oranje
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
611 De kansen namen dan een keer,
jij leidde nu de Opstand,
werd stadhouder, eigenlijk Heer,
zelfs Vader van het vaderland.
Daar de Koning zelf niet komen dorst
kwam Alva met zijn horde.
Die Filip, paap en wrede Vorst,
liet jou heel laf vermoorden.…