Alle inzendingen over moe

2059 resultaten.

Sorteren op:

Leeg tot op de bodem

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 548
het licht lijkt vals dat lente straalt bloemen valer in hun trage groei gras oogt sprieterig wind dwaalt zonder richting aan te geven uit een verkeerde hoek en ik ben moe uitgeput en leeg tot op de bodem de winter was te lang om nog te groeien naar ontwaken laat mij maar slapen in mijn voorjaarsdip…

ik werp een steen in het heelal

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
de sterren zijn moe ze vallen een voor een mijn dromen uit ik ga niet meer naar binnen en verberg het heelal in mijn lichaam daar kan ik in het zwijgen alleen zijn, de dood laten sterven tegen muren van steen woorden verbranden, het rouwbeklag en de verzen die jij met grenzen overschreven hebt om de liefde te verliezen en uiteindelijk…

de componist van tijd

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 641
ik wil de merel zijn tussen nacht en dauw die dromen loslaat zich wendt naar het zaad van een volle dag zou ik dan weten wie ik ben de dagen terug, hart en honger 't vervreemden van het mooiste de lage tonen, moe gewaakt door het ontwarren van oude wind om dan alles weer in hetzelfde lied te herhalen…

Ahoy ...

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
Ahoy daar komt de dodenboot Met vluchtelingen klein en groot Wanhopig, hongerig en moe Varen ze naar Europa toe Geen Brom of kapitein staat aan het stuur Wie drijft, wie zinkt, het is een gruw'lijk avontuur De dodenboot is stil vergaan Er was alweer geen redden aan Ahoy Ahoy Ahoy ...…
trawant21 april 2015Lees meer >

avondrood

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
nu ben ik moe mijn oogopslag gaat neer het gapend gat der slaap slaat bressen in mijn volgezogen dag ongetwijfeld gaapt een lach om alles heen ik neem de pen ter hand, die eerst verdween in zwarte, oude lettergrepen gonst een oud verhaal zonder omhaal streep ik door…
switi lobi11 september 2015Lees meer >

DE WIND

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 455
nee de wind raast en fluistert ons niets toe hij vraagt het bij vlagen in razende meestal tedere vragen waarom wij mensen ons toch zo onnatuurlijk zijn gaan gedragen het maakt hem prikkelbaar en zo moe hij huilt huivert zo af en toe als een radeloze moeder om haar kind dat nooit luistert…
catrinus26 augustus 2020Lees meer >

de kracht van autisme (5)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 453
het is moeilijk ja als ik wil spelen om stil te zitten zonder te bewegen als ik opgewonden raak houd ik mijzelf bezig met springen en draaien ook al word ik duizelig overal spelen zij mijn handen en vingers het is wat ik nodig heb om schuil te vinden aan het einde van de dag als ik moe ben zal ik net als jij gewoon de ogen sluiten…

De boom

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
de boom reikt met zijn takken naar de hemel vragend om kracht   hij is oud en bezorgd om zijn bestaan   bomen om hem heen zijn omgevallen hij weet dat ook zijn tijd is gekomen   hij is moe zijn leven is geleefd    de boom reikt met zijn takken naar de hemel vragend om kracht   kracht om het onvermijdelijke te accepteren   ik voel…

Een sneeuw ligt in de morgen vroeg

poëzie
3.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 5.354
Een sneeuw ligt in de morgen vroeg onder de muur aan, moe en goed beschut en een arm kind komt toe en staat en ziet en met zijn voet gaat het dan schrijven over dit prachtige vlak en schuifelt licht bezonnen en loopt door, zijn mond trilt in het donker klein gezicht. ------------------------------------- uit: Verzen 1897…

water

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.052
zwemmen voor je kopje onder gaat, maar je bent moe, de vis in je is verdwenen en de golven worden steeds maar hoger je vecht tegen de golven, maar hoe harder je probeert hoe hoger de golven worden, iemand moet je redden ...voor je verdrinkt…

De stoel & zijn dichter

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.099
Hij praat met de stilte, wordt moe van zichzelf. zou een stoel willen zijn kon hij comfortabel in zichzelf gaan zitten schrijven dat hij gelukkig was. En was dat dan ook.…
Jan de Bas31 december 2005Lees meer >

afreisgedicht

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 708
de zomer moe van zonuren wacht op afscheid het verval nabij krijgt straks het wit van jouw huid zijn seizoen in de lange langzame trein naar morgen gaan wij als ongewisse reizigers teloor in de tijd op elk stopstation raken wij eenbeetje in onszelf verloren…

Ik kan niet lachen

poëzie
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 6.245
Ik kan niet lachen, ik kan niet wenen, Ik ben zo vreemd te moe, De zomer-pracht gaat henen, - Ik doe mijn ogen toe. Daar-binnen is het donker, Daarbuiten is het kil… Wat of dat flauw geflonker Van vèr beduiden wil? Zou dát het doods-uur wezen, Waar alles op zijn best, Verheerlijkt opgerezen Verschemert voor het lest?…

Riviervogel

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 696
Laat mij rusten in het land naast de rivier waar liefde leven schonk niet ooit of overmorgen nu lijkt me wel goed hoe moe denk je dat lamme vleugels kunnen zijn waar nog dalen als zelfs de zon geen dag meer halen kan enkel hier strijk ik de veren oeverloos naast mijn rivier…

het pad

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 881
sla het boek weer open de dagen vliegen voorbij te lang was jij gesloten te lang het verhaal in mij waar gaat de ontknoping naartoe soms is het een sprookje maar vooral een bitter traan de geest is moe voldaan de weg is nog lang het pad onder zon sterren en maan…

zegt men

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 579
Ze pikken het op Ze pikken het mee Onbewust gaat men in zee Hogerbewust zegt men ok Mee omhoog Omlaag Ga maar Al te graag Tussen regels en rellen tutjes en lellebellen paradijsvogels vuurkogels De druppels nog aan toe Vlieg mee Nog niet moe Vlieg heen Ook al is het niet met vleugels Maar te been…

In het nauw

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 526
Uitgeblust, steeds wankeler wordend, was zij onbetwistbaar te moe; haar bestaan was ernstig aangetast. Om de dingen anders te doen, moest zij in ballingschap; versmelten met de oneindig vernieuwbare bron.…

Zwak

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 540
Nu ren ik door haar gedachten en ben niet moe te krijgen zij moet haar rust weer vinden niet in mij maar om weer te leven en een eigen weg te lopen zij moet rust vinden in haarzelf.…

Ven bij maanlicht

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.508
De vissen zijn moe of verschuilen zich. Ook zij weten niet dat hun wereld een dode lampion weerspiegelt. Alleen mijn kijken hier verandert de natuur.…

een dag vol vragen

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.872
ik stel mezelf de vraag: wordt de zon nooit moe? wie geeft de zon te eten? wie zorgt er voor het licht? wie liet de zon zo leven? och wat een mooi gezicht! antwoorden krijg ik niet, ik maak me ook geen zorgen. dit is wat ik zie en ook de dag van morgen!…

Stille buit

hartenkreet
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.771
Moe van dat gebeuk, Dat geschreeuw En de snelheid van dat gegil. Het is over En uit. Uit! Dat beeld, dat geluid van dat gegrom en dat gedril. Ik doe en bedenk vanavond zelf wat ik wil! En dan dit nog geliefde stille buit Ik wil U vanavond aanvoelen diep onder mijn huid. En U aanhoren als rooskleurig geluid.…
Jan Hertog26 oktober 2009Lees meer >

Bij jou

hartenkreet
4.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.124
Mezelf warmen in je armen is alles wat ik wil Gewoon samen zijn het is goed wees maar stil Alleen het horen van je adem en het kloppen van je hart Dan kan ik eindelijk slapen ik ben zo moe en vol smart Ik voel liefde pure liefde mijn buik doet zoveel pijn Ik wil enkel en alleen heel dicht bij je zijn…
car1 september 2010Lees meer >

Ongekleed; de Kus (Auguste Rodin)

hartenkreet
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.766
Moe. Voldaan Hun lijven één lichaam Orgasme Héérlijk. Met reden…

Armpje klein

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 632
Dame in het kleine Is ze moe? Want ze legt een armpje op haar hoofd Zoals grote mensen doen O, ze is zo weerloos Tegen al dat geraas Ik vind haar grandioos Geef haar voorzichtig een verre zoen Als ze uit het zicht verdwijnt, ons allen de baas…

Elke dag gaat vanzelf voorbij

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 771
Ik zie het niet meer Ik kan het niet, blijkt elke keer Moe en zonder doel Alleen met mijn lege gevoel Elke dag gaat weer vanzelf voorbij Wat is er in dit leven voor mij Drama en geluk bij iedereen Mijn leven staat stil ik doe alles alleen Alleen en zonder doel Waar is het einde van dit nare gevoel…
Jvs17 september 2012Lees meer >

carrousel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 689
De aarde draait een baan in gang gezet door de passen van het rennend kind een slapende moeder cirkelt gevouwen in een houten zwaan moe van het geven blind voor de bellen.…
Imiza22 juni 2013Lees meer >

Nutteloos

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 633
pijn Een nutteloos gevoel Is dit nu mijn doel Kan ik voor niemand meer wat betekenen Je kunt nu even niet meer op mij rekenen Dat is wie ik nu ben In mijn hoofd hoor ik mijn eigen stem En pep mijzelf weer op Roep kwaad tegen mijn lichaam het is genoeg stop Nu moet ik steeds stil staan bij wat ik doe En dat maakt mij zo ontzettend moe…

Vluchteling

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 611
Achter de horizon heb ik gezwommen in een zee met bloed en tranen een afscheid was niet mogelijk mijn huis en hart zijn stil verbrand ik kan de liefde niet meer uit het verband rukken mijn ledematen zijn moe van het tevergeefs lopen en hopen dat de grenzen opengaan in nieuw verlangen zodat het leed zich kan berusten niet langer…
mobar14 september 2020Lees meer >

En je vloog......

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Gisteren was je vleugellam bewegingloos en zwaar moe gestreden blik naar beneden tot je eigen reflectie je de adem benam je keek jezelf recht in de ogen en sprak tegen jezelf waarom niet weg gevlogen? zoek de beweging die vleugels zijn er om te zweven zoek de ruimte en ga leven en je vloog.....…

Wanneer de dood weer

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
om ons heen draalt en stukje bij beetje jou de waardigheid van het leven ontneemt wil je nog harder bewijzen dat je nog lang niet klaar bent door te zeggen dat hij het bij het verkeerde eind heeft ga een straatje om zeg en met alles wat nog bezit verzet je je tot je echt niet meer kan het knokken moe bent omringen we jou met onze…
LadyLove27 oktober 2015Lees meer >