2059 resultaten.
Leeg tot op de bodem
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
548 het licht
lijkt vals
dat lente straalt
bloemen valer
in hun trage groei
gras oogt sprieterig
wind dwaalt
zonder richting aan te geven
uit een verkeerde hoek
en ik ben moe
uitgeput en leeg
tot op de bodem
de winter was te lang om
nog te groeien naar ontwaken
laat mij maar slapen in mijn voorjaarsdip…
ik werp een steen in het heelal
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
560 de sterren zijn moe
ze vallen een voor een
mijn dromen uit
ik ga niet meer naar binnen
en verberg het heelal
in mijn lichaam
daar kan ik in het zwijgen
alleen zijn, de dood laten sterven
tegen muren van steen
woorden verbranden, het rouwbeklag
en de verzen die jij met grenzen
overschreven hebt
om de liefde te verliezen
en uiteindelijk…
de componist van tijd
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
641 ik wil de merel zijn
tussen nacht en dauw
die dromen loslaat
zich wendt naar het zaad
van een volle dag
zou ik dan weten wie ik ben
de dagen terug, hart en honger
't vervreemden van het mooiste
de lage tonen, moe gewaakt
door het ontwarren van oude wind
om dan alles weer in hetzelfde lied
te herhalen…
Ahoy ...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 Ahoy daar komt de dodenboot
Met vluchtelingen klein en groot
Wanhopig, hongerig en moe
Varen ze naar Europa toe
Geen Brom of kapitein staat aan het stuur
Wie drijft, wie zinkt, het is een gruw'lijk avontuur
De dodenboot is stil vergaan
Er was alweer geen redden aan
Ahoy Ahoy Ahoy ...…
avondrood
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 nu ben ik moe
mijn oogopslag gaat neer
het gapend gat der slaap
slaat bressen in mijn volgezogen dag
ongetwijfeld
gaapt een lach om alles heen
ik neem de pen ter hand, die
eerst verdween
in zwarte, oude lettergrepen
gonst een oud verhaal
zonder omhaal streep ik
door…
DE WIND
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
455 nee de wind raast
en fluistert
ons niets toe
hij vraagt het
bij vlagen in razende
meestal tedere vragen
waarom wij mensen
ons toch zo onnatuurlijk
zijn gaan gedragen
het maakt hem
prikkelbaar en zo moe
hij huilt huivert zo af en toe
als een radeloze moeder om
haar kind dat nooit luistert…
de kracht van autisme (5)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 het is moeilijk ja
als ik wil spelen
om stil te zitten
zonder te bewegen
als ik opgewonden raak
houd ik mijzelf bezig
met springen en draaien
ook al word ik duizelig
overal spelen zij
mijn handen en vingers
het is wat ik nodig heb
om schuil te vinden
aan het einde van de dag
als ik moe ben
zal ik net als jij
gewoon de ogen sluiten…
De boom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
452 de boom reikt met zijn takken
naar de hemel
vragend om kracht
hij is oud en bezorgd
om zijn bestaan
bomen om hem heen
zijn omgevallen
hij weet dat ook zijn tijd
is gekomen
hij is moe
zijn leven is geleefd
de boom reikt met zijn takken
naar de hemel
vragend om kracht
kracht om het onvermijdelijke
te accepteren
ik voel…
Een sneeuw ligt in de morgen vroeg
poëzie
3.1 met 24 stemmen
5.354 Een sneeuw ligt in de morgen vroeg
onder de muur aan, moe en goed
beschut en een arm kind komt toe
en staat en ziet en met zijn voet
gaat het dan schrijven over dit
prachtige vlak en schuifelt licht
bezonnen en loopt door, zijn mond
trilt in het donker klein gezicht.
-------------------------------------
uit: Verzen 1897…
water
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.052 zwemmen voor je kopje onder gaat,
maar je bent moe,
de vis in je is verdwenen
en de golven worden steeds maar hoger
je vecht tegen de golven,
maar hoe harder je probeert
hoe hoger de golven worden,
iemand moet je redden
...voor je verdrinkt…
De stoel & zijn dichter
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.099 Hij praat met de stilte,
wordt moe van zichzelf.
zou een stoel willen zijn
kon hij comfortabel
in zichzelf gaan zitten
schrijven dat hij gelukkig
was. En was dat dan ook.…
afreisgedicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
708 de zomer moe van zonuren
wacht op afscheid
het verval nabij krijgt straks
het wit van jouw huid
zijn seizoen
in de lange langzame trein
naar morgen gaan wij
als ongewisse reizigers
teloor in de tijd
op elk stopstation
raken wij eenbeetje
in onszelf verloren…
Ik kan niet lachen
poëzie
3.4 met 22 stemmen
6.245 Ik kan niet lachen, ik kan niet wenen,
Ik ben zo vreemd te moe,
De zomer-pracht gaat henen, -
Ik doe mijn ogen toe.
Daar-binnen is het donker,
Daarbuiten is het kil…
Wat of dat flauw geflonker
Van vèr beduiden wil?
Zou dát het doods-uur wezen,
Waar alles op zijn best,
Verheerlijkt opgerezen
Verschemert voor het lest?…
Riviervogel
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
696 Laat mij rusten
in het land naast de rivier
waar liefde leven schonk
niet ooit of overmorgen
nu lijkt me wel goed
hoe moe denk je
dat lamme vleugels
kunnen zijn
waar nog dalen als zelfs
de zon geen dag meer halen kan
enkel hier
strijk ik de veren
oeverloos
naast mijn rivier…
het pad
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
881 sla het boek weer open
de dagen vliegen voorbij
te lang was jij gesloten
te lang het verhaal in mij
waar gaat de ontknoping naartoe
soms is het een sprookje
maar vooral een bitter traan
de geest is moe
voldaan
de weg is nog lang
het pad
onder zon sterren en maan…
zegt men
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
579 Ze pikken het op
Ze pikken het mee
Onbewust gaat men in zee
Hogerbewust zegt men ok
Mee omhoog
Omlaag
Ga maar
Al te graag
Tussen regels en rellen
tutjes en lellebellen
paradijsvogels
vuurkogels
De druppels nog aan toe
Vlieg mee
Nog niet moe
Vlieg heen
Ook al is het niet met vleugels
Maar te been…
In het nauw
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
526 Uitgeblust, steeds wankeler wordend,
was zij onbetwistbaar te moe;
haar bestaan was ernstig aangetast.
Om de dingen anders te doen,
moest zij in ballingschap; versmelten
met de oneindig vernieuwbare bron.…
Zwak
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
540 Nu ren ik door haar gedachten
en ben niet moe te krijgen
zij moet haar rust weer vinden
niet in mij
maar om weer te leven
en een eigen weg te lopen
zij moet rust vinden
in haarzelf.…
Ven bij maanlicht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.508 De vissen zijn moe
of verschuilen zich.
Ook zij weten niet dat hun wereld
een dode lampion weerspiegelt.
Alleen mijn kijken hier
verandert de natuur.…
een dag vol vragen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.872 ik stel mezelf de vraag:
wordt de zon nooit moe?
wie geeft de zon te eten?
wie zorgt er voor het licht?
wie liet de zon zo leven?
och wat een mooi gezicht!
antwoorden krijg ik niet,
ik maak me ook geen zorgen.
dit is wat ik zie
en ook de dag van morgen!…
Stille buit
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
1.771 Moe van dat gebeuk,
Dat geschreeuw
En de snelheid
van dat gegil.
Het is over
En uit.
Uit!
Dat beeld, dat geluid
van dat gegrom en dat gedril.
Ik doe en bedenk vanavond zelf wat ik wil!
En dan dit nog
geliefde stille buit
Ik wil U vanavond aanvoelen
diep
onder mijn huid.
En U aanhoren
als rooskleurig
geluid.…
Bij jou
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
2.124 Mezelf warmen in je armen
is alles wat ik wil
Gewoon samen zijn
het is goed wees maar stil
Alleen het horen van je adem
en het kloppen van je hart
Dan kan ik eindelijk slapen
ik ben zo moe en vol smart
Ik voel liefde pure liefde
mijn buik doet zoveel pijn
Ik wil enkel en alleen
heel dicht bij je zijn…
Ongekleed; de Kus (Auguste Rodin)
hartenkreet
1.4 met 9 stemmen
4.766 Moe. Voldaan
Hun lijven één lichaam
Orgasme
Héérlijk. Met reden…
Armpje klein
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
632 Dame in het kleine
Is ze moe?
Want ze legt een armpje op haar hoofd
Zoals grote mensen doen
O, ze is zo weerloos
Tegen al dat geraas
Ik vind haar grandioos
Geef haar voorzichtig een verre zoen
Als ze uit het zicht verdwijnt, ons allen de baas…
Elke dag gaat vanzelf voorbij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
771 Ik zie het niet meer
Ik kan het niet, blijkt elke keer
Moe en zonder doel
Alleen met mijn lege gevoel
Elke dag gaat weer vanzelf voorbij
Wat is er in dit leven voor mij
Drama en geluk bij iedereen
Mijn leven staat stil ik doe alles alleen
Alleen en zonder doel
Waar is het einde van dit nare gevoel…
carrousel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
689 De aarde
draait een baan
in gang gezet
door de passen
van het rennend kind
een slapende moeder cirkelt
gevouwen in een houten zwaan
moe van het geven
blind voor de bellen.…
Nutteloos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
633 pijn
Een nutteloos gevoel
Is dit nu mijn doel
Kan ik voor niemand meer wat betekenen
Je kunt nu even niet meer op mij rekenen
Dat is wie ik nu ben
In mijn hoofd hoor ik mijn eigen stem
En pep mijzelf weer op
Roep kwaad tegen mijn lichaam het is genoeg stop
Nu moet ik steeds stil staan bij wat ik doe
En dat maakt mij zo ontzettend moe…
Vluchteling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
611 Achter de horizon heb ik gezwommen
in een zee met bloed en tranen
een afscheid was niet mogelijk
mijn huis en hart zijn stil verbrand
ik kan de liefde niet meer
uit het verband rukken
mijn ledematen zijn moe
van het tevergeefs lopen
en hopen dat de grenzen
opengaan in nieuw verlangen
zodat het leed zich kan berusten
niet langer…
En je vloog......
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
500 Gisteren
was je vleugellam
bewegingloos en zwaar
moe gestreden
blik naar beneden
tot je eigen reflectie
je de adem benam
je keek jezelf
recht in de ogen
en sprak tegen jezelf
waarom niet weg gevlogen?
zoek de beweging
die vleugels zijn er
om te zweven
zoek de ruimte
en ga leven
en je vloog.....…
Wanneer de dood weer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
531 om ons heen draalt
en stukje bij beetje
jou de waardigheid
van het leven ontneemt
wil je nog harder
bewijzen dat je nog lang
niet klaar bent
door te zeggen dat hij het
bij het verkeerde eind heeft
ga een straatje om zeg
en met alles wat nog bezit
verzet je je
tot je echt niet meer kan
het knokken moe bent
omringen we jou
met onze…