810 resultaten.
ik kaal de bomen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
851 ik kaal de bomen
scherp de wind
in bladerloos vertonen
weer oogst ik afval
van een zomer vol met leven
sterf drogend wat er is gegeven
ik jaag met buien langs de kust
de kou van het achterland troost
zich met nachtvorst als men rust
warmte in mijn ene hand
klapt tegen winter aan de
andere kant en geeft gedonder
toch schraal ik…
MOE IS KWAAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 ons in alle vrede lekker doorwerken
beseft ze steeds meer dat het zo
niet langer gaat
ze kromt haar rug
en wat moeder nooit doet
ze slaat ze slaat
ze slaat keihard terug
ze zal ons met tranen overladen
ze zal ons hitte en kou geven
kusten dijken oevers schaden
in hoeveelheden zo enorm
echt we gaan het beleven
want wie wind zaait oogst…
de stenen zou gaan tellen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
727 ik zag je
nog een keer
je hoofd omdraaien
wat in het tasje graaien
je wuifde met een doek
als laatste groet
ik wist dat je de stenen
zou gaan tellen
tot aan de hoek
ik sloot de deur
proefde nog de
oogst aan geur
die altijd bij je was
als ik je lente zag
de zomer liep
na jaren winteren
voor het eerst
weer in de pas
ik zie…
in golven wiegt je lach
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.392 nog zomert het
in golven wiegt je lach
je ogen stralen branding
jij bent de warme zee
die ik deze nazomer zag
je kleurt zon in
zomerbruin, haar oogst
is voelbaar op het zand
waait nog groen in
goudkleur langs het duin
het blauw loopt vol
met zachte herfsttinten
geel dat zongerijpt
een koele ode klinkt aan
eerdere volheid in bezinken…
schraalhans mij de honger leert
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
890 ik heb een boompje opgezet
takken zwiepen in mijn kop
strooien dooie bladeren volop
er is niemand om te ruimen
in het feeëriek tapijt
dat door afval is gespreid
mis ik het kleurig groen
dat overal tot groeien leidt
ik moet kappen en
de vruchten binnenhalen
voor de oogst verteert en
schraalhans mij de honger leert
ik snoei het dode…
Pomona
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 hebt mijn Venusbeeld geroofd
Het is gedaan met al mijn ooft
Het rot, is beurs, de bomen huilen
Ik zoek beschot waar ik kan schuilen
Hoe sterk was jij in overwinnen
Mijn tuin was degelijk omheind
Mijn privacy werd ondermijnd
Uit medelij liet ik je binnen
Je was als oude vrouw vermomd
Je bleek een dief en niet gekromd
Geen winst of oogst…
klokken klepelen speels
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.118 klokken klepelen
speels lichte tonen van
de zomer, lome winden
dragen ze de oogst voorbij
de gele tooi van hooi
kleurt nu het groen
van malse lenteweiden
met oppers op een rij
kraaien vliegen op
boeren rechten traag
de ruggen, stugge koppen
weten van de tijd van eten
klompen uit als
de boerinnen komen
een dankwoord aan de Heer…
Café à la liqueur
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 .
____________________________________
Ik vind troostboon net als een bakkie pleur
Te denigrerend, 't klinkt als etterbocht
't Is stimulerend, dat opwekkend vocht
Vol cafeïne - geenszins inferieur
Wij zijn verslaafd, tot onze dag
van sterven
Ook als 't klimaat de oogst half
doet bederven…
DE WEERSLAG VAN NEERSLAG
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
595 De bloesemboom zal roze strooien
Eerst zet een fee Galanthus in
De herfst dropt blad en ik bemin
De vrieskou vast, verban het dooien
Maaien van gras, oogsten en hooien
Naar een Spitsbergse ijsberin
De bloesemboom zal roze strooien
Eerst zet een fee Galanthus in
Tijd nu om sneeuwballen te gooien
Skadi, de Noordse skigodin
Raadt slee aan, schaatsen…
Olijfbomen in Gaza
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
800 aangetast
overwoekerd ontworteld
verwoest vernietigd
verbrand verwurgd
verkleurd vernield
verloren verplaatst
verdreven vermoord
gestikt gebrek aan
lucht gemis aan groei
overgroeid verschroeid
uitgeroeid
de olijfbomen
in Gaza
Hoe innig zij hield
van haar olijfbomen
hun ouderdom koesterde
hoe zij de vruchten
besproeide oogstte…
Nepal
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
208 vlijende
wind die hen voortdrijft tussen
het onherbergzame van gaan en komen
en plotseling
hun vriend, statig majestueus rotsvast
wolkendrager, braakte plots een zee van
water dat alles wat voor iets staat
wegvaagt zoals dromen zich verplaatsen
in een tijdelijke herinnering
de dood kaatst het leven tegen
een muur van pijn, verdriet
oogst…
Herfst-serenade
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
750 stad
Takken van de beuken zwiepen
krakend hout de eeuwen door
Stormen razen door het bos
regen valt met wilde sprongen
Vergaan is weer een zomertij
de warme gloed in avondlicht
Sranden stil en uitgewaaid
de duinen moe ze slapen in
Krachten der natuur spelen
met het water wind en zon
De herfst nadert met wilde schreden
zij sluit de oogst…
Nacht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
952 Halve sikkel, helder, avondvolle maan
schemering neemt ruimte, ademt donker lucht
zonnelicht verduistert nu haar laatste zucht
in de huizen gaan elektrisch lichtjes aan
zie de bomenrand, het einde van het bos
boeren stoppen met hun werk, ze zijn bevrijd
want de oogst is binnen, alles net op tijd
ook het laatste rood verdwijnt, de nacht breekt…
(Hoe koud is) De eeuwige dood?
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.632 Waar de wind altijd zal waaien,
je niet oogst zonder te zaaien.
Waar zwart-wit het altijd wint,
zelfs vóór de kleur begint.
Daar ben jij: In dat land,
ergens ... aan de overkant.
Waar niemand je hoort,
en niemand je stoort.
Hoe koud is de eeuwige dood
en weg de kansen die je had,
die het leven je ooit bood.…
Herder met vee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.094 een dikke walm van mest dat brandt
Zo is hij de beet van de muskiet voor
Maar de as bijt nu in zijn vel
Zijn mager vee draagt grote horens
Waardeloos voor vleeshaak en slagersmes
Gefokt naar volharding en weerstand
Wordt vet overbodig
Het vee is zijn vermogen
Hij bouwt een dorp op hoge, arme grond
De stamvader kent geen mededogen
De oogst…
SUSPECTIE
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.125 ik ben een nar, ik doe het onverwachte
mijn bellen rinkelen als ik beweeg,
een radslag maak in een verlaten steeg,
jongleer tot diep in maanverlichte nachten
ik overtreed de regels, spot met machten
en oogst applaus, maar blijf van binnen leeg
al vaak ben ik gestorven, zelfmoord pleeg
je méér dan eens in ijzige gedachten
ik ben geen zakenman…
maaidorser
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
916 een dove, lome kater sliep in het koren
augustus, de boer verzilvert zijn oogst
halmen knakken onder het zwierend mes
een haspel tolt en voert ze naar de vijzel
de dorstrommel scheidt zaad van stro
op een rooster ligt het kaf, de ongedorste aren
de korrels rollen door de gaten van een dubbele zeef
naar de opslagtank in zijn buik
hij…
havenlicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 waar de havenlichten wenken
vaart stevig onze levensboot
met aan boord het veilig anker
van niet te wissen herinnering
onder azuurblauwe hemelen
soms ook stormen trotserend
stuur jij de oogst van jou liefde
altijd weer in een veilige haven
daarop koersend koesteren wij
de momenten die wij genoten
naast ook zorgen die er waren
om voor…
Optellen!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.025 Oogst uit Gods hand!…
Op wit linnen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
573 ik ben het jaar
begonnen op wit linnen
de pigmenten mengen
gebeurde diep van binnen
het pastel van lente
kwam al snel
in sprankelende groei
tot bloei op het doek
een maand met koude kleuren
ontsierde de zomer die
toch tot diep in de herfst
zijn warme teugels liet vieren
met een donkerrode oogst
die overrijp boog
voor de eerste vlokken…
Daal van boven met uw zegen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 zegen
in ons leven, in ons hart,
vul ons met uw gouden regen,
wees een gids op al de wegen
die wij gaan,
leg een woord in onze monden
voor de mensen in hun nood,
er is vrijspraak van de zonden
voor wie zich met U verbonden
weet en leeft,
laat de wereld van U horen,
drijf uw Woord de harten in,
laat er hoop worden geboren,
rijp de oogst…
Herfstliedje
poëzie
3.3 met 18 stemmen
5.157 ---------------------------
Eerste oogst (1912)…
In de nadagen van onze levens...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
593 Met de herfst, het oogsten, het sprokkelen van hout
om een mooi kampvuur aan te leggen
liet ik nooit blijken
hoe diep de stille liefde was; ik had alleen die
éne mens tussen handen... die éne mens in het hart.
Ik had gewacht tot de aankondiging, de beloning
...in de nadagen van onze levens.…
In tegenstellingen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 Maïsveld badend in de brandende zon,
Strooien hoed die mij beschermt tegen
Dodelijke steken -
Aardappelveld overspoeld door rijke modderstromen,
Oogst onmogelijk gemaakt voor tractoren,
Geen machine die er nog kan komen -
Alleen mensenhand die uitkomst biedt,
Overvloedig licht dat welhaast alles onzichtbaar maakt
Ogen die maar niet…
TALIG TUINIEREN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
545 Voor mij zal het papier thematuin blijven
Ik zal er zaaien, oogsten en verdwalen
In een klein theehuis schenk ik reisverhalen
Een inktvijver toont takken met olijven
Het onkruid zal mij vaak tot wanhoop drijven
Ik zal The Poppies van Mccrea vertalen
Een eigen Flanders Field zal ik ompalen
Waarboven leeuweriken psalmen schrijven
Amor en Psyche…
beton
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 de wereld, de wereld
gegoten in beton
met hier en daar
een perkje voor het
altijd aanwezige groen
ik zaai maar het oogsten
markeert geen zomer
op de kaart, het vliedt
zoals mijn jaarringen
door de tijd waarin
ik eens in ‘ verleden
mijn naam in had gekerfd
viervoeters vissen vogels, het
ademt de verbintenis van
het begin tot aan…
Onthaasting naar lieve lust
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
463 Grijp dus die levenskans om iets van een glorie
te oogsten onder de voortgang van de snelheids-
waan. En opnieuw voor wat rust te kiezen,
zodat ons evenwicht zich hersteld en op nieuwe
bewuste wegen kan worden voortgegaan.…
en vlijt ze loom
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
706 dolt en tolt en
draait de gele kant
naar rood en dwarrelt
neer op bergen dood
je wist het trillen
van de zon
blaast koele wolken
om de vogelzwermen
die vluchten voor de
kentering naar herfstluchten
je bent nog kind
maar in novemberstormen
groeien krachten naar
volwassenheid en raken
we in winterse uithalen de
kleuren van de oogst…
je vleugt een lach in het passeren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
598 mannen
winnaars dromen zich al rijk
je blonde lach kleurt warmte
ogen zwierig in hun blik
handen zwaaien al je charmes
omdat hun wereld aan jouw voeten ligt
je vleugt een lach in het passeren
zie je wiegen uit mijn zicht
spanning wordt met een applaus verlicht
stappen zingen hoger sferen
de hete zomer is voorgoed voorbij
het zachte oogsten…
in het zacht nazomer rijpen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
762 ik voel de oogst
in het zacht nazomer rijpen
geen storm meer van verwijten
maar een samen kijken naar
wat het jaar ons heeft gebracht
er is geen vergelijken
met seizoenen die
in goede doen hun
vruchten hebben afgeworpen
zon en regen laten zich niet korven
maar jij bent lente
en een nieuw begin
ik dacht mijn leven terug
daar kwam…