Alle inzendingen over oogsten

787 resultaten.

Sorteren op:

in het zacht nazomer rijpen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 762
ik voel de oogst in het zacht nazomer rijpen geen storm meer van verwijten maar een samen kijken naar wat het jaar ons heeft gebracht er is geen vergelijken met seizoenen die in goede doen hun vruchten hebben afgeworpen zon en regen laten zich niet korven maar jij bent lente en een nieuw begin ik dacht mijn leven terug daar kwam…
wil melker10 oktober 2005Lees meer >

SUSPECTIE

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.125
ik ben een nar, ik doe het onverwachte mijn bellen rinkelen als ik beweeg, een radslag maak in een verlaten steeg, jongleer tot diep in maanverlichte nachten ik overtreed de regels, spot met machten en oogst applaus, maar blijf van binnen leeg al vaak ben ik gestorven, zelfmoord pleeg je méér dan eens in ijzige gedachten ik ben geen zakenman…

maaidorser

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 916
een dove, lome kater sliep in het koren augustus, de boer verzilvert zijn oogst halmen knakken onder het zwierend mes een haspel tolt en voert ze naar de vijzel de dorstrommel scheidt zaad van stro op een rooster ligt het kaf, de ongedorste aren de korrels rollen door de gaten van een dubbele zeef naar de opslagtank in zijn buik hij…

je vleugt een lach in het passeren

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 598
mannen winnaars dromen zich al rijk je blonde lach kleurt warmte ogen zwierig in hun blik handen zwaaien al je charmes omdat hun wereld aan jouw voeten ligt je vleugt een lach in het passeren zie je wiegen uit mijn zicht spanning wordt met een applaus verlicht stappen zingen hoger sferen de hete zomer is voorgoed voorbij het zachte oogsten…
wil melker4 augustus 2006Lees meer >

en vlijt ze loom

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 706
dolt en tolt en draait de gele kant naar rood en dwarrelt neer op bergen dood je wist het trillen van de zon blaast koele wolken om de vogelzwermen die vluchten voor de kentering naar herfstluchten je bent nog kind maar in novemberstormen groeien krachten naar volwassenheid en raken we in winterse uithalen de kleuren van de oogst…
wil melker13 oktober 2006Lees meer >

Daal van boven met uw zegen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
zegen in ons leven, in ons hart, vul ons met uw gouden regen, wees een gids op al de wegen die wij gaan, leg een woord in onze monden voor de mensen in hun nood, er is vrijspraak van de zonden voor wie zich met U verbonden weet en leeft, laat de wereld van U horen, drijf uw Woord de harten in, laat er hoop worden geboren, rijp de oogst…

In de nadagen van onze levens...

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 593
Met de herfst, het oogsten, het sprokkelen van hout om een mooi kampvuur aan te leggen liet ik nooit blijken hoe diep de stille liefde was; ik had alleen die éne mens tussen handen... die éne mens in het hart. Ik had gewacht tot de aankondiging, de beloning ...in de nadagen van onze levens.…

In tegenstellingen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
Maïsveld badend in de brandende zon, Strooien hoed die mij beschermt tegen Dodelijke steken - Aardappelveld overspoeld door rijke modderstromen, Oogst onmogelijk gemaakt voor tractoren, Geen machine die er nog kan komen - Alleen mensenhand die uitkomst biedt, Overvloedig licht dat welhaast alles onzichtbaar maakt Ogen die maar niet…

Op wit linnen

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 573
ik ben het jaar begonnen op wit linnen de pigmenten mengen gebeurde diep van binnen het pastel van lente kwam al snel in sprankelende groei tot bloei op het doek een maand met koude kleuren ontsierde de zomer die toch tot diep in de herfst zijn warme teugels liet vieren met een donkerrode oogst die overrijp boog voor de eerste vlokken…
wil melker30 december 2014Lees meer >

TALIG TUINIEREN

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 545
Voor mij zal het papier thematuin blijven Ik zal er zaaien, oogsten en verdwalen In een klein theehuis schenk ik reisverhalen Een inktvijver toont takken met olijven Het onkruid zal mij vaak tot wanhoop drijven Ik zal The Poppies van Mccrea vertalen Een eigen Flanders Field zal ik ompalen Waarboven leeuweriken psalmen schrijven Amor en Psyche…

Onthaasting naar lieve lust

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
Grijp dus die levenskans om iets van een glorie te oogsten onder de voortgang van de snelheids- waan. En opnieuw voor wat rust te kiezen, zodat ons evenwicht zich hersteld en op nieuwe bewuste wegen kan worden voortgegaan.…

beton

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
de wereld, de wereld gegoten in beton met hier en daar een perkje voor het altijd aanwezige groen ik zaai maar het oogsten markeert geen zomer op de kaart, het vliedt zoals mijn jaarringen door de tijd waarin ik eens in ‘ verleden mijn naam in had gekerfd viervoeters vissen vogels, het ademt de verbintenis van het begin tot aan…
elze25 juli 2020Lees meer >

havenlicht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
waar de havenlichten wenken vaart stevig onze levensboot met aan boord het veilig anker van niet te wissen herinnering onder azuurblauwe hemelen soms ook stormen trotserend stuur jij de oogst van jou liefde altijd weer in een veilige haven daarop koersend koesteren wij de momenten die wij genoten naast ook zorgen die er waren om voor…

Een andere hemel

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 534
Zal ik wat ertoe doet laten beklijven Zal ik me inhouden, bescheiden blijven Ik wil geen zout in open wonden wrijven Noch wat in het verschiet ligt overdrijven Ik kan geen leed van gisteren verdrijven Wat met geen enkele pen is te beschrijven Ik hoop dat er geen kind hoeft te verstijven Van angst voor beelden op te harde schijven De oogst…

zonder groen blijft het bladstil

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.011
zie het dagen, uren komen niet tot helderheid zijn de nacht aan het vertragen de zon vervlakt in het krachteloze klimmen neigt bij opgaan al ter kimme de lucht is kil, dunnig vlaagt een koude wind, maar zonder groen blijft het bladstil nog kleurt de oogst de bodem wordt al schraler weiden zonder vee steeds kaler het leven trekt…
wil melker29 september 2003Lees meer >

een toekomst zonder dagen

netgedicht
3.0 met 54 stemmen aantal keer bekeken 8.564
verdwenen je streelt een koude huid en praat zonder geluid ik zie je strakke lijf het hunkeren in je ogen passie is niet te gedogen als vriendschap overblijft we zochten liefde in een toekomst zonder dagen een leven zonder vragen waarvan de uren zijn geteld we plukten wilde bloemen uit de kanten van het veld we kunnen niet meer oogsten…
wil melker8 december 2003Lees meer >

het meisje van heden

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.477
zij komt, om de hoek, en hoopvol kijkend naar het beeld van morgen het meisje van de blije verwachting nog in de ziel van de engel geborgen vol van licht en sprakeloze achting wat zou ik haar toch willen troosten wanneer de dag haar allengs zal overvallen en ware schaduwen zullen oogsten ik zou trachten haar te beschermen tegen onvermijdbare…

Uittocht

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 927
Het veld ligt open naar de toekomstige oogst waar vele schoven aarden.…

Versoepeling

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 505
De rokers oogsten medelijden. Om rookgebieden uit te breiden is thans een regel uitgevonden. Zo zijn ze niet meer paalgebonden. Voor 't wereldwijde rookgenot geldt nergens meer een rookverbod. Zo hebben alle mensen pret en daarom geldt er deze wet: Als u zo nodig roken moet, wees voor uw medemens zo goed om deze niet te irriteren.…
Aubrey31 augustus 2008Lees meer >

bloemen groeiend uit vergetelheid

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.254
ik heb op wolken gelopen mijn lichaam in de zon sterren voor het grijpen geluk dat niet op kon je gaf me lente met de smaak van eeuwigheid er bloeiden bloemen groeiend uit vergetelheid we zomerden in warmte met lange dagen zon donker koelde onze huid verliefde krekels zongen luid we deelden in de oogst van bontgekleurde herfstdagen…
wil melker15 januari 2004Lees meer >

Indringend licht

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 575
water is hier nooit ver weg het verleden sijpelt over nooit bestane dijken De wind wordt oud weet geen richting meer te vinden zwenkt tussen west en kracht acht De zeilen zoeken waterwegen laveren door winderige gewesten van dwaallicht naar tegenlicht Binnenkort haalt de buitenman binnen wat niet wachten kan de zaaier wil ook oogsten…

Een glimlach naar de kleuren van de herfst

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
Een glimlach naar de kleuren van de herfst die ingetogen zoveel mooier zijn dan alle dartel springen in het voorjaar, want daar is enkel maar belofte, nog geen oogst.…
Adeleyd15 november 2014Lees meer >

Onmisbaar

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 644
Dat lentegevoel ligt achter mij, de oogst is rijp om jouw hartstocht te continueren die mijn hart altijd euforisch kon laten bonken. De gebundelde kracht in de bloei van ons bestaan met een ambiance van aroma om op te zweven die effectieve geur waar ik in de nacht van droom.…

Een innige mortale kus

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 476
ben je niet vergeten al sinds mijn geboorte heb ik jou op mijn geweten jaren ben je weggebleven af en toe wat schaduw of het grauw en wit van een gezicht maar de laatste tijd maak jij toch min of meer een ongepaste inbreuk op mijn leven waar cultuur haar mooiste kanten toont zie ik jouw hand die vergankelijkheid beloont jij oogst…
wil melker26 oktober 2015Lees meer >

Je stralende gezicht

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 547
er is geen balans op te maken niets houdt elkaar in evenwicht de enige activa die ik bezit ben jij met je stralende gezicht uit de prilheid van lente groende jij zomer en bloeide beeldschoon kleurrijk oogde herfst in rijpende oogst voor koude dagen die om feesten vragen ik heb ooit je hand gepakt toen ik onomkeerbare liefde zag het…
wil melker30 december 2015Lees meer >

Het lege nest

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 672
houdt huis in weerloos volle bomen En neemt de kleuren van de zomer mee Ons hart is veel te ver geopend Nog eenmaal fietsen wij naar zee De lage zon legt heimwee op de wegen De kinderen zijn gelukkig groot Ons leven is voorbij gevlogen Een trein die voortraast naar de dood Straks mogen we het glas gaan heffen En toasten op een rijke oogst…