648 resultaten.
Wie kan nog boos zijn...
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
615 De kinderen zijn uitgelaten als de jonge lammetjes
die grazen vol overgave zoals hun honger hen dicteert.
Niemand durft nu nog te schelden, enkel even grommen,
zo voor zich uit, dat niemand het kan horen.…
Wanorde ?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
482 Waarop geen voordeel van de twijfel
rust en alleen de totale overgave telt in
haastige teugen naar verschraald vertier
om de waan van alledag te weerleggen.…
Beseffen wat geluk is
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 Overgave is een feit.
Niets kan ons meer krenken.
Vreemd, maar toch vertrouwd,
komt onze laatste dag.
Door tranen breekt een lach.
Het groot geschenk keert terug.
We geven lichaam en de geest.
Heel onze ziel en zaligheid.
Verlost van wat was en is geweest.
Vanmiddag zwemmen we als een vis.
Vanavond vliegen we als een vogel.…
Buitenlichamelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Had ik keus gehad
dan was ik liever wezen dwalen,
onstoffelijk, met overgave
in melancholie gevangen,
tijdloos zwalkend
door lege gebouwen
zoals op foto's afgebeeld;
plaatsen van verzameling,
tempels voor mensen
die, in het leven staand,
slechts eindigheid beërven.…
Date
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
574 Ik zag een vrouw liggen, alleen, naakt
op de vloedlijn,
haar armen en benen gespreid,
gesloten haar ogen,
zag haar overgave, vertrouwen
haar openheid.…
Moederdag
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
467 Moederliefde is immers de overgave voetstoots
slechts gewijd aan de vruchten harer schoots
en ontbrak het soms in de rauwe werkelijkheid,
de dichters willen de slagroomtaart niet kwijt.
Zien we op tien mei een breed poëtisch banket,
vele dichters voelen zich ineens ertoe aangezet
mee te surfen op de golven van de moedermaagd.…
Alleen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
539 wind meewaaien
de adem pletten
maar mij ook doen uitzwaaien
is zij een weg vol verlangen
met passie, die stenen breekt
maar o wee, als het licht verbleekt
en het donker roept om
breekbare lofgezangen
die klinken als uitstervende noten
melancholiek echoënd in de bergen
is de dan geschapen leegte
de opmaak naar een overwinning
waar overgave…
Kijkertjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 En 'k zie hoe een vol overgave gaapt.
De rest tuurt strak en zwijgend naar de lijnen,
de benen wijd en soms een stoer gebaar.
De lage zon gaat nog wat zachter schijnen.
Dan plots een vis, men juicht. verdringt elkaar.
Die kleie blonde in het midden is de mijne.…
Ravel.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
626 Bolero van Ravel, dansend romancend, passiebloem ontwaakt
De zo gewenste overgave, figuurlijk gekleed zo naakt.
Handen zich verliezend en het helaas hopeloos ongenaakbaar
Cadans meeslepend heftig onweerstaanbaar, vlam ontembaar.…
Allesomvattend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 ongewisse, in
iedere emotie verwoord
troostige verten, verstomde
schimmen, lui verstrengeld, niet
in beelden te onderscheiden
in mijn dualistische gedachten,
schuiven schaduwen ineen tot
gebeeldhouwde dichters
omvatten contouren gekleurd
in wereldse contracten, de toekomst
als mozaïek zonder muren
onttrokken aan strijd met overgave…
Het park
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 Rechte paden verbinden
witte beelden met een
onzekere betekenis beladen,
verlies aan overgave,
hun voltooide gebaren
in groene kaders.
Zonder een belang
te leven, mooi, hevig.
Dichtbij is de stenen huid
om het vergeten bloed.…
fel is het spel
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
900 je spieren stevig
een goddelijke borst
het kloppend hart
goed zichtbaar
in de spanning
van je hals
je schouders geven
mij vertrouwen
wellustig wil ik
van je houden
je ogen zacht
en dromerig
lippen
gulzig naar
de zachtheid
van mijn mond
strelend langs
je hals
en borsten
vrijen we
vol overgave
naar totaal
fel is het spel…
een goddelijke borst
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
759 wellustig wil ik
van je houden
ogen zacht
en dromerig
lippen
gulzig naar
de zachtheid
van mijn mond
strelend langs
je hals
en borsten
vrijen we
in overgave
naar totaal
fel is het spel
dat we spelen
sneller dan licht
wisselt gezicht
in vurige passie
gloed maant
tot spoed
naar extase
ruw zijn
je handen.…
Guardian Angel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 meermin
Een zwerver over zeven zeeën
Hun stem, hun lach, hun flux
de bouche
Ze zongen gonzend in zijn oor
Geluiden klonken galmend door
Een zoete stroom, een warme douche
Met in zijn lijf een tinteling
Zijn lokken, waar de geur in hing
Van hun parfum, betovering
Die hem beroofde van zijn zin
Een nevelwaas ontnam hem kracht
Om overgave…
in tegendraads
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
831 van klein tot groot geschiedenis verhalend
uit diepe eerbied lieten ze je staan
zo werd jij voor dit bos gezichtsbepalend
het blad ruiselt een naderende dood
in je schoot gaan handen pluizen zoeken
het groen vergrijst snel in een herfstig rood
je bent obstinaat, antwoordt zachte vloeken
in tegendraads vecht je jezelf weer groot
maar overgave…
ik en de kraai
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
524 hij verbeeldt de mens misschien
die vaart over woelige baren
eenvoudig kan ik dat verklaren
hij staat doorgaans met zijn lichtgewicht
in een voederbak, nu even vol met water
uit de hemel zogezegd
daar hij is geboren in een stof van kunst
en drijft nu zodoende passief, wachtend op later
het kan ook een gebaar zijn van overgave
hunkerend…
Femme fatale
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
493 verdorvenheid gedisciplineerd
haar eigen normen en waarden
met haar zelfverzonnen maatstaven
verbloemen haar manier om regels
systematisch te ondergraven
ze leeft in alle eeuwen
openbaar of in het geniep
amusant, mooi en charmant
haar stem verleidelijk diep
maar onder al die aardse pracht
borrelt en kookt het addergebroed
dat vol overgave…
HOOG BESTIER
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
515 De heerser van 's werelds machtigste staat
houdt vol overgave een dienstbare band
met de Vader van al wat komt en gaat.…
Ïk zal je (het) laten voelen...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 een overgave aan jezelf
ik zal jou, jou ik, laten voelen…
Vind de rivier
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
526 Los van de oever
draagt de rivier mij verder
dan mijn verlangen
Ik volg het landschap als
aderen op een oude hand, waar water,
zingt over stenen zonder naam. Mijn voeten zijn moe,
mijn hart blijft vragen waar het stroomt, en wie ik word als ik loslaat.
Lucht hangt laag en blauw, als
een zachte belofte die nog niet is verbroken,
vogels…
Jouw voeten pad
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
424 lichtvoetig
dansten sterren
in het gras waar
jij de dauw
betreden had
donker rolde jij
duister langzaam
voor je uit
maar de sterren
bleven hun lichtend
pad stralen met
zicht op vooruit
jij kende de
stille geheimen
van de nacht en
hun natuurlijke
elementen die
zich altijd anders
zullen voordoen
dan verwacht
in overgave ging…
Zielsvreugde
netgedicht
2.1 met 30 stemmen
5.429 Los ga ik, in totale overgave aan de
instincten van in mijn ziel. Mijn lichaam
stroomt, vibreert, in eenwording met jou,
spiritueel, erotisch, goddelijk aanhoudend,
opgaand in elkaar, in eeuwige trance,
in liefde voor elkanders dans,
intens gelukkig.…
DE DAG STOND STRALENDE
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.245 De aarde lag, een weggedokene,
En luisterde, en ademde verstild,
In overgave naar het warende,
Niet eindigende klankenwonder Gods.
Dit was dus God, het in elkander over-
Schuiven der verschijnselen, tot ene
Rustigheid en onbedwingbaar Iets,
Dat kolkte en kastijdde zoet en fel.…
Paranoia
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
807 Al mijn geliefden, zij die met
mij vol overgave de liefde bedreven,
zijn van mij weggegaan, sommigen in
tranen, anderen triomfantelijk als
berijdsters met veroveringstrots,
ik verwijt ze niets, stel je voor
zeg, want ze gaven mij hoogtepunten
in het armzalige leven, zo droef,
later doken ze allemaal onder in
de verdediging van permanente…
Ik gun het je
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
832 In de herinnering van rood-paarse schakeringen
in diepste staat,
voordat je tot totale overgave verdergaat.…
Een wijle ten gronde
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
691 splijt uiteen
in stervende delen
van koude rillend
aan overmacht gebonden
kijk stuurs nabije verte in
gedragen door lijfelijke steunen,
verscheurende schreeuwen
doen mijn hart kreunen
het is mogen raken aan de moeder
voorbij haar is er geen diepte meer
ik toon mijn tranen aan haar boezem
zuig haar liefde, keer op keer
*
na volle overgave…
Ons samen zijn wanneer we niet samen zijn
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
641 Ik weet het wel, mijn lief,
zo machtig is illusie
betoverend, als overgave aan muziek
troostend
maar ook terugvoerend naar het verlangen
tot aan de laatste toon
die opgaat en verdwijnt in het niet.…
MIJN LAATSTE DAG
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.072 is aangebroken
en de zon ophoudt mij te beschijnen
Worden mij wat handen toegestoken
gelijk in de potdichte mist de seinen
Mijn ziel is warm, mijn lijf zo koud
achter mij vervaagt wat ooit bestond
Vergeefs zoekend naar enige inhoud
zie ik de wereld dicht bij de afgrond
Puur stil hangt als een deken om mij
mij rest slechts de vredige overgave…
Straks komt de herfst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
466 Er hang al droefheid en een vaag vermoeden dat
heel gauw nu mensen vluchten naar hun huizen en
daar de warmte zoeken, ver van straten en van
pleinen waar maandenlang de kinderen vol overgave
speelden tot het duister viel en slapen werd geboden.…
Opnieuw te baren?
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
466 vlinders in de buik, die alleen
paren in de morgendauw, hun
vleugels laten drogen, ontvouwen
in het decor tot een kikkerkoor ,
zeldzaam op deze uitgelezen dag,
leek uit het niets te komen,
maar bracht alles bijeen tot
de bron van oorsprong waarin
alles in ontspringt, tot slechts
een zin om die te waarderen,
die steeds tot overgave…