534 resultaten.
Wij-Synthesen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
609 Wij
Wij zijn
Wij zijn de laatste
Wij zijn de laatste kinderen
Wij zijn coïncidentale
dochters en zonen
daar en toen uit coïtale sterrenstof van liefde
tot leven gewekte
op de blauwe planeet geworpen stervelingen dorpelingen stedelingen
ondergeschoven
verstekelingen
nazaten
slachtoffers en erfgenamen
der wereldveroverende…
De pracht van de maan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
451 Bewust en in volle aanwezigheid tussen planeten en sterren
waar haar wakend beeld mij kust toverend een glimlach op het gezicht
Hoe prikkels van verliefdheid ontstaan, hevig maar o zo waar want ik wil alleen
nog maar bij haar in de buurt zijn, vaste stek om te ontsnappen uit de alledaagse drukte.…
Golf-slagen/de lente
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
782 vinden
hoe kan men dat verhinderen
Golfbrekers meren in wassende voetmatten
geweld willen kalmeren,golfslagen willen bedaren
Perzische tapijten poolknopen handbewerkt
een nieuw jasje willen breien
Vredesduiven …..die palmtakjes ruiken
Japanse nachtegalen de Haiku poëtisch bevloeien
met gekort-gewiekte natuurlijke zinnen
Exodus van planeten…
Lichtwezens
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
995 passen,
meerdere malen wisselen wij van oor,
wij verbieden de dieptes en de hoogtes,
wij praten over houden van terwijl
wij liegen, martelen en moorden,
ons puin zwerft in een baan rond de aarde
“to boldly go where no man has gone before”
en zoals dit gedicht worden pamfletten geschreven,
manifesten in alle talen voor de redding van onze planeet…
‘Ghazelen II’ (45-71)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
406 haar ogen kent
zal hen ze mogelijk beter omschrijven
en daar ook geen gevoelens bij hebben
waarin we waarheid zullen bespeuren // 52
de grond waarop wij dagelijks samenkomen
onder de wolkenlucht van gelijkwaardigheid
waar de wind flink door de verschillen waait
schonk ‘t heelal ons één gezamenlijke bron // 56
op onze blote knieën onze planeet…
Ruimte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
548 Ik voelde de onbelangrijkheid van mijn bestaan,
een onzichtbaar gebeuren op een nietige planeet,
verwaarloosbaar in het kosmisch geheel.
Iets wekte mij uit mijn betovering,
ik stond nog bij het raam en ging maar weer naar bed.…
Vierde akte/ parallelle aarde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
863 Moeder komt vanuit de tuin
de keuken binnen
en begroet haar kinderen
met een brede glimlach
het plukken ging bijzonder wel
de top van de appelboom
reikt bijna de grond
en is op zijn vruchtbaarst
wanneer hij de oversteek maakt
van de hemel naar de aarde
volgens oude legenden
is het groeien dan zo krachtig
dat uit de vruchten
nieuwe planeten…
Ze lachte weer.
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
754 Ze lachte weer, toen ze de zee zag, het zand, waar rupsbanden
hun sporen hadden achtergelaten, wat een aanblik opleverde
alsof we op een vreemde planeet liepen, en de mooie luchten,
boven een messcherp in het heldere blauw getrokken horizon.
Eindelijk, de zee! Ik geef het toe, we zijn er aan verslaafd.…
Gaia (2)
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
714 denken
dat de rivieren ons eigendom zijn
waarmee we kunnen doen wat we willen
maar de rivieren
zijn van niemand anders
dan van Moeder Aarde
de oceanen
zijn de baarmoeder
van Moeder Aarde
waar alle leven oorspronkelijk uit afkomstig is
maar we eren die baarmoeder al lang niet meer
de eens zo vruchtbare moederschoot van onze planeet…
Domme Julia
gedicht
1.6 met 75 stemmen
13.538 je dat ik naar jou toe
wil je dat ik opgestegen kom
om je verder te duwen
om je mee te trekken
om je te helpen
om samen te leren vliegen
zonder los te laten
om samen te klinken
twee kamers van hetzelfde hart
ik kom eraan liefste
ik trek mijn zware vleugels aan
en stijg
en stijg
en onderweg zal ik voor jou de sterren tellen
en planeten…
Vanuit de hoogte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
591 Je collega's zijn vriendelijke
en intelligente heren, die zo
hun wetenschapstaken hebben, net
als jij, maar soms, op een
onbewaakt ogenblik huil je in het
geheim over de rottigheden op die
kwetsbare planeet daar onder jou,
net als God, maar niet heus, weet
je en je schoonmaaktaken houden je
in beweging, je ruimtevrienden
kunnen zomaar je…
Kunstenaar of ambachtsman
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
919 O ironie om als voetnoot dood
voorbeeld te zijn geweest voor een artiest
die wél naar de planeten vlood
en de eeuwigheid aan zijn kwasten spietst.
Jan Janszoon ligt nu in zijn kist gestript
enkel door de dood gehuldigd.
Ook al was hij eerder ambachtsman dan kunstenaar;
we zijn hem dankbaarheid verschuldigd.…
Restanten
poëzie
5.0 met 3 stemmen
2.383 Straks komt de planeet met een andere in botsing,
En vliegt er uit één, tot atomen.
En wij zijn verdwenen, maar in het universum,
Zal daar wel geen drama van komen.
Het is uitverkoop in het warenhuis,
Restanten, restanten.
Wij horen bij de laatste hoop,
's Levens laatste uitverkoop,
Wat zijn wij? Wij pedanten?
Restanten.…
Ostinato
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Aemilius Aquadversarius
Muzadmiraal op wilde wateren
Een zevensterren duivelstoetsenist
Bevoer mainstream het mississippi zuidland
Waar in het havenzicht proud mary lag
De bakermat van jazz en mardigras
Aemilius werd Adversarius
Zijn mainstream driemaster op maiden voyage
Werd puur ritmiek: bass drums and all that jazz…
Saturnalia
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
411 Drie dagen geleden hebben Melkwegastronomen ontdekt
dat niet Jupiter, maar Saturnus met 83 manen koploper is qua satellieten.
Volgens onze Woordenaar zijn het er 145, maar de (melk)weg is nog lang, we zullen toch echt nog 62 manen geduld moeten hebben...
________________________________
SATURNALIA
Laatst stond mijn achterkleinkind Willemijn…
Het interesseert me niet..........
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.767 Het interesseert me niet te weten welke planeten jouw maan kruisen.
Ik wil weten of je het centrum van jouw eigen zorgen hebt aangeraakt,
en of je geopend bent door hun verraad
of ineengeschrompeld bent en gesloten uit vrees voor verdere pijn.…
De toekomst van gisteren
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
503 geheel verlaten en moederziel alleen...als de kleine prins
op een hem onbekende planeet
pardoes terechtgekomen
op een hagelwitte blanco dag,
een datum in het verschiet
een dag die nog beginnen moet:
7 juni anno 2023...…
De zon.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
666 En haar stralen bereiken de verste vertes van onze planeet.
Ze dwaalt door miljoenen witte sterren waardoor ze klein en ook wit wordt onder hen.
Aan de grote hemel is ze een melkdruppel.
Maar voor ons is ze een oranje reuzin.
Ze maakt alles en iedereen doorschijnend.
De wateren krijgen diepte en helderheid.…
Liefde overwint lijden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
603 Ook de mensheid gedroeg zich ‘anders’
De gedachtegang ‘bizar’ en ‘vreemd’
Wat de een mocht werd veroordeeld bij de ander
Waarvoor de een werd afgestraft
werd voor de ander als terecht geclaimd
Zelfs moeder aarde moest het steeds ontgelden
Over consequenties werd niet nagedacht
Eigen huis en haard, was ‘t enige dat telde
Op onze prachtige planeet…
Voor altijd
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
885 heen draait
Totdat de maan de zon voorgoed ter afscheid zwaait
Totdat Moeder Natuur haar werk niet meer doet
Totdat de zon de aarde 's morgens niet begroet
(Totdat de kleuren van de regenboog vergaan
Totdat de bergen zinken in de oceaan)
En als je soms een dag het niet ziet zitten
Je wilt niet hier zijn, nee, niet op deze donkere planeet…
Altijd wist je beter
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
924 Iedere mens op deze planeet is een sociaal wezen
Heel wat boeken kun je daarover lezen
Maar jullie willen met niets en niemand een warme band
Zelfs onderling is er regelmatig wat aan de hand
Liever trekken jullie je terug in je eigen huis
Want daar buiten, nou daar is het niet pluis
Jullie wereld was al ontzettend klein
Jee, wat ziet de toekomst…
Merry X-Mas
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
437 Moet je horen, wereldwijd klinkt straks het jubilee
niet woordeloos maar oorverdovend stil in 's mensen wee
de smarten in de harten overstemmen orgelspel
de kitsch van poedersneeuw en rendier voor de arreslee
Ook in dronebedreigde loopgraafgreppels tentdoekstallen
en desondanks die rabiate fröbelraadwoordquiz
van bisjkek tot rangoon
van bangkok…
O tempora
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
392 O tempora mores
O fratres, sorores
O laus stultitiae
O lof der zotheid
O tijd zonder sores
O wintertale carols
O dessa o Dickens
O vidius Orfeus
O sancta Odilia
O hora est, Zeus!
O ja, de O krijg je
gratis voor niks
O heeft niet gezondigd
was in zichzelf gekeerd
liep met een grote boog
om het jaar heen
kon niets anders…
Sapientia
poëzie
4.7 met 6 stemmen
1.495 Verheven ja, en schoon is ’t te meten
De brede kreits van starren en planeten,
En hunne weg door alle heemlen baan,
Met geestenkracht, onfeilbaar na te gaan
Verheven ja, en schoon is ’t te lezen
Met open boek in gans het menselijk wezen,
Te weten hoe het logge of hete bloed
Het harte slaan en de aadren zwellen doet.…