1739 resultaten.
De oorlog als vlag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
599 het prikkeldraad
haakt weer
in rafels historie
buigzaam gerold
om het regime
strak te schragen
bomen groeiden seizoenen
proefden de dood
in de rook der verdoemden
zij getuigen hoe mensen
door afkomst en ras als
minderwaardig zijn omgebracht
met de oorlog als vlag
is de lading verdwenen
nog ruisen zij zacht…
in een oogopslag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
759 langzaam
als sneeuw voor de zon
alles wordt vaag
mischien is vergeten
beter
alweer een kilometer
in één oogopslag
achter ligt een hal
een monster vol klanken
totdat het stopt
rook verdwijnt
zo fijn
muziek en mensen
blijf nog even
en ik denk ooit
terug…
Voor Chloé
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
722 Kabouters klauteren haar bedje in
en zoete dromen nemen traantjes mee
Kleine fee slaapt
Terwijl tegen het plafond
rook van eerste uitgeblazen kaarsje
nakringelt
Kleine fee slaapt
Sssssssttt.....
't fee...st is over en uit…
Stervensgloed
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
551 Het groene bootje
glijdt traag door het meer
tussen bergen purper
Op de oever in 't gele huis
schijnsel van vlammen
rook
geur van turf
Het klotsen van water gerust
smelt de tijd
bergen bootje en huis
in de stervende gloed
van de Ierse schemer
vergleden…
Mijn broer vraagt naar een herinnering
gedicht
3.5 met 2 stemmen
21.923 En kijk en luister naar
het geluid van rook
in een zwerm.
---------------------------------
uit: 'Parmentier', 12/3 2003.…
Haar ogen nog wenken
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
784 zag weer
een vlinder
donker van kleur
rook de geur
van hooien de
grassen het rooien
zij dwarrelde
zacht op een
oppertje neer
zag op vleugels
van boven haar ogen
nog wenken in laatste keer
warmte heeft ze gesloten
maar haar leven en dood
zal onze lente weer oogsten…
Licht dat geen klaarte brengt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
468 Ineens weet ik dan ook: je hebt niet veel te willen,
het leven is een diep geheim dat je verplicht
en dat ook verder gaat als vuur en rook
en dat je nimmer zomaar uit kan leggen.…
Op goedkoop toneel
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
968 ben geen tovenaar
stok niet met magie
en glinsters op
goedkoop toneel
zaag geen mensen door
illusie is mij al teveel
ben wel gevoelig
voor mysterie
het onoplosbaar zijn
ken de klappen van
venijn en ongeloof maar
weet ook de historie
zij brandstapelde
het vreemde
wiste zo realiteit
nog kringelt rook
uit al die eeuwen
door naar…
Nietsontziend
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
720 Jij zag niet
en ik evenmin
Braille kregen we niet onder de knie
en die blindengeleidehond
kefte iets te dreigend
De winkel
die witte stokken verkocht
rook vreemd
We maakten ruzie
over de herkomst en samenstelling
van die geur
We kwamen er niet uit
waardoor de winkel instortte
op de brokstukken die we waren…
Nepnieuws ?!?!?
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
1.285 daar niet meer roken.…
Stil staan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
828 Mijn blik wordt vertroebeld door al die rook,
het is een vuur dat dagelijks opnieuw wordt opgestookt.
Ik blijf hierdoor in het verleden hangen,
in mijn oude gewoontes, in het terugverlangen.
Waardoor ik niet naar voren kan,
maar als bevroren in het donker stil blijf staan.…
De regenpianist
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
135 Wanneer de rode, witte en blauwe auto's
zijn gepasseerd,
klinkt er klassieke muziek
door de lucht,
gehuld in een deken
van rook.
De trampoline,
nu vol regendruppels
die op en neer deinzen
als melodieën.
Een onzichtbare pianist
bespeelt de druppels
en maakt langzaam
de lente
onaangenaam.…
Wijzing
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.747 Het woord viel,
op een ordinaire woensdagmiddag
bij de koffie
Jij glimlachte
dat ik voortaan je dienster zou zijn,
met witte schort
En ik zag mezelf in zwarte rok
en tranen, half april
Tussen bloemen
op jouw erf, waar onkruid woekert
als carcinomen
je stem,
nevelig als een zomermorgen
beloofde…
Mijn pen vloekt...
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.064 Mijn pen is boos, niet weinig ook,
voor ik het weet, gaat hij
op in rook, want wéér heeft een
idioot een prachtig mens met een
eigen mening in koelen bloede
vermoord....
En dus vloekt mijn pen.....…
‘Afscheid in Auschwitz’
gedicht
4.5 met 87 stemmen
18.669 Eenzaam staart een vrouw
Naar het rimpelloos water
Van een plas in het veld
Vocht vult ook haar ogen
Waarachter herinneringen
Zich geleidelijk opdringen
Het verleden rust als as
Op de vruchtenloze bodem,
Haar hemel blijft zwart
Als de rook van toen
En haar tweede afscheid
Fluistert lieve woorden:
“Dag moedertje…”…
nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.133 dag nacht, neem je duisternis
maar als rokken bij elkaar
vlucht weg op hoge benen
de horizon nemend
als laatste horde
daarmee plaatsmakend
voor een kille winterzon
hul ons weer in nachtelijk zwart
als de zon haar avondrood
om zich verzameld heeft
en in roze mijmering
achter de kim verzinkt…
wilg en water
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
779 en weer
getuigt de nacht
de dagen voorbij
de gezichten in het licht
bedrieglijk in de jij – vorm
ik keek mee
en naar de wonden
boven wenkbrauwen
rook de geur, de worsteling
van uitgespuwde woorden
het geluid trok naar de wolken
met een kind, hand in hand
het regende wilgenbladeren,
in de diepte, dagenlang…
dramatisch
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
754 wat je vandaag de dag
een boskoper gaaf nog
ook aan wilt doen
je stuurt hem niet
te keur naar griekenland
je ziet daar door rook
de boom niet meer
alles woedt en ziedt
er lijkt geen keer
voor mens of dier
stel zo waar niet boud
hij komt om
zo niet vermist
stuur een kist
bij as
met gebrek aan hout
een zak van herbruikt papier…
Aanraken
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
2.361 Het liefst zou je wegkruipen
achter duizend zwarte rokken,
glurend met je ogen dicht
loop je schoorvoetend
totdat je echt niet langer,
kunt doen, alsof je niet ziet
dat de schaamte, de pijn en het verdriet
langs je lichaam stroomt
met elke stap kom je dichterbij
kijk naar mij
zonder ogen dicht.…
De geur van verlaten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.577 Het vers boeket op tafel
vulde de ochtend
met kater
zomaar
afscheid van een nacht
die toch gemeenschap
had gebracht
Hadden je ogen
dus gelogen toen je
sprak over later
over dat wat buiten
van binnen verwacht
Een boeket
een tafel vol vragen
en ik rook weer de
geur van verlaten die
zo penetrant ver
kan dragen…
De sigaar
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.851 Dan blies hij een rookgordijn,
viel fel mijn stelling aan
en zag ik steeds mijn kansen
geheel in rook opgaan.…
Ontluisterende luister
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
627 Haar sieraden beschermen niet
wanneer ze door hoog water waadt
in karmozijnen rokken
naar heuphoogte getrokken
Wat ginds op Golgotha geschiedt
wanneer goed bloed de aarde raakt
is aan haar blik onttrokken
maar ooit zal het haar schokken
Dan roept zij hem die alles ziet
voor haar beladen werd met smaad
en vraagt dan onverschrokken
haar…
waar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
674 waarom zweeft men in het rond
in het alles
in het niets
niets anders dan dat
zweven door dag
en nacht
vloeibaar goud
of silver
zoals de kogel
voor een wolf
vampier
of wat dan ook
zie de mist
zie het als rook
zie het als mist
weet je het zeker
of heb ik mij vergist
wie sist
en schreeuwt
de rapen zijn gaar
wat is echt
nep
waar.…
Hooitijd
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
841 de haan zal kraaien noch draaien
wanneer de meid zich stille houdt
hoe hoog haar rokken ook zwaaien
de haan zal kraaien noch draaien
lust doet harten feller laaien
dan het opgepookte kachelhout
de haan zal kraaien noch draaien
wanneer de meid zich stille houdt…
Een zonnige dag
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.009 Jeugdige vrouwen
in kleurige jurken
fietsen in vliegende vaart
door de stad
hun wijde rokken
wapperen losjes
als fleurige ragfijne
goochelsjaals
dansende lokken,
bewogen door vlagen
ze kleuren een heerlijke
tropische dag
in hun vrolijke speelse
zomerse dracht,
hun beeld betovert
de Spiegelgracht.…
Duinenkust
snelsonnet
2.5 met 11 stemmen
975 Een kekke kuil was ’s avonds al gegraven
zodat ik vrolijk mij erheen begaf
maar weldra stond ik stil, verbaasd, zelfs páf:
Er lag een jonge vrouw vol overgave
Ze rook naar zout, zand, zee, had ik wel lust?
Ik ging, maar ja… alsof je duinen kust…
Een zonnige dag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
650 Jeugdige vrouwen
in kleurige jurken
fietsen in vliegende vaart
door de stad,
hun wijde rokken
wapperen losjes
als fleurige ragfijne
goochelsjaals,
dansende lokken,
bewogen door vlagen,
ze kleuren een heerlijke
tropische dag
in hun vrolijke speelse
zomerse dracht,
hun beeld betovert
de Spiegelgracht.…
Troosteloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Door de gordijnen somber licht
Blij voor zo-even in het donker
Ogen sluiten in de schemer
Achter dubbel glas de stilte
Rook en as, de zoveelste sigaret
Wazige gedachten, troebel zicht
Lege fles Whiskey, zwaar hoofd
Hanenpoten op grijs papier,
te dronken…
Ik word één met de nacht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
480 geestelijke pijnen
ondermijnen mijn kracht
hersenen kraken en rekken
lichamelijk verschijnen
krampen en spastische trekken
ik zonder mij af
wordt één met de nacht
het duivels gespuis
op mijn schouder gebied
inhaleer en… geniet
de rook maakt me wazig,
slaperig, slap
de pijnen verdwijnen
warempel
ik lach!…
Spreek
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.906 Uit nacht en rook stegen maanschijven.
Daar liep je, ik dacht dat ik je hoorde huiveren.
Dat was de kunst.
-----------------------
uit: 'De gang', 1979.…