913 resultaten.
Vreemde reiziger .....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
725 Dwars door het hart van de tijdelijke stad
smelten aderen in gelopen straten
niet gehinderd door bloedstollende vaten
baant hij zich een weg door uitgehold hartegat
steeds hoger legt hij de innerlijke lat
eenzaamheid sijpelt, niets heeft hij in de gaten
omhelst met d’ogen zijn omvangrijke zate
daarbij vergetend wat hij ooit bezat…
De winter staat stil
gedicht
4.0 met 40 stemmen
20.252 Schrijf de winter staat stil, lees een dag zonder dood
spel de sneeuw als een kind, smelt de tijd
als een klok die zich spiegelt in ijs
het is ijskoud vandaag, dus vertaal wat men schrijft
in een klok die niet loopt, in het vlees
dat bestaat als sneeuw voor de zon
en schrijf hoe haar lichaam bestond en zich boog
gelenigd in vlees en keek…
Werkelijkheid?
hartenkreet
3.3 met 71 stemmen
4.583 Smelten in jouw lichaam
onder dekens zacht als dons.
Niemand kan ons storen,
kan weten waar we zijn.
We vluchten voor het leven,
verstoppen ons voor pijn.
Maar als de zon weer opkomt,
zachte stralen op ons schijnt.
Dan stoppen we met schuilen,
komen moeizaam overeind.
De droom is afgelopen,
dit was voor korte tijd.…
Strelen...
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
3.476 die heerlijke storm
Staan wij samen voor het open raam
Je staat achter mij en houdt mij vast
Langzaam strelen je vingers mijn huid
Zacht spelen je handen ons liefdesspel
En ik voel dat je mijn borsten omsluit
Je vingers strelen mijn ronde parels
Een onverzadigbaar gevoel van genot
We nemen elkaar weer mee in de storm
Vol hartstocht smelten…
ijs
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.703 Je bent ijs en je glijdt
Als een druppel damp op een spiegel
In de bitterheid van mijn glas
Ik tracht door jou te kijken
Op zoek naar je ziel
Je smelt en alles wordt zoet
Zoals de ochtend zelden was
Niemand weet wat ik voel
Zelfs de bomen niet
Enkel de wind maar die zwijgt
Want het timbre is zo mooi
Dat elk woord wordt verstild
En als…
De sneeuw dekt alle woorden toe
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
659 De sneeuw hervindt de luchtigheid
om toe te dekken wat ons deert
terwijl de eeuwigheid niet rent
maar smelten durft in ieder vlokje.
De sneeuw kent eenvoud en vertrouwen
want durft te vallen zonder vrees
terwijl de bange mensen aarzelen
om nu hun weg te gaan in wit
dat enkel schittert en kristallen
sterren schept waar wij niet kijken.…
Vliedende vloed
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
450 zij laat warmte
druppelen uit
lange artistieke
vingers waarmee
ze ultieme kunst
doet floreren
niet zomaar
proberen en god
zegen de greep
maar met
schoonheid al
aardig op dreef
zie hoe
ijzige aandacht
smelt en agressie
verwatert waar
stroompjes elkaar
meanderend raken
nog is er geen
vliedende vloed
maar het doet
goed in…
Tweede kerstdag 2006
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.903 Fietsbanden slurpen
waterboogjes op,
ijlend smelt snelheid
het asfalt om tot glas.
Motten en muggen
liggen ondergronds
te ziften in het graf
van onbegonnen lente.…
Gewoon een avondlijke mijmering
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 Ik adem onder loverdaken
een herfst die nu niet ver meer is
de ziel laat rust heel zachtjes luiden
en jaar na jaar verwijdert zich mijn strijd
’k Drijf weg - waar niets mij nog kan raken
op ’t mos verdampt het laatste restje tijd
de besjes smelten vaal als winterbruiden
mijn herfst staat voor mij al bereid
Hoe oud en moe lijken de bladeren…
Lenteloten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
865 Mijn vingers sluiten zich
de tijd die ik nog heb ebt stil
zie, golven wiegen langs geluwde wind
bevlogen woorden in jouw handen
ik zie je lippen smelten in een lach
hoor, het timbre van mijn bloed
als volle halmen op de akkers
zonder barsten buigen voor de storm
geef me vrijheid om te zwijgen
laat gebroken dromen zijn, vannacht
vergeet…
spelonk
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
721 door jouw hart
aan de rand van eeuwigheid
paden kruisen over elkaar
cellen vergroeien in lichamen
ik dank je voor het meegaan
keer op keer langs oevers
waar de afzondering loerde
gedachten al begraven lagen
jij mag pronken met alle hoeden
uit de dromenkast, de geest
waar iedereen het over heeft
ontwaakt in een oud ledikant
bloemen smelten…
Adieu
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.075 Te jong worden takken soms gesnoeid
daar waar oude stoere eiken niet meer
kunnen reiken naar een vol bladerdek
of naar een voorjaar wat luchtig
en ontspannen het licht verspreidt
worden takken soms te jong gesnoeid
daar waar witte vlokken smelten
eer zij vaste grond voelen
of in warme wanten landen
en wonder ogen laten stralen
verglijdt…
Kosmosgedicht (nr. 2)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
677 Kraakhelder vriest de hemel
groeit blauw licht tot heelal
verdampen stelsels in wervels
smelten ijsblokjes in mijn glas.
Er blijft zoveel diep duister;
door de eeuwen heen roesten
hooggespannen verwachtingen
en verbrandt ieder vast geloof.…
de vogel ziet hoe klein wij zijn
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
580 soms
haasten wij ons in winkels
op zoek naar kilo's geluk
van korte duur
wegen wereldleiders
heilige huisjes
op een fragiel akkoord
van eindeloze consessies
lacht de clown
zijn roodgeverfde lach
naar het kind in ons
dat zich nog onschuldig waant
breekt een ijsschots in tweeen
smelten tranen naar de zee
waar het water stijgt…
Als je wilt dat de tijd alleen om ons draait
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
909 genieten ben
laat staan als je vinger mij aanraakt
en terwijl vlinders zijn gang gaan
willen de minuten niet stoppen
noch tijdens het horen van je stem
zou ik nog weken met jou
op zoek willen gaan naar het diepste
maar wanneer de dag zichzelf
weer naar het donker afsluit
bid ik dat wij vele dagen ongestoord
daglicht en nacht samen laten smelten…
Het einde van de wereld
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
910 Niet door 't gat in de ozonlaag
of omdat het poolijs smelt.
Niet aan vuur of watersnood
gaat de wereldbevolking dood.
Als we niets meer om elkaar geven
en leed en armoe ons ontgaan,
als ons hart niet meer kan spreken
en we enkel voor onszelf leven,
als liefde en meelij niet meer bestaan,
dan..., pas dan zal de wereld vergaan!…
Zweem van bestaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 het licht verflauwt
ijle stemmen doven
toonladders gedachten
stom schreeuwen
roestige filmrolblikken
beelden verpulveren
geuren walmen verdampen
smaken zinken vallen flauw
zinnen smelten schitterend
tot een verpletterend niets
het gevoel slijt
de tijd ebt weg
wist monumenten
de ruimte dijt uit
het heelal draait door
dwaas…
Vrij met mij
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
660 daar gaat ze, stappend in de sneeuw
zie haar fluister
in witte ademwolkjes
verlangend naar de lente
oh heerlijk voorjaar
dat ijsbloemen om haar hart
doet smelten
ze wil meewiegen
op de vleugels
van de adelaar
vrij zijn dartelen in de wind
met klaarte
op kinderlijke trant
in de zonnegloed
vloeit het lentegetij
in een opwaartse…
- Magma -
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
515 onder het aardoppervlak
begint de kern te smelten,
ontstaat stollingsgesteente
de korst, de mantel...
behoren tot de dankbaren
Daarom waar het gaat.…
Tijdbom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 (dapper)
Versteend tussen tijden
lange periodes van voorbij
ligt waarheid van ons
leven verborgen
Een ijs-traan stuitert op
ellenlange weg, om vervolgens
in de meest schitterende ijskristallen
uiteen te vallen
Tijd verdient alle aandacht
om maar niet verloren te gaan
Als een tijdbom
smelten die kappen gestaag; zeker
als een paal…
Sneeuwdoos (Window dressing)
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.978 Elke winter die valt is als een huis dat smelt
wat we moeten vasthouden en iedere vorm van spel
Gelaarsd en gepakt gaan we de boer op
spreken we van nestwarmte en een nieuwe dracht
Koperen onderleggers, smaragden vazen
elke kast heeft recht op haar uitzet
O u kan niet tegen knus
het maakt u wee en naar
Dat u dat dan uitlegt aan die man…
De sneeuw dekt alle woorden toe
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
609 De sneeuw hervindt de luchtigheid
om toe te dekken wat ons deert
terwijl de eeuwigheid niet rent
maar smelten durft in ieder vlokje.
De sneeuw kent eenvoud en vertrouwen
want durft te vallen zonder vrees
terwijl de bange mensen aarzelen
om nu hun weg te gaan in wit
dat enkel schittert en kristallen
sterren schept waar wij niet kijken.…
Koninginnehoning
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
558 je bent door de
wereld van staal veracht
je kiest voor liefde
boven praal en pracht
de liefdemacht
iets dat je voelt
met de warmte van mensen
iets dat je proeft
dat smelt als koninginnehoning
op je tong
je bent door de
wereld van staal veracht
geboomte gevlochten
uit plicht en gewoonte
de schaduw die
je glimlach verbergt…
Gebed zonder eind
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
941 Een auto start
een hond blaft
een deur klapt
een kind lacht
De ketel fluit
de koffie loopt
papa schreeuwt
mama huilt
Een vogel danst
het water glanst
een boot zinkt
een ijsbeer smelt
De kachel brandt
de vloer kraakt
een roos bloost
het vuur laait
De koek is op
de schaal is leeg
hond in de pot
deur valt in 't slot
Ik sla…
Hout en sneeuw
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
394 Sneeuw wordt geboren om te vallen en alles
wit te maken en daarna te smelten voor de zon.
Achter de zon verdwijnt de sneeuw evengoed,
geen reden om daar geheimzinnig over te doen.
Van hout valt veel te maken. Het blijft onderhevig
aan de tijd, of je nu aan houtwormen denkt of aan een boom.…
lichtpunt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.029 Mijn bruid nadert en Koning Kou is kreupel,
Versleten en vergeten hoe de takken smelten
hun kleur hervinden.
Toch was ontwaken uit de wintersluimer geen grap.
Maar nu val je in de vijver
Het jonge kroos kleeft aan je klissen.…
Bla, bla Bank
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.050 Het smelt.
Het smelt gestaag,
Traag,
Eerst de bovenlaag.
Dan sijpelt het naar omlaag,
Op het Bankje,
Als druppelende tranen.
Konden jullie het maar zien.
Het mooie van smeltend ijs in de zon.
Waar, oh, waar, de ellende begon.
Het bla, bla bankje met mooie bla, bla verhalen
Een mooie dag in juli.
Een warme middag, die woensdag.…
Mijn leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.101 Ze smelt mijn sneeuw,
ze leert me over houden van.
Met haar doe ik dingen,
die ik normaal niet kan.
Maar ìk was de zon,
en zìj was de sneeuw.
Zìj was de prooi,
en ìk was de leeuw.
Ik was nóóit alleen,
ik voelde veel geluk.
Totdat zij kwam,
ze maakte alles stuk.
Nu is alles andersom,
en leeft zij mijn leven.…
Tijd
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.086 Schone schijn als witte boorden
Tijd vernielt en smelt dit wonder
Een puber worstelt met nieuwe zinnen
Wie kan toch haar kracht verdrijven ?…
Rondleiding
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
697 waarin je droomnacht
smelt tot kwik zwaar naar
je navel lik het lood tot in je schoenen
strompel 's nachts als schaduw
van een gordeldier de grachten rond
en rond rondom de borsten van de
stegen stad als zilver zwijgen stappen
steen en staal.…