6019 resultaten.
Een verloren wereld
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
792 Een wereld vol oorlog en haat,
Weten we nog wel waar het om gaat?
Oorlogen om geloof, macht en geld,
Om nog maar te zwijgen van al het zinloos geweld.
Waar is de tolerantie en de verdraagzaamheid,
Vanwaar al deze agressie en boosheid?
Kindsoldaten, moord en doodslag zijn heel gewoon,
Wanneer staan verdraagzaamheid en vrede weer eens centraal?…
Verloren uren
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
603 overzichtelijk hielden
nachten prettig ongestoord
met slechts milde dromen
over verloren reisgenoten
die zachtjes fluisterden:
tot ziens, maar nu nog niet…
Verloren droom.
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
704 Waarin ik de wind hoor huilen
om een verloren droom.
Woorden die nooit de weg naar
jouw hart hebben gevonden.…
Verloren en onzeker
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
2.649 Ik leef tussen twee werelden van verschil
Ongenaakbaar was het nu
Het andere moet het nog bewijzen
Ik was gelukkig in het huidige
In het andere moet ik het nog tegenkomen
Ik had alles in het vorige
Momenteel nog niets in het andere
Mijn ziel is blijven steken hier op deze plaats
Zal ik het kunnen geven in wat komt
Mijn hart doet pijn vandaag…
Verloren minnaar.
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.301 ik ben een man van weinig
liefdevolle woorden
die ik uitspreek naar haar
de woorden die zij wil horen
zitten in mijn mond bevroren
gevangen in ketens zwaar
ik hoor ze fluisteren in mijn hoofd
maar mijn lippen zijn verdoofd
zitten vastgeplakt aan elkaar
bevreemd voor al die lieve dingen
die ik in liefde wil bezingen
vanuit mijn diepste…
Verloren schat
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
589 De kleine jongen
die de schat opgroef
is van taaie vechter
gaandeweg verworden
tot eenzame weifelaar
die in lange nachten
worstelt met het leven
kleine stapjes
zijn veranderd
in hoge bergen
echo's weerkaatsen
van onzekerheid
alles gefixeerd
op angst en falen
iets lijkt onderweg geknakt
waardoor energie wegstroomt
als zand…
verloren zomer
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
571 de heerlijke zomer
verloren in het weer
het sappig lentegroen
en jonge kruiden
nu in somberheid
de blaadjes van de bomen
die ik voel in mijn vingers
als een zachte vrouwenwang
nu oud en als een rimpelige huid
het bos al aangekleed
met mos in zilvergroen
wonderlijk geeft het
een innerlijk gevoel
om naar te kijken
het is goed en…
Verloren vuur
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
496 Verloren is het juiste moment.
Achteloos, voorbij voor je het weet.
Voor iemand wiens naam je nog kent,
de herinnering aan dagen die je vergeet.…
Dag verloren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.114 In agenda
dag verloren,
niet bekoren
want de winter heeft de liefste al tot buit gemaakt.
Sneeuw onder de wissers
van een weg wuivend
dronkemansrelaas.
Dan een man daar
die zijn dwaasheid snel erkent
en, met het portier nog open,
naar zijn zwaktes wijst als schuldigen
van het doolhof
waarin roos met doornen prikt.…
Verloren schaap
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
752 Ik ben het schaapje Wollemien
‘k Ben koddig, wit er rond
Niemand heeft mij ooit gezien
terwijl ‘k in ‘t weiland stond
Van ‘s morgens vroeg tot kwart voor tien
zat ik hier op mijn kont
Ik had gehoopt dat jij misschien
mij voor vannacht nog vond…
Verloren wens.
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
833 Ik voelde mij tenslotte heersen over een zwak volk
Dat zelfs verlaten was door God en Zijn kudde.
Zelfs de duivel vond het niet de moeite waard
Ons hierover te veroordelen of te prijzen.
Het volk verzwakte erger onder mijn leiding,
Het werd zelfs laf en lui ondanks mijn ambities.
Terwijl intussen God en Lucifer zich liever focusten
Op helden…
Verloren jeugd
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.499 - Zie mij niet aan, ik ben zó oud geworden!
- 't Is heimwee, heimwee dat u kwelt,
't Is heimwee naar uw jeugd en ge snelt
De drempel over om uw verdriet
Te vergeten, maar 't leed vergeet u niet.
Het volgt u, volgt u op ál uw schreden
En het klaagt met de stem van een arrem kind
En ge ziet uzelv' weer, als lang geleden,
Met bloemen drie…
verloren zielen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 sluit mijn ogen
en ben gewichtloos
jouw graf doemt op
maar de pijn raakt mij niet
ik weet mij dichter…
lucht is pure liefde
waarop ik leef en zweef
alle energie die je liet
weet mij te doordringen
maar jouw pijn raakt mij niet
er is geen zeer meer
vervlogen angels share
achtervolgend leven valt
niets raakt ons meer
wij zijn verlicht
verloren…
Verloren taal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
575 Verborgen in vergetelheid
Gekleurd door tijd
Ligt het schrift tientallen jaren
Stof en vuiligheid te vergaren
Het kind ooit vol enthousiasme
Krijgt nooit meer een schrijvers orgasme…
Een verloren puber
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
571 zij hebben
een ster
van jou gemaakt
je stem gemoduleerd
maniertjes bijgebracht
voeten in de juiste pas
dromen gegeven
zonder de kracht
om zelf te leven
je zweeft als
een verloren puber
door glamour en show
losgeslagen
tot je breekt en
voorgoed wordt afgeschreven…
Verloren stilte
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
729 Ach was er nog
wat stilte over
van voor de tijd
van nooit meer stil
waarin je altijd zocht
naar harder, sneller
maar er toch ruimte was
voor het ontbreken
van ieder geluid
nu vermijd je sneller
juist het harde
maar de rust van de stilte
is voorgoed verdrongen
door permanent gesuis…
Verloren lopen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
586 Verloren lopen op de heide, ongeweten
dezelfde weg een tweede keer gegaan.
Is zo ons leven soms ook niet: herhaaldelijk
weer fouten maken, dwaas zijn, ongeduldig?…
Een verloren strijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
941 Met recht, een verloren strijd.…
Van het leven verloren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
966 Van het leven
Verloren heb ik
Van kleins af aan
In een welhaast
Onzichtbaar klein hoekje
Gestaan, voor mijn
Leven gestreden met
Meer dan dat leven
Van mij vragen kon
En mezelf driedubbel
Een slag in de
Rondte gewerkt
Met maar één doel
Om de mens met wie
Ik werkte vóór alles
Als mens het beste
Te wensen - 't was
Duidelijk…
Verloren liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
722 De grote zee drijft aan het kleine water
waar het leven zich ontbindt en het lijden
zichtbaar wordt aan de voet van de groene dijk
de dood proeft hier haar vruchten en de mens
bepaalt de smaak, doch bitterheid
is de wond des duivels waar geen stem de
eeuwen kent in gelijkheid van alle rechten
wie draagt mijn hart als het oog verloren
het…
Verloren eindigt niet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.200 Het treurlicht strekt zich uit
over de dieptes van het verdriet,
gesloten ogen onthullen
een verborgen hartenleed,
handen bedekken het gezicht
van een overleden droom.
Herinneringen verdrinken
in een oeverloze tranenzee,
littekens stromen langs de
wangen van het verleden,
in gedachten weerklinkt zachtjes je naam
te weten dat je nog steeds…
VERLOREN ZOON,
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
750 Ik ben heel erg van
"DE VERLOREN ZOON"
en in die zoon
voel en zie ik
ook een dochter
een vader, een moeder
een oma, een opa
een nicht, een neef
een oom, een tante
een pleegkind, pleegouders
een vriend, een vriendin
een kennis en netwerk-relaties
'Daar moet op gedronken worden'
Ik bedoel, dat mag, zelfs feesten tot diep in de…
Verloren tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
663 De verloren tijd is kwijt
en niet meer in te halen
Terugkerende flashbacks
lijken gevonden voorwerpen
in lang vergeten dozen
die de zolderkasten vullen
Ze had hem willen schrijven
over het hoe en waarom
maar alles werd onleesbaar
want de inkt mengde zich
met immer zoute druppels
bij het verlaten van de pen…
Verloren stap
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.014 Verstikkende hitte heerst,
in een huis zo koud.
Ruimte te klein,
voor een geest zo vrij.
Gekluisterd en gebonden,
het lukt niet meer.
Je breekt vrij,
met een stap in het duister.
Verlaat je de gevangenis,
eindelijk vrij.…
De verloren zoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.128 En dan ineens is ze daar weer, de onbarmhartige leegte.
Want dat is wat hij achterliet, toen hij ervoor koos om alleen te gaan.
Alle banden verbroken, van iedereen gescheiden
behalve van zichzelf, maar ook dat is maar de vraag.
Niet begrijpend en onbegrepen zocht hij zijn weg in een wereld
die niet de zijne was. Geen vader, moeder of zus die dat…
DE VERLOREN VROUW
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.009 Een grauw verdriet is in mijn ziel begonnen,
De dag is triest en vol onduldbaar wee...
Ik weet het nu: 'k heb mij te laat bezonnen,
Geen deelt mij ooit meer van zijn deernis mee.
Vroeger ben ik mijn eigen zelf ontronnen,
Wellust verkoor ik boven zoele vreê.
En thans, helaas! ik geef mij laf verwonnen:
Ik ben een wrak op zwalpend-zwarte zee…
Verloren hart
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
775 Op zoek naar mijn verloren hart
ging ik de lange weg terug
naar het waarom en hoe
en wat en waarom toch ik
tot ik ten langen leste besefte
dat de antwoorden uiteindelijk
niet in het verleden liggen
maar in het nu en straks
nu vestig ik elke dag records
beschouw alles zo veel mogelijk
als nieuw na de dag van het verlies
hoop op den duur…
Verloren woorden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
619 Natuur geeft nimmer op
geeft inspiratie die hij mist
in de schaduw van de boom
liggen zijn verloren woorden.…
Verloren dochter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
803 Mijn grote dochter, zo boos, zo kwetsbaar,
Jij stoort je zo aan mij.
Is het omdat je soms de waarheid niet aankan,
Of is het om het persoontje mij.
Je ziet de zaken soms zo anders,
En wil ze soms niet zien,
Vaak ga je dan goed kijken,
Waarom dan niet bij mij.
Je weet, ik hou van jou onvoorwaardelijk,
Is het daarom dat je mij kwetsen kunt…
verloren taal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 vergeten taal
maar mijn taal
er zijn nog
een paar sprekers
die dit of dat
kunnen zeggen
over de zonsopgang
of over een dochter
die naar school gaat
en de taal van haar ouders verliest
het brandt in haar hart
nog maar een paar sprekers in die taal
nog een enkeling die 'vogel
in bergen' kan zeggen of ik hou van jou
'aan…