8110 resultaten.
De zin van het leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Tevens is het een lekker gevoel om vroeg in de morgen
te ontwaken en proeven van een omliggende natuur met al mijn
zintuigen die enigszins beduusd tot verdoofd zijn van een afgelopen slaap
Adem nieuwe creativiteit en inspiratie in een klimaat van weelde en veranderlijkheid.…
Zo fijn met jou
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
467 Het is natuur waar verschillende geuren en
kleuren worden gedeeld tegelijk klimmen enige verlangens
doordat ik word geraakt door onverwachte in breekbaar- en kwetsbaarheid
Elke keer voel ik me verbonden met haar van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Blauwe reiger
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
472 Ongetemd en vrij volg je de weg van
de natuur, een prachtige omgeving waar stromende
grassen wiegen in zachte bries, rimpelingen glinsteren in voorjaarszon
en je statige aanwezigheid in het water toont; je bent de blauwe reiger van ons land.…
Golven van stil leven
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
594 Mijn handen tasten onbewust de ronding van smeedijzer
alsof ik de huid van de natuur streel, gevangen in fijn lijnenspel, een stille melodie.
Golvende lijnen tillen mij op als een
bries langs de zee. De stad is niet van steen, maar
van adem en sap.…
Reflecties van rust
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
818 Wereld fluistert mij toe om te vertragen en samen met de natuur ga ik
op zoek naar vrede in het stille water waar alles wat ik was en zal zijn, één wordt met het moment.…
De interfarce
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
359 belegen en jong
de bekende namen
je kent ze wel
egotrippende
aandachtsgeilen
met eurotekens
in de ogen
zichzelf
bewonderend
in ramen van bolides
en etalages
duizenden euro’s
binnenharkend
met een split second
of fame
grote voorbeelden
met protserige memmen
en dito billen
op asociale media
botox promo’s
met Birkin-tas
aan de arm
natuurlijk…
Vozen voor virtuozen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 Je neemt het nieuwtje aan voor kennisgeving
Wanneer het zo je blikveld binnenglijdt
Je glimlacht om een uitwas van de tijd:
Een academie voor meer seksbeleving
Daar wordt veel bijgebracht en bijgeschaafd
Aangaande zeker honderd sekstechnieken
De kunst om met het pijpen goed te pieken
Wordt met diploma's voor dit vak gestaafd
Toch iets waarvoor…
Medeleven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
520 Een oude hond zakt
door z’n heupen
jankt en heeft pijn
kan amper nog lopen
wat is het dan toch fijn
dat zo’n wezen pijnloos
uit z’n lijden wordt verlost
Een oude oma dik negentig
blijft op een verlossend einde
als van die hond hopen
krijgt toch nieuwe heupen aangesmeerd
ze ligt op bed kan van pijn
niet meer lopen
maar die jonge chirurg…
Onweer binnen, bij mij thuis, vroeger
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Het was bijna altijd onweer thuis
bij mij in mijn ouderlijk huis binnen
bliksemafleiders hielpen niet
een dof, grof gerommel kondigde
nog meer angstige keiharde knallen aan
bijna niemand deed voor elkaar onder
een ieder had wel het gelijk aan zijn kant
grote monden, nog vaak met eten vol
ze lagen elkaar niet, we lagen elkaar niet
als flitsen…
PAUS LEO EN VERMINDERENDE PROSTAAT-KLACHTEN
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.181 Al die kerken
vooral de katholieke
hebben toch alle schijn
naast opgelegde heiligheid
van afgelegde geiligheid
voor hun mannenbroeders
nu met die jonge vitale
nieuwe paus Leo de luxe
ontstaat toch alle potentie voor
verminderende prostaatklachten…
Duizend nachten en dagen
gedicht
3.4 met 38 stemmen
16.296 Als een koning op een nors eiland
gaat de wind heen en weer door de avond.
Ik jaag op mijn onzichtbare leven.
De vleugels van mijn ogen branden.
Zwarter worden de vogels.
Een koperen avond schalt in de bergen.
Onder de houten bomen graast de rust,
maar niemand gelooft het.
Alle struiken verbergen soldaten.
Het gruis van de regen likt aan…
SLOOT
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.198 Zo oud niet of hun jeugd treurt in de wilgen,
het water spiegelt ze nooit rimpelloos,
het gladde blad en niet bladerloos,
het is een dak waarover zij zich spreiden,
waarop een eend in landschap weggezakt,
met een gevluchte in de grond bevriend,
laag water zoekt en boven water tracht
een nieuwe eend te vinden die haar dient…
Thalassa
poëzie
4.2 met 11 stemmen
3.305 De nacht was in de eikebossen
Tussen de heuv'len klaar en koel;
En statig stapten onze rossen
Naar 't oosten en 't verlangde doel.
Toen woei een windje in onze oren
Een vreemd gemurmel, ver en veeg . . .
En briesend sprong mijn ros naar voren,
In onbevolen draf en steeg,
En stond ter kruine. Onbewogen,
Onder de koperrode maan,
Aanschouwden…
verstoord liefdesspel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
684 de zomer
ligt nog open in
IJ- En Kinselmeer
de dijk tussen
d’oude gehuchten
Uit- en Durgerdam
de fietser kruist
weerszij groen van
bloeiend gras
kragen van riet
water klotst
vogels zingen snateren strijken neer
vliegen op
winden zuchten licht
de fietser staat stil
hij schreeuwt
SCHRRAUWWWW
twee hoofden heffen zich
coïtus…
Hemel op aarde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.194 De aarde bloost verlegen kleuren
haar hart pompt heftig lavastromen
als de azuren hemel lokkend lacht.
Getroffen door magnetische kracht
is versmelting niet meer te ontkomen
broeit zinderend verlangend zeuren
Hij omarmt zijn liefste met tederheid
wiegt haar zacht strelend zijn wolken in
waar zij samen de hemelboog buigen
Met miljarden…
De kustlijn verandert niet voor de visser
gedicht
3.5 met 26 stemmen
20.999 De kustlijn verandert niet voor de visser
die dagelijks zijn netten uitgooit
en onder het slijk het aardewerk niet vermoedt
Het land was steeds land voor de boer
die over haaienkerkhoven heen
zijn wiede afstapt
Graniet is hard en eeuwig en zo ook het marmer
voor het kind dat metershoge
tot kiezels afgesleten rotsen
over het wateroppervlak…
Hoonte
gedicht
4.5 met 18 stemmen
10.965 Ik heb van de natuur nog nooit genoten
als hier op Hoonte in de Achterhoek.
Mariahoeve heet het hoge huis.
Hier krijgt het ogenblik voldoende grootte
en achtergrond, een eeuwig open doek
voor de verbeelding van het paradijs.
-----------------------
uit: 'Hoonte', 1949.…
Vrede aan de Amstel
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
704 dansend over steentjes
golft hij door landschap
ziet in rivier water kringelen
riet wuift zacht naar wie weet
hengelaars vrolijk toch geen beet
met eigen bier op kleine tap
wurm glinstert in het zonnetje
zilver krioelt in een tonnetje
hij lacht en voelt licht gespot
gaan fietsers bellen luiden
hij zweet geen peentjes
wie kan hem nog…
Vers
gedicht
3.2 met 30 stemmen
8.679 Zodra een beeld een spiegel wordt,
sla toe vernietiging. Niets ter wereld
blijft zichzelf gelijk. In deze vrees
te leven geeft werklijkheid geen schijn
van overleving. Antarctica gesmolten!
Al de tranen bewaart hij in zijn fles.
-----------------------------------------
uit: 'Het doek van de dag', 1990.…
Bijles
gedicht
3.1 met 26 stemmen
9.656 Vergeet niet de rivier te gedenken
die, in een nabij verleden nog, zo
bedachtzaam haar weg door het land
volgde. Ogenschijnlijk zonder moeite
wrong zij zich in alle mogelijke bochten,
gedurig op zoek naar een groter water
om daarin te onder tegaan, als vanzelf,
maar in haar monding doken eilanden op,
steeds meer eilanden, zodat ze ten…
Tussen seizoenen
gedicht
3.6 met 38 stemmen
17.314 Een kleur zijn ogen nu zij wind zijn,
het licht uit lucht gesneden.
Lang gras, nog levend hooi,
verminking waar oogst begint.
Ik groef in kleur waar vol de lucht,
in wind waar vol het gras van is,
in golvend gras, in slapend gras,
ik bracht zand aan het licht,
verpulverd weefsel, vacht om in te slapen.
Blad viel, sneeuw viel de bladeren…
Herfst
gedicht
4.1 met 55 stemmen
27.417 Toornige vreugde doet mij rechtop gaan
dwars door de herfstige plantsoenen
waar in het nat verwilderd gras
rillend naast de zwarte plas
een troep verregende kalkoenen
verworpen, onheilspellend staat.
De wind schuift in de glazen wolken
lichtende wakken hemel open
en wervelt glinsterende kolken
omhoog uit gele bladerhopen.
Als gevallen…
Weerzien
gedicht
2.3 met 194 stemmen
41.250 Je bent er nog. In deze zachte vreemde
heb je op mij gewacht. De deur staat aan.
Mijn lippen raken je. Ik neem de
stille bewijzen waar van je bestaan.
En naar de dood getekend door de jaren
hervinden wij met onze ogen dicht
het leven in eenvoudige gebaren.
De eerste merel zingt het donker licht.
De wandeling, de brug. Knotwilgen duiken…
Najaar
gedicht
2.6 met 77 stemmen
23.072 Zij voelen koud op stille banden.
Wie met een wagen bomen kruit
voert niet te tillen stilte aan.
---------------------------
uit: 'Tirade', nr. 200.…
levenscycluster
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
5.410 het bos richt zich groen en fris
op de onttovering na de winter
tot groei en bloei te komen
uit de versplintering van sneeuw
en vorst en ijzel wederom herboren
het laatste smeltwater zoekt haar heil
met de gevoeligheid van een moederhand
over het babyvel van haar laatst geborene
en glijdt onafwendbaar haar weg
naar het korstmos op de bodem…
Opening van het visseizoen
gedicht
4.3 met 21 stemmen
28.825 Eindelijk buiten.
Water is water.
Riet is riet.
Een eend lijkt op een eend.
Maar nu begint mijn vader (62) weer.
Hij noemt waterhoentjes strijkbouten
en vindt dat de maan
ondergaat
als de
zon.
----------------------------------------
Uit: 'Een klok en profiel', 1965.…
Al ben je je er niet van bewust
gedicht
2.0 met 73 stemmen
9.328 Al ben je je er niet van bewust,
ergens in jou tikt polsslagprik-
kelend een zonnewetensvolle
biologische klok je bestaan aan.
Uit lijfsbehoud beeft al wat leeft
binnenlands met oergrond mee.
Neem nu de Spitsbergse ganzen:
leggen ze hun eieren twee weken
te vroeg, dan bevriezen ze, doch
is het twee weken te laat, dan valt
de winter in vóór…
Als de lente...
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.024 Als de lente langs de kruinen glanst
en in zonnegloed de sneeuw vervloeit;
als het eerste groen de boom bekranst
en in 't gras het eerste bloempje bloeit,
als op éne keer,
er geen regen meer
in de dalen heerst, noch winterweer,
schalt het van de hoogt'
in de dalen wijd:
O! hoe wonderschoon…
Het onafwendbare
gedicht
2.5 met 110 stemmen
30.575 Wat ontkiemt steekt zijn kop op: de lissen,
verwarring, het diepe. Een dag zaait zich uit,
dikt zich in, plooit zich open. We zetten ons schrap
tegen de onrust, maar de liefde rust niet, laat niet
betijen. De liefde drijft boven, barst van het blad,
het is niet te stoppen. Overal scheuten en botten
en kroos. Waarom wil je wieden wat er zich…
Voor een natuurdichter
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.255 De dagen van de zomer zijn getogen
De jeugdpracht van de blâren vergaan,
Hun gouden tover is nog troost voor de ogen
Maar weldra zullen naakt de bomen staan.
Hoe is op deze dag mijn hart bewogen,
Dat mart in ’t bos en wil er niet vandaan,
Het weet de pracht dier zuilengang en bogen
En uchtendlucht aan ’t einde van de laan.
Nog is de droom…