Alle inzendingen over bomen

7669 resultaten.

Sorteren op:

Koester elk moment

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 340
De wind streelt bomen en bladeren met een tedere onzichtbare hand en weeft zo een lied dat zingt van harmonie tussen mens en land. De aarde opent haar armen en schenkt haar overvloed zonder bezwaar: vruchtbare gronden waar bloemen bloeien en bomen rijzen, recht en waar. velden vol goud, bossen diep en geheimen in de schaduw van het groen.…
CB7 juni 2025Lees meer >

Het lopen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
Verderop het pad tussen struikgewas aan kade ‘n ijsvogel scheerde laag langs de vlakke plassen, waar strakke schuine daken, omgekeerde knotwilgen stil in ‘t water lagen Dan zwom een eendenpaar een zachte rimpeling De bruggetjes die je even steeds beklom De late zon glom in het gat van zijgracht Een kat voorbij, een versierde boom…
Ralameimaar16 december 2025Lees meer >

Geur vertelt per deur verhalen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.069
Bomen dromen langs de grachten. Vogels zitten op de zon te wachten, die gaat spiegelen langs de boten. Ik woon al lang in deze buurt. De gevels heb ik met mijn geest ommuurd. Dit plaatje heb ik in mijn hart gesloten.…
wil melker8 februari 2005Lees meer >

in paars en te pril lentegroen

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.401
ik zag je zonnig in de kou de handen diep in zakken weggestoken de stoet was zwart alleen het wit van bloemen had zijn kleuren al ontloken in paars en te pril lentegroen hij was een boom in jouw tuin vol herinnering aan een horizon die nooit verging want zij is eeuwig jouw vriendin jullie speelden in zijn schaduw maar het licht werd…
wil melker9 februari 2005Lees meer >

als water in mijn lippen bijt

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 811
scherven breken geen licht scheiden kleuren en gedachten kou is blauwer in het wit rood is warmer in verwachten zo helder denk ik als de zon wat lichter schijnt de bomen groener dan het gras gebladerd zijn maar als ik takken zie draait het hoofd de lus al in wil mijn nek zich breken om de wereld te vergeten diepte lokt in vogelvlucht…

zomer

netgedicht
0.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.791
een avond na een dag gezoden door de zon de ribbetjes gekloven en gespoeld met kommen vol van ooft en sap en suiker ongegist het gras vertrapt de lach die verder draagt tot bij het spiegelfeest van buren achter groen en rooksignalen zonder doel in bundels boven bomen gemeenschap van de neus de vingers gretig vet rond glazen schuivend…
Raf Geusens28 augustus 2005Lees meer >

Veilig in mijn bos

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 793
de stilte galmend in mijn oren de wind zacht fluisterend door mijn haar de bomen zingen een lied wat alleen ik kan horen dus blijf ik daar zwijgend staan mijn handen op de bast van een berk zoekend naar het echte leven de gouden stralen van de zon beroeren haar ook al is het dan maar even als ik achter een rots, de zon zie verdwijnen…

De buigzaamheid van het verdriet

poëzie
3.3 met 140 stemmen aantal keer bekeken 70.629
in een wereld van louter plezier kwam ik haar tegen, glimlachend, en ze zei: wat liefde is geweest luister ernaar in de bomen en ik knikte en we liepen nog lang in de stille tuin.…

Hoe is 't daar...?

hartenkreet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.024
Hier fluiten de vogels allang niet meer De zomer heeft plaatsgemaakt voor de winter Kaal gewaaide bomen komen tot inkeer Hier waar de klok niet meer verder wilt tikken Hier vind je geen hoop… geen dromen Straten worden versierd door rondslingerend afval Maar nergens insecten die er op afkomen Want hier sterven zelfs iemands herinneringen…
Tulay27 oktober 2003Lees meer >

Herfst-serenade

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 750
Hoor het naderen van de herfst en het ruisen van de bomen Kleuren bladeren in de zon dwarrelen vrolijk door de stad Takken van de beuken zwiepen krakend hout de eeuwen door Stormen razen door het bos regen valt met wilde sprongen Vergaan is weer een zomertij de warme gloed in avondlicht Sranden stil en uitgewaaid de duinen moe ze slapen…
G.T.Scholtens21 november 2003Lees meer >

Lente in de lucht

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.536
Lente in de lucht die ik ruik vol verse sneeuw die ik krakend laat klinken omdat ik dat ene speciale biertje ga drinken op de nog verlangend kale vlinderstruik Lente in de lucht die ik dans onder bomen die alleen nog maar dromen van het ontluikend in bloesem komen en de onschuldig frisgroene nieuwe kans Lente in de lucht lente in de lucht…
oepsie16 februari 2003Lees meer >

Veilig in míjn bos

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 993
de stilte galmend in mijn oren de wind zacht fluisterend door mijn haar de bomen zingen een lied wat alleen ik kan horen dus blijf ik daar zwijgend staan mijn handen op de bast van een berk zoekend naar het echte leven de gouden stralen van de zon beroeren haar ook al is het dan maar even als ik achter een rots, de zon zie verdwijnen…

lampje

netgedicht
3.6 met 630 stemmen aantal keer bekeken 75.104
in onze boom groen als nooit tevoren brandt één lampje niet het valt niet op het zit niet van voren eigenlijk niemand die het ziet het lampje is niet stuk of zo het geeft gewoon geen licht en wij … wij laten het gebeuren het zit toch niet in het zicht maar ergens in de nacht als alle andere lichtjes doven zien wij soms onverwacht…
Jeroen Swaan25 december 2002Lees meer >

Tegenbeeld

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 841
Twee futen weten al de lente zij keken in de glazen bol van de verwachting de reiger scheert over het vrieswitte water onder een lucht van ijskoud blauw desolaat als lege winkelpanden schotsen de oude kale bomen tak aan tak langs de waterkant het daglicht is te schaars kraakt de een tegen de ander mijn wortels verliezen de grip op…
Lizzy27 januari 2003Lees meer >

Depressie (bewerking)

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.038
Van helder licht verstoken Schaduwen spelen hun spel En gedachten blijven spoken De verte vangt de blik Van je starre stille ogen De vreugde is vervaagd Door leegte opgezogen Van droomstof geweven Werkelijkheid van waan Je geest schonk het leven Aan dit slapend bestaan Maar voor jou komt eens de dag Dat water weer gaat stromen En bomen…

De dertiger

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.170
Leve vuur en sprokkelhout Al breekt een storm de bomen af het diepste donker raakt je niet Als duiven op het dak vergaan sterft binnen slechts de volksmuziek Wees bang wanneer het lichter wordt - In daglicht zien ze wie je bent: een bang, verlegen, aardig mens Gebroken, maar nog niet kapot…
Zilver11 oktober 2002Lees meer >

HIJ KOMT ERAAN

hartenkreet
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 895
Dan zal hij stormen laten razen en takken rukken van de bomen nee, de tijd is niet ver weg dan zal de herfst zeker komen. We proeven soms al even een stukje van het guur en herfstig weer vermijden kunnen we het niet want hij komt toch echt een keer.…
Moeke22 augustus 2004Lees meer >

WONDEREN GEZIEN

hartenkreet
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.078
Ik zag de lucht met al zijn wolken en daar doorheen soms nog de zon ik hoorde het ruisen van de bomen en water opgeslagen in een regenton. Ik zag vandaag mijn kleinkinderen gezond van lijf en leden en ook hen beschouw ik weer als wonderen van het heden.…
Moeke20 september 2004Lees meer >

Het schilderij...

hartenkreet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.055
Stil laat de aarde zich wakker kussen Door het licht van de vroege morgen Speels laat de wind zich ruisen Door de bladeren van bomen De vroege herfst regeert En laat het bos uitkleden In een gedaante verwisseling Geeft de herfst zijn prachtige kleuren Stil laat het bos zich kleden In een mantel van kopergroen De bladeren laten zich inkleuren…

Herfsttinten

poëzie
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.923
En 't avond, is de zon gegaan - Zie hoe het bos zijn schatten houdt: Zij zijn gestold op boom en blaân, Als stille plekken zonnig goud - 't Is goud! O hart bewaar uw grootste goed! Wij worden zachtkens, zachtkens oud: Bewaar die glimlach van 't gemoed, Die stil-gedegen schat van goud - 't Is goud!…

snik zacht

hartenkreet
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.007
gekoesterd in je handen ligt begraaf je schat het kan niet anders het mòet is beter voor làter wat je nu nog niet kunt zien snik zacht geloof en vertrouw die bolster in je handen in de open aarde doe het snel en doe het nu voordat de koude winter komt laat maar los en wees niet bang want ooit branden er kaarsjes in je boom…
klaasje21 november 2004Lees meer >

Huize Matanze

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.559
Het net ontwaakte licht sijpelt over de slanke, nog slapende, dijken een ochtendgloren meldt zich bij huize Matanze waar de rijken van toen en nu nog overdadig dromen en de wintertuin de IJssel zacht hoort stromen Bomen van stavast hebben er eeuwen langs zien zweven.…
Kees Keizer30 december 2004Lees meer >

het zonlicht vervaalde

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.872
het blad viel te vroeg ik heb niets genomen de zon scheen volzomer er was liefde genoeg we zochten de schaduw warmte maakt loom jij had ervaring en kende het plekje onder de boom ik lachte toen je me kuste mijn zinnen met jouw passie blusten, het blad viel toen we uitgeput rustten we zagen de herfst in zijn donkerste kleuren we…
wil melker16 januari 2005Lees meer >

dodenherdenking

netgedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.121
verdriet om allen die eens vielen, voor vrijheid, toen zo duur betaald; twee minuten intense stilte terwijl de zon ter kimme daalt de wind waait zachtjes door de bomen, jong groen ritselt heen en weer:  de merel lijkt mij toe te zingen mensen nooit een oorlog meer…

Vlakke stilte

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.117
waarom zeg jij niets laat je de stilte weerklinken als een uitgestrekte vlakte waar leven zichzelf verloren heeft waar vergane en blindgeworden zichten zwerven langs oude bomen met de dood achter zich aan waarom zeg jij niets laat je mijn stappen zinken naast de langzaam stervende morgen blootsvoets in het achteruitgaan oneindig ver…

Wie is er nog van levend hout

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 744
IJl klinkt je afscheidsgezang nog in de verte nauwelijks hoorbaar tussen flarden tegenwind nu je me weer verlaat tot het volgend voorjaar verschuil ik me tussen de overgebleven bladeren aan de steeds kaler wordende bomen in de stad Voel me weer de huismus onder de winterkoninkjes kou en regen trotserend tot de zon weer komt Wie is er nog…
Gerardo22 oktober 2005Lees meer >

Mijn hand op je hart

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.242
zwarte schouders zwelt de stilte tot een ongekende zwaarte ik kus je houten lippen en laat je koude handen nog een keer rusten in mijn ogen vol vragen in bronnen van woorden vind ik marmeren zinnen die ik beitel in de aders van je aardse graf ik leg me neer naast glazen vogels en de geur van wierook op het witte grint waar bomen…

als woorden schuren

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 959
ziel breken korsten af die leegte maskeren van pijnlijke vuren denkend worden zíj jaren verdoofd dan wel verdrongen in vleesgeworden lichaamstaal en zijn kennelijk door een vroege duivel afgedwongen hoe zeg ik nog je mag er zijn als goud smelt in warmte wat zeg ik nog als de tong slechts wonden kwelt hoe kan jouw, mijn boom…

leven sloop

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 959
Een herfstblad, als een vleugel is langs me neergestreken De boom die in de lente nog Icarus plannen had toen hij zijn blaadjes plakte zijn filigrijn vertakte heeft nu definitief het vliegen opgegeven zo streeft de jonge vlerkenmens met hemelwaarts elan in flarden lakenzeilen voorbij conventie's grens gewichtloos optimisme draagt zijn…

De Kerstgedachte

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.747
De maan strijkt met haar slanke vingers Zachtjes over de met sneeuw bedekte grond Wind fluistert door de kale bomen Danst met de sneeuw, rond en rond Vanuit de verte zingt de midwinterhoorn Haar mysterieuze lied wordt door de wind gedragen Sterren knipogen vanuit de heldere hemel Een schreeuwende uil lijkt om antwoord te vragen Het knerpende…