7669 resultaten.
Koester elk moment
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
340 De wind streelt bomen en bladeren met een tedere onzichtbare hand
en weeft zo een lied dat zingt van harmonie tussen mens en land.
De aarde opent haar armen en schenkt haar overvloed zonder bezwaar:
vruchtbare gronden waar bloemen bloeien en bomen rijzen, recht en waar.
velden vol goud, bossen diep en geheimen in de schaduw van het groen.…
Het lopen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 Verderop het pad
tussen struikgewas aan kade
‘n ijsvogel scheerde
laag langs de vlakke plassen,
waar strakke schuine daken,
omgekeerde knotwilgen
stil in ‘t water lagen
Dan zwom een eendenpaar
een zachte rimpeling
De bruggetjes die je even
steeds beklom
De late zon glom
in het gat van zijgracht
Een kat voorbij, een versierde boom…
Geur vertelt per deur verhalen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.069 Bomen dromen langs de grachten.
Vogels zitten op de zon te wachten,
die gaat spiegelen langs de boten.
Ik woon al lang in deze buurt.
De gevels heb ik met mijn geest ommuurd.
Dit plaatje heb ik in mijn hart gesloten.…
in paars en te pril lentegroen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.401 ik zag je zonnig
in de kou
de handen diep
in zakken weggestoken
de stoet was zwart
alleen het wit van bloemen
had zijn kleuren al ontloken
in paars en te pril lentegroen
hij was een boom
in jouw tuin vol herinnering
aan een horizon die nooit verging
want zij is eeuwig jouw vriendin
jullie speelden in zijn schaduw
maar het licht werd…
als water in mijn lippen bijt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
811 scherven breken geen licht
scheiden kleuren en gedachten
kou is blauwer in het wit
rood is warmer in verwachten
zo helder denk ik als
de zon wat lichter schijnt
de bomen groener dan
het gras gebladerd zijn
maar als ik takken zie
draait het hoofd de lus al in
wil mijn nek zich breken
om de wereld te vergeten
diepte lokt in vogelvlucht…
zomer
netgedicht
0.6 met 5 stemmen
1.791 een avond na een dag
gezoden door de zon
de ribbetjes
gekloven en gespoeld
met kommen vol van ooft
en sap en suiker ongegist
het gras vertrapt
de lach die verder draagt
tot bij het spiegelfeest
van buren achter groen
en rooksignalen zonder doel
in bundels boven bomen
gemeenschap van de neus
de vingers gretig vet
rond glazen schuivend…
Veilig in mijn bos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
793 de stilte galmend in mijn oren
de wind zacht fluisterend door mijn haar
de bomen zingen een lied wat alleen ik kan horen
dus blijf ik daar
zwijgend staan
mijn handen op de bast van een berk
zoekend naar het echte leven
de gouden stralen van de zon
beroeren haar ook
al is het dan maar even
als ik achter een rots,
de zon zie verdwijnen…
De buigzaamheid van het verdriet
poëzie
3.3 met 140 stemmen
70.629 in een wereld van louter plezier
kwam ik haar tegen, glimlachend,
en ze zei: wat liefde is geweest
luister ernaar in de bomen
en ik knikte en we liepen nog lang
in de stille tuin.…
Hoe is 't daar...?
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.024 Hier fluiten de vogels allang niet meer
De zomer heeft plaatsgemaakt voor de winter
Kaal gewaaide bomen komen tot inkeer
Hier waar de klok niet meer verder wilt tikken
Hier vind je geen hoop… geen dromen
Straten worden versierd door rondslingerend afval
Maar nergens insecten die er op afkomen
Want hier sterven zelfs iemands herinneringen…
Herfst-serenade
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
750 Hoor het naderen van de herfst
en het ruisen van de bomen
Kleuren bladeren in de zon
dwarrelen vrolijk door de stad
Takken van de beuken zwiepen
krakend hout de eeuwen door
Stormen razen door het bos
regen valt met wilde sprongen
Vergaan is weer een zomertij
de warme gloed in avondlicht
Sranden stil en uitgewaaid
de duinen moe ze slapen…
Lente in de lucht
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.536 Lente in de lucht die ik ruik
vol verse sneeuw die ik krakend laat klinken
omdat ik dat ene speciale biertje ga drinken
op de nog verlangend kale vlinderstruik
Lente in de lucht die ik dans
onder bomen die alleen nog maar dromen
van het ontluikend in bloesem komen
en de onschuldig frisgroene nieuwe kans
Lente in de lucht lente in de lucht…
Veilig in míjn bos
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
993 de stilte galmend in mijn oren
de wind zacht fluisterend door mijn haar
de bomen zingen een lied wat alleen ik kan horen
dus blijf ik daar
zwijgend staan
mijn handen op de bast van een berk
zoekend naar het echte leven
de gouden stralen van de zon
beroeren haar ook
al is het dan maar even
als ik achter een rots,
de zon zie verdwijnen…
lampje
netgedicht
3.6 met 630 stemmen
75.104 in onze boom
groen als nooit tevoren
brandt één lampje niet
het valt niet op
het zit niet van voren
eigenlijk niemand die het ziet
het lampje is
niet stuk of zo
het geeft gewoon geen licht
en wij …
wij laten het gebeuren
het zit toch niet in het zicht
maar ergens
in de nacht
als alle andere lichtjes doven
zien wij soms
onverwacht…
Tegenbeeld
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
841 Twee futen weten al de lente
zij keken in de glazen bol
van de verwachting
de reiger scheert over het vrieswitte water
onder een lucht van ijskoud blauw
desolaat als lege winkelpanden
schotsen de oude kale bomen
tak aan tak langs de waterkant
het daglicht is te schaars
kraakt de een tegen de ander
mijn wortels verliezen de grip
op…
Depressie (bewerking)
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.038 Van helder licht verstoken
Schaduwen spelen hun spel
En gedachten blijven spoken
De verte vangt de blik
Van je starre stille ogen
De vreugde is vervaagd
Door leegte opgezogen
Van droomstof geweven
Werkelijkheid van waan
Je geest schonk het leven
Aan dit slapend bestaan
Maar voor jou komt eens de dag
Dat water weer gaat stromen
En bomen…
De dertiger
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.170 Leve vuur en sprokkelhout
Al breekt een storm de bomen af
het diepste donker raakt je niet
Als duiven op het dak vergaan
sterft binnen slechts
de volksmuziek
Wees bang wanneer het lichter wordt
- In daglicht zien ze wie je bent:
een bang, verlegen, aardig mens
Gebroken,
maar nog niet kapot…
HIJ KOMT ERAAN
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
895 Dan zal hij stormen laten razen
en takken rukken van de bomen
nee, de tijd is niet ver weg
dan zal de herfst zeker komen.
We proeven soms al even een stukje
van het guur en herfstig weer
vermijden kunnen we het niet
want hij komt toch echt een keer.…
WONDEREN GEZIEN
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.078 Ik zag de lucht met al zijn wolken
en daar doorheen soms nog de zon
ik hoorde het ruisen van de bomen
en water opgeslagen in een regenton.
Ik zag vandaag mijn kleinkinderen
gezond van lijf en leden
en ook hen beschouw ik weer
als wonderen van het heden.…
Het schilderij...
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.055 Stil laat de aarde zich wakker kussen
Door het licht van de vroege morgen
Speels laat de wind zich ruisen
Door de bladeren van bomen
De vroege herfst regeert
En laat het bos uitkleden
In een gedaante verwisseling
Geeft de herfst zijn prachtige kleuren
Stil laat het bos zich kleden
In een mantel van kopergroen
De bladeren laten zich inkleuren…
Herfsttinten
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.923 En 't avond, is de zon gegaan -
Zie hoe het bos zijn schatten houdt:
Zij zijn gestold op boom en blaân,
Als stille plekken zonnig goud -
't Is goud!
O hart bewaar uw grootste goed!
Wij worden zachtkens, zachtkens oud:
Bewaar die glimlach van 't gemoed,
Die stil-gedegen schat van goud -
't Is goud!…
snik zacht
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
4.007 gekoesterd
in je handen ligt
begraaf je schat
het kan niet anders
het mòet
is beter
voor làter
wat je nu nog niet kunt zien
snik zacht
geloof en vertrouw
die bolster
in je handen
in de open aarde
doe het snel
en doe het nu
voordat de koude
winter komt
laat maar los
en wees niet bang
want ooit branden er
kaarsjes in je boom…
Huize Matanze
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.559 Het net ontwaakte licht
sijpelt over de slanke, nog slapende, dijken
een ochtendgloren meldt zich
bij huize Matanze waar de rijken
van toen en nu nog overdadig dromen
en de wintertuin de IJssel zacht hoort stromen
Bomen van stavast hebben er eeuwen
langs zien zweven.…
het zonlicht vervaalde
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.872 het blad viel te vroeg
ik heb niets genomen
de zon scheen volzomer
er was liefde genoeg
we zochten de schaduw
warmte maakt loom
jij had ervaring en kende
het plekje onder de boom
ik lachte toen je me kuste
mijn zinnen met jouw
passie blusten, het blad viel
toen we uitgeput rustten
we zagen de herfst
in zijn donkerste kleuren
we…
dodenherdenking
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
4.121 verdriet om allen die eens vielen,
voor vrijheid, toen zo duur betaald;
twee minuten intense stilte
terwijl de zon ter kimme daalt
de wind waait zachtjes door de bomen,
jong groen ritselt heen en weer:
de merel lijkt mij toe te zingen
mensen nooit een oorlog meer…
Vlakke stilte
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.117 waarom zeg jij niets
laat je de stilte weerklinken
als een uitgestrekte vlakte
waar leven zichzelf verloren heeft
waar vergane en blindgeworden zichten
zwerven langs oude bomen
met de dood achter zich aan
waarom zeg jij niets
laat je mijn stappen zinken
naast de langzaam stervende morgen
blootsvoets in het achteruitgaan
oneindig ver…
Wie is er nog van levend hout
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
744 IJl klinkt je afscheidsgezang nog in de verte
nauwelijks hoorbaar tussen flarden tegenwind
nu je me weer verlaat tot het volgend voorjaar
verschuil ik me tussen de overgebleven bladeren
aan de steeds kaler wordende bomen in de stad
Voel me weer de huismus
onder de winterkoninkjes
kou en regen trotserend
tot de zon weer komt
Wie is er nog…
Mijn hand op je hart
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
2.242 zwarte schouders
zwelt de stilte tot
een ongekende zwaarte
ik kus je houten lippen
en laat je koude handen
nog een keer rusten
in mijn ogen vol vragen
in bronnen van woorden
vind ik marmeren zinnen
die ik beitel in de aders
van je aardse graf
ik leg me neer
naast glazen vogels
en de geur van wierook
op het witte grint
waar bomen…
als woorden schuren
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
959 ziel
breken korsten af
die leegte maskeren
van pijnlijke vuren
denkend worden zíj
jaren verdoofd
dan wel verdrongen
in vleesgeworden
lichaamstaal
en zijn kennelijk
door een vroege duivel
afgedwongen
hoe zeg ik nog
je mag er zijn
als goud smelt
in warmte
wat zeg ik nog
als de tong
slechts wonden
kwelt
hoe kan jouw,
mijn boom…
leven sloop
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
959 Een herfstblad, als een vleugel
is langs me neergestreken
De boom die in de lente nog
Icarus plannen had
toen hij zijn blaadjes plakte
zijn filigrijn vertakte
heeft nu definitief
het vliegen opgegeven
zo streeft de jonge vlerkenmens
met hemelwaarts elan
in flarden lakenzeilen
voorbij conventie's grens
gewichtloos optimisme draagt
zijn…
De Kerstgedachte
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
3.747 De maan strijkt met haar slanke vingers
Zachtjes over de met sneeuw bedekte grond
Wind fluistert door de kale bomen
Danst met de sneeuw, rond en rond
Vanuit de verte zingt de midwinterhoorn
Haar mysterieuze lied wordt door de wind gedragen
Sterren knipogen vanuit de heldere hemel
Een schreeuwende uil lijkt om antwoord te vragen
Het knerpende…