Alle inzendingen over wachten

8773 resultaten.

Sorteren op:

begraaf mij onder de zonden van vandaag

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 983
het heden Laat mij vergeten Wat er gister is gebeurt En geef mij een nieuw leven Vind mij, want ik zoek niet meer Vind en verlos mij Verlicht de pijn en stress Laat mij vergeten Laat mij weer leven Bind mij aan jou Niet langer meer alleen Want ook al zoek ik niet meer Ik verlang wel naar jou Met heel mijn hart zal ik wachten…
Duncan25 maart 2010Lees meer >

Erfgoed.

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 709
Zien zonder te denken, kunnen zien wat ik werkelijk zie, in de eenvoud van het erfgoed van een paardebloem die geduldig wacht totdat een zekere bries z'n zaad zal dragen naar een hem voorbestemd gebied.…
pama8 mei 2010Lees meer >

Bijna herfst

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
Ik zit weer eens voor mij uit te staren de bladeren zijn verkleurd en wachten weer op de opknapbeurt van de opeenvolgende jaren. Zo verging het ook de bloemen, geen bij meer die om hen heen wil zoemen.…

Mijn gedachten lijden

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 728
toekomst Zag, voelde en verlangde ik Nu sta ik hier, jij daar Verder weg dan voor je in mijn leven kwam verstreken dagen vlochten idealen dacht, hoopte en verlangde ik Nu sta ik hier, jij daar Verder weg dan voor je in mijn leven kwam Voorbije dagen spiegelen toekomst Denk, hoop en verlang ik Kom jij hier, kom ik daar Blijven we ieder wachten…
solveig23 oktober 2010Lees meer >

Tijdserosie ?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 618
beken bloed door de beddingen, slagaders in hun strijd, we plaatsen merktekens die zullen eroderen door de jaren om die om te zetten in woestijnen van zand, gerangschikt in de archieven van het hart, mijlpalen hebben woorden nodig, hoe vaak zeer ontluisterend om de ontstane leegte in te vullen met wijze - en troostende teksten, te wachten…
pama9 november 2010Lees meer >

O schaemle liefde-vlam

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.712
- geduld'ge brand, allene; al weet ik éne, in winter-nacht, wie géne zéekre lampe wacht; die doolt door de arme landen; die sukkelt, moe, door dode waan; en - ziet, door 't rag van haar getraan, het nódend licht niet branden... 1911…

stop

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 672
roze dromen stromen niet te stoppen in de toppen van jouw vingers laten me dwingen te voelen te zoeken in mijn hoofd op jouw kussen tussen de regels lees ik een verhaal verdwaal in de spinsels van jouw gedachten waarop jouw geest blijft wachten in mijn hoofd tot beloften beloofd aan een meisje met blonde haren bezwaren…
i13 januari 2011Lees meer >

Winterlied

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 613
Ons wacht een stralende en zwoele nacht. De ochtendzon zal warm en teder zijn. Dus leef, m'n lief, naar dat wat je verwacht. Aan alles komt een eind: ook wij gaan dood. Maar als na herfst en winter lente lacht, dan zit er toch een kring in 's levens lijn. Dus leef, m'n lief, naar dat wat je verwacht.…
Steven17 januari 2011Lees meer >

gedicht nacht en beweging

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 765
Mijn moeder staat op wacht. Voor het slapen zegt ze zacht: “Ik denk dat er iets gebeuren gaat deze nacht”. In mijn droom is het een mooie dag om buiten te spelen. Lekker in beweging zijn en eens niet met vrienden mailen. “Lieve mam, zal altijd alles buiten doen”, geef haar spontaan een dikke zoen.…

Een thermoskan is nog geen kus

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 726
In dit weiland met de zon bijna onder wachten koeien op het binnengaan en ik nog altijd op je kus. Donkere wolken pakken de koeien samen en schuren nu de kortste weg naar binnen. De boer opeens ook al daar helpt met een stok. Huu huu, roept hij. Je kus kan ik wel vergeten bezig als je bent met het vouwen van ons dekentje.…

SILENCE

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 691
Slechts een handjevol mensen Wacht daar af op wat gaat komen Eeuwig rust en dromen Wat valt er nog te wensen. Het klooster is niet langer Wat bleef is de rust De ervaring van de voorbijganger De pieteit met het leven Komt hier tot staan Silence…

Zwijgende landman

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
zwenken zwaluwen door de geopende gordijnen van het uitrustende voorjaar De wind geeft gul een geluid aan alles wat stemloos leeft niets blijft zonder ontdekking Al mijn vragen verwaaien – zonder beantwoord te zijn – in het overvolle landschap terwijl het een uitnodigende leegte schept De landman is gereed om weg te scheren, maar wacht…

Pinksteren

poëzie
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 8.840
Het is zo vreemd geworden nu, Want wij, uw kindren, zijn verweesd En wachten ledig op Uw Geest, En toch, wij zijn niet zonder U. Ach, dat wij op dezelfde tijd Verweesde zijn en deelgenoot, Horen aan leven en aan dood, Verlossing en verlorenheid.…

Afhaaldag veiling

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 886
De Renaissancetafel van de veiling gelaagd in stof ver weggemoffeld schuilgaand onder sterk verschoten Perzen staat na een lange rit onder een grijze huif te wachten op de uitgestoken handen van wie herstellen zal in eer en glorie.…

VERZEGELDE FONTEIN

poëzie
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.221
Moet uw hof nog langer wachten? Breek het zegel voor de noen: Stort de pijn der donkere nachten In de drift van 't lustseizoen.…
P.N. van Eyck22 september 2011Lees meer >

Jouw kus draag ik op mijn lippen

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 593
De weg bereidt zich voor waar mooie ogen kruisen waar hemelbogen welven naar zichzelf en naar elkaar We waden stevig door in de spiegel der gedachten de hemel kan wel wachten als menselijk metafoor Jouw handen dansen sierlijk de ruches rond mijn hals en waar wij liefde zingen droomrijk en geriefelijk zal ik jouw adem flanken jouw…

Vertrek

gedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.344
Geduldig wachtte hij op iedere hoek. Gloednieuw klonken de klinkers onder de driewieler van Mathilde. Ze reed de Proefsteen uit vertrouwde straat met de verbanden die we huizen noemen, dreef van haar kamertje vandaan. Onafgebroken verschilde ze van de Mathilde in het kamertje: ze rekt haar genen, volgt haar gids.…

op weg

gedicht
2.1 met 94 stemmen aantal keer bekeken 20.195
de lucht voorspelt verandering de wind, een herfstorm midden- winter, blaast ons omver takken, nu kwetsbaar kaal wachten op een schone lei midwinterdonker maakt me bang geen heen, geen terug, geen dromen, wat blijft is enkel dag en dauw geen vogel in dit grijs en grauw waar maar geen einde aan wil komen 't is bijna kerst, geef mij je…

Huis*

netgedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.924
Benieuwd in welke stad ik nu beland, wacht ik in de vertrekhal, vol en vuil, met een krant waarachter ik mij verschuil, op aansluiting, de gitaar in mijn hand.…

Een vluggertje

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.049
Langzaam is er niet bij vandaag De lust is zo groot, zo graag dat we niet kunnen wachten. Woow, zo fantastisch was het tot nu alleen in gedachten.…
Bianca Stolp22 februari 2012Lees meer >

Max

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.018
zien Ik voel tranen Verlies mijn hoop Jouw einde komt Er is geen misschien Dag maatje van me Trouwe vriend Zo´n roemloos eind In een klotenschuur Zonder zon en licht Had ik je nooit gegund Je had meer verdiend Je gaat nu snel verkassen Naar een mooi en beter oord Waar je heupen niet meer pijn doen Je kunt rennen, ongestoord Daar wacht…
Hookie28 februari 2012Lees meer >

Vandaag bloeit de aarde

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 615
vandaag bloeit de aarde in kleurige bloembedden een stille sprei vol schoonheid omarmt de nieuwe dag de jonge blaadjes van de hazelaar ze knikken vol genegenheid naar de koerende duiven die elkaar de liefde fuiven goud versiert de randen de wolkentoppen pralen zo onverklarend zacht dat het hemelwater nog wacht de sleedoorn draagt…

Ds.dr. ANNA ZERNIKE

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
(1887-1972) Eén moet de allereerste wezen Heb ik ooit bij mezelf gedacht Ik ben door ouders grootgebracht Die groei, geloof en kennis prezen De kinderkerk eenmaal ontrezen Sleepte ik bevoegdheid in de wacht Waarna ik vurig heb getracht Het evangelie voor te lezen Uit wat Het Boek der Boeken heet Ik was een bezienswaardigheid Kreeg dikwijls…

Genesis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 805
Ik droom dat ik ouder ben als het heelal wacht in zwangere niets op wat komen zal; ruimte expandeert met baringsgolven die als warmte door mijn lijf stromen; ruimte condenseert tot materie, door zwaartekracht verdicht tot hemellichamen; uit sterrenstof van een stervende ster stolt de aarde in een materie regen; primitief groen leven zet broeikasgas…
Custor18 september 2012Lees meer >

jeugdspiegel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 425
op haar step ze draagt haar jongensbroek, een jongenslach en duizend meisjesogen slieren blond langs bolle wangen opgevangen licht in ramen met de glans van klein geluk (zonder handen was het stuur al stuk) een alfabet met schuingedrukte woorden enigszins verzwegen, maar nooit ingeboet aan kracht ze zit daar op het achterwiel en wacht…
switi lobi23 september 2012Lees meer >

Pril in pas ontwaken

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
geel en rood het bloemenbed waarin wij ooit de zomer vierden in lentegroen kreeg jij jouw eerste zoen heel pril in pas ontwaken je rankte hoog naar voorjaarsblauw ontliep de felle ochtendkou ontknopte in de zwoele zomerwind als vrouw die openbloeide uit het kind in warme nachten bracht liefde ons de vrucht waar wij zo lang op wachten…
wil melker18 oktober 2012Lees meer >

Dagdromen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 828
Maar midden in een stille nacht komt eindelijk die droom aan ’t licht en als ik dan al wakend wacht schrijf ik hem midden op de dag ------------- als een gedicht.…

rafels

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 638
's avonds in het vervloekte huis sluiten de man en de vrouw tevergeefs de geesten op in hun hokken 's nachts kijken ze achterom de man en de vrouw en ze zien altijd hetzelfde: hun beschadigde kind de tijd wil maar niet verstrijken het wrakke leven wankelt het wacht niet langer op de afgepelde toekomst waarin hun dromen bij opbod…
J.bakx28 maart 2013Lees meer >

Zij, die de oorlog ( Noord-Korea )

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 683
Zij die logen, elke waarheid, wacht een nieuwe, moeilijke tijd. Voorlopig geen 'verlossende' eeuwigheid. Maar zij met waardige houding op de top van de berg tegen agressie... ze daalden af in stille en serene stilte der waardevolle menswaardigheid. Voor hen: de zuiverste beloning, uit mijn stil, stromend en kabbelend hart.…