7289 resultaten.
HOOP
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
541 Omzwachteld door duisternis, een zwart deken.
Verdriet laat zich niet faken.
Het contrast kan niet groter zijn.
Verlies, verdeeldheid, eenzaamheid, het voelt niet fijn.
Op zoek naar een beetje geluk.
Kijk diep in jezelf... Dat gevoel krijgt niemand stuk.
In ieder van ons stroomt positieve energie.…
Slagzij
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.439 kikkers
Schoonschrijvers
mooi praters
geheimdragers
stille waters
Winden waaien
wielen draaien
verre landen
blote stranden
Hoogvliegers
ijdeltuiten
niet te stuiten
verfspuiters
Broos geluk
dom verdriet
gemiste kans
je bent er niet
Flitsen fratsen
woeste krassen
kapitein en stuurman
vechten in de masten
Vege tekens
zwarte…
Droomoord
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
414 ........het Donkere Paleis van de vraag
........hoe je wilt sterven, nu nog niet
........maar later met jou of toch liever
........alleen met een zwarte pil
........tegen ondraaglijk lijden
........of een uitzichtloos bestaan?
Of is het te vermoeiend?…
verwarrend eclecticisme; Cernunnos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
436 zes tepels
die rijzen in zijn verbeelding]
zijn hoorns trilden
door de overvloed
van zijn natuur
zijn jagende vingers
waaruit de voorspoed
alsnog
niet ontspruiten wilde
uit de wildernis zijner historie
verbonden in antimaterie
komt de diepste verzuchting dat
’n drievoudige godin geen opluchting is
maar ’n door Webb bevestigt zwart…
Chaos
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
715 Als zwart een gele lijn is
En wit zijn rode stippen
Als rozen vliegen door de lucht
En vogels doornen groeien
Als water niet kabbelend stroomt
Maar koprollen maakt
En bomenwortels dansen
In een sterrennacht die staakt
In welke wereld leef ik dan
Wat is de werkelijkheid
En wil ik die wel hebben
Of wil ik die juist kwijt
Ik wil…
Hoorn van overvloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
326 Denkend aan jij mij schenkt,
Voel ’k geluk kloppen in m’n hart,
Is de wereld niet meer zwart,
Alles met jouw liefde doordrenkt.
Denkend aan de kussen jij mij geeft,
Is al ’t geleden leed voorbij,
Door je kussen voel ’k mij vrij en blij,
Gevoel ’k eer niet heb beleefd.…
Als een galmijt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
391 Dit disrespect,
hip gezegd,
wat ten dele viel
over het paradoxale gegeven
van de eigen onopeisbaarheid,
dit subjectief abjecte
als ultieme waarheid ontwaren,
daar het ego als middelpunt-
vliedende zwarte macht
geen poot of kop uitsteken wil,
met of zonder sterrenstaart,
bij gebrek aan verbeelding
en eenvoudigweg kracht
om tenminste…
Schim in het meer
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
316 In ’t schijnsel van de Schotse maan,
Waar mist de stille dieptes slaan,
Glijdt iets voorbij in het water zwart,
Een schim, een fluistering, een zachte vaart.
Het rimpelt licht op ’t duister meer,
Verhalen zweven, steeds meer en weer
Met ogen die nooit volledig zien,
Het geheim blijft veilig, tussen steen en misschien.…
Loreleilibellen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
398 blanco cheque lig jij voor me
een onbeschreven blad
ongeschreven woorden voor wat komen gaat
maar nog niet bestaat
voor deze druk op de spatiebalk
als ware het ratelen van de regen
de getikte letters
elke zin vormgegeven als een zegen voor de aarde
iedere strofe doof voor de stilte van lucht
tussen bedachte stormen door
beroerde zwarte…
wat hij altijd al wilde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
307 Dit is wat hij altijd al wilde
niks worden, maar zijn
zich in alle ruimte wentelen
het donker tegemoet treden
met goed genoeg gemoed
de gloed van het zwart voelen
in vloeiende handbewegingen
veranderingen teweegbrengen
aan de verengde werkelijkheid.…
mirakelvis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
284 maar in deze kapotte borst kolkt een oceaan —
zwart water, soms moorddadig,
mirakelvis die wild flitst in donker zout,
mijn bloedwater laat hem dansen als gods vieze grap.…
Vallende ster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
135 ik zit ook vol met dromen
een wens
die ik probeer te vinden
in de zwarte lucht
wanneer alles slaapt
alles maar niet de stad
in de stad ben ik onzichtbaar
waar het licht de lucht vergiftigt
en ik vergeten
naar beneden stort
onzichtbaar brand ik
zo vel in het zicht
terwijl iedereen naar me lacht
en wenst
wenst u ook voor mij
een…
Dromende zwerver
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
141 Slaap zacht, dromer van het hooggebergte,
laat de regen dansen in je betoverd hart,
jij bent de rijkste burger van deze harde stad,
die kleur geeft aan de nacht, zo diep en zwart.…
Ik ben zoekende naar jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Ik ben zoekende naar jou,
naar je bruine ogen,
je zwarte haar,
je vrolijke lach.
Je familie is je huis,
een huis dat ik graag bezoek.
Tussen de stemmen die er klinken,
zoek ik de jouwe.
Een traan van vreugde,
je gezicht dat oplicht,
alsof iets nieuws geboren wordt.
Je armen om mij heen.…
Ordeeer!
snelsonnet
4.8 met 5 stemmen
620 John Bercow staat in de complexiteit
van internationale politiek
paraat met een unieke dynamiek.
Hij is het logo van eenduidigheid.
Met “Ordeeer!” brengt hij onze wereld vlug
tot een behapbare proportie terug.…
Allerlaatste golf .....
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.450 vast in monddicht,
star strepen lippen loze
lijnen, stom staren ogen
in het verschiet, waar net
boven de laatste golf
ochtendrood verschijnt
zachte stralen klimmen
omhoog, zoeken een licht
spoor, driftig sluit ik beide
ogen, kijk naar binnen,
strand op waarheid,
ongelogen, drijft de laatste
boei met een brede grijns
op haar zwart…
Dageraad
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.148 het eerste gekrakeel
en onder de wieken stuift het jongste meel
een vredig krieken zonder geld, geweld of helden
Nu strekt het warme licht
zich in de morgen
terwijl een gapende maan
nog iets wil nabezorgen
Ik open mijn handen en mijn hart
en ontvang de volgende nacht
in rust en vrede, vol vergane macht
verpakt in fluweel en helder zwart…
Tranen van zilver
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.254 Hartverscheurend zwart-wit,
weerloos, onwetend
het schriele jongenslijfje,
kijkt ze van me weg.
Filmmuziek zwelt aan.
"Ken je deze?"
verwachtingsvol vragend kijkt ze me aan.
"Bambi!!"
Schaterlachend om mijn beschaamd ontkennen,
doet ze mijn hart ineenkrimpen
van schrik en bange voorgevoelens.
Dan steekt de wind op.…
Op vleugels van dankbaarheid
netgedicht
3.9 met 34 stemmen
11.747 dit ontroerende geluid, veegt het
duister uit haar ogen en ziet de
vogel op een tak, vlakbij het raam
verwonderd blijft zij staan en kijkt
de klanken naar binnen, waar haar hart
ritmisch drumt op de prachtige taal
van muziek, geluidloos vormen lippen
de zo vaak gesproken woorden, een
laatste traan vindt haar weg naar
dichtbij, waar zwart…
Winterkleuren
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.287 door winterzonnestralen die zich laag
verstrooien over aardse buigingen
de hoogte geeft aan alles nieuwe kleur
De bomen donkeren, de gele gloed
is goud van licht verkouden zachte mist
het water glanst een blauw verhullend grijs
en gindse huizen missen elk detail
In deze kleur geworden zichtbaarheid
begint mijn beeld opnieuw te worden, zwart…
je gaf je oogverblindend bloot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.497 een
blauwe streep muziek
je lichaam straalde en
bewoog in zachte melodie
het overvloedig wit
uit schuiftrompetten schitterde
de felle tonen maakte korte metten
met een lichte vleug magie
de snelle ademstootjes
parelden in opvliegende
klanken, ze lokten het applaus
het juichen en zacht janken
violen speelden hartengeel
tegen zwart…
Latent talent
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
2.084 Regelmatig kwam uit de hoogte zwart
door korf gevallen wanneer bezweren
eigen gezeg-den stede vast wederkeren
zelfde laken ‘n pak van het gallig hart
Waar zijn woorden latent aan prille schijn
ooit slachtoffer geweest van uw schreien
verkracht nog voor de ontdekkingstocht
die gij zelf toch ook graag trekken mocht
Zoveel schrijvers die zichzelf…
Pupil
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.328 Als in een stilleven
Pakweg een fruitschaal met een kandelaar
(De schaduw van de druiventros op glanslak)
Zo staan we versteend zij aan zij
Het raadsel wolkt op
Als het zwart van jouw ruisend kleed
Een sluier waait om de hals
Je wil in laaiende lompen sterven
Gedrild in verliezen
Scheur ik de voering van de broekzak
Munten, sleutels, zand…
Verloren nacht aan zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
879 Het avondrood lost op
Tot een effen gewelf
Het zwart weer breed uitgesmeerd
Op het palet van de tijd
Jouw stem brak op de dijk
kaatsend over mos
Dook met een plons
Plots verzwolgen
Slenterend langs de haven
Vond je niets meer in de buidel
Jouw paspoort verloren
De lidkaart van de salsabar
De foto van een ver lief
Wind had jouw sjaal…
Tijd over
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.007 Tussen startschot en eindmeet ligt wat ademruimte
Kilometers die voorbijgaan onder zwarte sneeuw
Zoveel was zeker
Maar hij haalt het
Uitgeput viel hij in een waterbed.…
KNIPOOG
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
890 verfomfaaid zoekt een fragiele putter
mistroostig het onvolgroeide bladerdek
de mezen maken misbaar tractoren
grommen onzichtbaar in de zwarte buik
van de boerderij waar op het achtererf
de mest overduidelijk aanwezig is
tien scharreleieren voor 75 eurocent
zelfbediening vanuit een met golfplaat
bedekte kist de natte zwartwitte kat
zoekt…
Avondklokken
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.780 Dan stuiven ze weg, vermomd als
tegelwitte gezichten waarlangs
de morgendauw een uitweg zoekt
Verdwijnend in het vlechtwerk van
weggehakte stemmen, in een spiegel
waarop alles dof en pijnlijk opdoemt
Met een veeg verdwijnen ze voor even
om al ras hardnekkiger en venijniger
in mijn gewist geheugen terug te keren
Ik sla ze om, de zwarte…
Afstraling
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.015 Doe mij maar koffie
verkeerd zeg jij
en terwijl je alle
pijn op tafel legt
geef ik een trap
tegen de stoel aan
de andere zijde
vang jouw tranen op
lees geschiedenis
in doffe ogen, deze
dag schrijft nu al een
zwarte herinnering
weer laat ik los neem
in stilte afscheid van
de verwondering dat
dit leven gespeeld is
in de spiegel…
Jouw goedemorgen
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
957 het eerste vale goud
van de rijzende zomerzon
die zich traag ontvouwt
aan de vage horizon
kleurt het leeg zwart
van een schaduwloos,
de nacht; een onhoorbaar smart
als bloeit de rode roos
alsof doornloos dankbaar
onder een vochtig deken
van dauw ochtendklaar
over de wind haar streken
vinden wij geluiden
van de zingende natuur
gestuwd…
't Is lang geleden (3)
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.419 Grootmoeder zei - 'k hoor nog haar lieve stem -
De kleur was niets; God zag alleen de harten;
En was dàt goed, dan kwam je vast bij Hem;
Hij hield niet meer van blanken dan van zwarten.
En ik begreep 't: gelijk zijn al de doden,
De mensen en de negers en de Joden.…