Alle inzendingen over einde vriendschap

7749 resultaten.

Sorteren op:

Jouw icoon is mijn kroniek

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 638
Boeddha versus God Muziek als pleisterplaats, dat merk ik wanneer het treinstel me bedondert en dode vogels langs het spoor de klavers voeden met het bruin van massa en bederf nog juichen de reizigers ze proberen de bielzen te tellen van de evenwijdige spoor van wie ze denken dat die hen komt vergezellen zal het eind – het baken –…
elze19 juli 2009Lees meer >

Atheïsten

poëzie
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.991
Wacht op het einde slechts... Lankmoedig is de Heer, en goed - Doch vreest de Dag des Rechts!…

Zijn ziel

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.315
Te kort duurde de klap, de voorbereiding ook Te kort duurde ’t besef, dat waar ie eindelijk voor koos. ’t einde was, te kort, te snel, te vreselijk voor woorden Zijn ziel steeg als hijzelf, snel omhoog, alsof ie wist daar houden ze van me!…
An Terlouw30 december 2008Lees meer >

Het spel

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.744
Intens beleeft het kind het spel, vol vreugde en plezier totdat een val een einde maakt aan het kinderlijk vertier. Zie, papa troost en veegt de tranen liefdevol, van haar gezicht. Ik kijk en luister naar dat kleine wicht. Ze rent alweer vergeten is het leed. Opnieuw verlangend naar het spel dat sleetje rijden heet.…

Vruchteloos

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 761
in de knop terwijl jij groeide van bonenstaak tot volle wasdom in vruchtrijke dop het was toen zon mijn blaadjes spreidde en lenteregen mijn hart deed springen dat ik mij honingzoet aan je voeten vlijde ik keek op naar jou, zo groot, zo machtig de wind en jij speelden een spel met mij zanderige voeten vochten krampachtig tegen het eind…
Hanny12 februari 2009Lees meer >

Jaargetijden

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 756
Natuurlijke schakering van warme kleuren Betoverend mooi zo aan het eind De schoonheid van loof als laatstgebeuren Een mooie mantel die verdwijnt Hun plicht gedaan, het doel bereikt De boom leeft voort en zij vervagen Als gevallen blad de grond verrijkt Gaan takken straks weer knoppen dragen Nog even niet Nog even stralen Laten zien waar je…
Hookie28 oktober 2009Lees meer >

heildronk

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 639
verzengend, de hitte die het dampen uit de koeien sloeg, blakende vlaaien mijn handen fonkelende verbeelding witte haren, Ernest Claes in de vingers toen nog, het huis een vesting in de rug mijn bergkasteel en alles was afgerond tot op het punt van veel is niet genoeg het water uit de kraan dronk ik met liters rivier van geestdrift zonder eind…

Op Helena van Troje

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.107
De Erinyen zullen u elegisch bezingen als u afdaalt in Hades’ diepe duisternis, ‘t rijk waaruit geen sterveling wederkeert - gij, die meent dat de dood het eind van alles is. In ’t dodenrijk zal uw ziel herleven over de einder van ’t aards bestaan. Uw spotdichten zullen dan verstommen als uw ogen voor de andere wereld opengaan.…
Agamemnon2 januari 2010Lees meer >

Op Helena van Troje (2)

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.024
Wanneer het eind van uw dagen nadert, ‘t licht in uw ogen wordt gedoofd, slaat gij ze in een andere wereld op of ge op aard nu wel of niet gelooft. Wat baat het u hen die in Zeus geloven te overladen met uw ruwe zangen? Als uw ziel wordt gevaren over de Styx zijt ge voorgoed in Hades’ rijk gevangen.…
Agamemnon2 januari 2010Lees meer >

Ik open mijn ogen

hartenkreet
4.4 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.744
Ik vraag nog een kans, Jij geeft me geen illusie, Ik ben ten einde raad, Jij wil geen geruzie. Ik heb je steun nodig, En wil met je praten, Jij verontschuldigt je, Het kan jou niet baten. Ik zie niet meer helder, Toch open ik mijn ogen: Ik heb je verwaarloosd, maar jij hebt me bedrogen.…
Archieur6 januari 2010Lees meer >

duister

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.277
leeg, zo leeg lijkt de weg leeg en zo stil sst maak het stiller dan stil, ze wil zoveel meer het volle licht straalt uitzinnig verblindt haar maakt haar lichtzinnig ze loopt en loopt door, het einde bij lang niet in zicht mag het uit dat licht?…
i6 april 2010Lees meer >

de zee die altijd terugkomt

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 422
brengt en korrels oude tijd helm verkleurt er met de jaren, rozenbloei scheidt vlinders van het zand vingers strelen nog jouw bruine huid- een kus in zonlicht, achter maanbeschenen woorden streelt een hand neem maar wat er komt en neem de jaren mee ik bloei er in mijn zomer, boven blauw geweven zee en dans de dagen tot hun einde…

HET BOEK

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 552
dag sla je een blad om er zijn goede, maar ook slechte bladen je ergert je dan enorm ervaar het als een cadeau met een lang of kort verhaal ook al voelt het niet zo je kunt wel elke dag iets leren en je leven meer verrijken dus blijf het steeds waarderen die kans wordt je maar één keer gegeven want als het boek uit is is dat het einde…

Weer en wind voorbij

netgedicht
5.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 654
Geen einde, niets dan dromen van vergeelde vingers langs beslagen spiegels waarin ik, ziende blind, de adem van het verleden wilde uitwissen met de zee in Zandvoort, terwijl de wind jouw haren naar me toe streek in een duinpan liefde, alsof ik je moest laten besterven in ruisend riet.…

Terug naar af

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
veel voorspoed bracht Ebt je leeg als een getij Het besef dat niets voor eeuwig is Slaat toe in jou en plant haar zaad Alles lijkt steeds sneller Tot minder meer in staat De kleuren van je haar Je strakke gladde huid Die mooie witte tanden Verrimpelen, verbleken, Drogen op en vallen uit Jouw herfst nadert rap zijn eind…
Hookie16 augustus 2010Lees meer >

Visarend

gedicht
2.6 met 43 stemmen aantal keer bekeken 9.737
Iemand zei je moet je vaart versnellen om van verleden los te komen, je moet als een voertuig in z’n vrij de heuvel af niets houdt je bij, niemand heeft nog een naam, precieze tekeningen rekken tot strepen die aan het eind van de zindering abrupt de grond in gaan wat je weet raakt achterop, adem wordt afgesneden als een koord en als kreten…

nooit

hartenkreet
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 981
verloren geld zonder waarden in verdorven ruimten kansloze gesprekken arme woorden verstoorden wat was wat zou zijn de liefdevolle armen die zich niet stoorden aan wat iemand zegt die hun eigen weg zouden volgen tot het einde komt en iemand opsomt optelt hoeveel het waard was wat is gebleven jou en mij was gegeven door te gaan…
i23 oktober 2010Lees meer >

Leven

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 646
En eind'lijk heb je tijd te denken... Wat is het doel, wat is de zin. Hoe vul ik het laatste beetje in.…
Antje27 oktober 2010Lees meer >

Zaaien

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 624
loopt de dag leeg op de vage grens tussen vloeibaar en de zoom van het begaanbare nog eenmaal vul ik mijn hoofd met het jongste van de schemering De schakeringen van de hemel etsen markeringen in mijn hart een schaduw verdrinkt in duisternis de ongepolijste ijle waterdampen hangen stil in stervend blauw Het slapende water raakt het einde…
Kees Keizer19 november 2010Lees meer >

Maat - en meetlint

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 617
Zinnen, geef mij je woorden terug, huid van perkament een lege slaapzak op de rug, om inzichtelijk te worden blindheid op het papier, het wordt me aangepraat misschien, geblinddoekt naar een einde streven naar gelijke strofen en ik de inhoud nog niet zie en me op de private tekst verlaat, het ene dicht de ander toe in de maat- en…
pama28 november 2010Lees meer >

voor Nicole

hartenkreet
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.774
Nog een keer aanraken om dan afscheid te nemen Zou je stil luisteren naar het tranengefluister Of schijnen als een zon het licht zijn in het duister Zou je iedereen knuffelen verwarmen met jouw lach Meezingen met de muziek terwijl je in je kist lag Wat zou je doen schat Als je zomaar op kon staan En kijken op een afstand Naar het eind…
car9 december 2010Lees meer >

JAAREINDE

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 674
Ik sleep me sneeuwdronken naar het einde De sneeuw viel dit jaar met bakken uit de lucht De dooi treedt langzaam in, ‘k voel me opgelucht 'n Laatste sneeuwbal sterft aan mijn voeteneinden 'k Ben het spuugzat dat sneeuwruimen van mijn stoep en zout hoort thuis op chips of in oma’s soep De winter begon dit jaar al in november.…

Mijn gezette stappen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 853
Op de driesprong van mijn leven kwam ik veel verdriet maar ook gevoelens tegen aan het eind zag ik licht het getoonde ontnam me mijn adem en liet sporen na waarvan ik de herkomst nu niet meer herken de stilte joeg het donker voorbij het was de aantrekkingskracht die mijn innerlijk doorwoelde het verlangen ernaar wordt steeds…
Redcloud14 januari 2011Lees meer >

Winterlied

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 613
Aan alles komt een eind: ook wij gaan dood. Maar als na herfst en winter lente lacht, dan zit er toch een kring in 's levens lijn. Dus leef, m'n lief, naar dat wat je verwacht. Ons wonderkind groeit in je moederschoot: een aanstaand mens,het is zo kwetsbaar klein. Dus leef, m'n lief, naar dat wat je verwacht.…
Steven17 januari 2011Lees meer >

MENSELIJK

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.236
Helaas; de zwakke mens in dit weemoedig leven, Hij heeft een weinig vreugd zo noodig voor zijn hart: Wij hijgen ras naar ’t eind van dorre lijdensdreven, En spoedig al te lang valt ons de nacht der smart. Ook, Heer, wij trachten wel te bidden dat Uw wille Geschiede!…

Louis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
---- AMSTERDAM - De wegen van Louis van Gaal en Bayern München scheiden aan het eind van dit seizoen. De Duitse kampioen kan in dit scenario ruimschoots de tijd nemen om een trainer te zoeken voor de start van het nieuwe seizoen.…
trawant7 maart 2011Lees meer >

communicatie

netgedicht
4.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 892
dat lijden zullen in jouw bijzijn door jouw woorden uit zichzelf verdwijnen zelfs het stilleven neemt het woord en communiceert zijn geschiedenis van toen de zon er was van toen de maan verscheen van toen de regen viel en de sneeuw - zichzelf - ontdooide o - communicatie jij prachtig levend schepsel jij bent het begin en het einde…

erfenis

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.003
Maar door jouw snelle einde, begint ons leven pas. Vrede in de hemel waar je naar toe zal gaan. Kijk maar naar beneden en zie wat is ontstaan. Die natte trieste ogen, werden snel weer droog, bij het tellen van jouw centen.... en niemand... kijkt omhoog.…

Overgang

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 798
Laat me nog even naar je kijken want de nacht nadert nu snel het einde is niet meer te stuiten straks zul jij mijn ogen sluiten teer in een voorgoed vaarwel ik neem je dromend met me mee de verste reis zal ons niet scheiden voor eeuwig wil ik naast je staan hoever ik ook van hier moet gaan mijn liefde blijft jou begeleiden het duister…
sacrajewa31 augustus 2011Lees meer >