8759 resultaten.
alleen I
hartenkreet
4.9 met 14 stemmen
1.062 alleen in de blije voorjaarszon
mijn auto zet ik stil..…
Niemand
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.637 Deze kamer is een lege huls
Ik woon elders
Jouw zijden sluier slingert nog rond
Opwolkend, kolkend, kwellend
Zwellend in het geheugen
Ik blaas naar het grijs gordijn
Dat tussen ons schoof
De muren kaatsen de kreet terug
Er was ooit meer
Een rimpelend meer van verwachten
Diep en stil
Maar waar bleef het?…
De avond valt
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.496 De avond valt het is stil in mij
Ik zit hier voor me uit te staren
Ik voel alleen het kloppen van mijn hart
En laat al mijn gedachten varen
Eens was ik die krachtige vrouw
Geestig, verassend, gelukkig en blij
Totdat ik in jouw doolhof ben beland
Het begon allemaal in het begin van mei
Mijn liefde groeide met de dag
Zo hevig en ongekend…
Najaarsdagen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
993 Je begroet en kust
ze in schemerige sluiers
ze blijven korter dan voorheen, maar
zoveel hoeft er niet gesproken te worden
De hoogzomerse uitbundigheid
hebben ze afgelegd
vermijden het wijzen op de tijd
van aanzwellende koelte
Ze verdwijnen in mistig licht
stil en langzaam, een subtiel handgebaar
wuift ze naar morgen
of naar een volgend…
Landgoed
netgedicht
3.0 met 28 stemmen
3.235 Het grote huis is stil en leeg,
weg zijn het pluche en de palmen.
De keuken, ooit vol van geur en gebraad
heeft geen spit meer en ook geen fornuis.
In de grote zaal toont alleen de schouw
nog iets van de vroegere rijkdom.
Een klok staat verloren in de gang,
triest en kaal, alom bladderend stuc.…
Ik ben van mijn verlangen ziek...
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.816 Alsof het een boek is of muziek
waar jij van niets weet…
Met de regen
valt klank en kleur op mijn gelaat,
herfsttekens, maar
ik kijk ze stil aan.
Herinneren is een pijnlijke daad –
Ik wil het niet, heb er
genoeg van.
Waarom zie ik me steeds weer gaan
langs de dezelfde natte straten?…
Vlinders in rouw
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
2.475 Ik heb je naam met mijn tranen gewist
Jouw beeld met zorg diep verborgen
Mijn gedachten aan jou even stopgezet
De nacht is stil maar heb angst voor morgen
Ik weet dat jij dan weer bij me terugkomt
Op mijn netvlies verschijn jij telkens weer
Mijn hart is nog steeds voor jou gereserveerd
Een plek zo zeldzaam en onbeschrijfelijk teer
Mijn dagen…
DE DAGEN ZO MOEILIJK
hartenkreet
3.2 met 24 stemmen
2.137 Dan vertel ik U mijn zorgen
en vraag ik in een stil gebed
U om vergeving van mijn denken
omdat ik alles in een kwaad
daglicht heb gezet.
Pas daarna kan ik rustig slapen
en ben ik mij van U gewis
dan weet ik dat U voor hem zorgt
voor hem die ik zo heel erg mis.…
Knalfuif
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
3.118 Zwaveldampen ontsmetten
het gebeente van de te laat vertrokken gastheer
wachtend tot al het feestgedruis bedaarde
Nog regent het as over vergeten jassen
waarin versteende grimassen
veel duiden maar niets meer zeggen
voor doden stil en niets meer uit te leggen
Voor eeuwig lijkt de dis gedekt
in kringen lava, in roet gevlekt
Ooit zal de…
Knalfuif
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
5.646 Zwaveldampen ontsmetten
het gebeente van de te laat vertrokken gastheer
wachtend tot al het feestgedruis bedaarde
Nog regent het as over vergeten jassen
waarin versteende grimassen
veel duiden maar niets meer zeggen
voor doden stil en niets meer uit te leggen
Voor eeuwig lijkt de dis gedekt
in kringen lava, in roet gevlekt
Ooit zal de…
Mijn Liefste
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.102 Zie hier mijn nieuw gewaad:
Dansend in de nacht
Omlijnde ogen, wit gelaat
Een kille koude kracht
Je ligt hier stil, je ogen dicht
In dromen diep verzonken
Ik red je uit het felle licht
Mijn liefde jou geschonken
Ik proef de hartslag in jouw bloed
Zo warm en puur volmaakt
Mijn liefste, dit moment voelt goed
Je bent onsterfelijk…
IN MORTEM MATRIS*
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.816 Hoe hebt Ge Uw uur vooruit geweten,
En stil Uw taak daarnaar gericht!
Elk krijgt zijn deel, elk krijgt zijn plicht
Naar diepst behoeven toegemeten.
Geen onzer noden is vergeten,
En al Uw schemerdoen werd licht.
Hoe hebt Ge Uw uur vooruit geweten,
En dit laatste voorbeeld ons gesticht !…
Doornroosje ontwaakt
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.038 De avondschemering weeft schaduw
over jou, mijn oude huis;
de bomen zorgzaam om je heen
als trouwe vrienden
Verstolen sta ik even stil
vaste burcht uit vroeger tijd
schuilplaats, centrum van 't heelal,
bakermat en brandhaard van verderf
Gestolde dromen van een
andere tijd, lichtjaren ver;
geuren van vervlogen hoop
hangen als verschaald…
Kort geleden 3
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
3.821 Gestuurd om een onsje
van het een of ander
wachtte ik stil in schemer
dromerig starend naar de bakken
met suiker, zeep en stroop
de donkerbruine zakken
waar vrouwkruidenier in deed
luisterde naar de verhalen
van vrouwen met tijd
wie er ziek was en waarvan
hoe het ging met psst, psst, psst.…
Rituelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
1.219 zal er alle reden zijn te treuren
De dagelijkse riten wijken nooit
Zorgvuldig in het kinderbrein gebrand
Geen ramp zo groot, geen volk, nog zo berooid
Of 't nam zijn rituelen weer ter hand
Zo treedt de ezel in de molen willoos rond
zonder te weten wat de waarde is van graan
Hij voelt de halster schuren in de wond
en denkt er niet aan stil…
Die na mij komen, deze zullen weten
poëzie
3.1 met 10 stemmen
2.287 Zij zullen u begrijpen, o nature
En voelen in zich omgaan, deze wil
U uit te spreken eeuwig en waarachtig,
Als Een geheel van dampen en van vuren
Van kwistigheid, en van bewegen stil,
Dat samenarbeidende wordt oppermachtig.
---------------------------------------------------
uit: Liederen der Gemeenschap (1922)…
Kerstgedachte
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
1.140 Zacht klinkt een stem door de wolken
Lieflijk en haast ongehoord
Licht wijst de weg aan de volken
Ook wordt Zijn naam al verwoord
Even tot het licht is verschenen
Stil tot de nacht is gedaan
Wacht op de zon in de morgen
Om naar het Kind toe te gaan
Ook als de weg van ons leven
Moeilijk en zwaar is te gaan
Schemer is spoedig verdwenen
’t Licht…
e=mc²
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.353 licht is overal even snel
ondanks de zwaartekracht
die alles tot de hete kern dwingt
het punt waar de steen vlam vat
stel dat de ruimte stil stond
omgrensd door vaste sterren
als waakhonden, roerloos
dan kan het rekenen beginnen
zoals de baan van een kogel
in het wilde weg gelost
de loop loodrecht omhoog
ontsnapt hij aan een vrije…
De troost
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.864 Pas als het stil vanbinnen wordt,
dan lijkt het of de troost dat ziet.
Hij keek mij lang doordringend aan,
zoals mijn liefste mij aanschouwt.
Toen heb ik hem heel vast omarmd
en al mijn zorgen toevertrouwd.
Hij luisterde bewogen toe
en toen ik uitgesproken was,
leek het of een geslagen wond
door zachte handen weer genas!…
zelfmoord..
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
2.644 zijn gedachten leiden een ander leven
gebasseerd op angst en verdriet
hij zou zo zijn leven willen geven
want loskomen van zijn angsten kan hij niet
Zijn ziel zoekend naar een greintje rust
maar de spoken slapen niet
zijn lichaam volkomen uit geblust
Hij verdrinkt verder in 'stil' verdriet
lichaam en ziel compleet bevroren
zijn enige…
Brechtje (deel 2)
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.418 Brechtje, de tijd staat stil
val in mijn slapeloze rede
en de klok zal verder lopen
als je je openlaten wil
geef me de tijd terug
geef me de tijd
de wijzers
Brechtje, waar is de geur gebleven
de tremolo van jouw harp
verdisconteer de noot
de snaren ontbolsterd verweven
twee pedalen diepgang
twee diepe dalengangen
keuze in tijd en…
Kerstnacht
gedicht
2.5 met 132 stemmen
57.010 Kerstnacht - het woord is als een lafenis,
een koele sneeuw, glanzend onder het zachte
stralen der sterren - op de landen is
het weerloos stil, een ongerept verwachten.…
Stilstaan gaat verder dan stoppen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.162 Soms lijkt kiezen niet een optie
Soms is beslissen ongegrond
Alsof je zoekt naar een plek die niet bestaat
Maar waar je net nog stond
Soms is doorgaan zwaar
En stoppen nog veel moeilijker
Alsof je wegloopt naar nergens
En het lijkt er makkelijker
Soms is het beter om
Even stil te staan
Goed om je heen te kijken
Jezelf echt goed te zien…
Een schuilplaats
gedicht
2.6 met 25 stemmen
10.442 Daar stonden mijn gedachten stil bij God.
Juist brak een stapelwolk verrassend open
en regende dat ik zou blijven schuilen.
-------------------------------------------------
Uit: 'Bij bewustzijn', 1996.…
Op reis met teveel gedachten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
579 In de lege coupé bezaaid met spullen
tassen met gedachten om me heen
sommige ingepakt andere half leeg
De speaker spreekt de halte nadert
zet gedachten stil en pak ze in
maar almaar liggen ze daar weer
Onder de bank vluchtschoenen
die ik niet te pakken krijgen kan
steeds staan ze ergens anders
Trein stopt ik kan niet weg
teveel gedachten…
een kind vol zee
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
677 ruist zacht de zee in rust
gisteren, toen ik het kind
nog niet had ontdekt
dat eenzaam eb wilde
keren in zachte lijnen
ik sprong opzij
voor de einder en
neerstortende schelpjes
om de uitgerolde waarheid
te kunnen zien
de zee veranderde
in een dampende straat
waar herfst stil stond, leeg
in de richting van de wind
en net toen…
Strijklicht
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.086 ruw, zoals de zee zwalkt
over aarde, sluit ik mijn ogen
op de einder, voel hoe
duinen zich smal vouwen
rond voetstappen
waar dunner wordende
dromen kijken in het
aangezicht van leegte
het schreien verbergen
achter de ranke boog
van rietlicht
hoe kan je zeggen
wanneer golven
zich stil leggen op
mijn adem
dat je me niet
loslaat…
eendjes in de kast
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
853 het was altijd
stil in mijn kast én
veilig
het werd ook nooit dag
of vlammend rood; het geschreeuw
verdween samen met
de stemmen
van voortbewegende ramen die wolken
droegen, ver weg van mijn witte lelie dromen
en het maagdenvlies
dat zich verborgen hield
onder de gescheurde kousjes en jurkjes
van mijn pop
klaverblaadjes…
Rookzone
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
680 anders heen
rond klok elf
stond een meisje van steen
iemand liep voorbij
het viel haar niet op
zij keek dwars
door het spoor een overkant
waar ik nooit ben geweest
in de hand had ze vijf gele rozen
op mijn arm zat een rode
voor een dame die ooit kwam dagen
er was geen lijn
ik blies rondjes rook om haar
het meisje bleef stil…
een vorm van sterven
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.197 je op je zij
jouw blote rug
is als een koude muur
- was het zo-even nog
dat wij ons falen celebreerden
woordeloos, zo pijnvol woordeloos -
wat later stond je op
en ging de kamer uit
jouw warmte bleef
heet broeierig
en zelfs de laatste tranen
die de liefde schreef
voelden aan als ijs
ik hoor mijn snikken nog
en bleef bevroren, stil…