6608 resultaten.
Spruitjes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
738 Nee, niet die kleine groene eetbare dingen,
die veel mensen niet te eten vinden,
neen, geen groente op het bord,
waar menig kind beroerd van wordt!
Een nieuwe spruit is in de maak,
een wereldburger van formaat,
een kindje zit er in haar buik,
een kind van hem en ook van haar.…
Ik dacht dat ik niet zingen kon dan blijde?
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.120 O wijde zee en wijdgestrekte stranden,
Hoe waande ik dat mijn ziel, wijl liefdeleeg
En dor als groene landen die verzandden
Mijn leven leek, nu ook voor immer zweeg,
Schoon rustloos als uw almaar branden branden
Diep in mij de eeuwge tijzang zonk of steeg!…
storm op komst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.104 alles zou kunnen verwoesten
sta me dan liever niet in de weg
geen smeekbeden
tranen helpen ook niet
ben niet onder de indruk
vijandige mensen heb ik al helemaal niets
mee te maken
mijn gedachten nemen vaak hun eigen koers
en ik weet heus wel dat ik dan iets doordraaf
en moet kalmeren
dus schrijf ik mijn gedichten en gedachten
op leeg groen…
Vergankelijkheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
494 tot de morgen
Op fiere stam, geen centimeter schuin
Er staat een Conifeer in onze tuin
Ooit aangewaaid, een eigen plek verworven
In zwarte aarde, nooit door gif bedorven
Goed negen meter hoog van grond tot kruin
Er stond een Conifeer in onze tuin
Na zes en twintig jaar is hij gestorven
De reden van zijn sneven bleef verborgen
Zijn groene…
Oktober-rozenknop.
poëzie
2.0 met 1 stemmen
985 In 't groene pantser, dat haar eng omkleedt,
Houdt zij beloken, als een kleinood veilig,
Haar smartehartje, zwaar van aardeleed.
De wolken dobbren, bootjes zilverzeilig,
Door 't broze blauw... En de éne bloem die weet
Zal valle' in knop, een jonkvrouw wijs en heilig.…
Waar narcissen van dromen.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 Een nieuwe horizon raakt
de haartjes in je hals,
daarachter leggen duizend
schaduwen een eigen
groene toekomst uit.
Het doel, mijn ongeduld zo
van de dromenwagen getild.
Gedeeld door beide lippen,
vanaf een tere huid, op handen
gedragen naar het gereserveerde
plekje in een voldragen landschap.…
OERWOUD
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.931 kleiner maar reuze sterk hij hangt
hoog in zijn hok met één hand aan een autoband
komt naar beneden en vertoont een orang oetanvoorhoofd
een kleine kale buik die vooruitsteekt
en nu al die slordige haren aan armen en benen
van zijn heer vader
verdwaasde vleermuis tussen kettingen en staven
of clochards dichtgevouwen in zijn hoek
waar de groene…
Het Laatste Adres
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.054 Dode letters verguld tussen het groen.
Hier heb ik mijn rust gevonden.
Hier in dit afgelegen plantsoen.
De doden zij jammeren
Bij het ontij van de nacht.
Alleen de wind ruist door de bomen
Met hun jammerklacht heel zacht.
Een stille omgang lijkt het te wezen
Van geesten uit een voorbije tijd.…
Danser in Elysion
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
662 Mijn zus beitelde haar afscheidswoorden
diep in mijn hart, in het eelt op mijn ziel
was vrij toen ze in vergetelheid viel
zoekend naar het licht dat elders gloorde
Zag haar weer in droom - vanop 'n grazig strand
haar drijvende graf deinde zachtjes mee
op Darckheims groen-golvende meersenzee
'n wijze wind blies d'r naar de overkant
Want…
Ysselsteyn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
604 De blik dwalend over groene paden met zorg onderhouden alsof het schuldgevoel voortdurend wordt afgekocht maar tevens ook een ode aan de veelal onbekenden.
Voor een van hen en in alle stilte diep voorovergebogen een vrouwmens in de late herfst van haar leven jaarlijks een paar maal aanwezig.…
Putven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Trots, bedaard glijdt de spiegelgrage eik
binnen zilver golvend, groen glanzend glas
naar het eilandje, dat eens hoog bekroond was;
dode bomen maken hier het leven rijk.
Om het dorre hout winden zich struiken
vol geurende kracht en wachtend zaad;
luchtig dak beschut oudereend en kuiken.…
Jaargetijden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
503 Bruin dwarrelt het ooit
zo groene leven langs me heen.
Het dekt de wortels die het in
vervlogen tijden samenbracht
en sterft er nu, alleen
Ik loop langs afgesleten paden,
enigszins verblind
door de schoonheid van het zonlicht,
dat traag door kaalgeslagen takken
een nieuw, verloren, evenwicht hervindt.…
Veld
gedicht
4.5 met 2 stemmen
6.131 Dan scoort de onbewuste grasgewaarwording, vult
kruidig groen je brein tot het haast knapt en slechts
het kriebelen van een laken langs je wang al veroorzaakt
een resettende, alles opnieuw mogelijk makende
aftrap.
---------------------------
uit: 'Lichtmeters', 2015.…
de ring
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 de ring
dag begint
meisje wacht
zit alleen
op trap
van steen
kleur rood
meisje zoekt
zon schijnt
blad valt
op steen
met mos
kleur groen
meisje voelt
lichte bries
blad ruist
aan tak
van boom
kleur bruin
meisje ruikt
frisse geur
blad ligt
op muur
van kerk
kleur geel
meisje tuurt
ring rond
vogel vliegt
tegen blad…
De wilde wingerd
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.132 Al waar ik kroop of lag,
Mijn groen ging alles dekken.
Tot in dit woest revier
De goede hovenier
Mij wijs kwam stekken!
Hij plantte me in zijn tuin,
Leidde, dan recht, dan schuin,
Mijn loot de muren over.
Nu siert zijn hoge huis
Rondom met zwaar geruis
Een vloed van bloedend lover.…
Klein Hoefblad
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.533 Hoefblad werpt zijn heel verre van
gloeiende sterren op de groene planeet,
trillende schijnsels in de winterwind:
ze zweven en staan toch bijna stil.…
Een mooie dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Zonder haast gaan
bewoners over straat
wandelen langs de serpentine
stoeprand auto’s rustig
gewassen op de kant
in het nauw omschreven
hart van de stad is een
groen park gevangen
in het net van straten
de fontein spreidt witte
lange vingers zilveren
vonken stuiven over
een groep kinderen
mannen bouwen een huis
de ramen open…
Loslaten als vorm van blijven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
757 Jij droeg het met je mee Hagenaar te zijn
indrukken bewaard om later te gebruiken
jij voelde eigenlijk al een gedicht ontluiken
de stad, het groen, de zee zo groot, jij zo klein
Voortdurend spel van aantrekken, loslaten
er was een beeld en er was een woord
het laat zich zien zoals het is en hoort
in luisteren, kijken, voorlezen en praten…
Klein sprekend vogelgezang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Groen of anders felgekleurd;
met dop neus blauw of vrouwelijk
roze gekleurd kan deze de eenzaamheid
soms met een 'hallo' verbreken; na een
moeizame matineuze training kan het kleine
vedergewicht troostende woordjes spreken.…
uitzicht
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
586 uitzicht
klim uit je kerker
luister naar het licht
kom in mijn erker
kijk door mijn gedicht
zie meer dan je denkt
voel in je levensvonk
de wereld open gaan
denk meer dan je ziet
dat het groene lover
jouw open venster is
laat dat niet betimmeren
pak je kans, spring erdoor
bouw je eigen beelden
zing je eigen zinnen
schilder je…
Patronen 1
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
588 om te doorbreken
en verder op een ander spoor
een nieuw landschap te creëren
een stroomgebied en blauwe meren
waarin steeds weer and're wolken zweven
en nieuwe vissen, kikkers leven,
we laten gaan,
zien hoe we meestromen
langs een wal waar ijsvogels,
bevers bezig zijn,
waar kevers op het water glimmen
schrijvertjes krioelen
een eend groen…
Land van idealen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
475 Ik herinner mij de stille vrede
In stad, ’t kleine dorp of gehucht
In groene weide onder blauwe lucht
En nevelig bos dat de kim beklede.…
Het park
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 Rechte paden verbinden
witte beelden met een
onzekere betekenis beladen,
verlies aan overgave,
hun voltooide gebaren
in groene kaders.
Zonder een belang
te leven, mooi, hevig.
Dichtbij is de stenen huid
om het vergeten bloed.…
mooi moment
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
592 mooi moment
’t is rustig , stil en zacht
vanmorgen in de polder
mijn bebloede vingertoppen
gaan van braam tot braam
laag overvliegend brengen
ganzen m’n gedachten op
een onverwacht spoor
lijnen spelen met de tuin
groene strepen, grijze vlakken
vorm en kleur door groei
elke dag een ander schilderij
de natuur hanteert de kwast
mijn…
Trots ben ik op de pauw.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
561 In alle variaties
blauw heeft deze veel in huis;
naast het ook zo gevarieerde
groen met zwarte stippen,
waarin hij zo feestelijk welbewust
gaarne over de dierenweide al
zijn charme wenst te manifesteren.
Met zijn wijd uitstaande vederbos.
Iedere vederpen nog mooier dan iedere
andere.…
Vogelvrouw
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
718 Je was de kracht van klei, de vele kleuren van het licht
de bloemen die je steeds weer ontdekte
je was de vrouw in wie ik mijn moeder tegenkwam
Je was het kleine dorp, de kerk, de winkel op de hoek
de plek waar iedereen je kende
de plaats waar we je vaak hebben bezocht
Je was de kleine heuvel waarop je woonde
verscholen in een deken van groen…
De stille zonne daar ik zit
poëzie
4.2 met 4 stemmen
902 De stille zonne daar ik zit, voor mijne woning,
in de oude lijste van een groene en rode veil;
van al de bloemen op mijn mond de milde honing,
en in mijn hart van al de dagen 't vrome heil;
een witte roze aan mijne krage, en voor mijne ogen
de weiden en de Leië in lage zonne-brand;
van mijne vrouwe in mij het zorgend mededogen,
en van…
zwart
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
850 wie je bent en hoe je denkt
zwarter kon die dag niet worden
zelfs niet donkerder de nacht
als het leven plots zo eindigt
zo veel vroeger dan verwacht
als ik je ooit nog tegenkom
sla ik mijn beide armen om
wie je bent en hoe je denkt
soms ben ik bang de dag
vandaag weer te beginnen
ben in de hoogste boom geklommen
mijn angst was groen…
Ode aan de kastanje
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.416 Hun boom een kerel, zijn dos vol
groene stekelbollen. Als dobbelstenen
rollen ze weg, hun hoop gericht op boomhoog.
Onweerstaanbare pralines,
rap door kleine handen opgeraapt,
binnen als schat verloren gelegd –
dood in minder dan een winter.
Herfsttijd kreupelt weken door.…
Vaak vlamt rood
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
525 hoe zij ooit werden geboren
ook hier delen zij ongewild
in de spanning van leven
al zijn zij verstild in bewegen
waar steen en glas
versmelten kleuren lijnen
het intense lijden aan elkaar
vaak vlamt rood
de nood van te veel energie
geeft daar haar pijnen bloot
in variaties blauw
snijdt heldere kou
uit ijstijden ons tegemoet
groen…