Alle inzendingen over groen links

6608 resultaten.

Sorteren op:

Spruitjes

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 738
Nee, niet die kleine groene eetbare dingen, die veel mensen niet te eten vinden, neen, geen groente op het bord, waar menig kind beroerd van wordt! Een nieuwe spruit is in de maak, een wereldburger van formaat, een kindje zit er in haar buik, een kind van hem en ook van haar.…
An Terlouw13 augustus 2014Lees meer >

Ik dacht dat ik niet zingen kon dan blijde?

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.120
O wijde zee en wijdgestrekte stranden, Hoe waande ik dat mijn ziel, wijl liefdeleeg En dor als groene landen die verzandden Mijn leven leek, nu ook voor immer zweeg, Schoon rustloos als uw almaar branden branden Diep in mij de eeuwge tijzang zonk of steeg!…

storm op komst

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.104
alles zou kunnen verwoesten sta me dan liever niet in de weg geen smeekbeden tranen helpen ook niet ben niet onder de indruk vijandige mensen heb ik al helemaal niets mee te maken mijn gedachten nemen vaak hun eigen koers en ik weet heus wel dat ik dan iets doordraaf en moet kalmeren dus schrijf ik mijn gedichten en gedachten op leeg groen…
fairouz4 oktober 2014Lees meer >

Vergankelijkheid

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
tot de morgen Op fiere stam, geen centimeter schuin Er staat een Conifeer in onze tuin Ooit aangewaaid, een eigen plek verworven In zwarte aarde, nooit door gif bedorven Goed negen meter hoog van grond tot kruin Er stond een Conifeer in onze tuin Na zes en twintig jaar is hij gestorven De reden van zijn sneven bleef verborgen Zijn groene…

Oktober-rozenknop.

poëzie
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 985
In 't groene pantser, dat haar eng omkleedt, Houdt zij beloken, als een kleinood veilig, Haar smartehartje, zwaar van aardeleed. De wolken dobbren, bootjes zilverzeilig, Door 't broze blauw... En de éne bloem die weet Zal valle' in knop, een jonkvrouw wijs en heilig.…

Waar narcissen van dromen.

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Een nieuwe horizon raakt de haartjes in je hals, daarachter leggen duizend schaduwen een eigen groene toekomst uit. Het doel, mijn ongeduld zo van de dromenwagen getild. Gedeeld door beide lippen, vanaf een tere huid, op handen gedragen naar het gereserveerde plekje in een voldragen landschap.…
Pama11 december 2014Lees meer >

OERWOUD

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.931
kleiner maar reuze sterk hij hangt hoog in zijn hok met één hand aan een autoband komt naar beneden en vertoont een orang oetanvoorhoofd een kleine kale buik die vooruitsteekt en nu al die slordige haren aan armen en benen van zijn heer vader verdwaasde vleermuis tussen kettingen en staven of clochards dichtgevouwen in zijn hoek waar de groene…
R.Roegholt28 februari 2015Lees meer >

Het Laatste Adres

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.054
Dode letters verguld tussen het groen. Hier heb ik mijn rust gevonden. Hier in dit afgelegen plantsoen. De doden zij jammeren Bij het ontij van de nacht. Alleen de wind ruist door de bomen Met hun jammerklacht heel zacht. Een stille omgang lijkt het te wezen Van geesten uit een voorbije tijd.…

Danser in Elysion

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 662
Mijn zus beitelde haar afscheidswoorden diep in mijn hart, in het eelt op mijn ziel was vrij toen ze in vergetelheid viel zoekend naar het licht dat elders gloorde Zag haar weer in droom - vanop 'n grazig strand haar drijvende graf deinde zachtjes mee op Darckheims groen-golvende meersenzee 'n wijze wind blies d'r naar de overkant Want…

Ysselsteyn

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 604
De blik dwalend over groene paden met zorg onderhouden alsof het schuldgevoel voortdurend wordt afgekocht maar tevens ook een ode aan de veelal onbekenden. Voor een van hen en in alle stilte diep voorovergebogen een vrouwmens in de late herfst van haar leven jaarlijks een paar maal aanwezig.…
BenW14 juli 2015Lees meer >

Putven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 418
Trots, bedaard glijdt de spiegelgrage eik binnen zilver golvend, groen glanzend glas naar het eilandje, dat eens hoog bekroond was; dode bomen maken hier het leven rijk. Om het dorre hout winden zich struiken vol geurende kracht en wachtend zaad; luchtig dak beschut oudereend en kuiken.…
Han Messie17 september 2015Lees meer >

Jaargetijden

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Bruin dwarrelt het ooit zo groene leven langs me heen. Het dekt de wortels die het in vervlogen tijden samenbracht en sterft er nu, alleen Ik loop langs afgesleten paden, enigszins verblind door de schoonheid van het zonlicht, dat traag door kaalgeslagen takken een nieuw, verloren, evenwicht hervindt.…
John Kroos27 november 2015Lees meer >

Veld

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.131
Dan scoort de onbewuste grasgewaarwording, vult kruidig groen je brein tot het haast knapt en slechts het kriebelen van een laken langs je wang al veroorzaakt een resettende, alles opnieuw mogelijk makende aftrap. --------------------------- uit: 'Lichtmeters', 2015.…

de ring

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 649
de ring dag begint meisje wacht zit alleen op trap van steen kleur rood meisje zoekt zon schijnt blad valt op steen met mos kleur groen meisje voelt lichte bries blad ruist aan tak van boom kleur bruin meisje ruikt frisse geur blad ligt op muur van kerk kleur geel meisje tuurt ring rond vogel vliegt tegen blad…
willem jacobs25 februari 2016Lees meer >

De wilde wingerd

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.132
Al waar ik kroop of lag, Mijn groen ging alles dekken. Tot in dit woest revier De goede hovenier Mij wijs kwam stekken! Hij plantte me in zijn tuin, Leidde, dan recht, dan schuin, Mijn loot de muren over. Nu siert zijn hoge huis Rondom met zwaar geruis Een vloed van bloedend lover.…

Klein Hoefblad

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.533
Hoefblad werpt zijn heel verre van gloeiende sterren op de groene planeet, trillende schijnsels in de winterwind: ze zweven en staan toch bijna stil.…

Een mooie dag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
Zonder haast gaan bewoners over straat wandelen langs de serpentine stoeprand auto’s rustig gewassen op de kant in het nauw omschreven hart van de stad is een groen park gevangen in het net van straten de fontein spreidt witte lange vingers zilveren vonken stuiven over een groep kinderen mannen bouwen een huis de ramen open…

Loslaten als vorm van blijven

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 757
Jij droeg het met je mee Hagenaar te zijn indrukken bewaard om later te gebruiken jij voelde eigenlijk al een gedicht ontluiken de stad, het groen, de zee zo groot, jij zo klein Voortdurend spel van aantrekken, loslaten er was een beeld en er was een woord het laat zich zien zoals het is en hoort in luisteren, kijken, voorlezen en praten…

Klein sprekend vogelgezang

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 430
Groen of anders felgekleurd; met dop neus blauw of vrouwelijk roze gekleurd kan deze de eenzaamheid soms met een 'hallo' verbreken; na een moeizame matineuze training kan het kleine vedergewicht troostende woordjes spreken.…

uitzicht

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
uitzicht klim uit je kerker luister naar het licht kom in mijn erker kijk door mijn gedicht zie meer dan je denkt voel in je levensvonk de wereld open gaan denk meer dan je ziet dat het groene lover jouw open venster is laat dat niet betimmeren pak je kans, spring erdoor bouw je eigen beelden zing je eigen zinnen schilder je…

Patronen 1

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 588
om te doorbreken en verder op een ander spoor een nieuw landschap te creëren een stroomgebied en blauwe meren waarin steeds weer and're wolken zweven en nieuwe vissen, kikkers leven, we laten gaan, zien hoe we meestromen langs een wal waar ijsvogels, bevers bezig zijn, waar kevers op het water glimmen schrijvertjes krioelen een eend groen…

Land van idealen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 475
Ik herinner mij de stille vrede In stad, ’t kleine dorp of gehucht In groene weide onder blauwe lucht En nevelig bos dat de kim beklede.…

Het park

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 425
Rechte paden verbinden witte beelden met een onzekere betekenis beladen, verlies aan overgave, hun voltooide gebaren in groene kaders. Zonder een belang te leven, mooi, hevig. Dichtbij is de stenen huid om het vergeten bloed.…

mooi moment

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 592
mooi moment ’t is rustig , stil en zacht vanmorgen in de polder mijn bebloede vingertoppen gaan van braam tot braam laag overvliegend brengen ganzen m’n gedachten op een onverwacht spoor lijnen spelen met de tuin groene strepen, grijze vlakken vorm en kleur door groei elke dag een ander schilderij de natuur hanteert de kwast mijn…

Trots ben ik op de pauw.

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 561
In alle variaties blauw heeft deze veel in huis; naast het ook zo gevarieerde groen met zwarte stippen, waarin hij zo feestelijk welbewust gaarne over de dierenweide al zijn charme wenst te manifesteren. Met zijn wijd uitstaande vederbos. Iedere vederpen nog mooier dan iedere andere.…

Vogelvrouw

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 718
Je was de kracht van klei, de vele kleuren van het licht de bloemen die je steeds weer ontdekte je was de vrouw in wie ik mijn moeder tegenkwam Je was het kleine dorp, de kerk, de winkel op de hoek de plek waar iedereen je kende de plaats waar we je vaak hebben bezocht Je was de kleine heuvel waarop je woonde verscholen in een deken van groen…

De stille zonne daar ik zit

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 902
De stille zonne daar ik zit, voor mijne woning, in de oude lijste van een groene en rode veil; van al de bloemen op mijn mond de milde honing, en in mijn hart van al de dagen 't vrome heil; een witte roze aan mijne krage, en voor mijne ogen de weiden en de Leië in lage zonne-brand; van mijne vrouwe in mij het zorgend mededogen, en van…

zwart

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 850
wie je bent en hoe je denkt zwarter kon die dag niet worden zelfs niet donkerder de nacht als het leven plots zo eindigt zo veel vroeger dan verwacht als ik je ooit nog tegenkom sla ik mijn beide armen om wie je bent en hoe je denkt soms ben ik bang de dag vandaag weer te beginnen ben in de hoogste boom geklommen mijn angst was groen…
willem jacobs24 september 2017Lees meer >

Ode aan de kastanje

gedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.416
Hun boom een kerel, zijn dos vol groene stekelbollen. Als dobbelstenen rollen ze weg, hun hoop gericht op boomhoog. Onweerstaanbare pralines, rap door kleine handen opgeraapt, binnen als schat verloren gelegd – dood in minder dan een winter. Herfsttijd kreupelt weken door.…

Vaak vlamt rood

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 525
hoe zij ooit werden geboren ook hier delen zij ongewild in de spanning van leven al zijn zij verstild in bewegen waar steen en glas versmelten kleuren lijnen het intense lijden aan elkaar vaak vlamt rood de nood van te veel energie geeft daar haar pijnen bloot in variaties blauw snijdt heldere kou uit ijstijden ons tegemoet groen…
wil melker10 oktober 2017Lees meer >