Alle inzendingen over huis

6137 resultaten.

Sorteren op:

umbra mortis

netgedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.536
umbra mortis (in de schaduw van de dood) onder de boog van walviskaken stond zij met open of gesloten ogen in haar tent en tergend traag bewoog de burqa toen naar het huis der vele woningen in het hart van het dorp het hoog hotel amos volgde haar beschaamd over zijn volgen maar argwaan had woning in hem gemaakt was het wel een vrouw?…

omdat aarden te gevaarlijk was

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.422
in je blik zag ik mijn thuis je ogen openden mijn liefde liet me binnen in je huis waar ik de bloemen rook ik zag je kleuren voor het eerst de lente bloeien je groeien in de zon en ochtenddauw voelde het verlaten van de barre kou te jong in liefde afgewezen met kilte verder moeten overleven het einde van de winter scheen nabij warmte…
wil melker23 januari 2004Lees meer >

Ik wist niet wat liefde was

hartenkreet
4.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.735
horen praten werd ik dwars Dat gezwijmel en dat geklier Echt dat interesseerde me geen zier Nooit had ik vlinders in mijn buik Ik werd niet rood of verlegen Er liepen geen tranen over mijn wangen Liet me door niemand vangen Stoer sterk maar wel alleen Liep ik door het leven heen Ik was niet van dat zwakke geslacht Deed alles zelf, m`n huis…

Beperkte kinderbeperking

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.397
Hij kocht om allen huis te vesten een hutje op de hei. - Een drieling! 't Werd ten lange leste een kinderboerderij. Toch bleek trots tomeloos gevrij het kindertal te dalen door dieven op de boerderij. Het waren kannibalen. De rovers waren katholiek; ze kwamen net uit Rome. Ze kregen danig veel kritiek en mochten niet meer komen.…
Aubrey21 februari 2004Lees meer >

Wiebeltrees

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.318
ik zit op mijn schommeltje even roerloos, maar dan word ik lichter en krijg koorts , reiskoorts zachtjes begin ik te wiebelen, klim stilaan hoger en hoger tot mijn tenen de takken van de bomen raken zo groet ik ze , en ze zwaaien vrolijk ritseltakkerig terug dan verdwijnt het allemaal heel vlug het huis, de tuin, en mama die zwaait vanuit…
jandeb8 februari 2006Lees meer >

NIEMAND MEER VOOR DE ROUW

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.791
gehoord zoals elke dag opnieuw je zet nog maar eens verse koffie alweer de tweede pot vandaag je zou zo graag weer eens een goed gesprek hebben of zomaar ergens over praten met onverschillig wie maar er komt niemand nooit iemand meer met wie jij praten kan met wie jij delen kan zoals vroeger wel toen iedereen nog leefde en dit huis…

O, rust van Tonbridge na 't rusteloos Londen

poëzie
2.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.497
O, rust van Tonbridge na 't rusteloos Londen; Hier welt het water helder, 't veld staat blauw Van vlas, de hoge hop rankt langs zijn touw, De wilde wingerd houdt elk huis omwonden. En elke dag zet in één zaalge brand De hemel en uwe hemelsblauwe ogen.…

Paardje spelen

poëzie
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.137
Neen, nog niet naar huis. Voort mijn knol! Voort mijn knol! Nog een rit. Laat uw bit Als het zit. - - Niet zo dol, Of gij zult Door uw schuld, Krijgen met de zweep. Nu naar stal! Nu naar stal! Gij vindt daar 't Voeder klaar. Ja voorwaar, 't Wacht u al. Eet met lust, Neem uw rust. Rust is arbeids loon.…

prins

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.255
eens zal hij de pijn moeten dragen van de Liefde die voor hem ontoegankelijk bleek door vastgezette regels in denken en wetten van de chaos van zijn eigen huis! **en in de badkamer vierde hij zijn liefde voor de prinses in de verte.**…

That's the spirit

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 881
ebbenhouten parket knarst piept plooit en trilt alsof mijn kamer zwetend buiten staat en bonkend verlangt naar een vasttapijt van stoom ontspanning adem frisse lucht een vergruizelde geest zeemt rondjes zwaait in de deuropening gaapt me aan alsof ik het ben die binnenval ik had je niet verwacht dit is mijn huis daarom hij verklaart…

Ik mis hem zo

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 826
Ik blijf aan hem denken Het is zo stil in mijn huis Ik blijf aan het herdenken Ik voel me niet meer thuis. Mijn lieve man is niet meer Ik moet alleen verder gaan Want hij komt nooit weer O, God, ik kan het niet aan. Ik blijf hem zo missen Zoek afleiding hier en daar Gedachten willen niet wissen Ik voel me soms zo naar.…

Zalig spreken

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
armen van geest steunen die treuren machteloze voeden en laven hen die geen recht wordt gedaan barmhartige schilderen de wereld in veelkleurige kleuren reinen van hart bezingen vredestichters vervolgden zingen vrolijk mee de taal die Hij spreekt voelt iedereen zo diep van binnen de naaste heeft de naaste verstaan en voor dat we naar huis…

P.P.C.

poëzie
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.596
Uw huis was klein. Uw heer heeft het vergroot. De bron van zijn fortuin heet niet te stelpen. Uw roem wordt groot en duurt wel tot zijn dood. Uw ziel is klein. Ik kon het niet verhelpen. Uw lijf is goed. Gij zijt een mooie vrouw. Gij zult uw heer veel mooie kindren baren. Uw hart is nauw; gij blijft hem ook wel trouw.…

herfst

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 789
Ik neem er eentje mee naar huis. Wrijf het bruinrood tot het glimt. Zet mijn raam open. Hoor nog eenmaal al dat rumoer van wat augustus was. De herfst nadert. Nu glanzen kastanjes en de straten baden zich voor 't laatst in zomerlicht. Je zult er altijd gelijk in krijgen. Herfst.…
fp. tuinder29 augustus 2009Lees meer >

Heden

hartenkreet
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.047
De stemming slaat om in je hoofd, Je mag naar huis zoals beloofd. Een klemmende pijn doet je ontwaken, Een onbekende plek, een koud wit laken. Lopen, fietsen het kan niet meer, Je bent het slachtoffer van het drukke verkeer. Het heden, vandaag, een dag van de week, En dag die zoals alle andere dagen leek.…

"Ontheemd..."

hartenkreet
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.014
Het voelt zo vreemd "zij" in "mijn" huis samen met "mijn" kinderen of ben ik abuis ? Het maakt me haast gek dat ik ben blijven proberen in m'n "rol" te blijven : "glimlachen en gevoel negeren" . Het doet zó'n pijn om daar "plaats te maken" en daardoor afwezig te zijn bij allerlei belangrijke zaken .…
4u24 januari 2010Lees meer >

Marijke (prozagedicht)

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 697
Ook hadden we van huis uit elk een ander geloof en dan slaapt volgens Marijke de duivel met een rood hoofd en hoorntjes nachts tussen ons in. Ze wacht op haar man en na enige tijd stopt een auto waaruit een roodharige man met sproeten en een zonnebril op zijn haardos uit stapt.…
Custor23 maart 2010Lees meer >

Op zoek naar morgen

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 944
van buiten naar binnen natuurlijk hoop ik dat muren weer zullen luisteren naar een ziel op zoek naar de weg van een ongekend bomenland naar klanken van muziek opgeborgen in mijn hoofd van verwachting die nog bedolven is onder een drukkende hemel met schuivend zand onder de voeten kan ik de deur weer open laten staan en het huis…

Vederlicht

netgedicht
4.7 met 52 stemmen aantal keer bekeken 945
gezicht de weegschaal kroont haar tot lichtgewicht elk hapje teveel in een mensenleven weegt zwaar wanneer je over het toneel wilt kunnen zweven zij oefent haar passen in het witte schijnsel van de maan en wanneer zij gaat slapen blijft het licht altijd aan want de prins op zijn paard is zonder dansen niets waard haar huis…

Rondrit

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
Nu is haar huis opgeslorpt door de jaren, nadat de Visser haar binnenhaalde, maar ver daarvoor al raakte zij haar aardse teugels kwijt en daarbij de lust die haar voorvaderen reeds verbruikten.…

OPA 85 1 JAAR GETROUWD

hartenkreet
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.157
inmiddels ben ik één jaar getrouwd het heeft me nog geen minuut berouwd mijn lieve blonde meid en de huwelijksreis voldeden volledig aan de verwachtingen en de eis heerlijk ontspannen in een rustige sfeer dat wilden we samen en niets meer Vlieland was met zon overgoten oh, wat hebben we enorm genoten twee verliefde oudjes niet ver van huis…
Hans Uding18 oktober 2010Lees meer >

‘everybody is happy now’

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 636
enkel het vreten van verzen kenden zonder kauwen, omhoog op weg naar het onbevreesde uitvoerig zoals het geslachtsvolle waarmee geparadeerd werd als troost voor parasieten en andere tekens van poëzie luidruchtig heen en weer lopend weliswaar met gemak gemaakt en uit noodzaak om de roep van pauwen te hanteren in het hoog gehangen huis…

BIJ HET DOODSBED VAN EEN KIND

gedicht
2.9 met 126 stemmen aantal keer bekeken 33.177
De aarde is niet uit haar baan gedreven toen uw hartje stil bleef staan, de sterren zijn niet uitgegaan en 't huis is overeind gebleven. Maar al 't geklaag en dof gesnik, zelfs onder 't troostend koffiedrinken, het kon uw stem niet op doen klinken, noch licht ontsteken in uw blik.…

Toen Kerst nog magisch was

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.310
het ruikt naar groen nu hij toch in huis is gehaald speciale plek is vrijgemaakt om hem te plaatsen dozen komen uit de diepe kast tevoorschijn waar in een oud handschrift 'Kerst' op staat geschreven ornamenten verpakt uit een ver verleden doorgegeven aan de tijd die ons resten zal dat zilveren vogeltje op knijper met staartje mocht niet te…
LadyLove10 december 2010Lees meer >

In de tuin der overwoekering

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 952
behalve die ene die al die tijd naast je stond Intussen verlang ik weer naar huis, ren naar buiten waar de merel zijn liefdeslied zingt uitbundig alsof dit alles nooit is gebeurd...…

September

gedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 8.650
De ramen gaan dicht en muziek klinkt in mijn huis en jij bent er. Jij bent er nu altijd. ----------------------------------------------------- uit: "Rozen verwelken, bloemen", 2006.…

onze wereld

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.474
Liggend op mijn rug in mijn warme bed Turend in het donker luisterend naar jouw stem in die vertrouwde bovenkamer in dat grote huis, midden in die laan tussen dorp en wildernis Voelend echter dat ik zweef, we vliegen Zwervend door een heelal aan beelden, opgeroepen door onze woorden, onze gedachten, ons gesprek, kalm of heftig, tot de slaap…

Progressieve Agressies

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 789
maannacht verdween zacht met een plof rose omrande wolkenfluf gevuld met V-vormen van zwermen spreeuwenvluchten randhorizon silhouetten van kerkjes en kruin bluessmakend gevoel van weemoed naar oud, tijden van toen zonder technocratische stress zou niet anders willen dan na volgend maal opstaan en eerlijke steen met troffel en tras opbouwen aan huis…

Auschwitz.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 905
Verlangen naar huis dat mocht je niet hebben dan werd het een nog korter verblijf. Om hen heen nog meer vrouwen iemand was ooit schooljuffrouw. Al haar leerlingen vonden op gruwelijke wijze de dood ze was in diepe rouw. En zij, zij had geen kracht meer ze was emotioneel kapot.…
Sanne L22 januari 2013Lees meer >

Ego

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
Dit is mijn huis en tuin, mijn stad, mijn land, mijn man, mijn kind, mijn vader, die held’re ster zo ver, die schijnt op mijn verstand, mijn ader. Maar van wie de lucht, die zich met bloed verbindt, van wie de kracht die zich in ‘t lijf bevindt, van wie de woorden uit mijn mond, van wie het helen van een wond?…