6137 resultaten.
umbra mortis
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.536 umbra mortis (in de schaduw van de dood)
onder de boog van walviskaken stond zij
met open of gesloten ogen in haar tent
en tergend traag bewoog de burqa toen
naar het huis der vele woningen
in het hart van het dorp het hoog hotel
amos volgde haar beschaamd over zijn volgen
maar argwaan had woning in hem gemaakt
was het wel een vrouw?…
omdat aarden te gevaarlijk was
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.422 in je blik zag ik mijn thuis
je ogen openden mijn liefde
liet me binnen in je huis
waar ik de bloemen rook
ik zag je kleuren
voor het eerst de lente bloeien
je groeien in de zon en ochtenddauw
voelde het verlaten van de barre kou
te jong in liefde afgewezen
met kilte verder moeten overleven
het einde van de winter scheen nabij
warmte…
Ik wist niet wat liefde was
hartenkreet
4.3 met 24 stemmen
1.735 horen praten werd ik dwars
Dat gezwijmel en dat geklier
Echt dat interesseerde me geen zier
Nooit had ik vlinders in mijn buik
Ik werd niet rood of verlegen
Er liepen geen tranen over mijn wangen
Liet me door niemand vangen
Stoer sterk maar wel alleen
Liep ik door het leven heen
Ik was niet van dat zwakke geslacht
Deed alles zelf, m`n huis…
Beperkte kinderbeperking
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.397 Hij kocht om allen huis te vesten
een hutje op de hei.
- Een drieling! 't Werd ten lange leste
een kinderboerderij.
Toch bleek trots tomeloos gevrij
het kindertal te dalen
door dieven op de boerderij.
Het waren kannibalen.
De rovers waren katholiek;
ze kwamen net uit Rome.
Ze kregen danig veel kritiek
en mochten niet meer komen.…
Wiebeltrees
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.318 ik zit op mijn schommeltje
even roerloos, maar dan word ik lichter
en krijg koorts , reiskoorts
zachtjes begin ik te wiebelen,
klim stilaan hoger en hoger
tot mijn tenen de takken
van de bomen raken
zo groet ik ze , en ze zwaaien
vrolijk ritseltakkerig terug
dan verdwijnt het allemaal heel vlug
het huis, de tuin, en mama die
zwaait vanuit…
NIEMAND MEER VOOR DE ROUW
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
2.791 gehoord
zoals elke dag opnieuw
je zet nog maar eens verse koffie
alweer de tweede pot vandaag
je zou zo graag weer eens
een goed gesprek hebben
of zomaar ergens over praten
met onverschillig wie
maar er komt niemand
nooit iemand meer
met wie jij praten kan
met wie jij delen kan
zoals vroeger wel
toen iedereen nog leefde
en dit huis…
O, rust van Tonbridge na 't rusteloos Londen
poëzie
2.7 met 19 stemmen
2.497 O, rust van Tonbridge na 't rusteloos Londen;
Hier welt het water helder, 't veld staat blauw
Van vlas, de hoge hop rankt langs zijn touw,
De wilde wingerd houdt elk huis omwonden.
En elke dag zet in één zaalge brand
De hemel en uwe hemelsblauwe ogen.…
Paardje spelen
poëzie
2.8 met 9 stemmen
3.137 Neen, nog niet naar huis.
Voort mijn knol!
Voort mijn knol!
Nog een rit.
Laat uw bit
Als het zit. -
- Niet zo dol,
Of gij zult
Door uw schuld,
Krijgen met de zweep.
Nu naar stal!
Nu naar stal!
Gij vindt daar
't Voeder klaar.
Ja voorwaar,
't Wacht u al.
Eet met lust,
Neem uw rust.
Rust is arbeids loon.…
prins
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.255 eens zal hij de pijn moeten dragen
van de Liefde die voor hem ontoegankelijk bleek
door vastgezette regels
in denken en wetten
van de chaos van zijn eigen huis!
**en in de badkamer vierde hij zijn liefde voor de prinses in de verte.**…
That's the spirit
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
881 ebbenhouten parket knarst piept
plooit en trilt alsof mijn kamer
zwetend buiten staat en bonkend
verlangt naar een vasttapijt van stoom
ontspanning adem frisse lucht
een vergruizelde geest zeemt rondjes
zwaait in de deuropening gaapt me aan
alsof ik het ben die binnenval
ik had je niet verwacht
dit is mijn huis
daarom
hij verklaart…
Ik mis hem zo
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
826 Ik blijf aan hem denken
Het is zo stil in mijn huis
Ik blijf aan het herdenken
Ik voel me niet meer thuis.
Mijn lieve man is niet meer
Ik moet alleen verder gaan
Want hij komt nooit weer
O, God, ik kan het niet aan.
Ik blijf hem zo missen
Zoek afleiding hier en daar
Gedachten willen niet wissen
Ik voel me soms zo naar.…
Zalig spreken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
490 armen van geest steunen die treuren
machteloze voeden en laven hen
die geen recht wordt gedaan
barmhartige schilderen de
wereld in veelkleurige kleuren
reinen van hart bezingen
vredestichters vervolgden
zingen vrolijk mee
de taal die Hij spreekt
voelt iedereen zo diep van binnen
de naaste heeft de naaste verstaan
en voor dat we naar huis…
P.P.C.
poëzie
3.9 met 8 stemmen
3.596 Uw huis was klein. Uw heer heeft het vergroot.
De bron van zijn fortuin heet niet te stelpen.
Uw roem wordt groot en duurt wel tot zijn dood.
Uw ziel is klein. Ik kon het niet verhelpen.
Uw lijf is goed. Gij zijt een mooie vrouw.
Gij zult uw heer veel mooie kindren baren.
Uw hart is nauw; gij blijft hem ook wel trouw.…
herfst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
789 Ik neem er eentje mee naar huis.
Wrijf het bruinrood tot het glimt.
Zet mijn raam open. Hoor nog eenmaal
al dat rumoer van wat augustus was.
De herfst nadert.
Nu glanzen kastanjes en de straten
baden zich voor 't laatst in zomerlicht.
Je zult er altijd gelijk in krijgen.
Herfst.…
Heden
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.047 De stemming slaat om in je hoofd,
Je mag naar huis zoals beloofd.
Een klemmende pijn doet je ontwaken,
Een onbekende plek, een koud wit laken.
Lopen, fietsen het kan niet meer,
Je bent het slachtoffer van het drukke verkeer.
Het heden, vandaag, een dag van de week,
En dag die zoals alle andere dagen leek.…
"Ontheemd..."
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.014 Het voelt zo vreemd
"zij" in "mijn" huis
samen met "mijn" kinderen
of ben ik abuis ?
Het maakt me haast gek
dat ik ben blijven proberen
in m'n "rol" te blijven :
"glimlachen en gevoel negeren" .
Het doet zó'n pijn
om daar "plaats te maken"
en daardoor afwezig te zijn
bij allerlei belangrijke zaken .…
Marijke (prozagedicht)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
697 Ook hadden
we van huis uit elk een ander geloof en dan slaapt
volgens Marijke de duivel met een rood hoofd en
hoorntjes nachts tussen ons in. Ze wacht op haar
man en na enige tijd stopt een auto waaruit een
roodharige man met sproeten en een zonnebril
op zijn haardos uit stapt.…
Op zoek naar morgen
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
944 van buiten naar binnen
natuurlijk hoop ik dat muren
weer zullen luisteren
naar een ziel op zoek naar de weg
van een ongekend bomenland
naar klanken van muziek
opgeborgen in mijn hoofd
van verwachting
die nog bedolven is onder
een drukkende hemel
met schuivend zand onder de voeten
kan ik de deur weer open laten staan
en het huis…
Vederlicht
netgedicht
4.7 met 52 stemmen
945 gezicht
de weegschaal kroont haar
tot lichtgewicht
elk hapje teveel
in een mensenleven
weegt zwaar wanneer
je over het toneel
wilt kunnen zweven
zij oefent haar passen
in het witte schijnsel
van de maan en wanneer
zij gaat slapen blijft
het licht altijd aan
want de prins op zijn paard
is zonder dansen niets waard
haar huis…
Rondrit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 Nu
is haar huis opgeslorpt door de jaren, nadat de
Visser haar binnenhaalde, maar ver daarvoor al
raakte zij haar aardse teugels kwijt en daarbij
de lust die haar voorvaderen reeds verbruikten.…
OPA 85 1 JAAR GETROUWD
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
3.157 inmiddels ben ik één jaar getrouwd
het heeft me nog geen minuut berouwd
mijn lieve blonde meid en de huwelijksreis
voldeden volledig aan de verwachtingen en de eis
heerlijk ontspannen in een rustige sfeer
dat wilden we samen en niets meer
Vlieland was met zon overgoten
oh, wat hebben we enorm genoten
twee verliefde oudjes niet ver van huis…
‘everybody is happy now’
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
636 enkel het vreten van verzen kenden
zonder kauwen, omhoog
op weg naar het onbevreesde
uitvoerig
zoals het geslachtsvolle
waarmee geparadeerd werd als troost voor parasieten
en andere tekens van poëzie
luidruchtig heen en weer lopend
weliswaar met gemak
gemaakt
en uit noodzaak
om de roep van pauwen te hanteren
in het hoog gehangen huis…
BIJ HET DOODSBED VAN EEN KIND
gedicht
2.9 met 126 stemmen
33.177 De aarde is niet uit haar baan gedreven
toen uw hartje stil bleef staan,
de sterren zijn niet uitgegaan
en 't huis is overeind gebleven.
Maar al 't geklaag en dof gesnik,
zelfs onder 't troostend koffiedrinken,
het kon uw stem niet op doen klinken,
noch licht ontsteken in uw blik.…
Toen Kerst nog magisch was
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.310 het ruikt naar groen nu hij toch in huis is gehaald
speciale plek is vrijgemaakt om hem te plaatsen
dozen komen uit de diepe kast tevoorschijn
waar in een oud handschrift 'Kerst' op staat geschreven
ornamenten verpakt uit een ver verleden
doorgegeven aan de tijd die ons resten zal
dat zilveren vogeltje op knijper met staartje
mocht niet te…
In de tuin der overwoekering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
952 behalve die ene die al die tijd
naast je stond
Intussen verlang ik weer naar huis, ren naar buiten
waar de merel zijn liefdeslied zingt
uitbundig
alsof dit alles nooit is gebeurd...…
September
gedicht
3.4 met 10 stemmen
8.650 De ramen gaan dicht en muziek klinkt in mijn huis
en jij bent er. Jij bent er nu altijd.
-----------------------------------------------------
uit: "Rozen verwelken, bloemen", 2006.…
onze wereld
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.474 Liggend op mijn rug in mijn warme bed
Turend in het donker luisterend naar jouw stem
in die vertrouwde bovenkamer in dat grote huis,
midden in die laan tussen dorp en wildernis
Voelend echter dat ik zweef, we vliegen
Zwervend door een heelal aan beelden,
opgeroepen door onze woorden, onze gedachten,
ons gesprek, kalm of heftig, tot de slaap…
Progressieve Agressies
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
789 maannacht verdween zacht met een plof
rose omrande wolkenfluf gevuld met
V-vormen van zwermen spreeuwenvluchten
randhorizon silhouetten van kerkjes en kruin
bluessmakend gevoel van weemoed naar oud,
tijden van toen zonder technocratische stress
zou niet anders willen dan na volgend maal
opstaan en eerlijke steen met troffel en tras
opbouwen aan huis…
Auschwitz.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
905 Verlangen naar huis dat mocht je niet hebben
dan werd het een nog korter verblijf.
Om hen heen nog meer vrouwen
iemand was ooit schooljuffrouw.
Al haar leerlingen vonden
op gruwelijke wijze de dood
ze was in diepe rouw.
En zij, zij had geen kracht meer
ze was emotioneel kapot.…
Ego
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
559 Dit is mijn huis en tuin, mijn stad, mijn land,
mijn man, mijn kind, mijn vader,
die held’re ster zo ver,
die schijnt op mijn verstand, mijn ader.
Maar van wie de lucht,
die zich met bloed verbindt,
van wie de kracht die zich in ‘t lijf bevindt,
van wie de woorden uit mijn mond,
van wie het helen van een wond?…