Alle inzendingen over natuur

12648 resultaten.

Sorteren op:

Al ben je je er niet van bewust

gedicht
2.0 met 73 stemmen aantal keer bekeken 9.328
Al ben je je er niet van bewust, ergens in jou tikt polsslagprik- kelend een zonnewetensvolle biologische klok je bestaan aan. Uit lijfsbehoud beeft al wat leeft binnenlands met oergrond mee. Neem nu de Spitsbergse ganzen: leggen ze hun eieren twee weken te vroeg, dan bevriezen ze, doch is het twee weken te laat, dan valt de winter in vóór…

Als de lente...

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.024
Als de lente langs de kruinen glanst en in zonnegloed de sneeuw vervloeit; als het eerste groen de boom bekranst en in 't gras het eerste bloempje bloeit, als op éne keer, er geen regen meer in de dalen heerst, noch winterweer, schalt het van de hoogt' in de dalen wijd: O! hoe wonderschoon…

Het onafwendbare

gedicht
2.5 met 110 stemmen aantal keer bekeken 30.575
Wat ontkiemt steekt zijn kop op: de lissen, verwarring, het diepe. Een dag zaait zich uit, dikt zich in, plooit zich open. We zetten ons schrap tegen de onrust, maar de liefde rust niet, laat niet betijen. De liefde drijft boven, barst van het blad, het is niet te stoppen. Overal scheuten en botten en kroos. Waarom wil je wieden wat er zich…
Lut de Block19 augustus 2026Lees meer >

Voor een natuurdichter

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.255
De dagen van de zomer zijn getogen De jeugdpracht van de blâren vergaan, Hun gouden tover is nog troost voor de ogen Maar weldra zullen naakt de bomen staan. Hoe is op deze dag mijn hart bewogen, Dat mart in ’t bos en wil er niet vandaan, Het weet de pracht dier zuilengang en bogen En uchtendlucht aan ’t einde van de laan. Nog is de droom…

Raadselen van herfst

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 823
Het herfst weer wind blaast zich een weg met regen als trawant Blad bloost aan oudere takken het bos vergroent, vergeelt Zijn wij niet verdeeld over het najaar tijd van oogst? tijd van dood? Paddenstoelen kleuren vlammend rood ondergrondse raadselen aan bosrand, waterkant.…

een gelderse roos

gedicht
2.5 met 75 stemmen aantal keer bekeken 20.191
een gelderse roos droomt van de sneeuw van haar lente zonggeruchten lichten het schip op het anker scheurt uit de herfst verleden geurt in de wind naar de mispelen geurt de riviermond wind stuift onder zeil roeit water het land in verdwaald slentert de dijk langs het huis de appelen bewaren de zolder ------------------------…
B. Zwaal19 oktober 2025Lees meer >

Vroege herfst

gedicht
2.5 met 31 stemmen aantal keer bekeken 14.045
Het lijkt geluid dat nooit afwezig was: de beurtval van de peren in het gras. De wind haalt nog maar adem, maar die zucht voorspelt de gang van kan niet op naar sober. 's Ochtends nog september, 's avonds diep oktober trekt in augustus al het najaar door de lucht. Of 't blad nu is verzameld aan de voet of zich als dichte kroon verheft,…

Monte Oliveto Maggiore

gedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.893
Monte Oliveto Maggiore: een benedictijnenklooster kluizenarend op Gods voorhoofd bij Buonconvento. De abdij draagt een dichtgeweven zachtgroene pij van engelachtige cipressen en olijven. In heiligenschijn loop ik in een trance van gewijde krekelkoren de dreef af die leidt naar de abdij: zoetgevooisde bomen onderhouden de lommer kostbaar…

Annonce

gedicht
2.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 6.873
Bevend inderdaad zonder twijfel wakkeren de herfstvuren aan zodat geurige harten licht laten spelen in de mossige schaduw aan weerszijden loef en lij Onvernieuwd danst het water magnifiek de reflectie van ongerepte schoonheid als de natuur in groen verschiet. ---------------------------------------------- uit: 'De tonen van de replica…

Oh, Happy Feet!

snelsonnet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 800
Flip, flapper, spetter door de oceanen, Want dáár voel jij je in je element. We hoeven niet te weten waar je bent, of wat de status is van jouw organen. Wanneer je vrij bent en je voelt je fijn, Wil iederéén toch onbereikbaar zijn?…

Dwaalgast

snelsonnet
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 958
Er zit niets anders op, hij moet hier weg, omdat hij aan ons land niets extra’s biedt. Al doet het vele mensen veel verdriet, zo zijn de regels; hij heeft dikke pech. Dus dit is het besluit, in naam der wet: de steppekiekendief wordt uitgezet.…

Herfstige beukendreef

gedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 8.552
Wekenlang gaat het vallen vanuit almaar kalere kruinen achteloos door. En deze vreemde droefheid: ook bij bomen hoort ze blijkbaar bij de kleine dood want zo kwistig wordt leven zelden rondgestrooid. Hoe tomeloze drift onder zolen kraakt en knapt. Al die geduldig opgeblonken minuskule houten kistjes met binnenin rantsoen voor onderweg…

Rafels

gedicht
2.2 met 59 stemmen aantal keer bekeken 25.592
Toen ving een roodbruine stam nog de ochtendzon op, puur cederhout van caran d'ache. Later fladderden er raven tussen de al even gerafelde takken van de lariks. Een schicht: de schaduw van een zwaluw schoot door de zomer. En in het sprookjesbos is plotseling de stinkzwam dwingend aanwezig. Doodgaan behoort tot het zeer weinige…

visser van ma yuan

gedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 13.270
onder wolken vogels varen onder golven vliegen vissen maar daartussen rust de visser golven worden hoge wolken wolken worden hoge golven maar intussen rust de visser --------------------------------------------------------- uit: 'Van de afgrond en de luchtmens', 1978.…

HOE LANG TRILT DE LUCHT

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 770
Inmiddels is het algemeen bekend dat de Herfst nog steeds oorlog voert met de Lente, en als je goed kijkt dan zie je haar behoorlijk ouder worden achter de nat groene coulissen schikt de zomer bewogen haar rok omdat er nog geen beslissing tot stand is gekomen wat te doen twijfelachtig staat zij startklaar niet meteen de knuppel in…

De misantroop

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.099
Gekleurd beschrijft het bijbelboek hoe ik leven schiep op elke hoek en dat al wat is bij mij begon, maar ik had niet de hand in licht en zon; pas later ben ik in mijzelf gaan geloven en kwam het kind in mij naar boven. Ik deelde land en zee in tweeën en schiep zingend de zeven zeeën. Toen ik aan de mens begon, miste al terstond een elektron…

EEN ZAADJE

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 617
grond z’n waardevolle bijdrage hoe simpel het ook lijkt ‘t is dit zwijgend samenspel dat de wereld verrijkt het zaadje – ik – en de zwarte grond een op stil vertrouwen gebaseerd verbond met als overweldigend resultaat schoonheid van bloem en plant en rijk voedsel in overdaad is het niet bijzonder die onuitgesproken liefde van de natuur…
catrinus6 februari 2019Lees meer >

Lenteflirt

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
citroenvlinder verwelkomt mij verwarmt door de zon is zij ontwaakt doch rusten deed zij niet opzoek naar nectar drentelde zij voort meneer of mevrouw specht probeert wat basten uit de familie eekhoorn geeft geen thuis ook al staan sneeuwklokjes in het maagdelijk wit te schitteren houdt de rododendron hun knoppen angstvallig gesloten daar…
LadyLove24 februari 2019Lees meer >

ik laat u weten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
ritselend laten weten zullen vogels het elkaar al kwetterend vertellen dat ze mij nooit mogen vergeten zullen zeeën woelig baren zullen rivieren tranen stromen en kunnen het verdriet niet langer voor zichzelf bewaren ben ik dan zo bijzonder nee want voor ieder mens die heen gaat voltrekt zich hetzelfde wonder daarom is het dat de natuur…
catrinus13 maart 2019Lees meer >

TENTOONSTELLING

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 531
Nooit met natuur in het reine gekomen bluf ik mij telkens haar wildernis in, om er als hedendaagse nomade rechtschapen te dwalen, ontvankelijk, maar ver van de gratuite lariekoek in het kaartenhuis.…

Succesvol voortbestaan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 502
Homo sapiens gelooft nog steeds in de natuur de grote baas te zijn, maar het lachen is hen wel vergaan. Ratten hebben hun race gewonnen. Mensen zijn plan naar Mars te gaan. De winnaars blijven, doodgewoon, op planeet aarde voortbestaan.…

Broedermoord

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
Uitgelaten waden soldaten Naar een onbewoond eiland Door koraalachtig water Waar glanzend en transparant bontgekleurde vissen tronen En wuivende zeeanemonen Waar tussen lianen na het lege strand libellenkluwen in de zonlichtbanen Warrelend door elkaar darren En apen met grote ogen Hen schuchter aangapen Vanuit het groene lover…

Uitstoot

snelsonnet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 832
’t Is woensdag dus ik ben weer aan de beurt, Ik was van plan een snelsonnet te schrijven, Maar laatstelijk – ik wil niet overdrijven – Raak ik daarover meer en meer verscheurd. Want tijdens dergelijke schrijverij Komt ongetwijfeld te veel stikstof vrij.…

WELWILLENDHEID

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 455
Met ochtendoogjes, priemend door flarden stralingsmist, overzie ik de lijdensweg van het landschap, de permanente correcties, oppervlaktepeelings, agrarische tatoeages, ontstoken piercings langs de rivieren, alsook het menselijk skelet dat overal werd ingebed waar wormen knagen en everzwijn wroet. Om hiervoor snel een grondwet aan te…

Anderhalf

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 562
Ik noemde de natuur verbintenis Het heeft zo zijn eigen wetten En rode draden Het kent geen vertakkingen nog Welke rode draden hebben mensen Ik volg de draad achterna Als ik in de knoop uitkom Ontdek zijn oorspronkelijke oorsprong Deze aarde balanceert op een koortje Gelukkig heeft het zijn draai gevonden Tenminste alles om ons heen is…

en hier liggen wij omringd door eeuwigheid

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
jouw mooie Griekse neus en je gesloten ogen je grijze haar dat zachtjes in de wind honden huilen en blaffen naar elkaar van de ene berg naar de andere sterft geluid langsaam weg en hoog in de lucht trekt een straaljager een streep door de hemel tot ver over de Aegeïsche zee weet jij wat de helm kost van zo ‘n piloot, zeg jij vijf…

Weinig Gegeven

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 499
God heeft ons weinig gegeven. Een kleine neus met laag vermogen. Inadequaat om gevaar te horen. Ogen die, zonder bril of lenzen, het leven onscherp weergeven. Nee, we hebben het niet getroffen. Maar vier smaak soorten. Onzichtbaar licht en geluid. Het leven is een 2d concert, als je een mens bent. God gaf ons een grote mond…

Zo verbeeld ik mij het graag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 436
Dromen van donszachte sneeuw en niet ontwaken natuurlijk nu van dijken die niet echt doorbraken. Van mussen in de tuin en gure vrieskou en merels fluitend over het ochtenddauw. Ik wil genieten van kinderen op het talud dromen over sneeuw ook in kleuren wit en ecru.…

ZOVEEL MEER TE ZIEN

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 406
herken de wolk die regen verhult tel de rust die tussen donder en bliksem heerst met geduld herken de schoonheid in een melodie open je ogen en oren en zie elke steen bezit geweten ieder wezen kent z’n eigen taal zelfs een leeuw heeft mededogen en een ieder weet nu de natuur is ons waardevolste kapitaal ik zie wat ik wel of juist niet…
catrinus12 februari 2020Lees meer >

De wandeling

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
Laatst liep ik voor heel even Langs het landschap van mijn leven Die ik goed had opgeborgen Achter heuvels had verborgen Tot ik laatst achter die heuvels keek Het landschap daar te liggen bleek Ik was heel even in de schrik Toen keek ik om me heen en ik Zag hetzelfde landschap weer Rook het voor de tweede keer Hoorde klanken van verleden…
Isabel E.18 februari 2020Lees meer >