12648 resultaten.
Al ben je je er niet van bewust
gedicht
2.0 met 73 stemmen
9.328 Al ben je je er niet van bewust,
ergens in jou tikt polsslagprik-
kelend een zonnewetensvolle
biologische klok je bestaan aan.
Uit lijfsbehoud beeft al wat leeft
binnenlands met oergrond mee.
Neem nu de Spitsbergse ganzen:
leggen ze hun eieren twee weken
te vroeg, dan bevriezen ze, doch
is het twee weken te laat, dan valt
de winter in vóór…
Als de lente...
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.024 Als de lente langs de kruinen glanst
en in zonnegloed de sneeuw vervloeit;
als het eerste groen de boom bekranst
en in 't gras het eerste bloempje bloeit,
als op éne keer,
er geen regen meer
in de dalen heerst, noch winterweer,
schalt het van de hoogt'
in de dalen wijd:
O! hoe wonderschoon…
Het onafwendbare
gedicht
2.5 met 110 stemmen
30.575 Wat ontkiemt steekt zijn kop op: de lissen,
verwarring, het diepe. Een dag zaait zich uit,
dikt zich in, plooit zich open. We zetten ons schrap
tegen de onrust, maar de liefde rust niet, laat niet
betijen. De liefde drijft boven, barst van het blad,
het is niet te stoppen. Overal scheuten en botten
en kroos. Waarom wil je wieden wat er zich…
Voor een natuurdichter
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.255 De dagen van de zomer zijn getogen
De jeugdpracht van de blâren vergaan,
Hun gouden tover is nog troost voor de ogen
Maar weldra zullen naakt de bomen staan.
Hoe is op deze dag mijn hart bewogen,
Dat mart in ’t bos en wil er niet vandaan,
Het weet de pracht dier zuilengang en bogen
En uchtendlucht aan ’t einde van de laan.
Nog is de droom…
Raadselen van herfst
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
823 Het herfst weer
wind blaast zich
een weg
met regen als trawant
Blad bloost
aan oudere takken
het bos
vergroent, vergeelt
Zijn wij niet verdeeld
over het najaar
tijd van oogst?
tijd van dood?
Paddenstoelen kleuren
vlammend rood
ondergrondse raadselen
aan bosrand, waterkant.…
een gelderse roos
gedicht
2.5 met 75 stemmen
20.191 een gelderse roos droomt van de sneeuw
van haar lente
zonggeruchten lichten het schip op
het anker scheurt uit de herfst
verleden geurt in de wind
naar de mispelen
geurt de riviermond
wind stuift onder zeil
roeit water het land in
verdwaald slentert de dijk
langs het huis
de appelen
bewaren de zolder
------------------------…
Vroege herfst
gedicht
2.5 met 31 stemmen
14.045 Het lijkt geluid dat nooit afwezig was:
de beurtval van de peren in het gras.
De wind haalt nog maar adem, maar die zucht
voorspelt de gang van kan niet op naar sober.
's Ochtends nog september, 's avonds diep oktober
trekt in augustus al het najaar door de lucht.
Of 't blad nu is verzameld aan de voet
of zich als dichte kroon verheft,…
Monte Oliveto Maggiore
gedicht
3.8 met 6 stemmen
3.893 Monte Oliveto Maggiore: een benedictijnenklooster
kluizenarend op Gods voorhoofd bij Buonconvento.
De abdij draagt een dichtgeweven zachtgroene
pij van engelachtige cipressen en olijven.
In heiligenschijn loop ik in een trance
van gewijde krekelkoren de dreef af die
leidt naar de abdij: zoetgevooisde bomen
onderhouden de lommer kostbaar…
Annonce
gedicht
2.9 met 19 stemmen
6.873 Bevend inderdaad zonder twijfel
wakkeren de herfstvuren aan
zodat geurige harten
licht laten spelen
in de mossige schaduw
aan weerszijden loef en lij
Onvernieuwd danst het water magnifiek
de reflectie van ongerepte schoonheid
als de natuur in groen verschiet.
----------------------------------------------
uit: 'De tonen van de replica…
Oh, Happy Feet!
snelsonnet
2.9 met 7 stemmen
800 Flip, flapper, spetter door de oceanen,
Want dáár voel jij je in je element.
We hoeven niet te weten waar je bent,
of wat de status is van jouw organen.
Wanneer je vrij bent en je voelt je fijn,
Wil iederéén toch onbereikbaar zijn?…
Dwaalgast
snelsonnet
4.1 met 12 stemmen
958 Er zit niets anders op, hij moet hier weg,
omdat hij aan ons land niets extra’s biedt.
Al doet het vele mensen veel verdriet,
zo zijn de regels; hij heeft dikke pech.
Dus dit is het besluit, in naam der wet:
de steppekiekendief wordt uitgezet.…
Herfstige beukendreef
gedicht
4.0 met 11 stemmen
8.552 Wekenlang gaat het vallen vanuit almaar
kalere kruinen achteloos door. En deze
vreemde droefheid: ook bij bomen hoort
ze blijkbaar bij de kleine dood want zo
kwistig wordt leven zelden rondgestrooid.
Hoe tomeloze drift onder zolen kraakt
en knapt. Al die geduldig opgeblonken
minuskule houten kistjes met binnenin
rantsoen voor onderweg…
Rafels
gedicht
2.2 met 59 stemmen
25.592 Toen ving een roodbruine stam nog
de ochtendzon op, puur cederhout
van caran d'ache.
Later fladderden er raven
tussen de al even gerafelde takken
van de lariks.
Een schicht: de schaduw
van een zwaluw schoot
door de zomer.
En in het sprookjesbos
is plotseling de stinkzwam
dwingend aanwezig.
Doodgaan behoort tot het zeer weinige…
visser van ma yuan
gedicht
4.2 met 8 stemmen
13.270 onder wolken vogels varen
onder golven vliegen vissen
maar daartussen rust de visser
golven worden hoge wolken
wolken worden hoge golven
maar intussen rust de visser
---------------------------------------------------------
uit: 'Van de afgrond en de luchtmens', 1978.…
HOE LANG TRILT DE LUCHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
770 Inmiddels is het algemeen bekend
dat de Herfst nog steeds oorlog voert
met de Lente, en als je goed kijkt
dan zie je haar behoorlijk ouder worden
achter de nat groene coulissen
schikt de zomer bewogen haar rok
omdat er nog geen beslissing
tot stand is gekomen wat te doen
twijfelachtig staat zij startklaar
niet meteen de knuppel in…
De misantroop
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.099 Gekleurd beschrijft het bijbelboek
hoe ik leven schiep op elke hoek
en dat al wat is bij mij begon,
maar ik had niet de hand in licht en zon;
pas later ben ik in mijzelf gaan geloven
en kwam het kind in mij naar boven.
Ik deelde land en zee in tweeën
en schiep zingend de zeven zeeën.
Toen ik aan de mens begon,
miste al terstond een elektron…
EEN ZAADJE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
617 grond
z’n waardevolle bijdrage
hoe simpel het ook lijkt
‘t is dit zwijgend samenspel
dat de wereld verrijkt
het zaadje – ik – en de zwarte grond
een op stil vertrouwen
gebaseerd verbond
met als overweldigend resultaat
schoonheid van bloem en plant
en rijk voedsel in overdaad
is het niet bijzonder
die onuitgesproken liefde van de natuur…
Lenteflirt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
556 citroenvlinder verwelkomt mij
verwarmt door de zon is
zij ontwaakt doch rusten deed zij niet
opzoek naar nectar drentelde zij voort
meneer of mevrouw specht
probeert wat basten uit
de familie eekhoorn
geeft geen thuis
ook al staan sneeuwklokjes in het
maagdelijk wit te schitteren
houdt de rododendron hun knoppen
angstvallig gesloten
daar…
ik laat u weten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 ritselend laten weten
zullen vogels het elkaar
al kwetterend vertellen
dat ze mij nooit mogen vergeten
zullen zeeën woelig baren
zullen rivieren tranen stromen
en kunnen het verdriet niet langer
voor zichzelf bewaren
ben ik dan zo bijzonder
nee want voor ieder mens
die heen gaat
voltrekt zich hetzelfde wonder
daarom is het dat de natuur…
TENTOONSTELLING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Nooit met natuur in het reine gekomen
bluf ik mij telkens haar wildernis in,
om er als hedendaagse nomade
rechtschapen te dwalen,
ontvankelijk, maar ver van de gratuite
lariekoek in het kaartenhuis.…
Succesvol voortbestaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Homo sapiens gelooft nog steeds
in de natuur de grote baas te zijn,
maar het lachen is hen wel vergaan.
Ratten hebben hun race gewonnen.
Mensen zijn plan naar Mars te gaan.
De winnaars blijven, doodgewoon,
op planeet aarde voortbestaan.…
Broedermoord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 Uitgelaten waden soldaten
Naar een onbewoond eiland
Door koraalachtig water
Waar glanzend en transparant
bontgekleurde vissen tronen
En wuivende zeeanemonen
Waar tussen lianen na het lege strand
libellenkluwen in de zonlichtbanen
Warrelend door elkaar darren
En apen met grote ogen
Hen schuchter aangapen
Vanuit het groene lover…
Uitstoot
snelsonnet
3.3 met 6 stemmen
832 ’t Is woensdag dus ik ben weer aan de beurt,
Ik was van plan een snelsonnet te schrijven,
Maar laatstelijk – ik wil niet overdrijven –
Raak ik daarover meer en meer verscheurd.
Want tijdens dergelijke schrijverij
Komt ongetwijfeld te veel stikstof vrij.…
WELWILLENDHEID
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Met ochtendoogjes,
priemend door flarden stralingsmist,
overzie ik de lijdensweg van het landschap,
de permanente correcties,
oppervlaktepeelings,
agrarische tatoeages,
ontstoken piercings langs de rivieren,
alsook het menselijk skelet
dat overal werd ingebed
waar wormen knagen en everzwijn wroet.
Om hiervoor snel een grondwet aan te…
Anderhalf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 Ik noemde de natuur verbintenis
Het heeft zo zijn eigen wetten
En rode draden
Het kent geen vertakkingen nog
Welke rode draden hebben mensen
Ik volg de draad achterna
Als ik in de knoop uitkom
Ontdek zijn oorspronkelijke oorsprong
Deze aarde balanceert op een koortje
Gelukkig heeft het zijn draai gevonden
Tenminste alles om ons heen is…
en hier liggen wij omringd door eeuwigheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 jouw mooie Griekse neus
en je gesloten ogen
je grijze haar dat
zachtjes in de wind
honden huilen
en blaffen naar elkaar
van de ene berg naar de andere
sterft geluid langsaam weg
en hoog in de lucht
trekt een straaljager
een streep door de hemel
tot ver over de Aegeïsche zee
weet jij wat de helm kost
van zo ‘n piloot, zeg jij
vijf…
Weinig Gegeven
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
499 God heeft ons weinig gegeven.
Een kleine neus met laag vermogen.
Inadequaat om gevaar te horen.
Ogen die, zonder bril of lenzen,
het leven onscherp weergeven.
Nee, we hebben het niet getroffen.
Maar vier smaak soorten.
Onzichtbaar licht en geluid.
Het leven is een 2d concert,
als je een mens bent.
God gaf ons een grote mond…
Zo verbeeld ik mij het graag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 Dromen van donszachte sneeuw en niet ontwaken
natuurlijk nu van dijken die niet echt doorbraken.
Van mussen in de tuin en gure vrieskou
en merels fluitend over het ochtenddauw.
Ik wil genieten van kinderen op het talud
dromen over sneeuw ook in kleuren wit en ecru.…
ZOVEEL MEER TE ZIEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
406 herken de wolk die regen verhult
tel de rust die tussen donder en
bliksem heerst met geduld
herken de schoonheid in een melodie
open je ogen en oren en zie
elke steen bezit geweten
ieder wezen kent z’n eigen taal
zelfs een leeuw heeft mededogen
en een ieder weet nu de natuur
is ons waardevolste kapitaal
ik zie wat ik wel of juist niet…
De wandeling
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
622 Laatst liep ik voor heel even
Langs het landschap van mijn leven
Die ik goed had opgeborgen
Achter heuvels had verborgen
Tot ik laatst achter die heuvels keek
Het landschap daar te liggen bleek
Ik was heel even in de schrik
Toen keek ik om me heen en ik
Zag hetzelfde landschap weer
Rook het voor de tweede keer
Hoorde klanken van verleden…