9768 resultaten.
Muziek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
669 Muziek wordt gekoesterd door jong en oud,
voor het plezier, of voor zelfbehoud.
In stilte leven, is wegkwijnen
muziek doet veel hartenpijn verdwijnen.
Ik heb hier enkele instrumenten
vereeuwigd op mijn doek.
De harmonie zal voor eeuwig
een plaatsje in mijn hart nemen.…
Carl en Karin Larsson
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 We kijken door een venster naar de oude tijd.
Tijd die hier aarzelend heeft stilgestaan.
Carl's alledaagse schilderijen leven nog.
Kersti speelt weer in de tuin.
Zoals toen. Zoals nu.…
Columbo
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
536 hij vuurt vele vragen af
ontsnappen zal je niet
gehuld in oude regenjas
wat lichtjes excentriek
een wapen hoeft hij niet
gebruikt alleen gezond verstand
hij is mijn grote favoriet
van misdaadfilms allerhand
zijn boekje en zijn potlood
heeft hij altijd bij de hand
zo legt hij vele feiten bloot
en voegt ze in verband
als alle puzzelstukjes…
Liefde is.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
656 deze met anderen te delen
Liefde kan je niet grijpen
maar kan je wel laten rijpen
Ook is het er om je in te verbergen
zelfs als je je aan iets loopt te ergen
Liefde is vergeven
en om het weer opnieuw te beleven
Ook is het liefde waar je voor viel
ineens is het ook weer helemaal nieuw
Liefde is dat vertrouwde
en is ook dat bekende oude…
Queeste
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
587 afscheid nemen van
de oude pijnboom doet zijn bast rillen
naalden op het klinkerpad
steken hem, weg moet hij, ver weg
van de opgefokte straten
in een zieke stad waar dood normaal schijnt
bloed en blauw door aders razen,
laaiende lichten de nacht versjteren
weg moet hij, ver weg, op zoek
naar die plek waar witte windveren
wedijveren met…
Fratsen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Ik heb rozen zien verwelken
mieren die bleven hopen
bijen zich te buiten gaand aan rozenkelken
en in gelukzaligheid onder dopen
Heb me door wolken laten bedriegen
me mooi weer voor laten liegen
en gedurende al die tijden
heeft het leven me stiekem
van jong naar oud laten glijden
In de gaten had ik het niet
maar het was mooi en ik was blij…
Het donkerzwart bevriezen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
538 strakblauwe lucht
ontdaan van
warme tierelantijnen
klonk in het hoog ijle
de noordooster kou
herauten speelden
de macht van de vorst
in een uitstralend
winterse nacht
waar helder kraakte
in het donkerzwart
bevriezen van spiegels
op sloten en vaarten
pas toen zon
de rijp deed schitteren
slepen schaatsen nieuwe
tonen tussen oude…
Kleur bekennen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
666 mooie ziel je was
jouw bevlogenheid maakte je strijdvaardig
van klein mannetje die voor zijn zieke moeder zorgde
tot en met de werkzaamheden bij de NVSH & COC waarmee je kleur bekende
confrontatie ging je niet uit de weg, en zo stond je voor wie je was
op de barricaden voor roze ouderen om een woonplek te creëren
waar ze in alle liefde oud…
La grande bellezza
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
764 Het filmpaleis is liefdadigheid
voor liefhebbers en oude mensen
ik help hen de tijd door
kijk mee en leer
de teksten, Mama Capra:
grote schoonheid is het leven
van de droom van je zintuigen
Ze wordt weggestuurd
van de markt, met haar
zelfgemaakte geitenkaasjes
Thuis in haar paradijsje
de vroegere bedding van de beek
mijn dagdroom in…
Ontworteld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 er is een boom aan het land ontworteld
hij ligt voor een huis en een dorre tuin
zijn takken raken de deuren en ramen
waar jij vele winters vaak achter zat
je bleef er uren zitten tuurde voor je uit
schilderde met je camera en luisterde
naar de regen en het geselde van de wind
die de oude treurwilg tot vallen bracht
maar nu wandel ik en…
De kunst verstaan
snelsonnet
4.8 met 5 stemmen
721 Al Rembrandts schilderijen zijn uniek
Ze leren ons veel over de historie
Hoe mensen leefden in die tijd van glorie
Dat is van nut voor oud én jong publiek
De foto wijst weer op een ander feit:
De jeugd is zeer gehecht aan eigen tijd
P.S.…
Heeft tijd een humane waarde?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 Er is niets oud en ook het
nieuw is er altijd al geweest,
voor een piramide is ook de
sfinx slechts een waakbeest,
een schil in de terminologie
van beelden waarover men
denken wil, deinen ideeën voort
in menselijke overleveringen
en ideologieën schouder aan
schouder in de menselijk geest
dat tijd in materie niet bestaat,
worden…
virus
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
523 doch velen zien echter doornestruiken
in het sombere landschap van onze schrijver
hij teert thans op het oud eelt van d'ijver
dat was eerst toch anders;
het nachtelijk zwoegen.
dan te sluipen in het heden
van 't eeuwig geestelijk fnuiken…
Raadselachtig
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
420 je knikte
lachte mij
raadselachtig toe
er hing
wat spanning
in dansend licht
je neuriede
warme klanken
uit de oude doos
hoorde hoe je
stem het verhaal
langzaam ontspon
waarin jouw wereld
werd geschapen
toen je leven begon
met feeën dwergen
elfjes en kabouters
alles passeerde de revue
het zijn jouw
historische cadeautjes…
zomerdagavond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 weer
voor in het maanlicht
net de zon verdwijnt
om in sterren te vervagen
raap ik hem liefst op
om in mijn hart te bergen
elke zomerdag weer
weerhoudt mij het liedje
van spelende kinderen
dat in mijn oren deunt
als in hun kleine handen
ouders een ijsje stoppen
elke zomerdag weer
herinnert mij het plezier
van klein jong en groot oud…
Rouwend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Raak me niet aan, ik sla
vuur uit mijn onvergoten tranen
om de tentakels in mijn buik
ik verschroei elke hand
(ook de mijne)
Raak me niet aan, mijn huid
staat strak om de oude wonden
gehard tot een schurend harnas
tegen wat niemand mag doen
(en toch is gebeurd)
Raak me niet aan, mijn buik
verdraagt geen enkele druk
op het weivlies om…
Voorlezen aan zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Vlak boven het water
blijft de zon hangen
De oude mensen kijken
met romantische gevoelens
naar ons op de rotsen
waar we elkaar voorlezen
Zij zien de mieren niet
alleen onze jonge lichamen
en ze denken de hagedissen erbij
Op zee klinkt een misthoorn
maar er is niets te zien
tot ineens om ons heen
de badgasten op de blokken beton
worden…
Verborgen kamers
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
424 leerde vertalen
een toegangsdeur wist te ontdekken
naar de verborgen kamers
waar ik soms voor een te kort moment
even mocht vertoeven om
antwoord te zoeken op mijn vragen
maar er bleven zoveel dagen
waarop de verhalen van toen
niet verteld mochten worden en
weer in stilte kluisterden
ik wilde zo graag luisteren
naar de stemmen uit een oud…
TIJD HOUDT HUIS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 tegen
het leek een kleine stap
maar was zo schokkend groot
pats boem zo uit een ver verleden
ze zei herken je me niet
ik zag aarzelend hoe de tijd
huis gehouden had
ze was ooit zo mooi toen ik haar
in mijn geheugen achterliet
en ik begreep
in een flits heel even
jouw lichte huivering
het subtiele beven
en je toverde weer die
oude…
Huiselijke toon
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
424 ik zag hoe
je handen
voorzichtig
stukjes oude
weerspannigheid
weghaalden uit
het monument
van je jeugd
het waren
deugd en
gehoorzaamheid
die jouw lang
hadden gedragen
in een vaste
wereld met een
huiselijke toon
vertrouwen in
een met positief
elan behangen
maatschappij
tot daar de
jeugd met
bloemen liefde en
plezier ging…
Woord voor woord
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
567 Toen mijn oom in een benarde tijd,
nog geen enkel vloeitje had,
maar wel een oude bijbel bezat,
scheurde hij de dunne blaadjes zonder spijt.
En met zijn dagelijkse oost,
na wat drogen en vermalen,
kon hij weer kuchend ademhalen,
die tabak was zijn enige troost.…
Nieuwe dromen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
471 zij draalt
op de hoek
van de straat
voordat zij
rechtsaf
en voorlopig
uit zicht gaat
een zwaaiende
arm en een
wuivende hand
de haren een
chaos nog net
voor de spiegel
tot orde gekamd
een afscheid
zoals van het
oude jaar
haar terugkomst
vol blijdschap
in een weer
stralend nieuwjaar
haar bagage
is niet vergeten
het was…
Mijn Vervlakte Land
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 de te sociale media
heeft waarden aangetast
mijn land dat eens vijanden
en water overwon
door ons oud Hollandse
nuchtere verstand
kenden we geen enkele weerga
nu vervlakt ons kleine
unieke mooie land
en verliezen we
ons in losgeslagen wanen
die ons achterlaten
in schaamte verborgen
achter schrijnende tranen *…
muur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 ik heb hem gevonden pa
de muur om tegenaan te lopen
je had gelijk maar vergeef me
het verlangen was te groot
de illusie te realistisch
ik besefte niet waarom je
deed wat je deed
zei wat je zei
nam je pijn niet waar
alleen je woorden
die ik bespotte
want het waren oude frasen
belegen zegswijzen
die me kwetsten
en afstootten
ik ontstak…
Bevrijding
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
528 een wattenstaaf zonder snot
eindigt ver in je strot
al voel je je wat rot
het is toch gewoon te zot
zet die prik er maar in
er is een klein begin
oudst, ouder, oud
zorgzaamst, langzaamst
ziekst, zieker, ziek
het is misschien de griep!…
Samen één !
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
589 Jong kan niet zonder oud.
Succes niet zonder falen.
Alleen liefde kan voortbestaan,
zonder tegenstelling.
Als bewustzijn.
Zonder haat.
Alleen samen kan al wat leeft,
oneindig zinvol worden.
Vriendschap is samenzijn.
Ik kan en wil niet leven,
zonder jou.
Wie zijn wij mensen eigenlijk?
Mensen zijn zoals dieren zijn.…
Gedachten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
677 Het lijkt alsof ze sterker worden,
hoewel de tijd verstrijkt
en ik te oud wordt om nog lief te hebben.
Herinneringen blijven verschijnen,
ze willen niet verdwijnen.
De koorden, vastgebonden in mijn jeugd,
zijn nog dezelfde gebleven.
Hoe ik ook probeer ze los te scheuren,
ze blijven met mijn hart verweven.…
Onveranderlijk Woord
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
516 kijk daar staan
de oude vaten
de beste wijn
rondom splinters en granaten
in ‘t ochtendlicht
in nieuwe vaten
dat hunner tongen
doen ontwaken
het schoonste lied
van hemelse tinctuur
rondom
het wilde
woud het dorre hout
de blijde klank van
de gitaren
o wonderschone
zilverblauwen snaren
wie kan uw klanken evenaren…
winterdroom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
516 op de ramen schommelt avondrood
dof slaat de oude kerkklok zeven uur
in de lucht ganzen in V-formatie
een droeve kreet van de laatste meeuw
die langs het grijze water scheert
een dolend blad dat zijn rust nog niet vond
boven het grijze land daar is de stilte het zeerst
in de nevel loopt een man van boom tot boom
in ademloze tijd met een koffer…
Het Offerkind (Einde van de winter)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
465 Het is het oude liedje:
'Alles Wordt Nieuw, Alles
Wordt Jong', zo wreed
is de schoonheid van het leven
die volwassenen opoffert
aan hun schuld
hun grote schuld
van veroudering
Ze mogen wel blijven, wijs
en bekwaam of niet
als ze hun plaats afstaan
al vóór ze daar aan toe zijn
Misschien gaan ze dan begrijpen
dat zijzelf ook voordringers…