Alle inzendingen over oud worden

10903 resultaten.

Sorteren op:

Langs de rand van Oost

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 484
langs de rand van oost dwalend door mistvelden van verleden leggen we bloemen in vorm van kwetsbaarheid pak jij mijn hand vol vertrouwen en laat ik me door je leiden meanderend door stegen van oud bladeren de rode beuken toekomst langs feeërieke zoete geuren van heliotroop en lonicera betoverend als de vrouwelijke…
Elinora23 juni 2010Lees meer >

door mijn schuld

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.125
ongeslikt vergeef me ik wil je laatste woorden niet horen galmend door die hoge zaal het glas niet vrolijk heffen nu je van ons weggaat helemaal vergeef me ik trek liever naar die zomer de dwaze herinnering aan destijds zoek het verspilde zaad van barre dromen onuitgekomen ik krijg die krop niet uit mijn keel ginds zweven nog de oude…
rietvr29 juli 2010Lees meer >

toen ik hier kwam wonen

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.026
toen ik hier kwam wonen zo in een heel groot huis vroeg ik me ineens af waar is meneer muis hij was mijn liefste knuffel zo zach en ook zo lief hij was ook zo klein echt een hartedief ik miste hem steeds meer en begon toch maar te zoeken tot ik ineens een oortje zag achter oude doeken ik keek er echter achter want ik was nieuwschierig…
kayleigh1 augustus 2010Lees meer >

Hersenschimmen

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 817
op mijn netvlies spelen schimmen uit mijn verleden oosten wajang wajang om te troosten ik laat ze dansen op licht in hoekige passen en strekkende stokken een traan vertroebelt de oude film klanken geuren op loslopend pikkend tokken wajang wajang in mijn ziel vullen het gemis in mijn gevoel lijmen de brug naar Maluku verstrikken…

Dronken in de lente

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.630
"Jij, oude, verliest je bloei als de herfst komt En moet tot het volgende voorjaar wachten, En ik hoef alleen mijn kruik weer te vullen En ben weer zalig."…

Eenzaam verdriet

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.830
Eens dat de donkere nacht viel viel de stilte der duisternis mee Mijn innerlijk, ietwat onstabiel deed mij denken over ons twee In gedachten kuste ik je lippen zacht, als waren ze van fluweel Hoe jij mij ooit kon ontglippen, kon ruilen voor je luchtkasteel Tegen oude eiken zacht praten om hen vragen over mijn schat Hoe wij hier toen samen…
Ton Rijkers16 september 2010Lees meer >

In een prisma van mogelijkheden

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 534
Violen strijken melodramatisch een kakofonie van verwarrende klanken die de Tijdgeest kenmerken De klok wijst ons om schepen te verbranden oud zeer te verlaten op onbekend terrein We zullen onlosmakelijk onze geheimen herbergen op kernachtige wijze De droom waakt in ons bewustzijn, onophoudelijk...…

UITGEWOOND

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
Arm, oud pand De tijd zette zijn tanden in je huid Maakte je blind en monddood Je had nog wel oren naar glas en cement Ik vroeg nog monumentenzorg aan Maar in aanmerking kwam je niet Je baard een verwilderde klimop Kwijl je gekleed in vuil grondvest Scheefgezakt ochtenddauw Binnenin je is het donker, smeek je Om sloophamer of pyromaan…

Fabeldier

hartenkreet
1.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.312
Hij was geslagen uit een ei, een ei, verborgen in een steen zo groot, zo oud, zo zwaar in mij, een draakje, fier en vrij. Ooit spuugde ik vuur, ik wilde vliegen, maar ik faalde keer op keer. Ik zwiepte woedend met mijn staart voor wat het waard was, het deed zeer. En nu, bevrijd van steen en ei kan ik scheppen wat ik wil.…

Waar onze zielen oplichten

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.137
Onophoudelijk verstrijkt het leven in tintelende fluisteringen Als een rivier keer ik terug In een toevloed van zachtzinnigheid komen oude sentimenten boven Als de ontroering mij overmant en het leven dieper doet ademen overschaduwt jouw hartepijn het mij omringende Met hart en handen met huid en haar en beginselen der tederheid…

Stilte van verzadiging

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 707
berk, hij wil z’n blad en zaden niet langer vasthouden, zijn hand opent zich tot in de kern van het verteerde hart om die los te laten, skelet in een decor van de opkomende maan, die draait om zijn eigen wil en as in de groeven van de herinneringen, daarboven het onverstaanbare geprevel van de najaarsregen, roerloos leunen de oude…
pama4 november 2010Lees meer >

dag bureau

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 680
de lades zijn eruit getrokken hun gif spreidt wanhoop rond verborgen nood valse papieren wimpelen vertrouwen weg, zelfs nu; na vijftien zomers en een arm vol dood wanneer vuur de uiteinden likken zou, zou ijs verschijnen uit hun kou, verdwaald door harde leugens eerdaags moet de inhoud sterven in een oude doos maar eerst pak in mijn…
switi lobi28 november 2010Lees meer >

Eenvoud in verhaal

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 446
Mijn blik dwaalt over het eenvoudige verhaal, volgt het hobbelige oude karrenspoor door akkerveld langs klaverblad en gedorst hooi, blijft rusten aan de oevers van het water waar het riet in de fluisterende, wiegende wind murmelend het stil verhaal meezingt.…
Katty11 februari 2011Lees meer >

oorverdovend aanspreken

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 540
zij hebben nog iets van die oude boerenwijsheid: woorden wekken maar voorbeelden trekken. misschien, onbewust ,zijn ze geïnspireerd op die oeroude bijbelse zinsnede: geloof zonder de werken is door als een pier! die werkers van het eerste en laatste uur zijn voor mij : vuurtorens:licht in de duisternis.…
joz.le bruyn25 februari 2011Lees meer >

Ik bijzonder ?

hartenkreet
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.514
geen bijzonder iemand, nooit heb ik de wereld verbijsterd… heb altijd oude vrouwen hun eigen takkenbossen laten sjouwen noch mensen van een wisse dood gered altijd vriendelijk, maar net op het randje beter wetend, tegen beter weten in schouderophalend, niets aan’t handje maar blijkbaar heb ik toch iets in mij wat jou heeft doen bekoren… je…

Apocalyps?

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 610
De Oermoeder sterft wordt aan verre hemelen met kind gekruisigd Alles wordt tot stof als oog en silhouet kruisen, degens begraven De dorstige mens drinkt het gif uit haar wonden van dode handen Uit een nieuwe kern onder een oud gesternte werd zij geboren Op helblauwe kraters van de zoekende mensheid rust een felle zon Zijn stralen…

City Lights

gedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 9.198
Het is het stadsplein van een oude prent. Tientallen stegen komen er op uit. Poort, boog en standbeeld, alles is present. Traag loop ik op het stralend marmer af. Het is, hoe kan het anders, volle maan. Een uil roept. In de verte klinkt geblaf. Ik zie mijn moeder op de sokkel staan.…

Vox humana

gedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 10.220
In een klein dijkhuis staat, ziet hij door ’t uitvergrote raam, het oude orgel bijna naakt. Over de toetsen ligt een loper. Tussen de twee koop’ren kandelaars staat een gezangboek open. Hij hoort weer het astmatisch steunen: loflied of klaagzang – eender zeurt deze muziek, tot hij die deur snel weer vergrendelt.…

In limbo

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
Als achter ons de poorten sluiten strijken we neer een ieder zwijgend het stroeve licht ons lot beklijvend in dit godverloren oord we trekken soep van oude botten staren elkaar in starre ogen het is alsof wolken vonken stelen uit onze kruinen, wijd geopend weigert de nacht de zucht naar sterren en sterven gebeden op dansend vuur van vers…

de kerkklok

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 561
De kerkklok klinkt in de verte zo vertrouwd en oud, ik zie meteen de grote ruimte van de stad en de omgeving voor me, uitgestrekt en de straten en steegjes vol van arbeid van bakkers, slagers, boekwinkels, cafe's, ateliers en de pleinen met standbeelden o.a.. Geborgen in mijn kleine kamer sta ik op en zet koffie.…
c. paris1 september 2011Lees meer >

BANK

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 742
Overdag is het stil; Een oud heertje of een vrouw, Zij zoeken warmte op mijn rug. Is de zon dan weg, dan gaan ze gauw Naar huis, heel vlug terug. Dan wordt het druk! Ik zie niet veel, Als vriendje maan er niet is, Maar als hij schijnt, weet ik het grootste deel Van wat liefde is...gewis. Maar ik ben een bank En ben van hout.…

PRESTON ENGELAND

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 450
In het land van oude wetten Vechten kinderen in een kooi Toeschouwers van laag allooi Volgen gretig hun vedetten Bobby’s kunnen niets beletten Toys en Indianentooi Zijn vervangen door gegooi Stompen, slaan en wonden betten Anders gooit hij vast met stenen Naar een bus of draagt een mes Zegt een vader van zijn zoon Nee dan liever tegen…

Het zwijn en zijn zonnestralen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 882
Stofjas in de stroom danst met vonken voor hij vlam vat en het zwijn dat daar de ham at, naast de stronken in dat oude grijze bos, kan vanuit zijn kikkerperspectief maan noch zonnestralen zien. De halfgod lacht.…

donjon

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 491
de haard vertelt me beurtelings van blauw en gele vlammen in het vuur, dat stil een groot verhaal verdraagt had ik gevraagd om liefde rond de omvang van mijn zijn maar het was groots, geen uitgedachte woorden, slechts de ronde toon van vrienden die hun vreugde vonden en de ogen van mijn pijn tijdloos dikke muren houden oude levens vast…

Een Oranjesupporter

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 668
Ik heb dus ook vannacht weer niet geslapen Die hele wedstrijd bonkte door mijn hoofd We hadden toch een kans of vier geschapen En eventjes had ik erin geloofd Ik heb een poos de moed erin gehouden (Er zijn wel twintig biertjes doorgegaan) Maar nu is alles verder bij het oude De fan kan gaan, hij heeft zijn plicht gedaan Ik haal de vaantjes…

NOTRE DAME CHARTRES

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
Ze stond wat kleintjes onderaan mijn treden Waarop een jongerenkoor oude gebeden In kerklatijn voor mij stond uit te voeren Zij zag, als ik, hoe vele kralensnoeren Door niet te tellen mensenvingers gleden Hoe zij eeuwenlang het geloof beleden Aanwezigheid van heiligheid ervoeren Van Iets dat groot en onbenoembaar was Hen klein, nietig en…

ALEXANDRE JOLLIEN (1)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 562
Jij, bouwsel van gewoonten en verlangen Besef dat het je nimmer zal gelukken Om welzijn uit je toekomstbeeld te plukken Of onlust aan een zondebok te hangen Je holt je hele leventje door gangen Achter een etensbak vol droom en nukken Zoals een hond achter oud brood, aan stukken Gescheurd door een bazin vol ratelslangen Je wezen valt niet…

Yippie

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 819
Je bent mijn zonnestraal In deze natte zomer Het lichtpuntje In deze donkere tijd De muze van deze oude dromer Het besef van mijn verloren jaren Die ik met jou had moeten delen Ze zijn vervlogen, kwijt Jij bent de ster Waarnaar ik stond te zoeken Jaar na jaar Bij iedere heldere nacht Het cadeau Dat ik bij toeval heb gekregen En dat ik…
Hookie20 juli 2012Lees meer >

DE DAG

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 393
Bij het boscafé geeft een reusachtige eik koelte tot denken; mocht de oude druïde hier zijn wonderdrank brouwen... 't Ochtendgloren glimt: een dag begint, gelijk aan alle andere, maar bewaart weer als altijd ongekende pracht of smart.…
Han Messie5 augustus 2012Lees meer >

Terwijl de tijd verstrijkt

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 864
Ze wil hier niet meer weg niet terug naar het lege huis waar alleen nog wat bloemen langzaam staan te sterven in een oude breekbare vaas dus zit ze maar te wachten terwijl de tijd verstrijkt met gesloten ogen verhult het donker soms wat van de twijfel de kunst van navigeren in het wankele duister is te varen op gevoel tastend naar…
geeraardt16 november 2012Lees meer >