12331 resultaten.
Leegte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
486 Toch blijven tranen stromen
Als de bron
Het hart gekwetst
bloedend
Is opgedroogd
de ruimte van hoop
die er eens was
gevuld door duisternis
poel van verdriet
want bitter
is de eenzaamheid
de liefde die er was
zal nooit meer zijn
ik raap de scherven
geluk dat eens was
kapotgemaakt…
een elfje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
498 Vader
Liefdevolle mens
Hij lachte altijd
Ik was zijn meisje
Gestorven…
Gewond Hart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
572 maakte mijn hart van steen
ik wilde er geen pijn meer doorheen
Nu heb ik afscheid van haar genomen
Puur om weer terug bij mijn eigen liefde te komen
Mijn hart mag nu weer worden zo zacht en licht als een veer
Voor ieder wezen altijd weer
Het mooie zachte groen, het harte-groen van de Prehniet
Zal mij helpen bij het helen van mijn verdriet…
Rouw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
508 Lief meisje van ons, het
doet
ons pijn en verdriet,
maar weet: we vergeten
je niet.
Met een brandend
kaarsje en lieve knuffels
herdenken we jou.
Liefs je moeder en je vader
Rust zacht lieve engel.????…
Mijn vriend
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
521 Het doet veel pijn en
verdriet.
De liefde
van hem was prachtig
en die bewaar ik in mijn
hart.
Zonder hem valt het mij
niet mee.
Vriend bedankt voor de
mooie tijd
die we met elkaar
hebben gehad.
Natuurlijk had ik nog
vele jaren met je verder
willen
gaan.
Een ding is zeker:
vergeten,
doe ik je niet.…
DOCHTER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Onzeker heb je zekerheid gezocht.
Angstig dat je weer zou falen
in je gevecht met de Dikke van Dale
werd je Ketelbinkie op het 'Kofschip'
Woorden gebeiteld in je ogen
vielen verbrijzeld op het meedogenloos
papier.
Tot je de pen in je eigen tranen doopte
en je vloeiend je eerste zin neerschreef.…
Het hart
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
482 Al is het hart vol met
tranen van verdriet,
is merk je snel
hoe klein je bent,
als mens.
Het bewijst
maar weer eens,
hoe kwetsbaar je
bent.
Een ding is zeker,
je moet de draad wel
weer
oppakken,
want als je ermee blijft
zitten,
wordt het steeds moeilijker
op de weg ,
die voor je ligt.…
verveloze dagen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
599 zó kleurloos dikwijls
als ook leemte kan zijn
met melancholie op de loer
en ginds het verdriet
oprukkend als een groots
vijandelijke leger
zó voel ik me soms
op verveloze dagen
als het bladdert
dan verlang ik hevig
naar grondverf aangebracht
met zachte kwast…
Droomprinses
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 DROOMPRINSES
Zo een, die met zwaard
de doorntakken snoeit
een pad maakt naar de prinses
Zij snurkt haar dagen rond
al honderden jaar en wacht
op een kus, die haar wakker maakt
Zij droomt een glimlach om haar mond
verlost te zijn van elke doorligwond
want pijn je raakt eraan gewend…
De aarde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
399 Natuurlijk mag je
verdrietig zijn
als ik er straks niet
meer ben.
Een ding moet je
onthouden:
we komen elkaar vast
en zeker weer tegen.
Alleen in een heel ander leven.
Liefs,
van mij?…
Binnenkort
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
420 [Dit schreef ik voor iemand]
Binnenkort
Binnenkort zal ik de
wereld
verlaten en mag ik naar
de
hemel.
Eigenlijk is het veel te
vroeg,
om daar heen te
moeten gaan.
Als mens had ik het
reuze
naar mijn zin met lieve
mensen,
waar ik van hield.
De hemel: een nieuw
begin,
maar ik weet niet wat
me te wachten staat.
Mensen…
Waardevol
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
452 Een waardevol afscheid
verdien
ik als mens zeker.
In mijn hele leven heb ik
zoveel
mogelijk gegeven.
Natuurlijk had ik ook
mijn fouten,
maar dat heeft ieder mens.
Nu ben ik zover om
straks te kunnen gaan.
Het is moeilijk
om dat te moeten
doen.
Eén ding is zeker:
ik heb alles
gegeven,
wat in mijn vermogen
lag.
Met…
L'Encyclopédie vivant (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 vandaag schrijf ik
de laatste bladzijde
van mijn tweede boek
natuurlijk kan ik daar
in detail over uitweiden;
echter
dan ben ik niet snel klaar
maar indien u mijn eerste werk
zou hebben gelezen
had u weet van een gevallen doek
en thans behoor ik andermaal tot
de horde der wezen
achtergebleven in de leegte
van een schaduwrijke vloek…
Mijn schuld, mijn schuld, mijn grote schuld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Het dendert maar door mijn hoofd
mijn schuld, mijn schuld, mijn grote schuld
ik ben niet rooms, niet katholiek
ik was gereformeerd protestant
de schuldbelijdenis in de kerk
was een hele grote opgave
en nooit na de vergiffenis
voelde ik mij echt bevrijd
en dan denderde het ook door mijn hoofd
dat is ook mijn schuld, mijn grote schuld
daar zal…
Geknakte roze
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 'k zag een roze hangen, geknakt op haren steel
met gebroken hart, geen lust meer tot groeien
van verdriet werd haar kopje vroeg bruingeel
‘k zag een roze hangen, geknakt op haren steel
verdorde blaadjes vielen tussen het struweel
maar in Gods tuin mocht zij als mooiste bloeien
‘k zag een roze hangen, geknakt op haren steel
met gebroken hart…
Onvoltooid gemis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
508 het mes van verdriet
snijdt onmenselijk diep.…
de herfst niet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
432 ik heb me in de
wolken verborgen en
wacht op iemand die
zegt dat hij niet komt
ik heb een hart maar
het kan niet spreken
ik schrijf woorden
in de lucht
één stap slechts tussen
treurigheid en schittering
het is deze herfst
de herfst niet…
Het is zo stil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Het is zo stil
Dat we de rest wel horen
Maar ons er toch vooral aan storen
Het is zo stil, dat er geen dag voorbij gaat
Dat het geen verschil maakt,
Of de tijd alleen maar stilstaat
Of enkel rimpels achterlaat
En als het dan zo stil is dat het leven meer de dood is
Ik een tijd mis,
Waarin ik niet heb geleefd
Is er toch vooral…
Onze moeder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Altijd zo lief voor ons
geweest,
het gemis zal pijn
en verdriet doen.
De liefde
die je ons gegeven hebt kwam
recht uit je hart.
De mooie herinneringen
zullen we koesteren.
Zonder jou verder
moeten gaan is erg.
Voor altijd houden we
van jou.
Je bent nu overleden,
rust zacht lieverd.
Voor altijd dragen
we je mee in ons
hart.…
Hoop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 we zullen onze
letters niet tevergeefs strooien
in de wind
ook al zinken we in een poel
van zuchten en geween
waar meedogenloosheid heerst
de liefde uit het hart gebannen de
kosmos gericht op goud en goed
het hart bloedde doet
met kinderen ondervoed van warme
troost voor
hun gemoed
ons oog in
zuchten naar omhoog
vasthouden…
Tranen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
476 Soms zijn er tranen,
maar herinneringen
aan een dierbare blijven
altijd bestaan.
Tranen…
19/02/1985
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 De woestijn, wat haatte ik
dat strand immens groot
zonder toeristen op vakantie
zonder zee van verwachtingen.
Ooit wenste ik een vloed van troost
doch vond hier enkel een oase.
Druppelsgewijs doordringend mij ...…
Traan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Als je huilt hoef je
mij niet uit te leggen
waarom.
Je weet dat ik er vaak
voor je ben,
laat de tranen gewoon
maar komen.…
Ze zwerft ergens rond…
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
417 Ze is al verhuisd in mijn hoofd
eerst gaf mij gehoor van oor tot oor,
en al zo bijna overal - maar wie ze is
zou ze dat zelf nog weten?
een zinloze vraag, want ze is niet
meer vandaag, ik spreek mijn
herinneringen aan naar iets
onvoorstelbaar tastbaar,
misschien luisteren niet naar
zinloze vragen die in het bestaan
een onverteerbaar antwoord…
Bevrijding (opgedragen aan Theresia)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Een donkere ruimte waar alleen valt te treuren,
is dan het enig jou overgebleven toegangsoord,
waarin je met je verdriet niet wil worden gestoord.
Het leven daarna is slechts een stuk op het toneel,
want elke blijk van vrolijkheid voelt als één teveel.…
De vlinder
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
617 Mijn moeder en ik waren
In de dierentuin
Bij de vlindertuin
Onze ogen op vlindertjes gericht
Want de ene bewoog niet meer
het vriendje van de vlinder
probeerde hem te redden
Of riep heel hard je mag niet weggaan
Ik heb je nodig voor de toekomst
Help! Zo fladderde het vriendje op en neer
Maar de vlinder reageerde niet meer
Zo voelde…
Weemoed
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
617 ‘k hoorde mijn ziel
in weemoed zingen
toen de avond viel
zonder enig licht
geen morgenlicht
om nieuw te beginnen
alleen tranen brengen
mij een wazig zicht
hoelang blijft het duren
voor de zon verrijst
achter die hoge muren
en mijn pijn verdwijnt
komt er een ommekeer
waar ik zolang op wacht
vind ik mezelf ooit weer
na een…
Oud en nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Het doet pijn en verdriet
je was nog zo jong met
je 24 jaar.
Het leven valt niet mee,
dat is een ding dat
zeker is.
Lieve zoon, ik mis je zo
erg,
rust zacht.
Mijn zoon, je moet
weten, ik hou van jou,
voor altijd zit je in mijn
hart.
Liefs,
Je moeder…
Koen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
473 Een ochtend onheilspellend stil
Eenzaam in mijn
bed verlaten
De angst verlammend, akelig kil
In stilte lig ik, snik ik, bid
De engelen
ongenadig
Leven en dood in hun bezit
Het bed voelt koud, mijn wereld klein
Roerloos verbijt
ik de krampen
Onheil spreekt in snijdende pijn
Dan breekt er iets binnen, subtiel
Warm vocht verdrijft…
Verlies
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 Als de zon het land terusten kust
en het nachtduister de avond begroet,
ben ik mij wel heel pijnlijk bewust,
dat ik jou moet missen, voorgoed.
Ik hoor je stem in de warrelwind,
die kringelt rond mijn lege hoofd,
dat nog wel duizend beelden vindt,
donker, want jouw licht is gedoofd.
Bracht ook duisternis in mijn hart
en ijskoude tranen op…