inloggen
voeg je hartenkreet toe

Hartenkreten

hartenkreet (nr. 10.001):

Koen

Een ochtend onheilspellend stil
Eenzaam in mijn
bed verlaten
De angst verlammend, akelig kil

In stilte lig ik, snik ik, bid
De engelen
ongenadig
Leven en dood in hun bezit

Het bed voelt koud, mijn wereld klein
Roerloos verbijt
ik de krampen
Onheil spreekt in snijdende pijn

Dan breekt er iets binnen, subtiel
Warm vocht verdrijft
het vleugje hoop
Dierlijk gehuil ontsnapt mijn ziel

Ik vang hem op, vanuit mijn schoot
Hij is een hij
zijn lijfje gaaf
Vier volle manen is hij groot

Schrijver: Dorine van der Marel, 23 feb. 2020


Geplaatst in de categorie: verdriet

3,0 met 1 stemmen 55

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
Dorine van der Marel
Datum:
24 feb. 2020
Dank u wel Ralameimaar, het is al wel een tijd geleden gebeurd, dus redelijk verwerkt inmiddels.
Naam:
Ralameimaar
Datum:
23 feb. 2020
mooi gedicht. ..ook heel erg. ..veel sterkte!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)