7886 resultaten.
(De)generatie
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.158 De sluipmoord draagt de naam dementie
het ongewenst bezoek heet Bechterew
je morst weer melk een blik vraagt om clementie
en van mijn komst heb je het minst besef
mistflarden taal ze vluchten uit je mond
eerst zeg je zoon daarna ben ik mijnheer
rusteloos reist het oog de kamer rond
stoot op de foto zo zijn we er niet meer
Drie maanden rust…
op sterrenjacht
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
2.867 trottoir
nog door de regenpijp of kan ik zo in het riool
bij wormen onder het maaiveld wacht het abattoir
zal ik me dronken dood rijden in de coentunnel
voor de eer van een laatste nieuwsflits in de krant
op zoek naar een wereld zonder drugs en geweld
ben ik een naamloos wit kruis in wanhoop beland
je vraagt een monument niet naar zijn naam…
kwetsbaar genieten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
2.209 de winter kan zijn broze leven
geen zomergloed meer geven
enkel een sluimerend bestaan
in vroeger verdwaald, zo verloren
voelt de wereld stilaan bevroren
draagt niemand meer een naam
dichter bij de stilte gedreven
is alleen zijn lijf nog gebleven
schijnbaar door niets meer geraakt…
Barcelona
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.121 Ik fluister je naam, omdat ik je zo erg mis,
en ik me afvraag hoe het vandaag met je is.
Gaudi is volop op elke straathoek aanwezig,
zelfs bij de Sagrada is men nog volop bezig.
Gefilterd zonlicht schijnt op mijn gezicht,
en schrijf ik voor jou een nieuw gedicht.…
Biografie (hij)
gedicht
4.0 met 11 stemmen
12.286 Zolang straten
en pleinen de namen van schilders en schrijvers dragen.
Belachelijk klein was de landkaart in de serre
waarin thee werd gedronken
en het groen van Canada het won van de zon.
Een gunst van de dag.…
Desdemona
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.280 Ach, konden wij teruggaan in de tijd
toen wij nog dwaalden in ons beider ogen
en blikken niet gekruisigd in mijn spijt
van tranen niet bestemd om ooit te drogen
Toen wij nog kansen raapten en bevlogen
beloftes deden aan een eeuwigheid
toen onze onschuld lag in onvermogen;
in naam der liefde trof ons geen verwijt
Het waren leugens die de…
je kunt ons niet verlaten
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.477 de aankondiging van de dood
van het kleine leven
vastgelegd in een certificaat
bezegeld met nummer 000358
besmette nucleaire grauwte
sluipt als een hongerige wolvenpatrouille
in het kleine lijf
het leven voorgoed ingesloten
door radioactieve eenzaamheid
op het laatste levensteken wordt gewacht
maar jij bent Annya
ik noem je bij je naam…
DAG
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
932 De weg die je gaat heeft al een naam
en de bestemming is ook al bekend:
je gaat op weg naar de volgende dag.
Op zo’n dag word je opnieuw geboren.
Er zijn dan geen twijfelende vragen,
neen, de hele dag is helder en klaar.
En jij? Jij ben er klaar voor vandaag!
Klaas van Eijbergen…
in ons een zeker weten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.385 over hen
beneden die niet vermoeden dat
het leven heerlijk, mooi zijn kan
en als wat steentjes op het water
zo dansen onze dromen tot zij
zelfs golven slagen in de hemel
kom laat in wens van eeuwigheid
ons rusten (vrij van angsten) op
de nok; de tijd voor twee
is een geschenk eender waar
de blije dans ons brengt
wij fluisteren onze namen…
Droom
gedicht
3.5 met 41 stemmen
15.912 O, toch noem ik
uw naam in het gebed dat ik niet opzeg.
--------------------------------------
uit: 'De schipbreukeling', 1996.…
een jaar later
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
3.200 krabbelden wat
op papier, achter
onze oren
we discussieerden, drukten
onze snorren
begonnen eraan, aarzelend
zoekend
maakten een constructie
meten is weten
stelden bij
mopperden, kleurden
dachten dat het ding
nooit de lucht in
zweetten de laatste
twintig, vijftien,
tien minuten
nog gauw de staarten
toen naar het strand
namen…
splinters
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.486 scheurend splijten ze de binnenkant van
die buizen met hun stilgezwegen naam
'Eustachius waer bestu bleven'
schreeuw ik, dat mijn huig ervan gaat rillen
en mijn mond zich stom met trillingen vult
het gedrum van oude noten op rust,
stof zie'k nog van vellen springen,
trommelt m'n vliezen aan diggelen
het volume staat op zacht
dat zeggen…
in de stilste nacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.938 in de stilste nacht
van korte dagen
spreken vragen luider
in verhaal een taal
die dwingend is
die handenwringend
schrijnt omdat er nooit
een oplossing verschijnt
die draagbaar is
voor beide kanten
ook de kribbe had
daarmee te kampen want
in het onbevlekt ontvangen
van Maria nam ook Jozef
zijn gereedschap mee
ik zag die…
ze draagt taal
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.082 en slechts even trillen op vingers
van oude herinneringen
waar zeeën ophouden met bestaan
in armen en voetsporen, laag
begraven onder ramen en buiken
vol brakende honger
en dat een uitwuivende duin
de meeuwen met dode ogen zal
achterlaten, even vreemd als
het lege hart van winter
tot ik duizend talen lees en stil sta
bij de naam…
Vaderdag ondanks alles
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
4.948 De kinderen zijn de inzet
Maar die kinderen waren er nooit geweest
als Vader en Moeder niks in elkaar hadden
gezien in die tijd, dus is het ook voor vaders
op afstand die de kinderen niet mogen zien
Vaderdag, dát wilde ik in naam van Vaders en
kinderen even kwijt!…
Dorp in Zuid-Holland
gedicht
2.4 met 19 stemmen
8.276 In doods gemompel: torentijd,
de namen van de wielerkoers
of 'hoi' tegen een leuke meid.
's Zaterdagsavonds tentmuziek.
Dan sloot het dorp de wereld af.
Fietsers verstarden tot publiek.
Dichter und Bauer, waarom niet.
Straat langs het water. Kritisch punt.
Wat kwam na de muziek tot stand?…
Levende Droom
hartenkreet
4.9 met 25 stemmen
1.868 lieve baby mannetje
Gekoesterd in mijn warme buik
Het is net alsof ik je al goed ken
En ik de geur van je huid al ruik
Mijn slaapgebrek deert me niet
Je dolt en speelt graag in de nacht
Tegen zonsopgang dan slapen wij
Jij hebt mijn ritme nu in je macht
Mijn kindje mooie levende droom
Straks voel ik je dicht tegen me aan
En noem ik je naam…
Lente
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
2.349 Het jonge lentebriesje
gaf onze relatie een gezicht
Geen grasspriet kon vermoeden
wat daarmee werd aangericht
Het eerste voelen van je hand
Het voorzichtige verkennen van je naam
Opeens deed ik zoveel
wat ik nooit eerder had gedaan
Het oorspronkelijke ik en jij
werd stilaan een verbond
Smolt de meimaand in zijn gedaante
een nieuw…
ballade van de zevende hemel
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.049 vorm
als iemand aan dit heerschap vraagt
waarom zijn denken hem behaagt
dan zal hij zeggen enthousiast
ik hou graag aan principes vast
ooit word ik wereldwijd beroemd
zodat men na de dood mij noemt
er boeken over schrijven zal
dat gaan dan naar het boekenbal
waar nieuwe schrijvers zullen staan
die niet om mij heen konden gaan
want mijn naam…
In 't huis van Smart
poëzie
3.8 met 6 stemmen
3.221 De Tamboerijn, bij naam Ellende,
Gaf, hoog bevel, de stok respijt
In 't huis van Smart, waar ik belandde
Bij 't jammerlijkste dansjolijt.
In huilgezangen brak de bende
Buiten muziek en maat en tijd -
Verveeld, van angst mijzelve kwijt,
Sliep 'k in, vóór het nog erger endde,
In 't huis van Smart, waar ik belandde.…
Waarom is het zo dom geregeld?
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
800 Helaas ervaar ik dikwijls, dat ik zicht mis,
met name in de nacht: het stergeflonker
is onvoldoende, 't Is voor mij te donker,
terwijl het overdag zo lekker licht is.
Ik voel me in de duisternis ontheemd.
De zon is juist des nachts het hardste nodig
en in het daglicht is-ie overbodig.
Dit vind ik - op z'n zachts gezegd - wat vreemd.…
Rotterdam
poëzie
3.0 met 4 stemmen
3.531 't Zij Waal, of Rijn, of Maas, of alle drie te saam,
't Zij IJssel, Merw' of Lek, of drie in ene naam,
Of zes in ene buik, ze moeten t' mijnent buren
En willen niet in zee of kussen eerst mijn muren;
Mijn muren zo gerekt, mijn zo gerijkte grond,
Dat wie mij nu beziet, kan vragen waar ik stond.…
de laatste storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 lang bestaat
wat daar nu rondwaart
komt uit de mensheid voort
die elke bron vermoordt
op zoek naar meer dan
hen ooit heeft toegehoord
het is het kalme oog
waarin de wereld zich bevindt
blind en doof voor al
wat te lang werd geduld
het is nu het uur
waarin betaald zal worden
in harde valuta uiteraard
voor al wat werd gestolen
in de naam…
maan, o maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
751 de zilveren vlek
in het hemeldek
bij nacht, lacht
en doet haar naam
weer alle eer aan
al zit er geen mannetje in
te vissen achter het riet
het blijft toch ieder kind
dat hem wel degelijk ziet
wijl iedereen al slaapt
met afgestroopt beddegoed
door het raam naar boven staart
waar het witte licht is
net genoeg kracht verschaft
om veel…
Kerst(ge)mis
hartenkreet
2.6 met 35 stemmen
4.517 En stil voor mij uit noem ik zachtjes de namen
van hen, die ik dit jaar zo vreselijk mis.…
Schrijnend
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
800 De jaren bracht-ie in ellende door,
maar Gods genade nam het voor 'm op.
Ineens kreeg hij bij Hem een streepje voor.
Ja, menig zieke zou de man benijden:
hij kreeg de galg. Het was voor hem geen strop:
euthanasie bracht Saddam uit z'n lijden.…
Als...
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
724 Nam nooit een kabinet een fout besluit
en kon men elke heerser maar vertrouwen,
behoefde niemand zich een breuk te sjouwen
en bleef vervuiling van de wereld uit,
werd niemand ooit door pijn of angst bevangen,
bestond geen oorlog, ramp of bruut geweld,
ging niemand in de fout door zucht naar geld,
was nergens onbevredigd seksverlangen,
als…
Circus
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.109 huil liever als de clown optreedt
hij gaat na de voorstelling naar huis
zodra zijn gezicht is afgeschminkt
leeft hij echt op en niemand weet
een clown is doorgaans geen triest persoon
men heeft hem die naam ooit toegeschreven
na het applaus vertrekt hij doodgewoon
en leeft voorts zijn gewone mensenleven
het is juist publiek dat er moeite…
Afscheid
gedicht
2.6 met 464 stemmen
126.083 Noem God bij zijn oorspronkelijke naam.
En daal af. Graf. Neem de weg die snel leidt
naar de walkant. Het wordt vloed. Vogeltrek
naar de dijk. De ziel weet een open raam.
------------------------------
uit: 'Groeiringen', 2002…
Licht gefladder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
634 langzaam openslaat
Schoonheid is niet langer meer verborgen
verblinden zelfs openlijk getoonde haat
hoog in de lucht weet zij zich geborgen
al blijft zij immer de vlinder van de straat
Eindelijk zwevend in zachtere sferen
stroomt de ijle lucht langs haar, koud en klam
De aardse warmte moet zij nu ontberen
door hem die ongevraagd haar gratie nam…