5803 resultaten.
wachten in de wind ....Dit gedicht wordt vanavond uitgezonden op 100%NL en maandagavond op www.candlelight.nl
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
829 de wind
Wetend dat het jaar veranderd was
Smachtend als een kind
Brekend als een hart gemaakt van glas
Diep van binnen blind
Rijzend als een feniks uit mijn as
Kraaien en spreeuwen verdeden mijn tijd
Terwijl pauwen pronkten op jouw toneel
Als liefde is zoals een dans, geef me dan die kans
Maar excuseer me als ik niet mee met je speel…
is dat heimwee?
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
680 'k hoor mijn moeder weer piano spelen
en vader verzen voordragen met een sonore stem
met kerstmis klonk uit onze zilveren kelen
een cantate voor 't kind van bethlehem.…
Ons voederhuisje.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
928 Alle flierefluiters fladderen speels bij ons in 't rond
hopelijk heeft u in uw tuintje ook 'n voederhuisje staan,
en geniet u ook van al die vogels, al dat tjilpend gedoe
kijk, ze eten in 't huisje, vliegen stoeiend over de grond.…
Haar hoofd woog aan mijn borst
poëzie
3.3 met 15 stemmen
1.488 Hoe zou ik zulk een spel van dwaze minnaar boeten?
‘Der lippen troost’, zei 't hart, ‘zal alles wel verzoeten.’
Maar 'k keerde ongetroost en sprak slechts zacht haar naam.…
Globale lichtbundel
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
685 bladgoud bedrukt
vanuit gouden paleizen
op het rode pluche
en strak in het pak
kaviaar en champagne
en stalen gezichten
ontkennend belichten
dat ze zijn gezwicht
voor de armoede
in plaats van het
met economische winst
te laten verdwijnen
in plaats van brood
aan de armen zonder beleg
CO2 gevend als toetje
na de koude kale maaltijd
spelen…
SAMENSPRAAK TOT SLOT
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.413 Die maak ik niet om goed te doen,
Die maak ik om wat spelen.
Zó, als je een kind een zakdoek geeft,
Dan knoopt het er een kop aan;
Als de slippers dan lange kleren zijn,
Heeft 't kindje d'r een pop aan.…
Zoek mij niet op
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
862 avonturier
Laat jij je niet klein houden door mensen die jou alleen maar willen voor hun eigen genot
Die niet durven delen en alleen kunnen geven wat niet van henzelf is
Zoek mij niet op
Want ik wil jou niet kwetsen met het fatsoen van gewone mensen
Zoek mij niet op
Want ik spreek een taal zonder betekenis
Zolang ik nog de rol van bedelprins speel…
De dichtkunst als Stilte - dief
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
782 de schijn sluipt in geniepigheid
Open het luik naar een nieuwe morgen
in dit kakofonische niemandsland
Verbrand de lading aan prullaria,
de ijdelheid die niet wijken wil
Ooit zongen en stoeiden wij de werkelijkheid
Het leven rijmde en rapte zonder ongelijk
Het noodlot bracht een kentering
met soelaas – vergeefs - in herinnering
Het spel…
200 jaar koninkrijk der nederlanden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
826 lorren
van overzeese delen rond het lichaam
ooit aanelkaargenaaid door heloten
zeeën vol met zoute tranen
voelbaar verdoezeld in de natte voering
wat is nu nog een koning zonder grip
behalve dan gekleed gaan
onder een zware mantel
als roeping met vriendelijke glimlach
die zij zelf niet willen verbreken
als ondergeschikte in het spel…
De hondenlul
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
520 Haast ieder potje voetbal eindigt in een grote rel
Vanwege arbitrage of een iets te futloos spel
De aanhang raakt fors aan de kook, scandeert in luid gebrul
Van Hie van Há, van Hie van Há, van Hie-Há-Hondenlul
Men spuugt en trapt en bijt en schopt, verkoopt elkaar een lel
En ’t vuurwerk doet sterk denken aan een losgebroken hel
In één ding blijft…
Dood In De Woestijn!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Ik voer koortsachtig met mijzelf een dorstig spel
Bij iedere zinderende kilometer die ik tel.
Mijn ogen zijn begerig
Op zoek naar het El Dorado van goud.
De stad waarvoor mijn ziel gestorven is
Voor zij wijs kon worden en oud.
Ik heb mijn graf gegraven
In deze hete hel van hebberigheid.…
De dans op het graf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
825 harde grijns verpulvert
Met de thermiek op het laatste uur
van krijsende vogels die in vlucht
cirkelen en die zich in duister hullen
kruist hij zijn armen met illustere blik
Zijn ogen branden een gat in de dag
als gloeiende kogels
Zijn gedachten waren als de as
tussen Aarde en hel
Hij legde zijn spinsels vast in wetten
speelde zijn spel…
Texel als schakel van het Wad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Zittend op het Texels strand
speel ik gedachteloos met het rulle zand
terwijl de indrukken hier opgedaan
in een visioen aan mij voorbij gaan.
Dit eiland in de schoot van de Noordzee
dient als buffer voor Neerlands ree
is een schakel in een keten
die te samen Wadden heten..…
Het meisje in het Mauritshuis
gedicht
4.7 met 6 stemmen
3.396 je houdt me met een stille blik gevangen
en staart me met bevroren ogen aan
betoverd blijf ik zwijgend voor je staan
in twijfel tussen schaamte en verlangen
het lijkt of je heim’lijk om me lacht
plezier beleeft aan een hardvochtig spelen
een minnaar die je nooit zal mogen strelen
en die zo kansloos op een teken wacht
je schepper is een kunstenaar…
Onze handen
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.800 Tussen der woorden hovaardig spel,
onze handen, zij alleen,
die wisten van elkander wel
’t geheim van ons getween.
Die hebben ’t schoonste deel gekend
van ’t heimwee waar een mens in mint;
die wisten niet waar waken endt
of waar de droom begint.…
Bisclavaret
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
596 Wel dat sportieve meisje nog steeds, attent speels ook lief
Grif toegegeven, je steeds aanbeden en het overkomt me nog.
Lekker opschieten met elkaar, best mogelijk, dromen en hopen
Me in blauwe blazer hullend en rode rozen dansend aankopen.
Is het voor jou dan zo moeilijk of te pijnlijk
.... jouw verontschuldigingen aan te bieden.....…
De toeschouwer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
459 Bepaalt een speler zijn eigen spel?
De één denkt van niet de ander wel.
Wat zal er uiteindelijk wijzer zijn?
Je eigen lot te verkiezen of er door
uitverkoren zijn?…
Aan d'aarde verhangen.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
470 Ik laat mij dopen in het maanlicht
omhult door stukjes zachte liefde
waarvan elk beeld
door het dansend spel van de regen
wordt opgeslokt.
Met gesloten ogen kijk ik
voel en raak met tintelend verlangen
en toch...toch zweef ik in het niets
met alleen een ruimte tussenin
om in de ochtend herboren te worden.…
dichten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.178 Ik aai de letters van A naar Z
Ik speel met woorden
Ik gebruik die gave die ik bezit.…
Schoolfoto
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
689 Dus wordt het wegstrepen: een spel dat
mij geboren liet worden
omdat ik het heb overleefd.
De jongen rechts voor op zijn hurken
stopte briefjes in mijn zak.
Die daar met beugel dook na schooltijd
op mijn bagagedrager en hield me vast.
Het meisje met de schildpaddenbril
pikte de mooiste pen die ik had.…
Kringloop
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
503 Spelen tikkertje, deze cherubijntjes van omhoog.
En maken de hele dag muziek,
als stond de hemelpoort wagenwijd open.
Ik heb hun namen even opgeschreven,
wees welkom Torelli, Manfredini,
Corelli, Albinoni en Locatelli.
Vijf engeltjes voor vijftig eurocent.
Wat je noemt een Hemels geschenk…..…
Heidi, de schattigste Zwitser
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
665 Zij is een dierenvriend, heeft een hond als huisdier en een geit waar ze mee speel.
Ze gaat later naar school en daar ontmoet zij een op boerderij jongeman Peter.
Met hem worden ze vrienden, maar eerst hebben ze ruzie met elkaar.
Later moet zij naar Frankfurt, daar wordt zij vrienden met Clara.…
Afscheid van mijn jeugd
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
538 Wolken als witte schapen tekenen af aan een helderblauwe lucht
Een zomerse herfstdag vormt het decor van het afscheid van mijn jeugd
De wind waait speels de bladeren in een wervelende begroeting omhoog
Ja ik weet, jullie lopen met mij mee
Jullie zijn niet meer hier, en toch altijd bij me
Hier heb ik samen met jullie mijn jeugd doorgebracht…
De Vogels Zingen Niet Meer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
463 Gevolg verarming en uitputting van het bodemleven, wat een belangrijke keten vormt in het algehele spel van de natuur.
Door het snelgroeiende krachteloze gras is het bijvoeren met duur krachtvoer meestal noodzakelijk.
En de veearts is vaak een vaste klant aan huis.
‘De vogels zingen niet meer’ is een slecht teken aan de wand.…
ONSTERFELIJK.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
671 Hunkerende emoties opgeborgen in felle helblauwe wolkjes speels weggedreven naar verre horizonten
Geborgenheid en tedere genegenheid, trouw en integer plots brutaal ontnomen gedoofd de hete lonten.…
een huis vol
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 de eigen kamer of hoek
is niet vanzelfsprekend
zij vinden ontspanning
in met elkaar samenzijn
een huis vol kinderen
is een huis vol liefde
geeft ieder aandacht
op een eigen moment
een huis vol kinderen
kent ruzie ook en strijd
die altijd wordt gesust
met grote gezelligheid
waar liefde leidraad is
lachen vaak gezichten
in spel…
waar toekomst vensters vindt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 wordt herwonnen uit het flevo
waar inventief ontwerpen en gebundelde energie
geworteld in de kunst van samenspel
geïnspireerd door de passie van makers
weids en krachtig als haar molenwieken
hefbomen zijn voor bouwen met toekomst
waar opgroeien en meedoen
in ontmoeten en ontspannen
in groeien - met vallen en opstaan -
in veilig kunnen spelen…
Vandaag donderdag 29/02/2024 schrikkeldag
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
622 herbronnen houdgreep herwonnen
Kneukels die de maanden aan geven
vuisten in het verweren
handpalmen in het ontvangen
tien aan-geboden leefregels bezongen
de mens in haar verzonnen
Uitdeinende dagen en zijn
nachtelijk ontwaken
meer weer
de tijd voelt als helende wonden
zorgen opgeborgen
Donderdagen donderslagen
Heden en ten dage
Speels…
Cucina nomade
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.199 jonge god, Adonis
beminnelijke hartbreker,
mijn lief
ook vader Zeus was ooit mijn hartedief
hij weet dat eros' liefde
ongewoon is
ik ben een amorzoekende najade
een nereïde, dochter van de zee
van buiten lijk ik op kalliope
draag schoonheid in de godenogen mee
in berg en dal zien zij een oreade
geliefd en amoureus, nochtans nomade
speel…
Een dag die groter is dan ik
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
398 Het bruin blauwtje rust
op zacht geel boerenwormkruid
licht danst op mijn huid
Soms is het genoeg om
de zon op mijn huid te voelen dringen,
het licht door bladeren te zien spelen, het zachte zoemen
te horen van een bij die even bij me blijft alsof ik deel ben van dit ritme.…