14959 resultaten.
Stukjes vrede
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
949 de bommen
zijn bijna op
het wapentuig
is moegestreden
tussen grijs
en groen ontluiken
in donkere dagen
de stukjes vrede
toch produceren
fabrieken weer hun
dodelijke waar nieuwe
afzetmarkten zijn al klaar
de koude oorlog
wordt weer opgestookt
militaire budgetten
gaan ijlings omhoog
alleen onder de
opgetrokken aanslagrook
van…
Lichtjes in het dauwig gras
poëzie
4.0 met 4 stemmen
961 Elven-liedwijs mij toen ving
ringsom in de toverkring,
vogel-licht toen zweefde ik mee
over 't groen van klaverzee.…
Momenten van stilte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
525 Wanneer het hart eens rust
krijgt tussen het lommerrijk
groen.…
Droomwens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 Varen in een mand
over het mooie,
groene, vlakke land-
gelijk madurodam
het spoor, de trein
mensen, alles
ongelooflijk,
grappig klein
maar toch
stemmen en geblaf
daar ben je daarboven
nog
niet vanaf
hoog boven het land
en de bomen
hoelang
had ik hierover
liggen…
de bloemetjes en de bij
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
672 opgesloten… vind ik niets voor mij
dus laat me los, maak me vrij
ik wil stoeien op de groene wei
met mijn soortgenootjes: de honingbij
ik ruik de planten en de bloemen
maar zit gevangen in mijn korf
mijn vriendjes hoor ik heerlijk zoemen
och, wat vind ik dit ellendig grof
want alle bloemen wil ik kussen
ik wil vliegen, ik wil brommen
zie…
Overdenking
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 In deze meimaand staat alles
weer in 't groen en bloeit.
Kan ik wel echt zwijgen?
Ik hoop dat rust een beetje groeit.…
Geef mij het lichaam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Geef mij het lichaam
met de kleur van de zee
dat in wind staat
waarin vogels nesten bouwen
waarvan de voeten groen zijn
dat slaapt in het oog
van de wereld
Geef mij het kwetsbare
het lichaam uit de schelp
dat alle gevaren van de wereld
weet en toch zijn plek vindt
Geef mij het lichaam
nat van regen
dat schaduw zoekt
en wachten kan…
Spelenderwijs
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Reinheid en regelmaat
een weldaad van rust
die me energie geeft
waar ik van ga springen
"in spin, de bocht gaat in
uit spuit, de bocht gaat uit"
Ik spring uit de band
in het tuinfeest der lusten
naar het fruit, rijp en groen
elke dag opnieuw, het kan
niet op, zolang het duurt -
tot ik onder de capriolen
steeds kleinere cirkels
schrijf…
wij
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
554 Er is geen school hier waar je leert
de letters te omschrijven
geen cijfers om te meten
noem dit liefde
Geen kleur zo blauw zo zoet
zo bruin zo mooi als ooit omschreven
Geen altijd groene struik
kan deze rode vruchten brengen
zeker niet nu niemand hierom vraagt
Aan tafel de sigarenrook
de stoelen hoog het vragen
mag ik gaan
Ga ga…
Vallende wind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 ze aaide
de bast die
groen zwart
afgaf aan
haar handen
geen vies gezicht
ze wist wat
er komen ging
in het eerste
contact na de storm
het was chaos
geweest toen
de aarde onder
de kracht van een
vallende wind spleet
naaldbomen
met een kort
dikke puntwortel
voor de kap in een rij
vielen in bosjes op de zij
een enkeling is…
portret van de gevederde koekoeksbloem
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
485 zijn zonnehoed vindt weinig houvast
op het smalle hoofd
daaronder zijn licht spottende ogen
die kijkers op afstand houdt
de groene shawl rust als
een moeder over zijn schouders
alleen op de wereld maar niet helemaal
na het vallen wel weer opstaan
kijk een geluksklokje en hier
staat de gevederde koekoeksbloem
nee die naam is niet…
Clima nova
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
404 Wellicht is het u, als vakantievierende liefhebbers
van het snelsonnet, ontgaan, maar ook ditmaal heeft Wim Meyles ons voorzien van een vredelievend, ironisch doch klimaatneutraal, biodivers
groen vers...
________________________________
Hoe zuidelijk klinkt cabo
vinho verde
Van Baskenland tot Andalusië
En d' oceaankust van Galicië…
een korte schittering 6
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
561 gisteren beitelden we engelen
in de schaduw van de taxusboom
op tedere schouders droegen we de aarde
het groene gras de azuren zee
witte meeuwen in de strakblauwe lucht
het zonlicht in onze handen
vandaag verbreken we
Ariadne’s oneindige draad
voorafgaand aan de pijn
de roerloze arend die
het dal overziet
gisteren heel het verleden…
Vlakbij de hemel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
190 teer en zacht
ruizelen de duizend
bladeren hun herfstige
kleuren weg van het
donkere laatste
zomerse groen
dat al droog klinkt
in het ijle gewieg
van de hoogste top
vlakbij de hemel
waar noten
en tonen vaak voor
het symfonisch
samengaan nog
uitgebreid dromen
en de wind zijn
kunsten laat
dirigeren met kleur
en ritmiek in de…
Brakke grond
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
117 Geen ontkomen is er aan,
de groene amsterdammer trilt
en beukt nog na op brakke grond
Ik laat de bundel waaien, lichtend
in het late luchtdichte ijle
zuchten boven atmosferisch
hoge amazonebomen
niets gaat vanzelf de gaarde in voorbij de aangebrande zomer, vergeet de chocoladekrans.…
Schepping
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
260 gevulde hemel, aarde en zon
Stollend lava vormden we tot land, ook werden we water
De rivieren, meren en zeeën die stromen in zonneschijn
In nevelen reiken naar wolken hoog, zichzelf weer geven
Voor nieuw leven
Van cel naar eicel, naar vissen, koraal
Zo’n schelpje op een maagdelijk strand
Van algen in golven en mossen op rotsen
Naar groen…
Straattheater
gedicht
3.7 met 27 stemmen
15.585 In de zoele middagwind
zat ik op een bankje
op de Boulevard du Général Leclerc
naast een oude heer
die Indochina nog had meegemaakt
rozet in zijn knoopsgat
witte sjaal om zijn uitgedroogde hals
en een mormel van een hondje
aandachtig aan zijn voet
toen Sophie Marceau actrice
die ik kende uit de bladen
vergezeld van haar fotograaf
uit een…
Voor H.
poëzie
4.1 met 40 stemmen
3.682 Toen bleef door 't droomspel van de ganse nacht
die oude smart mij bij, haar bitterheid
heb ik in veel gepeinzen overdacht.
Ontwakend, heb ik mij verbaasd, hoe wreed
de ziel onwetend in zichzelven snijdt
en 't eigen teder weefsel diep ontleedt.…
Gelukkig maar
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.772 Gelukkig maar, denk ik dan
Stel ik geen vragen
Die beginnen met waarom
Het heeft geen zin te verklaren
Vlammen, hitte, blaren
Van oorzaak naar gevolg
Van logica in reeksen
Stapels kranten oude feiten
Die verklaren waarom waarom
Eenzaamheid en koude
Het vallen uit haar open raam
Tijd - ‘t jonge en ’t oude jaar
De pijn, het lot, wederzijds…
Ouderwetse Klok
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.651 mijn oude vriend nu kan ik weer lachen
Twee kleine wijzers lopen door de tijd
Het leven gaat steeds door al doet het zeer
Geloof in de toekomst, zet jouw verdriet opzij
Wees sterk, kijk vooruit en lach dan weer…
Warme Sneeuw
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
2.815 geuren van huislijke vuren
Brandend, blokken oude turf en hout
Ginder…. zie, het raam van liefd' en wellekom
De silhouetten bekend en vertrouwd……
Het begint weer te sneeuwen, het doet het erom…
Vuile ruiten
hartenkreet
4.9 met 14 stemmen
1.762 Het huis is oud geworden
In mijn verhalen,
Een geur van ontvluchten
Leeft in gekromde kamers.
Muren werden volgeschreven
Met gespreide herinneringen,
Onzichtbaar gevuld
Met angstige kreten.
Ik word opnieuw
Gebroken in de vuile ruiten
Die de pijn doen bloeden
door driftige woedebuien.…
Geen Titel
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.104 Een jong gezicht
Verbitterd door verdriet en pijn
Tussen oude mensen
Met wie ze één zou moeten zijn
Een jaar geleden
Nog een lachende vrouw
Die kon lopen en kon praten
En altijd het beste voor iedereen wou
Na platgedrukt te zijn, geplet,
Door grote wielen overreden
In stukjes gescheurd
Weggerukt uit haar oude leven
Zit ze in een vreemd…
Het liedje van de kleine Johannes
poëzie
3.8 met 16 stemmen
7.475 Och weet je dan nog van de oude tijd
Toen de tedere nachtegaal zong,
Toen de elven dansten op ’t mostapijt.
En het maanlicht zo stil en de hemel zo wijd
En de wereld zo vreemd en jong?…
In Memoriam Matris (Obiit 1.III.95)
gedicht
2.4 met 82 stemmen
33.188 Heel even kijkt een meisje
naar een oud meisje in een hof van Eden.
-----------------------------------------
uit: 'Op de rand van de taal', 2001.…
Woordloos gesprek
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
502 stad
't lawaai drong niet meer tot hem door
Een oude non boog zich omlaag
en nam zijn handen in de hare
Op zijn onuitgesproken vraag
gaf zij hem haar rozenkransje
Hij klemde het in zijn magere hand
en drukte op het kruis een zoen
Zwijgend stond de non weer op
Zij had die dag nog meer te doen…
opgaan in het licht
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
662 in dit oude verbond
nabij Zijn woning en engelentuinen
boven een vrome, gezegende grond
verzamelt zich licht in withoge kruinen
nabij Zijn woning en engelentuinen
wanneer de nacht het aardse heeft gewist
verzamelt zich licht in withoge kruinen;
zie je verborgen schoonheid in de mist
(pantoum)…
Andøy en Noorse nostalgie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
765 misschien laat je hier
een roos zweven
zeg je niets meer
over wat verdwenen is
of nog net zichtbaar
tussen een zwartgedreven hartslag
van de heuvel
en het oude landijs
dat nabij het zandstrand bedoeld was
om leven te omhelzen
bespeeld te worden door het licht
en het zomaar verder gaan
van windgolven
op waar ze vallen wilden…
voorbestemd
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
658 de weg beweegt, kruist
bomen aan, kruinen die in mist
blijven hangen
zich nooit voltooid hebben
en nu
bladerloos zijn
misschien waren we vrienden
langzaam
in een wandeling door herfst
in het oude, vertrouwd zoals de ochtend
die nesten bouwt
op schouders van het ronde zwijgen
verstaanbaar en gehuld
in handen
ook al boog…
Iemands kind geweest
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.102 in je lompen
of is dat alles schijn misschien
Je lijkt een hele oude man
hebt zelfs geen lief of aardig gezicht
niets wat er in je ogen spreekt
met je blik op oneindig gericht
Wat heeft het leven met je gedaan
wat gaat erom in je geest
één ding weten we van jou heel zeker
ooit ben je iemands kind geweest.…