Alle inzendingen over varens oud groen paardenstaart

14959 resultaten.

Sorteren op:

Stukjes vrede

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 949
de bommen zijn bijna op het wapentuig is moegestreden tussen grijs en groen ontluiken in donkere dagen de stukjes vrede toch produceren fabrieken weer hun dodelijke waar nieuwe afzetmarkten zijn al klaar de koude oorlog wordt weer opgestookt militaire budgetten gaan ijlings omhoog alleen onder de opgetrokken aanslagrook van…
wil melker17 december 2016Lees meer >

Lichtjes in het dauwig gras

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 961
Elven-liedwijs mij toen ving ringsom in de toverkring, vogel-licht toen zweefde ik mee over 't groen van klaverzee.…

Momenten van stilte

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
Wanneer het hart eens rust krijgt tussen het lommerrijk groen.…

Droomwens

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 524
Varen in een mand over het mooie, groene, vlakke land- gelijk madurodam het spoor, de trein mensen, alles ongelooflijk, grappig klein maar toch stemmen en geblaf daar ben je daarboven nog niet vanaf hoog boven het land en de bomen hoelang had ik hierover liggen…

de bloemetjes en de bij

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 672
opgesloten… vind ik niets voor mij dus laat me los, maak me vrij ik wil stoeien op de groene wei met mijn soortgenootjes: de honingbij ik ruik de planten en de bloemen maar zit gevangen in mijn korf mijn vriendjes hoor ik heerlijk zoemen och, wat vind ik dit ellendig grof want alle bloemen wil ik kussen ik wil vliegen, ik wil brommen zie…
metske29 oktober 2017Lees meer >

Overdenking

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
In deze meimaand staat alles weer in 't groen en bloeit. Kan ik wel echt zwijgen? Ik hoop dat rust een beetje groeit.…

Geef mij het lichaam

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
Geef mij het lichaam met de kleur van de zee dat in wind staat waarin vogels nesten bouwen waarvan de voeten groen zijn dat slaapt in het oog van de wereld Geef mij het kwetsbare het lichaam uit de schelp dat alle gevaren van de wereld weet en toch zijn plek vindt Geef mij het lichaam nat van regen dat schaduw zoekt en wachten kan…

Spelenderwijs

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 478
Reinheid en regelmaat een weldaad van rust die me energie geeft waar ik van ga springen "in spin, de bocht gaat in uit spuit, de bocht gaat uit" Ik spring uit de band in het tuinfeest der lusten naar het fruit, rijp en groen elke dag opnieuw, het kan niet op, zolang het duurt - tot ik onder de capriolen steeds kleinere cirkels schrijf…
Zywa28 november 2021Lees meer >

wij

netgedicht
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 554
Er is geen school hier waar je leert de letters te omschrijven geen cijfers om te meten noem dit liefde Geen kleur zo blauw zo zoet zo bruin zo mooi als ooit omschreven Geen altijd groene struik kan deze rode vruchten brengen zeker niet nu niemand hierom vraagt Aan tafel de sigarenrook de stoelen hoog het vragen mag ik gaan Ga ga…

Vallende wind

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 406
ze aaide de bast die groen zwart afgaf aan haar handen geen vies gezicht ze wist wat er komen ging in het eerste contact na de storm het was chaos geweest toen de aarde onder de kracht van een vallende wind spleet naaldbomen met een kort dikke puntwortel voor de kap in een rij vielen in bosjes op de zij een enkeling is…

portret van de gevederde koekoeksbloem

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
zijn zonnehoed vindt weinig houvast op het smalle hoofd daaronder zijn licht spottende ogen die kijkers op afstand houdt de groene shawl rust als een moeder over zijn schouders alleen op de wereld maar niet helemaal na het vallen wel weer opstaan kijk een geluksklokje en hier staat de gevederde koekoeksbloem nee die naam is niet…
J.Bakx16 juli 2023Lees meer >

Clima nova

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 404
Wellicht is het u, als vakantievierende liefhebbers van het snelsonnet, ontgaan, maar ook ditmaal heeft Wim Meyles ons voorzien van een vredelievend, ironisch doch klimaatneutraal, biodivers groen vers... ________________________________ Hoe zuidelijk klinkt cabo vinho verde Van Baskenland tot Andalusië En d' oceaankust van Galicië…
Maxim17 juli 2023Lees meer >

een korte schittering 6

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 561
gisteren beitelden we engelen in de schaduw van de taxusboom op tedere schouders droegen we de aarde het groene gras de azuren zee witte meeuwen in de strakblauwe lucht het zonlicht in onze handen vandaag verbreken we Ariadne’s oneindige draad voorafgaand aan de pijn de roerloze arend die het dal overziet gisteren heel het verleden…
J.Bakx23 augustus 2024Lees meer >

Vlakbij de hemel

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 190
teer en zacht ruizelen de duizend bladeren hun herfstige kleuren weg van het donkere laatste zomerse groen dat al droog klinkt in het ijle gewieg van de hoogste top vlakbij de hemel waar noten en tonen vaak voor het symfonisch samengaan nog uitgebreid dromen en de wind zijn kunsten laat dirigeren met kleur en ritmiek in de…
wil melker21 augustus 2025Lees meer >

Brakke grond

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 117
Geen ontkomen is er aan, de groene amsterdammer trilt en beukt nog na op brakke grond Ik laat de bundel waaien, lichtend in het late luchtdichte ijle zuchten boven atmosferisch hoge amazonebomen niets gaat vanzelf de gaarde in voorbij de aangebrande zomer, vergeet de chocoladekrans.…
Max & Moritz19 september 2026Lees meer >

Schepping

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 260
gevulde hemel, aarde en zon Stollend lava vormden we tot land, ook werden we water De rivieren, meren en zeeën die stromen in zonneschijn In nevelen reiken naar wolken hoog, zichzelf weer geven Voor nieuw leven Van cel naar eicel, naar vissen, koraal Zo’n schelpje op een maagdelijk strand Van algen in golven en mossen op rotsen Naar groen…

Straattheater

gedicht
3.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 15.585
In de zoele middagwind zat ik op een bankje op de Boulevard du Général Leclerc naast een oude heer die Indochina nog had meegemaakt rozet in zijn knoopsgat witte sjaal om zijn uitgedroogde hals en een mormel van een hondje aandachtig aan zijn voet toen Sophie Marceau actrice die ik kende uit de bladen vergezeld van haar fotograaf uit een…

Voor H.

poëzie
4.1 met 40 stemmen aantal keer bekeken 3.682
Toen bleef door 't droomspel van de ganse nacht die oude smart mij bij, haar bitterheid heb ik in veel gepeinzen overdacht. Ontwakend, heb ik mij verbaasd, hoe wreed de ziel onwetend in zichzelven snijdt en 't eigen teder weefsel diep ontleedt.…

Gelukkig maar

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.772
Gelukkig maar, denk ik dan Stel ik geen vragen Die beginnen met waarom Het heeft geen zin te verklaren Vlammen, hitte, blaren Van oorzaak naar gevolg Van logica in reeksen Stapels kranten oude feiten Die verklaren waarom waarom Eenzaamheid en koude Het vallen uit haar open raam Tijd - ‘t jonge en ’t oude jaar De pijn, het lot, wederzijds…

Ouderwetse Klok

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.651
mijn oude vriend nu kan ik weer lachen Twee kleine wijzers lopen door de tijd Het leven gaat steeds door al doet het zeer Geloof in de toekomst, zet jouw verdriet opzij Wees sterk, kijk vooruit en lach dan weer…

Warme Sneeuw

hartenkreet
3.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.815
geuren van huislijke vuren Brandend, blokken oude turf en hout Ginder…. zie, het raam van liefd' en wellekom De silhouetten bekend en vertrouwd…… Het begint weer te sneeuwen, het doet het erom…

Vuile ruiten

hartenkreet
4.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.762
Het huis is oud geworden In mijn verhalen, Een geur van ontvluchten Leeft in gekromde kamers. Muren werden volgeschreven Met gespreide herinneringen, Onzichtbaar gevuld Met angstige kreten. Ik word opnieuw Gebroken in de vuile ruiten Die de pijn doen bloeden door driftige woedebuien.…

Geen Titel

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.104
Een jong gezicht Verbitterd door verdriet en pijn Tussen oude mensen Met wie ze één zou moeten zijn Een jaar geleden Nog een lachende vrouw Die kon lopen en kon praten En altijd het beste voor iedereen wou Na platgedrukt te zijn, geplet, Door grote wielen overreden In stukjes gescheurd Weggerukt uit haar oude leven Zit ze in een vreemd…
Renate20 oktober 2008Lees meer >

Het liedje van de kleine Johannes

poëzie
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 7.475
Och weet je dan nog van de oude tijd Toen de tedere nachtegaal zong, Toen de elven dansten op ’t mostapijt. En het maanlicht zo stil en de hemel zo wijd En de wereld zo vreemd en jong?…

In Memoriam Matris (Obiit 1.III.95)

gedicht
2.4 met 82 stemmen aantal keer bekeken 33.188
Heel even kijkt een meisje naar een oud meisje in een hof van Eden. ----------------------------------------- uit: 'Op de rand van de taal', 2001.…

Woordloos gesprek

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
stad 't lawaai drong niet meer tot hem door Een oude non boog zich omlaag en nam zijn handen in de hare Op zijn onuitgesproken vraag gaf zij hem haar rozenkransje Hij klemde het in zijn magere hand en drukte op het kruis een zoen Zwijgend stond de non weer op Zij had die dag nog meer te doen…

opgaan in het licht

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 662
in dit oude verbond nabij Zijn woning en engelentuinen boven een vrome, gezegende grond verzamelt zich licht in withoge kruinen nabij Zijn woning en engelentuinen wanneer de nacht het aardse heeft gewist verzamelt zich licht in withoge kruinen; zie je verborgen schoonheid in de mist (pantoum)…

Andøy en Noorse nostalgie

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 765
misschien laat je hier een roos zweven zeg je niets meer over wat verdwenen is of nog net zichtbaar tussen een zwartgedreven hartslag van de heuvel en het oude landijs dat nabij het zandstrand bedoeld was om leven te omhelzen bespeeld te worden door het licht en het zomaar verder gaan van windgolven op waar ze vallen wilden…

voorbestemd

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 658
de weg beweegt, kruist bomen aan, kruinen die in mist blijven hangen zich nooit voltooid hebben en nu bladerloos zijn misschien waren we vrienden langzaam in een wandeling door herfst in het oude, vertrouwd zoals de ochtend die nesten bouwt op schouders van het ronde zwijgen verstaanbaar en gehuld in handen ook al boog…

Iemands kind geweest

hartenkreet
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.102
in je lompen of is dat alles schijn misschien Je lijkt een hele oude man hebt zelfs geen lief of aardig gezicht niets wat er in je ogen spreekt met je blik op oneindig gericht Wat heeft het leven met je gedaan wat gaat erom in je geest één ding weten we van jou heel zeker ooit ben je iemands kind geweest.…
Moeke12 september 2011Lees meer >