5765 resultaten.
Lopen voor je leven
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.704 Op het hoofd een emmer
vrij en onbelemmerd
vertrouwen in een toekomst in dit leven
dat nu toch iets goeds wil geven
rijst en bloemen overal rondom
bij de nieuwe levensbron
geloof in betere tijden
hoop op minder lijden
door levenschenkend water
Lopen naar dit water...
Lopen voor je leven.…
"Gevlucht"
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.593 Een bloem bloeiend in het hoge gras
de wereld schitterde alsof het een sprookje was
Op mijn rug, luisterend naar de wind
mijn ogen knipperend, door de zon verblind
De zon als een stralende bol in de lucht
geschrokken volgt een diepe zucht
Mijn gedachten weer bij de werkelijkheid gekomen
kijkend om me heen, ik heb liggen dromen
Op mijn…
Voor jou mijn lieve kleine
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.575 Waarom zag jij nooit de bloemen,
dieren, regen, zonneschijn ?
Waarom mocht jij niet gaan groeien ?
Moest je weg van ons, zo vroeg ?
Waarom mijn lieve, lieve kleine,
kreeg jij toch niet lucht genoeg ?
Wat ik je graag had willen geven
samen met je lieve pa,
is een heel gelukkig leven,
dat werd het niet, bij lange na !…
Ben Ali Libi
gedicht
4.7 met 301 stemmen
169.158 Wie zo dikwijls een duif of een bloem had verstopt,
kon zichzelf niet verstoppen, toen er hard werd geklopt.
Er stond al een overvalwagen klaar
voor Ben Ali Libi, de goochelaar.…
GEBROKEN
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.336 droeg m’n lieve kinderen nog steviger
toch werd de baby uit m’n arm gesleurd
Die beide golven hebben mij gebroken
daar er geen onschuldiger kind bestond
Natuurlijk ben ik mijn schat nagedoken
Echter niets dan wrakhout…dat ik vond
Ontroostbaar mag je mij nu wel noemen
en natuurlijk evenzeer mijn lieve vrouw
Niet eens een klein kistje…met bloemen…
hemel, hel, leven
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.777 bloedrode thee
die gedronken werd als adem van het ongeborene
engelen bedekten de bodem met sneeuw
terwijl een vloot van verliefden
schipbreuk leed in een zee van ijs
toen zij de hemel zochten
of de hel
minstens echter het leven
wij zitten in het café
waar sinds lange tijd
de wijn ons reeds de oren uitkomt
mijn ogen zoeken de laatste bloemen…
laat ons heel simpel lieven
hartenkreet
1.9 met 14 stemmen
1.644 jij naar mijn lippen
afwachtend adem ik jouw geur
als ik je mond in glip
en openbarst zoet op jouw tong
elk stuk van jou smaakt weldra
enkel nog als een herinnering
en ik wil scherp onthouden
wat mijn hand bevolkt
jij kruipt onder mijn nagels, huid
en telkens roepen zintuigen
herhalingen, herhalingen
van jou
is het seizoen van bloemen…
Stom als een steen
gedicht
2.9 met 32 stemmen
17.409 terug
Ik kon weer alles zeggen,
kon weer alles uitdrukken,
was niet zo stom meer
als een steen
Ik belde het meisje op
'Schat,'zei ik tegen haar,
ík heb mijn stem terug'
'Ik geloof je niet,' zei zij,
en ze verbrak
het gesprek
Sindsdien praten wij niet meer
met elkaar
----------------------------------------------
uit: 'Bloemen…
De laatste lente
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.337 Ik heb de bloemen zien ontknoppen
die zomerse nachten, zo sensueel
maar na het vallen van de blaad'ren
is de winter nu mijn deel
Weer staar ik uit het venster
de laatste lente kondigt zich aan
de mooiste in vijftien jaren
want de laatste deur is open gegaan
Ik zie de kinderen weer spelen
en een vogeltje zingt haar lied
ik huil weer dikke…
Los in het Amstelpark
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
648 Je moest er bij hangen
om mee te wapperen
te kunnen meepraten later
als ze je gedicht
met zorg en knijpers
weer van de waslijn
hadden ingehaald
Nog leuker
zittend in het gras
de mens naar je toe kijken
om te gallen en te strijken
Ik zei meneer mevrouw
jongelui wat wil u horen
liefde vogels bloemen
bijen die liefde zoemen
vrijen…
De rozen
poëzie
3.6 met 16 stemmen
4.438 Zo ’t zingen en springen
Voor ’t handenverwringen
Verwisseld in min dan een vluchtige wenk.
’t Zijn alles slechts bloemen
Waarop wij hier roemen,
t Is alles een dauwdrop, een morgengeschenk.
De luister der ogen
Met nevels betogen,
Ja, zenuw- en voeding- en spierkracht verkwijnt.…
Transformatie van een nachtvlinder
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.404 Grijze nachtvlinder koestert zich
aan de laatste eenzame bloem
terwijl de zwarte boogschutter
zijn volgend schot trefzeker lost
Stuipfladderend
verdwijnt de vlinder
in de duist’re nacht
als een schaduwfiguur
vluchtend voor ervaringen
achterhaald door het lot
Smalle holte van een berk
lijkt de laatste rustplaats
maar een winterlange…
ondeugend (schuin)
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
3.705 uit het diep helder blauw van de zee
sneed de boeg van het schip wit rollende kragen
alsof ze met haar ranke lichaam de golven uitdaagde
zo gevaarlijk hing ze over de reling heen
van enige afstand sloeg ik haar gade
hoe jong mag je zijn om je zo te kunnen gedragen
ze was oud genoeg om als bloem te worden geplukt
zeker toen ze zich ondeugend…
Twist met Grete
poëzie
3.1 met 15 stemmen
3.828 Enkel is hij daar,
Tussen mij en haar,
Als ’n metselaar,
Die plots een muur begint te bouwen
In een tuin, waar elke kleur
Van elke bloem, die zich ontvouwen
Wil, in zachte schijn van dageraad,
Een nieuwe, ongekende kleur
Verraadt.…
Om iemand geven.......
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.822 Teneergeslagen leidt zij haar leven
Brokken van verdriet laten haar bijna stikken
Hoe hard het dier in haar ook probeert
Deze wonden kan ze niet meer weglikken
Als een geknakte bloem in een zware storm
Weerstaat ze de slagen van de wind
Toch duurt het niet lang meer
Voordat ze zich midden in de storm bevindt
Meegevoerd in de waanzin
Waarin…
Brachystonicum
gedicht
3.5 met 14 stemmen
8.581 Zwarte gemalen malen het zwaarste graan
Sterren verdwijnen in negatief licht
Fantomen van duisternis krijgen ruim baan
En de korenbloemen gaan eraan de
Zachte blauwe bloemen gaan eraan
Zwetend wacht hij op een uitweg
Als op de krampen die in de morgen komen
Zwanger marmer aan zijn marmelade voeten
Baart een schelp die hem voor eeuwig omsluit…
Mist
poëzie
3.6 met 15 stemmen
3.186 Des te mooier: door 'n zure
Straat je hart als een schuit
Vol met bloemen te sturen.
Met een groot licht vooruit!
Hallo! wij dragen de tijd als een schat
In bei onze handen door de stad -
Hallo!…
Werking der muziek
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.100 -
Is het een gaarde,
Waar bloemen, die bloeien,
Daar 't felle steken der zon bezweken,
Van dorst verschroeien? -
Is het een bloemperk,
Waar goudgele bijen,
De geuren stelen der paarsfluwelen
Violen-reien? -
Is het de boekweit,
Waar hommelhorden,
Wit bestoven van 't bloemenroven,
Gonzende snorden?…
Herman Gorter
poëzie
3.7 met 36 stemmen
5.817 de bliksem sloeg
en van de bergen dreunde het naar zee,
met echo's naar de sterren en de sneeuw
en door de bloemen drong het in de grond:
- 'hij, die voor jaren in ons midden stond
en afscheid nam om in de taal
der mensen, juichend en kermend,
niets dan het verhaal
te zingen van het geluk,
hij keert terug,
hij is al doorgedrongen
in aarde…
Pathmosramp*
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
642 vertragen dat hem
werd opgedragen
de tronken pronken
mij hun pijn
zij dreunt stug
door mijn wezen
ik wil hun tranen lezen
resten hen slechts
nog lege dromen
waarvan er geen
nog uit zal komen
in godsnaam
en die van 't millieu
vraag ik u
beste Pathmosleu
was `t mogelijk
uw sterke roep
'Zaag om dat spul
geen blad of bloem…
Taartpunten
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
1.587 één stuk is voor tolerantie
één voor liefde en begrip
één voor mijn zomervakantie
één voor het snorretje op m’n lip
één is voor tweede kansen
één voor bloemen in het groen
één voor alle exotische dansen
één voor..…
Wat zag Boeddha?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
662 misschien zag hij een rijke mozaiek van bloemen
die zich verstrengelt in karma aan elkaar
uitspreidden richting de uiteinden
van een immer uitdijende vlakte
misschien rees hij omhoog
op het waterbed van een sobere fontein
richting de top van de Dhamma-berg
onzichtbaar, op oneindige hoogte
misschien werd hij opgezogen door een zwart gat…
Moeder Aarde en de mens
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
656 eens niet
moet de schepper van dit
aardse dal gedacht hebben
we wandelen over kronkelige paden
soms zijn ze bedekt met
keien of zitten er kuilen
verscholen in het wegdek
wie struikelt er nooit
die zich weer zal oprichten
en verder gaan het eigen pad
dat leven heet
hier vind je wat
daar laat je wat
altijd zijn er vrienden
als mooie bloemen…
Ritornellen I
poëzie
3.8 met 6 stemmen
1.953 Gij lachte luid met hagelwitte tanden,
liet mij mijn bloemen op uw boezem binden
en drukte mij - erkentlijk - warm de handen.
Toen voelde ik rijm bij rijm mijn mond ontglippen...
Waar ik het haalde, zal ik niet verklappen!
Nu rolde een heel rispetto van mijn lippen.
Sindsdien, mijn lief, o wonder boven wonder!…
Een eenvoudig leven.
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.354 Daarna lig ik onder de deken
bij de bloemen op de vensterbank.…
- Oorlogsmelancholie -
hartenkreet
4.3 met 39 stemmen
1.249 Bloemen liggen aan hun steen,
het grootste graf dat draagt de naam.
De mars om het meest weerloze
jonge leven zo dapper verloren gegeven.
Wat kan onbelangrijker, zinlozer zijn
dan deze bittere oorlogsmelancholie.
Speel brave fiddler, word geïnspireerd,
door al die miljoenen naamlozen,
ze worden geëerd.…
- Liefde felgekleurd -
netgedicht
4.3 met 71 stemmen
1.482 Besef, dat doodgebloeide bloemen niet herleven.
Alsof jij wist wat er allemaal in een leven speelde,
wij dachten toen dat wij de wereld redden konden.
"lang geleden" was hoop, illusies die wij vonden.
Het lijkt zo moelijk
oude heugelijke gebeurtenissen te verwoorden.…
R.E.D
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.422 praat dit
ja jij ja shit
stoer zijn zij zo
wij zijn slaven
jij een kado tje
ja juh
de hip de hippie
de jippie
de dichters die verder kijken
j en k
ik ben jullie blijkbaar
nooit kwijtgeraakt
blijkbaar hebben jullie mij waar gemaakt
de hup de hip
de flow de dip
de schulden
de terugbetaling
de kleur de vraag
de woorden vaag
alleen de bloem…
Morgen?
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
594 Morgen, als het lente wordt
zal ik seringen strooien uit
mijn bloemen slee, de stad doen
ontwaken vermomd als toverfee.
Morgen, als het lente wordt,
zal ik vlinders naar de bloesems
sturen en zal ik lachen naar
mijn autochtone overburen.…
verloren woorden
netgedicht
4.5 met 38 stemmen
1.411 een kind doet haar eigen zin
en springt de morgen in
plukt woorden, als bloemen
en vlecht ze ineen
gekleurde kralen
aan een gouden koord
waarmee ze dansend
zinnen vormt
woord.. voor woord..voor woord
de bomen fluisteren
de wereld zo licht
als vanzelf ontstaat
een nieuw gedicht
op weg
naar de volwassenheid
is langzaamaan
die schat aan…