11568 resultaten.
Opborrelends
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
606 Een zien van een handschrift,
dat aan een ander doet denken,
lang terug,
naar een communicatie,
die niet meer,
dat terug verlangen
Gewoon door het zien van een handschrift
en dan wat daarna opborrelt
andere handschriften,
meer verlangens
Als diepe putten zijn we
met veel opborrelends
Zulke oude dingen
Of zomaar ineens in een nieuwe jas…
Sikkemeur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Bokkig maar met volle teugen
geniet de oude op de haverkist
van zijn gebutst geheugen
beziet de jeugd die van hem is gegrist.
Al dat jonge blad
dat hij eens met welbehagen at
en blatend heeft beleden:
Wat lijkt het kort geleden!
Hij gaapt en pist
de poten wijd
neemt voor de grap een hap van eigen sap.
Of is dat uit oudebokkennijd?…
Keuvelend kuieren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
496 Er huizen
in deze habitat
nogal wat
oude mannen
Aardige zachtaardige
maar opvallend baardige
quasi liever
lui dan moe
Savannekoning
op de uitkijk
bejaarde chimpansee
Hun handen links
hun duimen rechts
peuzelend keuvelend
Doch altoos
vruchteloos
peulen beuzelend
toute la journée…
als een trein
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
620 zachtjes glijdend door het landschap
doch duidelijk waarneembaar
de schaars verlichte trein door
een ietwat donkere decembermaand
in gindse verte de warme klank
van midwinterhoorns over de stijf
bevroren oude Twentse grond
op radio oost een prettige stem
van een omroeper die ons in dialect
vertelt dat kerstmis onderweg is…
laatste zonnestralen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
523 zij komt uit een oude wereld
iedere straatventer had zijn
eigen zangerige roep
zij schrijft verkruimelde
berichten spreekt met
verbrokkelde stem
in het spel van het licht en
de wind sloft zij door het
straatje van gebroken dromen
waar alles zonder samenhang
verschijnt en verdwijnt met het
verstrijken van de laatste zonnestralen…
Langs de holle weg
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
435 Een oude eik houdt stand,
waar het pad zich buigt in stilte.
Wind gaat door zijn takken
zoals jaren door een hart.
Er is geen woord meer nodig hier.
Alleen het ritselen van bladeren,
het zachte vallen van het licht —
en in zijn schaduw ademt tijd,
onzichtbaar, maar aanwezig.
Alsof de wereld luistert ...!…
in de loop van de woorden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
460 de asgrijze schrijver sloeg met
dode takken de laatste taal uit
de steen van zijn geërodeerde hart
op de grens van herfst en winter
op de drempel van lichtheid naar zwaarte
droeg hij de zinnen in de palm van zijn hand
woorden weten niets
dàt had de oude poëet begrepen toen hij
zijn hart ontdekte in de woordeloze dood…
Styx
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
243 Zullen we overvaren,
vroeg de oude veerman
aan de wachtende
jongeman. Morgen,
zei de jongen, is
nog vroeg genoeg.
Kan ik overvaren,
vroeg de grijsaard
aan de jonge veerman.
Kan het morgen zei
de jonge veerman.
Morgen, zei de grijsaard
hoeft het niet meer
en zakte dood ter neer.…
Sprookje
gedicht
3.8 met 6 stemmen
746 Zij luistren beiden naar haar oud verhaal
wondere dingen komen aangevlogen
zichtbaar in hun verwijde ogen
als bloemen, drijvend in een schaal.…
lakenhal
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
468 de gedachte was lakenhal
staat er niet voor niets op
klein deurtje poppenhuisje
je weet het gewoon niet
of en wat daar achter school
nu heimelijk schuilt
kijk naar dat silhouet
heel droog is je schaduw
wie weet van die open mond
jij ziet geen geluid
horen wij antennes
wie weet wat daar puilt…
Sinterklaas op zondag
netgedicht
3.5 met 35 stemmen
3.609 de Vijzelstraat snel door fietsen
nou vergeet het - mooi niet
dranghekken vrolijke mensen
terwijl het ook nog regende
en dan die uitgelaten kinderen
gewoon zo maar los
versierd midden op de straat
dat doet maar
mag ik weten waar dit op slaat
vroeg ik een lachend oranje hesje
ter hoogte van Munt en het Rokin
waar ik met de smoor in
wilde…
knallen in een zwart gat
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
793 vandaag ben ik in gedachten
bij onze jonge strijdende krachten
in Uruzgan volgepland met opdrachten
door kolonels met volmachten
sober gelegerd in kampen
om zich aan elkander vast te klampen
's nachts muisstil onder fletse lampen
waakzaam zonder te verkrampen
op missie leg ze vredig aan banden
zijn ze gewapend tot op de tanden
om bij vuur…
Te pletter gesprongen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
568 Voor zijn Kabeljauwse manschappen
sprong Jan van Schaffelaar van de
Oude Kerk in Barneveld, want de
Hoekse soldaten hadden het vooral
op hem gemunt. Ze schreeuwden als
gekken omhoog: 'Gooi Van Schaffelaar
naar beneden en jullie mogen gaan!'.…
STENEN ZWIJGEN
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
501 stenen zouden
kunnen weten
ook al zijn ze
nog zo koud
stenen zullen
nooit vergeten
ook al zijn ze al
miljoenen jaren oud
stenen hebben
werelden rond
gezworven en
verbazen zich
over wat ervan
is geworden
stenen zullen
niets vertellen
houden geheimen
in zich verborgen
dat durf ik zondermeer
te stellen
stenen neigen
misschien…
OOGAPPELS, TV SERIE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
540 Als ik naar Oogappels kijk
Eet ik graag een appeltje
Want een appeltje is gezond
En kijken naar Oogappels ook
Het is de diversiteit van generaties
In een naturel spel, wat z’n weerga niet kent
Hoe herkenbaar mijn vroege jeugd tot vroege ouderdom
Een feest van herkenning, maar wel met een traan!…
WAT IS GEBLEVEN VAN DE ROOS?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
592 Zo plotseling oud geworden
en o hoe kwetsbaar broos
wat is gebleven van de roos
dan enkel de verwelkte blaadjes?…
Max c.q. Maximiliaan
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
465 - een groet voor Ad Kremer
uit de hondenhemel -
Ze zagen mij eerst voor een kuitbijter aan,
een stoere Von Hapsburg, Maximiliaan
dat werd al gauw Max, maar daar vond ik niks aan,
geen Hector of Tarzan,
in godshemelsnaam,
maar hoe ik in 't ècht heette gaat geen hond aan...
wel spitst' ik mijn oren bij "Maximiliaan…
Ankie Broekers-Knol
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
570 Een slangenkuil is Harbers’ erfenis
Zal zij al snel verlangen naar haar Kamer?
Waar zij zo zwierig zwaaide met heur hamer
Nu is haar toekomst uiterst ongewis
De grote vraag straks aan ons aller Ankie:
O beste Ankie, jank je niet of jankie?…
[ Er schittert schoonheid ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 Er schittert schoonheid,
ondersteboven, dubbel --
in de parkvijver.…
[ Laten we samen ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
412 Laten we samen
van de avond genieten --
Na ons de lente!…
met open ogen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
650 de woede
raast door
jouw lijf
ik ben nog
niet aan het
oppervlak
weet amper
wat er diep in
je leeft
jij praat liefdevol
met de doden
ik hoor het niet
jij toont jouw
pijn zodat ik die
in mij kan vinden
beweeg me
blaas leven onder
mijn reprielenhuid
schud me wakker
open mijn ogen
de ware liefde is
onderweg…
In de boom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
291 Op de verminkte zijtak
hoef ik me niet te laten
bedwelmen door de hars
om overal in de boom
de mensenschemering
te zien, hun kabels
door de wortels heen
gehakt, hun kunststoffen
uitgezaaid in de aarde en de zee
en om het huilen te horen
dat in mijn adem stokt
het verdriet om het negeren
van de gevolgen van wat we denken
nodig te…
SLOOT
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.198 Zo oud niet of hun jeugd treurt in de wilgen,
het water spiegelt ze nooit rimpelloos,
het gladde blad en niet bladerloos,
het is een dak waarover zij zich spreiden,
waarop een eend in landschap weggezakt,
met een gevluchte in de grond bevriend,
laag water zoekt en boven water tracht
een nieuwe eend te vinden die haar dient…
waardeloos
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
986 wanneer je me zal vergeten
op een krachtige lentedag
kijk dan niet
naar m'n breekbaar verleden
maar richt je blik
naar een ontwakende zomermorgen
en verlies onderweg mijn oude zorgen
de herinnering
aan een somber herfsthart
zal vervagen
de hemel zal mij dragen
op een witte winterwolk
zal ik dansen
en uiteindelijk zal je me vergeten…
Tijd
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.153 de tijd lijkt tot staan gekomen
ze houdt haar adem in
ver weg ligt het verleden
als een brok oud zeer
vastgezogen in haar gemoed
ze koestert de stilte
het nieuwe seizoen
laat stormen razen
en rivieren kolken
brokstukken schieten los
niet meer tegen te houden
de eindeloze stilte voorbij…
Sprookje
gedicht
3.3 met 89 stemmen
33.234 Zij luistren beiden naar haar oud verhaal,
wondere dingen komen aangevlogen.
zichtbaar in hun verwijde ogen,
als bloemen, drijvend in een schaal.…
Verhaallijn in wording
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
763 Trots en moedig wacht
het oude volk
in het schelle nimbuslicht
op een nieuw verhaal; aandacht
van hun stille fluistering.…
je lach nam mijn gschenken
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.066 ik zag je als
een koningin
op het voetstuk dat
mijn liefde bouwde
je lach nam
mijn geschenken aan
je lichaam liet mij
verder gaan dan ooit
je zwaaide en keek om
zag oude volgelingen
draaide toen een slag
bleef liever die je was
het kind in je
is terug gekropen
ze kreeg de kansen niet
in onze zon te leren lopen…
voel jij het ook
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.112 en als een eed
ontlok mij schuwe schroom
bevochtig mij
benoem het stillen nieuw
verdrijf het troebele
uit mijn droeve blik
en weiger mij
het gisteren, het terug
erbarm je nooit
mijn alsmaar klagen
het doodgewenste
d’ oude vragen
en zeg me, voel jij ook
in heel jouw zijn
’t verlangen naar
het vliegen.…
Egypte
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.026 scarabee, mestkever, gesneden
uit carneool, gezet in goud,
op je buik draag je een boodschap
in subtiel hieroglyf
jij behoort aan farao, je
siert de ring om zijn vinger,
Aton kust jou als de zoon
van een eeuwige god
jouw boodschap in tekens
die ik niet begrijp,
vervult me met eerbied
voor het oude Nijlvolk…