8215 resultaten.
Contemplatie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 Na de dienst schuifelen de monniken voorbij,
ze prevelen gebeden en ze kijken naar binnen,
waarschijnlijk zijn ze al eeuwen ontwaakt
en verteerd. Een monnikspij glijdt langs je dij,
je schrikt, het kietelt, je bent bij zinnen
en je plonst erin, gedurfd en poedelnaakt.…
Verre verten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
861 landschap Bruegelt naar winter
naar het spel van verre verten,
haasje-over
voorbij de horizon en terug.
verloren wegen glooien. ze plooien
naar paarse stilte tot ze dwalen.
en kijk, ginds, in het laatste huis
de ongeschonden winterochtend,
de geur van spek en koffie.…
muggen en vrouwen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
531 de zomer is nu toch echt
voorbij
jij bent bij e.
de tv is shit
een mug zoemt
het is weer piekertijd
(ruimte voor zuchten)
2.
en toch doet het minder
pijn
je kan me wat
ik heb mijn werk
ik heb mijn fanclub
en bovendien: ik heb die mug
te pakken
jullie doen maar
(ruimte om te glimlachen)
3.…
Kil en secuur
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
474 je lacht altijd
als een stralende hemel
wolken en zorgen voorbij
toch ken je ook
periodes met stilte
niet geheel spanningsvrij
een heerlijk mensenkind
dat echter op de grafiek
het streepje gewoon niet vindt
kil en secuur
is de diagnose gesteld
niet normaal wat dan wel
want jij kleurt het leven
met een extra accent
ik stimuleer…
Zorg voor mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 O God, U bent alles voor mij
Zonder U kan ik niet leven
U hebt mij zoveel gegeven
En gaat mij nooit voorbij.
HERE , U bent alles wat ik begeer
U leidt mijn hele leven, elke dag
Zolang ik hier op aarde wezen mag
Uw grote liefde keert steeds weer.…
Het geschenk van leven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
497 moet ik nog langer zwijgen
met dit valse omhulsel
brekend
vermomd
sneeuwpoppen verrijzen
weet je
ondanks de vele
tegenstrijdigheden
een golf van liefde
harmonie en vrede
kruipt in 't hart
voorbij het gebroken licht
veel heb je me gegeven
bijna alles
dat het leven geweld
aandoet
zielsverwanten
zoals ik
geborgen
in armen…
De lente
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
509 Nog enkele weken en de wintertijd is voorbij.
We beginnen weer met een schone lei.
De vogels kijken al uit voor hun habitat.
Verkennen in huisjes het kleine gat.
Zouden ze daar een nestje bouwen.
Ik zie ze op en neer vliegen en bespreken.
Hij weet niet wat zijn schatje ervan zal denken.
Komt zij aangevlogen en keurt het goed.…
Dichters II
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
707 de put
waarvan ik het deksel
verschoof
of het contact
dat ik verbrak
met hem
die mij bespeelde
en hoe bevrijd ik mij
van zoveel kwaad
van deze groep
bezeten van haat
en mij beperkt
in Nederland
zijn straffen niet zwaar
maar in jullie wereld
verdraag ik al tien jaar
het hacken en stalken
in mijn stad
de veiligheid voorbij…
Over dat ene pad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 Zoveel wegen welk ik nooit heb begaan
Zoveel paden ben ik voorbij gelopen
Angst voor onbekende heeft zo dikwijls
Mij bekropen op vele plekken waarheen
Bekende routes mij richting wijzen
Hoevaak heb ik voor verrassingen gestaan
Slechts één pad wil ik blijven volgen
Zal vallend en opstaand ‘t eind bereiken
Vechtend om gekwetst en gekneusd
Straks…
Het eilandje mens
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
491 zacht maar
onverbiddelijk
trok tijd de
middag uit elkaar
er vielen gaten
die door paniek
niet meer te
dichten waren
realiteiten uit
andere dimensies
gingen voorbij in
totale vervreemding
waar wij verbonden
stootten zij af met
ongehoorde kracht
in botte interventie
nog drong het
niet op maar
liet zich zien zonder
raakpunt…
Weerloos
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
507 zij schuifelde voorbij
de ogen gedragen in de
vluchtige geur
van een parfum roze
haar kleed knisperde, ritselde
een zachte wind zonder kleur
met raffinement
had zij de gang
van schrijden gekozen
alom trok men naar haar lach
een fee trad binnen
ook ik wist niet wat ik zag
was het liefde, warmte
een vrouw
het begin van beminnen…
kleine gevleugelde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 op een grijze
maandagmorgen
in september
zag je zonder
het te weten
voor het laatst
de Drentse hei
een seinwachter
zag alle 93
treinen voorbij
komen niemand
vroeg naar
de kleine
gevleugelde
opgeborgen nu
in een
vergeelde map
een nagenoeg
leeg dossier
achtergelaten
in het archief
in schaars vermoeid
papier rust…
Herfstbuiige regenbogen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 ik proefde
in onze laatste
kus nog de
paradijselijke lust
van het afscheid nemen
weer zoende jij
de zomerhitte
dichterbij terwijl
ik al oogstte langs
herfstbuiige regenbogen
nostalgisch trokken
warme avonden voorbij
waarin handen verlangden
naar geluidloze ontdekkende
gesprekken over intimiteit
wij genoten van
rust en tijd in…
In het nu. (Haiku’s)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
389 Hond, die onzin blaft
tegen ontvreemde manen,
gingen hem voorbij.
Boot, die een land verlaat,
gevoel die op een toekomt lijkt,
gevlucht zonder doel.
IJverige mier
ze sjouwt met dode vliegen
wordt een centaur.…
Heengaan,
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
510 De dood zal er dan zijn – voorbij...
Kom dan nog even aan mijn zijde staan,
buig je een laatste maal over mij.
Kus me, en fluister dan iets liefs, mijn kind
Want zelfs van hierboven wordt je nog bemind.…
onweder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 Een wolk drijft vredig voorbij
en knipoogt naar mij.…
Siobhán
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 langzaam,
mettertijd
vind ik langs mijn weg
kiezelsteentjes
die mij terug leiden
door het doolhof,
naar voorbij het begin
van dit labyrint,
naar toen,
die levensavond
van jouw/ons leven
en begin ik nu te begrijpen
hoe de kostprijs is
ontstaan, wat ik nu
betaald heb
en wat ik er voor
terug ontvang –
niet langer
een hotelkamer…
Gesloten deuren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 muren verdwijnen
door gesloten deuren
weer verschijnen
en altijd was er
de warmte van je lach
jij die niet
hecht aan materie
maar wel de
werkelijkheid deelt
in samen vormgeven
en stemmingen beleven
wetenschap leert
ons de les hoe
om te gaan met
de rest van de
schepping waar
wij samen mee leven
toch stapt
jouw magie voorbij…
De bomen vallen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
413 Dat is voorbij
We gaan dood, hoe dan ook
terwijl het leven doorgaat
alsof wij nooit hebben geleefd…
Vertwijfeld
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
497 Wil wiegen toch de moegestreden mens
Zijn ziel ontvangen in Uw Raadselrijk
Wil die ontdoen van alle slik en slijk
Dat is van ieder hier de grootste wens
Draag hem terwijl hij slaapt voorbij de grens
Geef daarmee van uw Licht en Liefde blijk
Wil wiegen toch de moegestreden mens
Zijn ziel ontvangen in Uw Raadselrijk
De hunker is onhoudbaar en…
Vervreemd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Hoop had ik haar te zien
Al was het in een ander leven
Ze mist me soms heel even
Maar meestal even niet
Voor zo vaak al kruisde onze wegen
Ging aan mij voorbij
Ook toen in het vorige leven
Raakte ik haar kwijt
Gelukkig heb ik deze zinnen
Geschreven met de liefde
Dat weet ik bovendien
Net als zij mijn hart opzij
Verdraaide emotie…
De angstige tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
630 Geen dag voorbij, dat men niet rept over het virus
geen nacht zonder woelen en draaien
geen uur dat men het nieuws over slaat
we zijn in angst.…
En passant
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 ik zie zo vaak
je lach hand
of blik dat
ik schrik als je
niet en passant
voorbij komt
wij delen de
wereld in al zijn
aanwezigheden
herkennen onszelf
in samen genieten
als teken van liefde
het zijn de
kleuren die
jou raken en in
hun weerkaatsing
net even anders
gaan smaken
je zwaai die
uit afscheid een
beloftevol weerzien…
de Gaast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 je ziet het haast
over het hoofd
sta je naast
de molen Wedderbergen
of de kolk bij Lutjeloo
ga over het pad
langs de Ruiten Aa
die hier, zoals je weet
Westerwoldse Aa heet
en weldra
zit je in het riet
de karekiet
hoor ik wel
zie hem niet
dras moeras
biezenlanden
ook voorbij de kolk
al die oeverranden
richting Bellingwolde
een lange…
Tysweer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
464 aan de zuidzijde
van de Punt van Reide
slaat de regen
putjes in het slik
zoet regenwater
spettert op zout water
vermengt zich
en wordt dik
opkomend en afgaand tij
houdt de uren bij
duwt zich traag omhoog
en valt daarna weer droog
keer op keer
hier lag eens
het dorp Tysweer
maar dat is voorbij
opkomend, afgaand tij
schuurde het dorp…
Boom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 In je ongesnoeide takken
hangt nog voorbije zomer,
en -vochtbedauwd-
het wuivend spinrag,
dat in tijdloos ritme
winter nog gevangen houdt.
Wat blijft is naaktheid,
wit kleed dat de wond bedekt,
tot -door voorjaarswarmte afgelegd-
de knop zich naar 't leven strekt,
en een nieuwe tak
het hemels hemels blauw omlijnt.…
Liefde op het eerste gezicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Als een vogel vliegend door de zon
een schaduw in een vleugelslag voorbij,
zo vluchtig was jouw blik voor mij
op die dag toen onze liefde begon.
Onze ogen die bij rond zien elkaar vonden
die elkaar onbewust even passeerden,
toen snel terugkeerden en elkaar fixeerden
naar elkaar staarden van waar we stonden.…
De Bevrijder
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
579 De winter is voorbij, de mannen willen actie
als rammen zonder ooien en zonder herder
Bij het vismeer beloof ik hun koning te zijn
Het kost een vermogen, dagelijks
voeren karren brood en vis aan
de veldtocht begint, we trekken op
door de buitengewesten
Op de Zalvingsberg bij de hoofdstad
kamperen we tussen de olijfbomen
De heilige giet…
Oordeel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
511 De Leeuw omhelst hem innig
voor de ruiters hem omsingelen
verminken en meenemen
De strijders vluchten, vechten
zich dood in de engte bij de bron
Het was nabij, het is voorbij
Ik heb geen thuis meer
alleen schuilplaatsen in de nacht
Mijn lief, wat zullen ze je aandoen
waar ben je, waar is het oordeel
dat jou bevrijdt?…
Liefde volgens Elizabeth Barrett Browning: Sonnet 43
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
949 Ik heb je lief zo hoog en diep en wijd
mijn ziel kan reiken, tot voorbij doem en
grens van eigen zijn en zaligheid.
Ik heb je lief, van dag tot dag, gewoon
bij zon en kaarslicht, vervuld van kalm verlangen,
als vrije mens met recht op liefdesloon,
Ik heb je lief, zo puur als kerkgezangen.…