Alle inzendingen

De tijd Trekt jou Verder en verder Weg Maar Ik wil niet vergeten Je stem, Je lach, Je geur, Je laatste blik Ze staan gebrand In mijn geheugen Ik koester ze, Diep in mij Verborgen, Geborgen Wil ik nooit Vergeten

De reden is er één van raadsels, die iets verhult van de ware aard. Nimmer zal die volledig de waarheid spreken. Een mensenhand onthult bijna altijd slechts de halve kaart. Relaties worden vaak impulsief gesloten. Niet altijd doorzien zij de raadsels van die andere geest. Waarvan dan in...

Ze kijken naar me ze denken daar is iets mis ja dat gezicht en die houding is zo anders als ik me niet vergis Nog maar even kijken want het is toch vreemd zoals het gaat die ogen prikken in mijn rug als ik de omgeving verlaat Mij bekruipt het gevoel dat mensen het niet begrijpen zou ze...

Ook zij verwerpen wat tradities schiepen. Het eetstoornissenactiecomité roept luid en krachtig anorexi-NEE tegen figuurbevestigende typen. In plaats van ‘Mager’ moet dus voortaan Hein gezellig dik, volslank of mollig zijn.

Wat is hoop Wanneer ik de waarheid heb ontmoet Wanneer ik over straat loop Of je blik de mijne ontmoet Wanneer we kijken naar elkaar De maatschappij Trekt voorbij, en jij Een hand bescheiden door mijn haar Maar wat is hoop, wanneer je wegloopt Blijven staren naar je achterhoofd? Of dat...

Verleidster Ze was verslaafd aan het mannelijk geslacht en wilde een ieder bekoren daar ze in haar geestdrift ook de Dood verleidde was haar geen lang leven beschoren

haar zwart gelakte lijf werpt rood gestift verleidelijkheid naar hen die in ’t voorbijgaan stilstaan, in haar blik de glimlach die ze biedt laat duizend geile standjes zien ze wordt gebruikt en bovendien voorziet haar grote nood het spel van samen zijn hoog op hun benen wenen...

Ik dacht altijd passie te kunnen vinden in verschillen Een eeuwig spanningsveld tussen wat twee mensen willen Maar sinds jij van mij houdt is mijn nieuwe bevinding Dat passie juist te vinden is in verbinding

haar handen hebben lettergrepen ze verbergen een gezicht, ongewassen en wolken die oogleden sluiten, de dagen van de doden, hongerig in de oogopslag van het kind wie kan haar eenzaamheid verdragen dragen als een gevallen vogel, achterblijven en dan weer doorgaan in het gerimpel van ...

met veel geduld wachten op het moment dat het lot je goed gezind zal zijn probeer dat maar eens op te brengen welnu de katten ginds op Kreta hebben die gave

Je keek me aan als een bidsprinkhaan en ik begon te bestaan. Met de zoen van je overvloedige, eenzame, hongerige, hartveroverende aandacht keek je me aan. Met de blik van een moeder die haar pasgeboren baby ziet. Met de blik van Doornroosje die de man ziet die haar wakker heeft gekust, met ...

Hoe vaak heb ik niet Terug verlangd naar het huis Waar ik geboren ben, Waar ik ben opgegroeid En waar ik man ben geworden - Elk hoekje trekt me nog, Elke naad, elk klein Scheurtje is me nog eigen - Nu ben ik er weg, Woon er al jaren niet meer, Maar vandaag kom ik nog één keer...

Het bankje is nog onbezet het staat er als een invitatie En ik ga op de uitnodiging in want zonlicht heeft haar koelte verdreven in m'n benen zit te weinig leven om door te wandelen langs het herfstig pad.

Het gevaar dreigt uit alle hoeken en de hoeken zijn bevolkt met de meest snelle wolfsspinnen, die mij dolgraag om zeep helpen. De aangepaste massa pleegt nog liever moorden, dan dat het de moorddadige gewoonten loslaat. Overigens maken ze geen schijn van kans, omdat ze van hun Goddelijk...

nog weet ik de lantaarn met zijn schemergeel licht dat langzaam omlaag dwarrelde in vlaagjes mist onze stemmen dempten tot een lief gefluister waarin warme genegenheid kon groeien in halfduister ogen straalden in een heldere avondlach toen je zei ja je mag

Uw vriend? Werd ik uw vriend, die graag een smader, Een hater van zijn eigen Volk eens was, Die blij verleid, op zoetste zonden ras, De zegen schond, van Moeder en van Vader? Hoe zalig troost mij dat woord: ‘Onze Vriend’ Voor al mijn dwalingen, mijn smaad en smart En drift, die tergend al ...

Niet te beschrijven wat een geur doet in je neus en in het weke van je hersenen, een bloem, strandlucht. Laatst liep ik op de weg toen langs mij streek een vleug van vroeger, van potten inkt en rekenen, wat ik in der eeuwigheid zou zijn vergeten, ik liep er tegenop. Men zegt dat van be...

Ik jaag u straks de stuipen op het lijf Of hoort u niet bij al die schijtebroeken Die bij een enge film al dekking zoeken En denkt u zeker dat ik overdrijf Maar...hoor ik daar iets kraken op de gang? :-( ...Oh jee, nu word ik zelf een beetje bang!

Mocht jij je ongelukkig uitdrukken een lach waar een traan meer op zijn plaats is het is je al vergeven jij bent een jonge toon een nieuw verlangen ik heb het al die tijd geheim gehouden maar jij ruikt de herfst in Amsterdam als een muzikale bondgenoot de nevels en de ochtend regen...

Nu komt het los Wil het niet meer Even geen ruimte Het te verkroppen Parels van weemoed Dringen zich op Branden mijn ogen Willen niet stoppen Zo'n dag Echt zo'n dag Vol melancholie Behelst mijn gevoel Doet mij stil staan Eist al zijn tol Zuigt mij zacht leeg Bedreigt voor 1 dag Mij...

Hij Die alles at En geheel zonder spijt Was zich niet bewust Van het macabere feit Dat de kat die hij at Leed aan hondsdolheid Zo werd de gek gek Dus eigenlijk normaal Verloor zijn plek Als kannibaal Leeft nu verveeld En onbedeeld En spreekt mensentaal

Wil zorgen voor mij, mijn God Ik zoek mijn bescherming bij U Iedere dag maar weer, ook nu Laat mij niet over aan mijn lot. O God, U bent alles voor mij Zonder U kan ik niet leven U hebt mij zoveel gegeven En gaat mij nooit voorbij. HERE , U bent alles wat ik begeer U leidt mijn hele lev...

Laat de goedheid van St. Maarten spreken, wanneer de herfst een koude depressie zaait in menig mensenhart. Zo velen lijken nu al weer reeds vergeten; dat de natuur in hun leven nog maar zo kort geleden ook zijn royale kanten had. Laat de goedheid van St. Maarten spreken, wanneer de herf...

ik zal je lieven - zei je maar eerst zullen mijn ogen strelen dan ik zal ik je kussen stelen en je hield woord de nacht ging over in de dag jij bent de hemel en de aarde zeg je ik ben ‘senang ‘ met jou’ en ik - ik herhaal je telkens weer...

Ongemerkt was het later geworden. De TV moest steeds harder. Overal in huis slingerden tweede ogen. In onze schoot doofde heel langzaam het vuur. Ons laatste huisdier vleiden we in de garage. Voor 5 euro kochten we een nieuwe sjoelbak, voor de kleinkinderen. Pissebedden trokken onze aandac...

Herfst... is sluitstuk de uren van het licht geteld We zijn -met onze ogen- door het boek dat jaar heet gesneld Weer was er strijd zonder enig held werden kinderen heimelijk geboren Weer bliezen politici van hun hoogste toren werden er meningen gegeven oordelen geveld We...

er zweven altijd gedachten die ik wil weven tot een herkenbaar patroon eerst ze op vorm en kleuren schikken de lagen meten van emoties tegen vergeten toch vallen er een paar uit de toon zij zijn uniek in verbeelden en droom alsof zij zomaar uit een ander dimensie zijn gegleden...

Haar sterfbed wilde hij nog wel bezoeken omdat Irene hem dat had gevraagd De prins die graag behaagt en vaak belaagt Zo losjes in de omgang en in broeken Die Bernhard was een velevrouwenvrijer In kringen van het Hof een kledinglijer

Omdat het schoon was, was het gauw geschonden – Wie mocht het schenden, o mijn harde Heer! Omdat het nog maar nauwlijks was gevonden – Wie mocht het nemen, al zo spoedig weer! Het oud gemis heeft mij opnieuw gebonden En trekt mij naar de diepte, als weleer... In déze liefde was geen...

Vannacht kwam je na lang wachten naar me toe en je mond raakte de mijne. Je zei: ik ben terug, stofzilver stijgend In de lucht. Wat strooit dit uit? Dansend in brede vlagen. Was je daar ook? De hemel werd vol fakkels, maar langzaam Verdween je licht, sneller dan een komeet Boven de ijskou...