26804 resultaten.
Uit: Gelezen en Gedicht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
558 In: een eeuw europa vader mak
Ofwel hoe god het leven liet
in jorwerd
De asbestemming op verloren grond
Kom hier bokito kus griet
op de beeck
Bonita van buwalda avenue
Wat is vergelding in het huis
der dichter
De tandeloze tijd van a.f.t.…
God ziet
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
695 En onze vader schudt zijn hoofd.
Heb ik het niet duidelijk genoeg gezegd?
Wat vraag ik nou helemaal van ze terug?
Goedheid lief te hebben en te handelen met recht.
Loyaal te zijn en bescheiden te wandelen,
met elkaar en ook met mij.
Hij kan er met zijn hoofd niet bij.…
DOOD IN PARIJS; een chansonhartenkreet
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
655 Rob is top voor mij de dood'
Maar uiteindelijk gloort de Via Dolorosa
en gaan ze gezamenlijk over de finish
en na Matthijs z'n tranen bij het graf
om z'n moeder
geeft de jonge vader Rob Matthijs een kus
en die kus die sust, berust, beroerd
als in een mooi geschreven en gezongen
Parijs Chanson!!…
aanwijzingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 schraag je moeder als ze huilt, laat het praten aan vader over.
struikel over de tweede bevolking van de stad, stap in meer af roei zo geruisloos als je kan.
slaak drie ademtochten voor de slaap, roep met trage wenteling bestendigheid op.
breng iets onder woorden wat niet anders te zeggen valt, in een taal die misschien het lezen waard is.…
BOKITO
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 springt de jonge
bijna volwassen gorilla
over de gracht van zijn verblijf
sleurt ruw een vrouw mee
maar betoont daarna ook
de zachtzinnige aard
van de sterkste mensaap
laat haar spoedig vrij
terug in de woonruimte
is hij een milde leider
en behoeder van de groep
de trots van vele vrouwtjes
tien apen zijn het nageslacht
van de vereerde vader…
jou jaardag vieren wij - van harte
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
666 die jij betekent en jij jou betekenen laat
zij vieren het genoegen
om jou in het leven te hebben
elk van jouw jaardagen
brengt naast vrolijke herinnering
aan de meest stralende momenten
ook verdrietige tijden even terug
die jou in het leven begeleiden
elk van jouw jaardagen
staan wij stil bij wie en wat jij bent
als kind partner vader…
NACHTMERRIE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 zacht
Ruwe stompen hadden haar murw gemaakt
enkel haar zachte snikken leken er te horen
Hij lag op haar eveneens even poedelnaakt
zij had reeds lang in stilte wraak gezworen
Eindelijk brak na vele uren de ochtend aan
doch de zon kon haar pijn niet verbloemen
De man was alreeds veel eerder opgestaan
kon je zo'n kerel nu gewoon vader…
Soulmate
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
571 weer
bericht te krijgen
uit een verafgelegen
nomansland
vlakbij de grens met China
Kyrgyzstan
Niet eens in 't Engels
maar in 't Nederlands
heel fraai van stof
verzorgd en ook nog mooi
vanuit een dwergstaat
tussen hoge bergen
die grenzen aan het grote
Kazachstan
Voor haar daal ik soms af
naar 't vaderland
hoewel...mijn vader…
Elixer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
600 't Elixer van de jeugd zit in m'n genen
't Kwam niet te voet en 't gaat nog niet te paard
Pas als ik kaal of grijs word, wijs van aard
Neemt vader tijd mij vast wel bij de benen!…
Elixerzaad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
526 Toen brak hij in, de god der goden
ofschoon zijn vader 't had verboden
en sprak tot haar, de mensenziel
"Ik schenk u 'n beker levensvreugd
doch weet, u zult hier slechts van drinken
als u de weg terug ontkent
en alwat vóór u ligt miskent..."…
Het in stilte zo persoonlijke, intieme gebed!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
573 tranen over m'n wangen liepen
maar echt droog hield ik het niet van binnen
Maar dan in het stille gebed voor het 'Onze Moeder'
want in haar herken ik echt, hecht veel meer
dat stille gebed, dat zeer persoonlijke, intieme
dan brand ik los, ga ik mij te buiten voor:
mijn man (59), zijn moeder (90), mijn dochter (18), haar moeder(62), haar vader…
zwarte vleugels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
505 en ik vloekte met hem,
de vader, de god, de stem in mijn hoofd
die me verliet toen ik schreeuwde.
dag mama,
zei ik zacht.
maar het klonk als afscheid.…
HELENDE PIJN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
391 stervelingen
dikwijls kwetsen
voor sterke twijfel zetten
boven de hevige kamp
blinkt de Morgenster
van 't onsterfelijke Woord
haar stralen raken de aarde
branden gevoelig
de Evangeliehoorders
beloven de heerlijkheid
na de loutering
van 't nakende Eindgericht
al het kwade is verbannen
door 't eeuwige leven
bij onze Hemelse Vader…
RUIM OORDEEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
361 elkaar
zingend en spelend tegemoet
beloven ontroerd en vol kracht
te zullen leven
naar de zegenrijke wil
van hun enige Heer
enige eeuwen lang
verloopt het leven
in Israël rustig
men verdiept zich ernstig
in de Geschriften en wijsheid
hierna zetelt Romes macht
over Gods verkoren volk
Jezus Christus
Zoon van de Hemelse Vader…
Een gedragen opa rol
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 luidde de uitdrukking;
in dit verband schiet mij het woord rekwisiet te binnen
zoals wordt gezegd in dit kader
is dat het de benaming voor allerlei voorwerpen
die bij een toneelvoorstelling nodig zijn, zonder tot decoratie
of garderobe te behoren; ofwel een nuttige aanwezigheid
van herkenbare terpen
in die zin zie ik mijn huidige rol als vader…
Poolse concertpianiste
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
263 (voor Natalia Janotha)
Haar vader Juliusz gaf haar als eerste pianoles,
daarna Ernst Rudorff, Woldemar Bargiel en Clara Schumann,
zij kreeg raad van Marcelina Czartoryska de prinses,
en Johannes Brahms behoorde tot haar masterplan.…
Sinterklaas
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.589 Gelukkig komt de Sint altijd
in blijde stemming
Want als hij jarig is,
denkt hij dat hij iedereen verblijdt
wel met een kerstbal,
kaarsje, ster of prul
of het nu voor een meid is,
vader, moeder, opa, oma, knul
de Kerst ja,
na de Sint komt die tijd
er altijd aan
Sint loopt vaak door winkels
zijn bestaan bestaat uit kopen van kado’s…
Verbond van geboorte tot dood
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
336 Voor ieder komt het tweede punt nader
dan staan wij allen voor God
Hij ziet ons aan als onze Vader
en oordeelt ons in genadig lot.…
Phaëton, een zwanezang
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
349 Toen hij met zestien paarden
rossend langs de hemelboog
zongeblakerd en verloren
al zieltogend nedertoog
riep hij in hoge wanhoopsnood
zeven laatste woorden
tot zijn arme vader Daedalus
'Verlaat mij niet,
mijn schoenen raken los!…
Psychologe
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
393 Er valt simpele woordeloze onrust
terug in de vallei van loze zinnenspinsels
alsof een zonderling iets beweren wil
over de wildernis van de menselijke ziel
jouw vader was een stugge wandelaar
heeft het pad gevonden naar de dood
slaapt nu eeuwig op het kerkhof
op zijn grafsteen een kleine boot
jouw moeder kreeg vleugels in de nacht
toen…
Senang
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
245 of haar twaalfjarig hoogbegaafd
pianowonderkind
of dertienjarige evenbegaafde
klaviertuoze bolleboos
al van acquit over de reling
wordt gegooid in het
hol der leeuw
waar de Nederlandse taal
al sinds jaar en dag
als lijstaanvoerder fungeert
der canon van nooit
onder lichtende verten
voor tirannen zwichtende
nimmer dralende vader…
Handenkracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
157 schermlicht meer op hun gezichten
maar het warme goud van de ochtend
die wij samen overeind houden
we bouwen geen muren
we vormen een kring
een dichte haag van vlees en bloed
waarbinnen hun dromen
veilig kunnen vallen
en weer opstaan
kijk hoe onze jongens en meiden rennen
in de ruimte die wij openlaten
beschermd door de grip
van vaders…
Er kwam...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
533 Er kwam een vogel gevlogen,
zet zich neder op mijn voet.
Hij had een briefje in zijn snavel,
van mijn liefste een groet.
Lieve vogel vlieg maar verder,
neem een kus mee en een groet.
Want ik kan niet met je meegaan,
omdat ik hier blijven moet.…
geboorte
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
829 Een nieuw leven,
kan alleen een moeder geven.
Zij is nog altijd de enige echte stichter,
Alhoewel de moderne technieken komen dichter.
Gevaarlijk en zeer onpersoonlijk,
daar krijgen ze nog ongelijk.
Ik ben niet voor of tegen,
maar het begint op mijn gemoed te wegen.
Een moeder moet blijven leven geven
is het zonder man mij om het even…
Is het de doorzichtige inktverdeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Bij hem zagen wij al zo vaak stil die dood
in ogen, wilden hem niet welkom heten
ons niet bewegen nabij dat naderende gevaar.
Sterrenstof waarin iets anders 't vertrouwen bood
steeds verhaalde ver weg te blijven bij deze dood.
Die stofdeeltjes brachten ook toen al veel
aan het licht, onverplicht waarbij steeds
de dageraad weer opstond, welke…
Blue Monday
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
500 De derde maandag van de eerste maand
Zijn alle mensen zwaar ondersteboven
Die uitgekozen dag doet ons geloven
Dat men zich alle dagen happy waant
Behalve dus die blauwe dag van maan
Die dient men depressief te ondergaan…
Grondig bezinnen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
495 Met een behoorlijk stevige koude wind
fiets ik door het waterland boven Amsterdam
het is flink doortrappen op deze 5e mei
de laaghangende zon verleidt me tot liggen
rustig gelegen bezie ik 't koolzaad en fluitenkruid
wat fris, wit- en geelkleurig de lente viert, siert
ik lig praktisch op gelijke hoogte met
de golvende Hollandse slootwaterpartijen…
Spel met identiteiten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
475 Ben ik het nu wel,
Of toch gewoon niet -
Ik weet het niet meer,
Weet niet welke gedaante die
In mij rondwaart
Nog het meest overeenkomt
Met hem die ik vroeger
Zonder enige terughoudendheid
Ik
Durfde te noemen -
Er wonen zoveel identiteiten
In mij, nu, die samen in een
Meedogenloos spel verwikkeld zijn,
Dat ik het zicht op…
Personen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
634 Overal mensen, toch voel ik me alleen.
De enige met kleur in deze grijze zee.
Een donkere kleur, toch een mens.
Een maatschap, maar geen maatschappij.…
Texel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
693 Denkend aan Texel
zie ik de vuurtoren weer
met zijn felle lichtstraal
wel duizend keer
in de heldere maneschijn
met ontelbaar veel sterren
en reuze veel gein
zonder de rust te versperren
al zittend in de duinen
met overscherende meeuwen
de zon die ons doet bruinen
maar ook laat geeuwen
komen we langzaam tot rust
op het Noord-Hollandse…