Alle inzendingen over natuurlijk

8110 resultaten.

Sorteren op:

17 december 2025

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 281
de struik om de hoek piepkleine rode bloemen de hazelaar bloeit…
Peter Toll18 december 2025Lees meer >

25 december 2025

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 299
het lage zonlicht tekent zachte schaduwen van de fiere eik op de hoge, blinde muur…
Peter Toll25 december 2025Lees meer >

Wanneer mijn ziel winterslaapt

netgedicht
2.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 641
Buigende takken sappen trekken zich langzaam stil groeit nieuw leven Mijn kruin gesloten voor de wereld, sappen trekken zich traag terug langs kale takken, geen blad dat nog ruist in de kou, geen splinter die buigt onder de stille druk van de winter. Wat boven de grond lijkt op sterven is beneden een heilig en zacht begin, in de schoot…
CB15 januari 2026Lees meer >

Onder het Noorderlicht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 349
Mijn longen geschroeid door de koude ijle lucht, die dunne wolkjes uit mijn adem blaast De betoverende gordijnen van het Noorderlicht, waaien uit over het etherisch wit van velden Licht beneveld door zulk een majestueuze glorie, waar ontzag toeslaat in pulserende dromen Een bevroren stem galmt uit in een diep respect, richting de bergtoppen…

Wortels en vleugels - vier natuurhaiku’s

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 393
Wortels diep in rust vleugels openen naar licht stilte draagt mij zacht Zacht rijst de zon op adem van de aarde stroomt vleugels vinden rust Wind streelt mijn gezicht bladeren fluisteren zacht vrij, maar stevig staat Hemel vol adem wolkjes dansen in de zon hart vindt thuis in lucht…
CB21 januari 2026Lees meer >

Sneeuwwit gewaad

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 373
Ik zie de bomen groeien onder een sneeuwwit gewaad als koningen herrezen uit onbestemde landen zolang de vorst hier heerst takken kreunen door het ijselijk gewicht als de aarde weer opwarmt vloeien lange tranen en zullen ze uiteindelijk weer zwijgen de metamorfose was tijdelijk…
Magda Haan30 januari 2026Lees meer >

Waar schaduwen lichter worden

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 355
Roze gloed ontwaakt takken reiken naar het licht winter breekt heel zacht De wereld draagt nog haar winterse masker, maar onder de bevroren korst hoor ik het ruisen: geen geluid, eerder een trilling, een zucht van de aarde. Mijn huid voelt de scherpte van de vroege ochtend, toch is de kou niet langer een gesloten deur. In de wind ligt…
CB4 februari 2026Lees meer >

Lentebode

netgedicht
1.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 344
Winter is voorbij tussen takken van een boom verschijnt de vink weer…
CB6 februari 2026Lees meer >

Op hoop van zegen

netgedicht
1.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 463
Zilte golven gaan wortels drijven op de wind hoop vaart naar morgen De kade kromp tot een dunne streep grijs, terwijl het hout onder hun voeten zuchtte. Ze droegen geen koffers, enkel de zwaarte van een land dat hen niet langer kon voeden. De oceaan is een bijbel vol blanco bladzijden, waarin de wind met ruwe letters schrijft. Elke golf…
CB7 februari 2026Lees meer >

De fluistering van het begin

netgedicht
2.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 546
Licht raakt de aarde groen ontwaakt uit grijze slaap stil begint de dans Wereld draagt nog haar grijze jas, gesloten en koud, terwijl de kalender zwijgt over wat de aarde al weet. Ik sta stil en laat de ruis van de dag zakken, tot ik de adem van de ochtend begrijp. Het is de toon die verlegt, nog voor de kleur ontwaakt, een vogel die zijn…
CB10 februari 2026Lees meer >

Verstilde kracht

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 402
Licht tussen blaadjes de ruis valt langzaam stil nu hier wortelt de rust De wereld raast als een storm door de kruinen, een wirwar van prikkels die het zicht verblindt. Je stem is de zachte ruis in verre duinen, de enige bries die mijn ziel nog vindt. Liefde leest als de nerven van een broos blad, getekend door stilte en een fijnmazig…
CB14 februari 2026Lees meer >

Canon in D

netgedicht
2.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 755
Stille stroom glijdt zacht noten fluisteren in de wind hart ademt mee…
CB18 februari 2026Lees meer >

Waar het winterbos ontwaakt

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 365
Goud licht op het pad stammen bewaren stilte ver weg wacht de dag De winterzon schuift traag omhoog en breekt door de nevel. Tussen de stammen opent zich een bleke hemel boven het bos, waar alles nog vastzit in een koude omhelzing en elke beweging wordt ingehouden. In de vroege uren hangt er een zilveren waas en ademt de aarde zacht.…
CB27 februari 2026Lees meer >

Voorjaarsbode

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 313
Vleugels in de zon langs bloesem dwarrelt hij zacht lente ademt licht De ochtend ademt over het jonge gras, een zachte gloed die de stilte kust. Daar dwarrelt een vlek van kleur, los van de aarde, een fluistering van lente die zich voorzichtig aandient. Je draagt het licht van nieuw begin, lichtvoetig, onbelemmerd door gisteren. Met vleugels…
CB6 maart 2026Lees meer >

Wanneer de mist ademt

hartenkreet
2.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.279
Witte sluier zweeft adem van vroege morgen wereld wordt weer stil De vroege morgen ademt een bleke stilte uit over velden en water, alsof de wereld haar grenzen even neerlegt. In dit zachte vervagen van lijnen leert het oog opnieuw hoe langzaam kijken voelt. Zonder haast en in eigen tempo loop ik door nevelig gras, terwijl gedachten rijzen…
CB8 maart 2026Lees meer >

Kerspruim in bloei

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 306
Lentewind waait zacht bloesems dwarrelen neer als fluisterende sneeuw Nog voordat de kou is verdwenen en de aarde ontwaakt, breek jij open met bloesems die lijken te zweven op het eerste licht. Wit als een verre gedachte, een fluistering van hoop, alsof de winter zich omdraait en verwonderd naar je kijkt. De vrije wind danst tussen je takken…
CB13 maart 2026Lees meer >

Als de Lente komt

netgedicht
2.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 296
Groen blad aan de tak bloesem danst zacht op de wind leven begint weer Jonge vogel zingt uit het ei kruipt nieuw leven regen geeft de kracht Zachte ochtendzon dauw glinstert op fris grasveld dag wordt langzaam warm Bij zoemend bijtje tussen bloemen vol nectar lente ademt licht Warme lentewind knoppen openen stilaan zon wekt elke…
CB15 maart 2026Lees meer >

Onder de huid van de lente

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 370
Goud op kale tak tegen strakke blauwe lucht de lente ontwaakt Het jonge groen breekt trillend door de aarde, een explosie van kleur die zachtjes naar me roept. Wat voor een ander slechts het einde van de winter is, is voor mij een stormloop van beloftes en van licht. Ik voel de spanning in de knoppen van de esdoorn, hoor hoe de sapstroom…
CB18 maart 2026Lees meer >

Thuis op deze aarde

netgedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 404
Ik ben niet langer een losse snaar in de opkomende wind, maar deel van het grote, trage ritme van de natuur. Gedragen door de grond, omarmd door het groen, thuis op deze veranderlijke wereld.…
CB22 maart 2026Lees meer >

Het stille ontluiken

netgedicht
2.2 met 31 stemmen aantal keer bekeken 770
Tussen doornen groeit een knop in stille adem lente ontwaakt zacht De lucht draagt de geur van ontwaken, een lichtheid stijgt op tussen de takken, hun knoppen fluisteren als beloftevolle gedachten, terwijl zacht zonlicht mijn huid beroert. Onder mijn voeten zingt de aarde van groei en begin, een warme adem stijgt op uit het gras, stilte…
CB31 maart 2026Lees meer >

Ochtendschemering

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 363
Ochtendschemering roze licht boven velden bomen zwijgen stil Als schemer oplicht, openen mijn zintuigen zich verder dan nodig, alsof de aarde haar stem verheft, en elk detail lichter binnenkomt dan woorden kunnen dragen. Niet alleen ontwaken geluiden, ook mijn breekbare adem deint mee op het rijzen van de velden, terwijl de omarmende…
CB8 april 2026Lees meer >

Het veld dat mij draagt

netgedicht
1.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 329
Bloemknop in het gras ochtendlicht rust op het wit stilte vóór de bloei Hoe de bloei van het madeliefje mij uitnodigt om trager te worden, alsof elke stengel een fluistering is die ik pas hoor als ik dichtbij genoeg kom om niets te verstoren. Het grasveld wiegt als een lichaam dat mij herkent, een lichte golf die langs mij glijdt zonder…
CB13 april 2026Lees meer >

De mist die mij draagt

netgedicht
1.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 423
Mist over daken de stad houdt haar adem in licht zoekt contouren De stad ontwaakt in een sluier die alles verzacht. Daken verdwijnen, net voorbij hun eigen vorm, en hoog boven mij staat een toren stil te wachten, alsof hij luistert naar wat nog niet gezegd wordt. Uit schoorstenen stijgt een trage warmte op, een stroom die zich zonder…
CB15 april 2026Lees meer >

Natuurwijsheid

netgedicht
1.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 592
Aan het einde van de dag blijft helderheid achter, een zekerheid die geen woorden nodig heeft, alsof de natuur iets in mij herschikt - en ik weer weet hoe eenvoudig wijsheid is.…
CB20 april 2026Lees meer >

Stoepplantjes

hartenkreet
1.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 383
Tussen grijze steen groeit stil en zonder woorden een klein koninkrijk…
CB25 april 2026Lees meer >

Late merelzang

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 496
Merel op tak avondlicht op stille daken wind in de lucht Hoe de hemel al zachter hangt tussen de daken, doffer licht ligt over ramen zonder glans. Dan gaat zijn zang daar doorheen als iets kleins dat alles verschuift wat stil wordt. Hij zit hoog in het groen, herkenbaar als een donkere vorm die rust op takken die niet bewegen. Zijn stem…
CB6 mei 2026Lees meer >

De Orpheusspotvogel

hartenkreet
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 502
Meiwind in het riet de spotvogel houdt even het zonlicht tegen In het eerste blauw van de ochtend gaat een trilling door de dichte struiken, een bijna onzichtbare beweging waarin mijn hart herkent dat iets wakker wordt vóór het licht zelf. Uit het bladerdak stijgt een toon op die niet vraagt om aandacht maar mij toch vindt, een dunne…
CB25 mei 2026Lees meer >

Waar stilte mij vindt

hartenkreet
1.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 390
Wintermorgenstil boven het witte bergdal een kraai vliegt voorbij In het kalme berglicht dat langzaam opent en de ochtend koel langs mijn broze huid beweegt, ontstaat een trilling die dieper door mij heen gaat dan ik eerst kon vermoeden. Op het smalle bergpad dat zich traag ontvouwt en de milde wind die mijn aandacht streelt, merk ik…
CB4 juni 2026Lees meer >

Wat de wereld fluistert

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 121
Stil bospad in licht schaduw verschuift in de wind fluister van de dag In de zachte ruimte waar geluiden oplossen tot bijna niets, voel ik hoe een verborgen laag van de dag zich opent, een plek waar mijn binnen luistert naar wat nog ontstaan wil. Onder de bomen die hun schaduw langzaam verleggen, blijft een fluister van iets ouds en iets…
CB12 juni 2026Lees meer >

Vlinderdans

hartenkreet
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 241
Zachte ochtendlucht twee vlinders cirkelen zacht over het groene gras In de zachte ochtendlucht bewegen ze, twee vlinders die elkaar voorzichtig naderen, hun vleugels licht als adem over het gras, en ik volg hun vlucht met een stille verwondering. Ze cirkelen tussen zon en schaduw, een spel van kleuren en lichte aanrakingen, waar elke…
CB22 juni 2026Lees meer >