inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 88.552):

Voorjaarsbode

Vleugels in de zon
langs bloesem dwarrelt hij zacht
lente ademt licht


De ochtend ademt over
het jonge gras, een zachte gloed die
de stilte kust. Daar dwarrelt een vlek van kleur, los
van de aarde, een fluistering van lente die zich voorzichtig aandient.

Je draagt het licht van
nieuw begin, lichtvoetig, onbelemmerd
door gisteren. Met vleugels zo broos en ijl als een
droom van groei strijk je neer op de rand van mijn ontwakende geest.

Ik volg de lijnen op je
tere schild, een kaart van tinten die nog
niet gezien zijn. Je bent geen storm, maar een teken
van leven, een bewijs dat ontluiken geen drukte of lawaai nodig heeft.

Blijf nog even hier, mijn
kleine lieve voorjaarsbode, terwijl de
wereld zich voorzichtig strekt. In je onbevangen, stille
vlucht vind ik de tedere moed zacht te ontwaken en licht te ademen.


Zie ook: https://catherineboone.blogspot.com

Schrijver: CB, 6 maart 2026


Geplaatst in de categorie: dieren

3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 57

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: