7279 resultaten.
je was het hete zand
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
959 wittend
schuim ons bijna heeft bedolven
we zagen schepen zeilen
op een horizon en gokten
waar het water en de lucht begon
je huid voelde mijn
handen en weersprak de tijd
ze brak met vroeger alle banden
ze ademde de vrijheid die
jij genomen had beantwoordde
wat haar in al die tijd ontnomen was
we kusten zilt het water van
de zee…
lange benen stappen trots
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.294 je raakt terwijl
ik door de branding stap
jouw voeten in de oceaan
zijn slechts een zee met
golven en wat wittend
schuim van mij vandaan
lange benen stappen trots
door zand en op de rots
je blik voorbij de horizon
treft mij in ondergaande zon
gedachten dansen rood
geboren uit dezelfde schoot
je beeld wordt zichtbaar
in de schemering…
Problemen
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.411 morgen
eens heel vroeg naar het strand
en loop op blote voeten
door het droog en natte zand
Luister naar de vogels
die je daar zeker ziet
en hoor wat zij daar zingen
het is geen vrolijk lied
Waar is je lach gebleven
je humor en je gein
Het stralen van je ogen
ik zie alleen maar pijn
Laat je zachtjes drijven
op de golven van de zee…
in het grijsgroen van toen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.490 ik teken slechts
met één gebaar
jij was het voor mij
dit afgelopen jaar
ik kende je woorden
voelde zonder zicht
je lachte me toe
in je eerste gedicht
ik ontdekte je ogen in
het grijsgroen van toen
er sprankelde lente
door iedere zoen
we zomerden zee
ruisten de branding
droomden elkaar
na iedere stranding
we herfstten in rijpen…
Sluit uwe ogen op het licht
poëzie
3.2 met 30 stemmen
4.673 .
-------------------------------------------------
uit: God aan zee (Oostende 1919-1926)…
De eerste korrel
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.558 Eén graankorl, achteloos in een vruchtbre grond bedolven,
Zien we, als een zwangre halm, ras op de luchtstroom golven,
Hij schudt zijn vruchten af, rijpende in de grond,
In halmen opslaan, waar eerst ruigte en heester stond:
Dan duizendvoud herteeld en duizendvoud herboren,
Doorgolft een gans gewest een gouden zee van koren:
En 't land, eerst…
Een droom van lang geleden
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
2.147 een droom
door jou en mij verzonnen
Je was weer dichtbij
hand in hand langs de kant
van de weg, op weg
naar de bushalte
bij het strand
Je keek me aan
alsof lichten op me schenen
een fonkel verscheen, een traan
je stapte in, je moest gaan
even later was je verdwenen
Ik liep door het zoute zand
de tijd zonder jou was begonnen
de zee…
De boodschap van dit alles
gedicht
3.3 met 17 stemmen
18.285 .
----------------------------------
uit: 'Zo is de zee', 2001.…
laat me
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.534 laat me nog dromen
van dat wat zou geweest zijn als
een maan in stralend geel gekleed
de hemel kust aan gindse zee,
sneeuw als heel grote vlokken valt
en zo het branden van mijn ogen koelt
als elke grasspriet ’s morgens vroeg
de dauwdruppel stil voelt
laat me dan snel de sterren tellen
voor dat jouw voetstap echt verstomt
en ‘t dagelijks…
neerlandica in de coulissen
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
558 buiten het beeld
te fluisteren naar het opkomend tij
dat overvloedig haar blote voeten
kuste, haar teksten in verwardheid
ten prooi liet vallen aan een predator
met een spanwijdte van drie meter
ze was confuus van dit natte theater
de recensies slokten haar vloedgolf
van fluisterende zinsneden gretig op
er ontstond een beeld van ruwe zee…
de waarheid valt uit de sterrenhemel...
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.032 de zoute smaak doet me terugdenken aan die blauwgroene zee...
toen was alles nog ok...
bij het vallen van de avond zie ik je diepe, donkere ogen...
maar mijn zoete dromen vervlogen...
nog steeds zoek ik je in de blik van elke vrouw...
alsof je nog éénmaal verschijnen zou...
ik zie je lichaam in de schaduw van de zon...…
onderstroom
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
627 Drijf met de eb mee naar open zee
waar de ervaring leert in het
besef dat hart en wijsheid zich
tezamen niet gelijk kunnen openbaren
in een gewijzigd tij van inzicht zal
een mededogen baren en wordt men
als volwassen drenkeling op een
verlaten strand te vondeling gelegd.…
Zonsverduistering
gedicht
3.0 met 24 stemmen
8.666 Een zee had geen branding meer,
drie minuten lang;
en de zon had geen negatieven meer,
drie minuten lang -
Daarna verdween hij uit mijn gedachten,
als een foto die emigreert
naar doorzichtiger schijngebieden -
------------------------------
uit: 'Gedichten I, 1977.…
Extase
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.741 Liefdessappen vormen een brede stroom
en verliezen zich loom in een deinende zee
voor een tijdloos moment lijkt alles een droom
smelt lichaam en ziel samen ineen
extase als schuimende hoge golven
waarop ontspanning en serene rust volgen.…
Lenteklacht
poëzie
3.2 met 14 stemmen
3.462 Zoet en lieflijk streelde
Eens mijn wangen de min,
Een zee was de weelde
En - ik stortte me er in.
Ach mijn hart is een droefheidsbron,
Nimmer straalt er de lentezon.
-----------------------------
uit: Gedichten(1850)…
Weet je nog, liefste
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.201 Vaak brandde de woestenij
Was het land leeg
Bloeide de nacht zonder zin, ijzig
Hunkerden de wortels naar licht,
het droomrood van een teder dagen
Toen kwam jij, liefste
Weet je nog
hoe we dwaalden in het maanlicht
in het zilver van de zee verzonken
zacht vuur uit een dauwkelk dronken
Herinner je je nog
de geheimen die wij elkaar schonken…
Eiland
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
782 Het kille water kwam steeds dichterbij
en sloeg uiteindelijk een brede zee
tussen jou en mij.
We schreeuwden nog wat naar elkaar
vanuit twee nieuwe kale eilandjes,
ontstaan in het water aldaar.
We hadden beter kunnen zwijgen,
misschien hadden we dan nog
één mooi eiland kunnen krijgen.…
vallen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.196 Je mooie ogen als de diepe zee,
mooi blauw, ze laten me naar jou verlangen, ze zeggen me dat we bij elkaar horen en dat ik van je hou.
Je lach, als de zon op een zonovergoten zomerdag, hij maakt me blij en warm van binnen en hij zegt me dat ik van je hou.…
Meeuwen.
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.554 boven de zee in de zilte lucht
meeuwen in hun zijlende vlucht
duikend met veel geschreeuw
brullend als een zeeleeuw
de zandplaat is droog gevallen
met vele aangespoelde kwallen
zeehonden aan het zonnebaden
op de nieuwe wadden kade
strand in grillig wadden water
tijdelijk eiland met veel gesnater
de natte vloedlijn vol voedsel
voor…
Uit het leven gegrepen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
970 Hij heeft haar uit het leven gegrepen
en zo ging-ie in zee
met de prostituee,
door de vrouw voor het altaar te slepen.
In de huwelijksnacht
zei ze: 'Jij bent zo 'n pracht,
da'k voor jou steeds uitzonderlijk lief doe.
Ik wil vrijen, heel gauw
en zo lief vind ik jou,
da'k het graag voor het halve tarief doe.'…
Lust aan de Kust
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
3.123 handen zoeken warmte
Glijden subtiel over mijn huid
Tongen versmolten aan elkaar
Langzaam trek je mijn string uit
Jouw geur maakt me zo uitzinnig
Maak je hard door zacht te strelen
Je fluistert woordjes maakt me gek
Als je vingers mijn tepels bespelen
En in de branding van onze harten
Is de passie niet meer te blussen
We verdrinken in een zee…
geduld groeit
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
3.745 segmenten leergierig en jong
nemen kennis van wetten
door herhaling in zetten
van remmende voorsprong
met name het grote vertragen
in centra straten op burelen
zacht sudderen de taferelen
rond onze oud'ren van dagen
ganse groepen drijven mee
verzonken in tijd als in zee
bij kassa's rijpen diepe gedachten
allen staan geduldig op hun…
spookschip de wereld
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
1.117 met open boegdeuren varen
we naïef de volle zee tegemoet
in vertrouwen dat het schip
ons hoofd boven water houden zal
op volle kracht vooruit willen we
schaatsen op de golven zonder ijs
dobberen op een zeespiegel die
ons ware gelaat nooit tonen zal
zullen de zeegoden onder ons
het kwade bestrijden
of komt alle hulp van boven
uit een…
Stap voor stap
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.228 Langzaam loop ik, stap voor stap
naar het einde van de weg
Tot ik een glimp kan zien van de horizon
Die uitnodigend naar me lacht
Me roept, me wenkt
En ik loop verder, stap voor stap
Daar, waar de stilte me omhelst
als een deken van fluweel
Waar de vrijheid mijn zorgen verjaagt
en me een zee van zonnestralen schenkt
Daar zal ik heengaan…
Panta rhei
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
925 I
Het ijs werd weer water
de zee weer woest en ik
danste op de golven
van mijn dromen blauwe nachten
voorbij en in het zoeklicht
van de rode maan
leek het kleine geluk
steeds meer te groeien
als de wilgenroosjes
en de wilde lelies en zelfs
de nachtvlucht van de zwaluw
bleef niet ongezien.…
Werkschoenen
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
830 samengebalde vastberadenheid, de trage tred
over de rechte voren van het veld in schrale wind
In en op het leer liggen de vochtigheid en de rijkdom
van de bodem, onder de zool verglijdt de eenzaamheid
met stappen in het gaan van doen naar ledigheid
Hou de schoen aan het oor en hoor de stille roep
van de aarde, het rijpend, ruisend graan en de zee…
wie raakt de liefde
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.165 we praatten over de zee
met haar witte golven
we praatten over de meeuwen
die krijsend vluchtten
we praatten over de wolken
waarachter de zon
we praatten over de wind
die we hoorden zuchten
we praatten over schelpen
die dodelijk knarsten
we praatten over het zand
dragend onze sporen
we praatten over de lente
groen aan de bomen
we…
Lichte nacht
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.735 Als een kille zee van wijn
Dreef de hemel met stille
Golven - ik wilde mijn lippen optillen
Om te drinken en rein te zijn.
Als een dankbaar dier, zo vroom,
Heb ik van de nacht gedronken -
Toen ben ik nedergezonken
Als een blad van een boom.…
Papier
gedicht
3.0 met 31 stemmen
12.512 papier, wit als een maagd
en jij die op de tijd jaagt, soms een werkelijkheid
aanrandt zonder dat het bed kraakt,
geen kussen dat zich verlegt om je woorden,
verlegen word je ervan
papier dat de namen vraagt voor witter,
geen begin daarmee maak je, je geeft een plant
water met zijn eigen bladeren, je verdraagt je geweten
in de zee van een…
Maangestalte
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.106 Wanneer de zee ’s nachts
volloopt met tranen,
rukt en raast de storm
door de zandloper van
mijn maangestalte.
De wind verslindt mijn
verbrijzelde wangen en
draagt mijn hoofd naar het
koude deken dat golvende
schaduwen overdekt.
Op klanken van het kerend tij
huilt de regen eenzaam verder.…