7915 resultaten.
NAJAAR BUITENLUST
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 Een hoge eik houdt
koppig zijn groen; onder hem
kleuren struiken fel.
Rijen woonwagens,
deftig uitziende hutten,
zwijgen gelaten.
Paarden in de stal
bij het woonhuis laten zich
het vol lust smaken.
Hier heerst overal
de aard van altijd toeven
zonder verlangen.
Enige tentjes
stralen echter voortdurend
flinke zwerflust uit.…
Hersenspinsels
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
985 De zon schijnt altijd
al zie je hem niet net zo vaak
kleuren geven geur
en geuren geven kleur
aan het leven.
Respect!
Je hoeft een ander niet
verrot te schelden
te schoppen en te slaan
ik wil alleen dat je luistert
en niet alleen maar bij jezelf
steeds te vragen gaat.…
Victoria Amazonica
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.074 de oude koningin-moeder Victoria
reuze in kussenblad lucht gevuld
drijvend in stromen en getijden van de Amazone
heeft in de Hollandse hitte haar kans genomen
de oude Lady Lelie vijftig jaren oud
zit te Utrecht voor het eerst in de knop
met ananasgeur bloeit zij twee nachten
toverend in kleuren van helder wit
via licht roze naar diep paars…
voor andré hazes
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
871 voor andré hazes
nederland o nederland
jij bent geen kampioen
dat zijn alleen die elven
maar zij moeten het nog doen
nederland o nederland
jij bent een grote oen
oranje is een gore kleur
een smet op jouw blazoen
nederland o nederland
jij staat in kwade geur
jij bent gewoon een ruwe klant
alleen al door die kleur
nederland o nederland…
Pinksteren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 Onze ogen gaan steeds meer open
voor alle kleuren van die boog. Bevrijd van alle engten,
door hem, door Jezus, alleen door hem. Radicaal gekozen
voor alle kleuren in zijn boog. Ons spreken wordt nu zingen,
in alles hier beneden wordt geloven nu het echte spoor.
Radicaal belijden geeft weer ruimte, wij willen drinken
vanuit de bron.…
Ochtenddauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Als de ochtenddauw de nieuwe dag omhelst,
en een deken van parels de aarde kust,
die het zonlicht in duizenden kleuren weerkaatsen,
en de natuur in volle schoonheid ontwaakt.…
Onderweg in de wereld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
23 Het leven zelf heeft inmiddels zijn eigen kleuren aangebracht,
gedreven door een oud, onstilbaar verlangen, daar in die trein
die ons steeds verder voert in het eindeloze onderweg zijn.…
in paars en te pril lentegroen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.401 ik zag je zonnig
in de kou
de handen diep
in zakken weggestoken
de stoet was zwart
alleen het wit van bloemen
had zijn kleuren al ontloken
in paars en te pril lentegroen
hij was een boom
in jouw tuin vol herinnering
aan een horizon die nooit verging
want zij is eeuwig jouw vriendin
jullie speelden in zijn schaduw
maar het licht werd…
Poëtisch gezien
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
6.791 Zie hoe fel de boterbloemen kleuren
in het zonnelicht dat ze wakker kust
zo zacht, dat het goudgeel stralend rust
op de blad’ren die van knop nu scheuren
aan de waterkant, in dromen gesust
terwijl ze stil het spiegelzicht keuren
hangen de wilgen twijgend te treuren
zich van hun eigen schoonheid onbewust
in ‘t groene boord van het weidemeer…
de kavel leek gaaf
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.037 ik bouwde een huis
van jouw muren, maar
jij woonde inpandig
voelde je niet thuis
het dak is te laag
de fundering niet grondig
de kavel leek gaaf, maar
het geluk bleek kortstondig
we richtten ons in
over smaak viel te twisten
voor we het wisten
had alles jouw kleur
mijn vorm zat in ruimte
de vrijheid van zicht
door het licht van de…
tastbaar nog in bijna raken
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
2.034 ik doe mijn ogen dicht
na de klap in mijn gezicht
voor jouw dood zijn geen woorden
ik had de lente thuis gebracht
met kleur en geur op je gewacht
het komend weekend in mijn lach
nu sprokkel ik naar kracht
zoek verbijsterd naar een
voorjaar dat niet mag
na een lange winter dromen
leek eindelijk de zomer aan te komen
voortijdig breekt…
hoogpolig wordt het grastapijt
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
885 ik weef met zonnestralen
lente in patroon
niets is nog gewoon
kleuren zijn als nieuw
en voegen zich al
beeldend naar mijn droom
hoogpolig wordt
het grastapijt
waarin de madelief
en paardenbloem gedijen
de els dropt katjes als
haar kleine bruine schatjes
met pluisjes wol
komt dadelijk de
kastanje vol als zij
haar kaarsen toont
in…
DROPSMAAK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.348 je doet enkele scheuten melk
in een schone hoestdrankfles
voegt toe: twee hooguit drie
zoute dropjes en vult dit aan
met koud water uit de kraan
doet de kurk erop gaat er op uit
naar gemaaid land of boerderij
af en toe fles flink schuddend
dan als de kleur het toelaat
neem je een keurend slokje
langzaam proevend doorslikken
met enige…
geen helling thermieken
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
745 ze braken mijn vleugels
vertraagden mijn vlucht
zijn jaloers op mijn kleuren
moet ik uit de lucht?…
(Hoe koud is) De eeuwige dood?
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.632 Waar zwart-wit het altijd wint,
zelfs vóór de kleur begint.
Daar ben jij: In dat land,
ergens ... aan de overkant.
Waar niemand je hoort,
en niemand je stoort.
Hoe koud is de eeuwige dood
en weg de kansen die je had,
die het leven je ooit bood.
De kansen die jij vergat.…
als water in mijn lippen bijt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
811 scherven breken geen licht
scheiden kleuren en gedachten
kou is blauwer in het wit
rood is warmer in verwachten
zo helder denk ik als
de zon wat lichter schijnt
de bomen groener dan
het gras gebladerd zijn
maar als ik takken zie
draait het hoofd de lus al in
wil mijn nek zich breken
om de wereld te vergeten
diepte lokt in vogelvlucht…
je kartelt in mijn handen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
803 nog ligt de grond
bezaaid met stenen
ik stap er overheen
ik heb je eindelijk gevonden
in jouw kleur en vormen
voel ik me niet meer alleen
je paarde met de schaduw
na het splijten van een rots
uit haar kern brak je los met trots
ik heb je opgeraapt
restanten uit een vorig leven
zacht en teder weggeschraapt
je kartelt in mijn handen…
de bomen droomden zomer
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
747 zachte lichaam sprak me aan
voeten in het groen verloren
je zwaaide toen ik nader kwam
het zonlicht danste op de wegen
ik zag hoe je mijn schaduw overnam
met lippen vochtig van de regen
je blikken maakten sprakeloos
verlegen kleurden ook mijn wangen
je keek hoe ik mijn ogen sloot
voor jouw intens verlangen
ik plukte bloemen, jij de kleur…
van lente en zomer
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.078 In het lichterlaaie van haar plooirok zon
en kleuren schrijdt zij stralend:
de mooiste van zusters.…
Herboren,
hartenkreet
3.2 met 28 stemmen
3.844 Waardoor een kuise kleur
haar lichaam omspint.
En het is,
Of zij in onschuld nooit misdeed.
Zij komt naar mij,
Bedeesd met open ogen.
Kun je vergeven nu ze rein wil zijn?
Kun je beminnen,
Die steeds blij willen zijn?
Zij heeft je in haar liefde
immers nooit bedrogen!
Alleen de liefde kan zo dwaas zijn.…
Uit het oog, uit het hart...
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
2.165 Grote boeketten rode rozen, de kleur die zij graag zag.
Na een jaar moesten ze al spuiten, tegen onkruid en zomeer.
Het boeketje werd al kleiner, goedkoper deze keer.
Na jaren had het onkruid toch zijn tol geëist.
Haar naam was niet meer leesbaar, een poestbeurt leek vereist.…
Onze wereld
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.655 naar het fluweelwitte van madeliefjes
en hou van jou
Ik kijk naar de zon, de maan en de sterren
en ik omarm jouw wereld
Ik kijk naar mensen om me heen
en zoek jou in een menigte van gevoelens
Geen sterveling
zou het begrijpen
hoe ik verlang naar een boeket
van tedere rozen en fluwelen madeliefjes,
ruikend naar de zon,
bespat door de kleuren…
Kerstglans
netgedicht
3.2 met 242 stemmen
55.662 zie glazen bellen
in felle kleuren
met glitter glans
en verse geuren
tussen dennen dans
wat katoen gepluis
het sneeuwt er thuis
een kinderwens
in flinterdun glas
flits, fliksem
flonker lichten
aan en uit pinken
in de donkerste nacht
als de nachtwacht
galmt met glazen
dronken stemmen
't papier geritsel
met scheuren frutsel
en flits…
Herfst-serenade
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
750 Hoor het naderen van de herfst
en het ruisen van de bomen
Kleuren bladeren in de zon
dwarrelen vrolijk door de stad
Takken van de beuken zwiepen
krakend hout de eeuwen door
Stormen razen door het bos
regen valt met wilde sprongen
Vergaan is weer een zomertij
de warme gloed in avondlicht
Sranden stil en uitgewaaid
de duinen moe ze slapen…
stompjes schrijven poezie
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.059 mijn vingers
zijn al afgebeten
stompjes schrijven poezie
ze kauwen lang
op mijn geweten
slikken doen ze echter niet
mijn teksten blijken
geniaal te zijn alleen
hun geesten weer te klein
ik schrijf met bloed
in ieders hart, dat voelt
vertrouwd en heel apart
ben de blauwe bloem
in het koren, ze maaien maar
die kleur gaat niet verloren…
Zonder jou
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.167 ZONDER JOU
Ik was zo gek van jou
Je moest eens weten
Je gaf mijn leven kleur
Hoe vreemd het is dat ik je ga vergeten
Langzaam sluit zich nu die deur
Ik leefde echt voor jou
Ik was jouw wachter
Ik vraag me af of je dat wist
Desondanks liet jij mij achter
God, wat heb ik je gemist
Dagen in eenzaamheid
Vol met gedachten
Heb…
Rozenblaadjes
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
897 Rozenblaadjes op mijn pad
gestrooid met zachte hand
in de leegte van de nacht
steelt gevoel even verstand
De paarse tint warm en frele
laat dromen verzwinden
tiptenig raken kleuren
ook hen die mij beminden
Voorzichtig loop jij uit mijn droom
verblind door kleurrijk weten
fluweelzacht heb jij mij geraakt
nooit wil ik die paarstint vergeten…
MORGENLIED
poëzie
2.6 met 24 stemmen
2.417 Breek aan, gij heerlijk morgenlicht,
En kleur de grauwe dalen!
Een glimlach van Gods aangezicht
Verkwikt ons in uw stralen.
Gij komt: de nevels rollen op,
En als het bloempje uit zijn knop,
Zo breekt met nieuwe luister
Het Leven uit het duister.…
WAAR IK KRACHT VIND
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.411 in de tuin van mijn herinneringen
is alles in bloemen vertaald
ik wandel tussen duizend kleuren
naar de bloem die over jou verhaalt
het is jouw stem die tot mij spreekt
die mij even bij jou laat zijn
ik sluit mijn ogen nat van tranen
alles in mij doet nog zo'n pijn
jij was de zon in mijn leven
de vlinder die mij ogen gaf
maar jij hebt…
Het standbeeld...
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.312 Daar sta je in de zoom van het park
Je kleur is zo intens volmaakt
Spierwit in glanzend transparant
Je guitige ogen laten zich dwalen
Langs de mensen die bij je stilstaan
Wetend dat ze je bewonderen
Daar sta je in de zoom van het park
Het late zonlicht gloeit over je schoonheid
Je laat je koesteren in beeldend wit
Je handen zouden willen…