Onderweg in de wereld

We moeten nu gaan, het vertrek komt snel.

Het levendige schilderij aan de muur is niets meer waard,
het stille leven heeft zichzelf geschilderd
met een hongerig gevoel in een rijdende trein,
steeds weer verder in het onderweg zijn.

Een hongerig hart in een ijzeren Trein
Steeds verder in ’t eindeloos Gaan
Wij hoeven niet langer gevangen te zijn
steeds verder weg van het heimweeland.

En we hoeven niet te blijven zwijgen.
Waarheid krijgt eindelijk adem en vorm,
geen kleur die het oude verleden bewaart.
Waar onrust heerst zijn leugens behaaglijk.

Geen Verf die het oude Verleden betreedt
Wij moeten nu gaan — het is reeds laat —
De Tijd jaagt op onze voet —

We moeten nu gaan, het is al laat,
de tijd raast voort, we kiezen de ruimte.
We zijn in de wereld, wij zijn de wereld.

We moeten nu vertrekken; het uur van afscheid nadert snel.
Kijk niet meer om naar het schilderij aan de muur —
het heeft zijn waarde verloren, het behoort tot de kamers van weleer.

Het leven zelf heeft inmiddels zijn eigen kleuren aangebracht,
gedreven door een oud, onstilbaar verlangen, daar in die trein
die ons steeds verder voert in het eindeloze onderweg zijn.

onderweg reizen wereld

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 4