33819 resultaten.
de vrouw was van wind
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 de vrouw was van wind
dreef voorbij
schaapjeswolken
(wilde haar ogen drinken, lezen)
lossen op
stuifmeel van gewaarwording
verwaait
al het water van de zee
zaailingen
naar waar ter wereld zend je ze
om haar te zoeken moet ik
groter dan het firmament van
ruimte en van tijd
achter randen vinden wat verschoof…
Volg mij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
712 volg mij
naar de goudomrande horizon
volg mij
naar de diepblauwe zee en donkere nachten
volg mij
in de wereld vol wonderen
volg mij
en ik laat het licht weer stralen in je ogen
volg mij
laat mij je gids zijn
pak m'n hand en we zullen samen vertrekken…
Een regenboog verder
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
682 ik was in de wolken
maar meedogenloos brandde
de zon op mijn nalatenschap
tekende verstrooiing
in een buiige lucht maar
het feest was een regenboog verder
schreef donker betrokken
over wereld en waarden op
een zichzelf vernietigende aarde
het weer zat mij tegen
de zon won een heldere hemel
mijn testament heeft niemand gekend…
Het ultieme moment
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
592 in verbazen
voel ik de wereld vertragen
tot een zielloos decor
waar geluid overheerst
passeert doodse stilte
is de tijd stop gezet
tot in detail uitgelicht
zie ik vragen waarvan
de antwoorden niet dagen
is dat het ultieme moment
waarop je in bewondering
een moment uit de schepping herkent…
Mist
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
529 Ik haat zo'n kleine wereld!…
Omkering
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
948 Om het slechte
niet voor niets
op deze wereld
te laten
zijn
zal het slechte
zich met
zichzelf
moeten bezighouden
't slechte moet
't slechte
omkeren
naar het goede
de leugenbanken
failliet
laten gaan
en niet andermans
privéleven
schenden
lasteren
en smadelijk bejegenen
het slechte
zal niet
het Koninkrijk
binnengaan
zoals…
de weg omlaag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
568 afgesloten van de wereld
en immuun voor aanrakingen
aan morgen denkt ze niet
voor haar is vandaag lang genoeg
geen enkel doel voor ogen
en niet wetend wat ze wil
brengen haar emoties haar
daar waar ze nooit wilde komen…
Onbegrijpelijk mysterie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 Vraag mij af waarheen
mijn wegen leiden
in een wereld door woorden
gebouwd in luchtledig
gehoor van universum
zijn het stenen
of meteorieten
die woorden verstommen
tot klankloze echo’s
als waardeloze golven
de kosmos vullen
zijn het misschien gevoelens
die vasthoudend
in waarde van liefde
de dampkring
ver overschrijden.…
Ontwaken
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
449 wakker worden in een wereld
die niet de mijne blijkt te zijn
tracht ik al het wit uit mijn ogen
te wrijven doch zonder geluk
op de vlucht slaand voor hetgeen
aan mijn voeten ligt
ren ik zo hard ik kan naar hoger
gelezen gebieden
die eerder nog onontgonnen leken
zijn nu bereikbaar voor hen
die al langer van de letteren waren
maar nu duidelijk…
Las in de as
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 ook gisteren
had manuscripten
las in de as
wat voorgevallen was
nog niet verwaaid of
achteloos bijeen gegraaid
ten prooi gevallen
aan geschiedenis
maar aangestoken door
het nieuws van het moment
vervlogen uren
uit een zinloos document
wist de fundamenten
voor vandaag te redden
nog draait de wereld door
zong gisteren het koor…
Het instrument
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
689 als ik de liederen hoor
van verdwaalde zielen
komen de emoties tot hogere machten
die mij aanhoren in mijn liefde
tot de wereld die in puinhoop leeft
zien is begrijpen
voelen is de snaar van de instrument
het bespelen en het voelen
is het koor wat erachter schuilt
warmte die ik van de stem hoor
is de verdwaalde liefde in mijn hart.…
Plek van bezinning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Hoofd op hol
Gedachten die
Zichzelf niet
Meer bij kunnen
Benen, de wereld
Die doordraait
Net als ik -
Ik vlucht naar
Die ene plek
Waar ik als
Kind al zo
Graag kwam -
Midden in de
Dennen van Emmen
Liggen ze, opgestapeld
Door op het oog
Onmenselijke oerkracht
Ik raak ze aan, een
Voor een, word
Langzaam weer rustig…
De zon ontvouwt
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
442 de zon ontvouwt zich
en bevriest alle zorgen
die deze morgen
de kop op wilden steken
zij kleurt ochtendgloren
schoner, zodat dromen
die al even lagen te slapen
zich eindelijk kunnen ontpoppen
de adem goed zichtbaar
van wezens die uit liefde
deze wereld betreden
al was 't een eerste keer…
Contactloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
368 Hersens die in
Zichzelf begraven zijn,
Geen signalen meer
Naar de wereld
Om mij heen,
Alleen het lichaam nog
Dat gevoelloos verder
Gaat, op weg wie weet
Waar naar toe,
Misschien wel gewoon
Naar nergens, en
Onderweg niemand
Die mij nog ziet
Als ik contactloos
Verder loop door
De donkere tunnel
Die mijn leven heet…
verliefd en verbaasd
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
867 Je neemt me mee
in een wereld die ik al dacht te kennen
op een manier die ik nog nooit heb meegemaakt
Oh ik weet als geen ander
dat alles eindig is
en toch kijk ik uit naar iets
dat eeuwig mag gaan duren
Ik geloof echt niet dat ik me al eerder ooit zo heb verloren
in zò'n diepe vrije val van tederheid en liefde…
Duizenden gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 De anderhalve kilo eiwit
Waarin mijn ik zijn intrek nam,
Waarin hij geleidelijk aan
Is gaan wonen - woning die mij
Ging passen als een oude jas,
Bedekt met dakpannen geglazuurd
Met een glanslaag van schuld,
Schuld van de wereld die ik maar al te graag
Op mijn schouders nam,
Zo had ik dat bedacht,
En die me nog nooit een meter
Heeft…
Zelfstandig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
583 Katwijkers aan zee zwoegend in de zee
Algelovig, hardwerkend en duurzaam tevree
Tegenover de City That Never Sleeps met daarin
Wolkenkrabbers, Wall Street, Queens en Brooklyn
IJverig leven de twee werelden naast elkaar
Komen nooit samen; er is geen fusiegevaar…
Mariakapel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
492 een blik in het gastenboek
leert mij dat de noodzaak er is
een rustpunt voor alle gezindten
troostrijk gelegen op het hoogste
puntje van de Zenderse Esch
een plek zo verteld het boek mij
die de mens sterkt en loutert
en laten we dat nu juist zó nodig
hebben in een wereld vol
angst hectiek en onrust…
wachtend tot het niet meer kan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
643 angstaanjagende nu
staat de radeloze moeder
aan gesloten poorten
in haar wanhopig wachten
omhelst ze verbeten het ongewisse
rekt ze de tijd verder en verder uit
schuift ze het noodlot voor zich uit
tot het kantelende ogenblik
waarop niets meer hetzelfde is
zwijgend torst ze de droefheid
van het leven met zich mee
trekt ze zich terug uit de wereld…
kanker
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.020 we noemen het bij de naam
het monogame in de klank
heeft werelden verwoest, zon
op schemerlicht doen
lijken
links en rechts
komt het verhaal van die- en die
maar hier betreft het jou
en ons in alle staten
elke dag ja
is er één, de tweede kijkt naar
morgen
waarheen je gaat
ik weet het niet
ik kan slechts voor je zorgen…
Niet vreemd
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
900 niet anders willen zijn
niet raar, niet bijzonder
niet leven bij het wonder
niet meer alleen
op een lege bank
in het overvolle park
niet een dwaling
een eenzelvige gestalte
frêle hangend in de mist
niet verloren
in een geschapen wereld
die niemand kent
niet de grijze droom
tussen de blozende slaap
maar weten wie je bent…
Rugzak?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
505 Men spreekt over rugzak,
al dan vol of niet,
een lege betekent dat die persoon
dan de wereld op zijn zonnigst ziet,
maar o wee, een volle rugzak torsen,
dan zit een mens wel ergens mee!
Een volle rugzak dragen en
proberen te blijven lachen,
is eigenlijk meer,
dan een mens mag verwachten!…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
744 Liefde en de aarde
Frankrijk Praag
Amsterdam
En de brandhaarden
Waar fikt het
Wat is niet uitgeblust
Er woedt een hevige strijd
Om volkeren
Om naties
De laaglanden
Waar de koeien razen
In het landschap
Grachten
Idolen
Riolen
Treinen
Kinderen op de fiets
sloten
en mussen
Een prieel
in de wereld…
Isoleer
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
951 De zachte wind
Op je wangen doet je
Liefdevol
Naar de wereld kijken
Hoe je opgroeide
En hoe je later
Een man werd
Hoe je in isoleer
Jezelf tegenkwam
Onduidelijke beleving
Van een schok
Een beving
In je gestel
Zittend in die ene cel
Mysterie komt naar boven
Wenen
Om de weg
Hartzeer
Keer op keer…
Voor Josse
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 nog één keer strijk ik door jouw haren
vol ongeloof en verdriet
wat eergister nog gewoon was
is dat vandaag helemaal niet
twee-en-een-half, je kwam net kijken
rende zo de wijde wereld in
nu jouw ogen voorgoed zijn gesloten
zorgt jouw einde voor een nieuw begin…
Hoe we buren werden
gedicht
3.6 met 5 stemmen
2.736 .
--------------------------------------------
Uit: "'s Nachts verdwijnt de wereld", 2016.…
Mijn deel van leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
486 schaduw was
bekleed met
kleine reepjes zon
die dansten op de
warme wind in een
oase met licht als bron
een stukje paradijs
waarin alles vergeten
sneller smolt dan stukjes ijs
ik kuste jou
de nieuwe wereld in met
een schitterend perspectief
ik heb je al
mijn deel van leven
zo godvergeten lief…
Overal thuis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
648 Ik lees
onze wereld
als een
spannend boek
nieuwsgiering
en vol verlangen
zoek ik steeds
naar een ander
hoofdstuk
nooit zou ik
op één bladzijde
blijven hangen
als opgesloten
in een kluis
steeds sla ik
op goed geluk een
nieuwe route in
immers de reis en
de bestemming ze
zijn mijn thuis…
liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 Met jou wil ik de wereld rond
Als ik viel en jij nog stond
Hielp je me altijd van de grond
Als ik het eventjes niet zag
Was daar jouw glimlach
De glans van jouw ogen
Heeft me nooit bedrogen
Eén blik is genoeg
Alles op tijd, nooit te vroeg
Ja tot het eind der dagen
Blijven mijn ogen naar jou vragen…
Pijnretoriek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 je was hier in een parallelle wereld
naast de bodem van het wolkendek
diende er je schoenen aan, waarmee
voetstappen achterlieten, ontweken
naar een onbedorven gedachte als
intens bestaan naast deze plek
een versteende voorstelling van
vluchtbaar steen, schemer, samen
in iets dat steeds meer achterblijft
bij steeds langduriger verder…