Alle inzendingen over wieg, stilte

10329 resultaten.

Sorteren op:

De twijfel nooit ver weg...

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 968
Hij vreet de rust en de stilte alweer weg zoals de warmte de sneeuw doet smelten al vind je die nog zo mooi en doet die de hardheid van de vormen wijken. Helpt niets hier tegen? Of moeten we met de ogen van de kinderen kijken?…
Adeleyd14 januari 2008Lees meer >

Meisje van de nacht

netgedicht
3.8 met 32 stemmen aantal keer bekeken 3.786
Met een stilte stemde je in, Want spreken viel jou zwaar. Zwalkend naar je voordeur, Viel mijn oog op jouw bewegen. Want zwalken met zo een gratie, Kom je never – nooit meer tegen.…

het beeld van jou

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 827
even jouw lach niet meer te horen in diepe tranen achterlaten een kus ter afscheid willen geven jouw warme stem die stilte werd zink ik weg in het duister van dromen tijdloos diep besef verloren neem ik jou mee in gesloten ogen het beeld van jou gaat nooit verloren…

het beeld van jou

hartenkreet
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.745
even jouw lach niet meer te horen in diepe tranen achterlaten een kus ter afscheid willen geven jouw warme stem die stilte werd zink ik weg in het duister van dromen tijdloos diep besef verloren neem ik jou mee in gesloten ogen het beeld van jou gaat nooit verloren…

ADORO TE 2 IN MINEUR -

gedicht
2.3 met 377 stemmen aantal keer bekeken 81.514
Over liefde zwijgen en in stilte lijden. De zee is grijs. Vergeet-mij-niet en ereprijs. -------------------------------------------------- uit: 'Dwangbuis van Houdini', 1998.…

Vochtige grond

hartenkreet
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 766
Het duistert in mijn hart Verdwenen zijn alle dagen Monotoon rijgt de tijd zich aaneen Berustend zijn vele beelden Roerloos vouw ik mijn handen Ik leg me neer op mijn grafsteen Ik strooi een bloemenkrans op Mijn rouwende hart en kerf Stil de letters van mijn naam Een diepe stilte scheidt me Vochtig van de grijze grond Waar kan ik nog…

Zie de mens

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.421
In alle stilte drogen woorden op papier roepend om vrede in de schreeuw te worden gezien ecce homo ‘zie de waanzin’ hangen ze zichtbaar in roodwazig licht nog druipend van bloed ecce homo achtmiljoen geteld de thuisblijvers drogen hun tranen thuis ‘terreur is menselijk’ drogen mijn woorden op het papier waaraan ik mij snijd…

Bij jou

hartenkreet
3.9 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.662
Bij jou kan ik zijn De mens die ik ben Bij jou kan ik huilen En lachen Bij jou kan ik dromen Of klaar wakker zijn Bij jou kan ik Zwijgen of praten Bij jou wordt mijn stilte Een springvloed van woorden Bij jou wordt mijn chaos ’n Helder verhaal Bij jou snap ik woorden Die niet zijn gezegd Bij jou zijn gevoelens Diep en oprecht…
veraisme17 maart 2004Lees meer >

einde

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.861
muziek is geen troost geen muziek evenmin voor momenten van 't diepste verdriet is elke melodie wrang iedere stilte ontoereikend op die laatste weg ontbreekt begeleiding mist bestemming iets noch niets geen markering houdt iemand hier nog een tel vast of punt zeker de hand die je nog in een uiterste poging grijpen wil wijkt…

drijfveer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 692
je lest de dorst stilt de honger luwt mijn woede en geeft weer zin ik voel me bevrijd als jij langskomt schep ik ruimte voor jouw plaats ik verruil mijn stad zoek nieuw leven ik maak me zwanger door jou te wensen als je roept sta ik op streef ik een dag voorbij de moeheid die kwelt en verwart…

woont nu in je dromen

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 707
het nest was vol met leven en zo druk door herrie ben je naar de rand gevlucht in stilte gaf je je niet bloot je hechtte moeilijk miste warmte uit de moederschoot je woont nu in je dromen met de wereld in je hand het leven is je overkomen ervaring scherpt je verstand vliegt al zonder vleugels wortels ben je kwijt eens zul…

in handen van de ochtend

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 829
jouw schoonheid waait om me heen en vanuit de verte fluit de blauwe winde naar bewoonde nesten nee neem geen afscheid van het licht waarin wij horen of van de kleine onbekende vogels die warmte uit de kruinen schudden hun gekwetter over stilte leggen door wijzers van de tijd verleid voorzichtig warrelend door je haar…

Kringen in het water

netgedicht
4.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.106
vingers sierlijk laat je schoonheid vloeien in de zomer, nu voorbij het kringt in hoge twijgen en het diep gegroefde schors ontvangen over het water wacht het stromen, los in mij langs oevers en langs bomen, de brug van noord naar zuid daar voel ik je adem wanneer ik de stilte…

Levenloos geboren

hartenkreet
4.5 met 39 stemmen aantal keer bekeken 2.124
Het wiegje blijft altijd onbeslapen en oogjes voor altijd gesloten voor jullie geen uitgestrekte handjes maar in stilte veel tranen vergoten.…
Moeke3 juli 2006Lees meer >

Het vijfde seizoen

netgedicht
4.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.240
winter een handbreedte van mij af er rust geen tuin meer onder je woorden of de enkele bloem die ik van je lippen pluk wendt zich af van het geluid wanneer ik het veld meet, dat doodstil de vlokken telt in onrustige dagen van verweer ik vind nog slechts het zwijgen, rouw tot bloedens toe zelfs in zomerdroogte groeit stilte…

Het regent vleugels

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 733
je handen spelen een schaduw boven duinen en ik zie slechts woorden boven wolken zacht en dichtbij laat de wind ze liggen in dat ene uur van stilte wanneer je zand strooit over dode vissen en de maan doorheen de avondbranding hoe koud de nacht is in mijn buik een mond in overvloed maar ik hoor vogels wenen…

nog even

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.262
langzaam sterf ik in een huis dat wacht regen in de ramen ik poets de laatste dag hang wolken aan de nacht koud, steeds bleker de lippen achter glas ik praat nog over stenen en leg ze op mijn huid alsof de stilte slaapt in een verre dag na deze het is de hoogste tijd het regent op mijn mond buiten valt het raam…

Gaudix

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 891
Wat steenworpen verder liggen in koele grotten de oudste huizen van Europa: Barrio Troglodyte, waar het licht al duizenden jaren in perfecte stilte balanceert.…

mijn zwijgzaamheid (vervolg)

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 773
seizoenen vervlakken groeit mijn zwijgzaamheid soms schiet praten het doel voorbij er schort iets aan de brug naar de overkant planken vallen in diepten van ijskoude gevoelens onbereikbaar blijkt de waterkant mijn ogen spreken niet meer dof en verduisterd als zij zijn uitzichtloosheid krijst in verstopte oren wie kan in deze stilte…

Op de kaart

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 611
Staat ´n nieuwe dag op stapel zet zich op de kaart Beter te zeggen: de ochtend bloost of gloort Maan met nacht door ´t sluiplicht vermoord De wekker ben ik voor de stemmen van m´n kinderen Vervuld de kamers van ´n onbeschreven stilte niets kan me hinderen Zelfs niet ´t blaffen van ´n hond op straat.…

panorama

netgedicht
3.9 met 37 stemmen aantal keer bekeken 1.859
hoog reiken de dunne poten van de gazelle in de poel waar vogels af en aan vliegen ik leg me te rusten in de jaarringen van bomen en de stilte in mijn buik het open landschap en de bloemen in mijn hand strelen op je mond de geur van het beminnen ik schrei jouw naam in duizend wolken en begeef me naar de kraterrand voorbij…

lege kamer

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.292
De lantaarns staan aan verder ben ik alleen in deze lege ruimte muziek vult de kamer niet helemaal, de balkondeur staat open herrie van buiten verjaagt de stilte zal ik het ooit kunnen?…
ben20 april 2009Lees meer >

winterschimmen

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 655
regen zijn en dat jij de uren van die dagen nog eens onderstreept - nadien- maakt mij tot regen vastgevroren in winter in mijn vacht zoals een vogel, dood onder doornstruiken en afgesleten rotsen tegen het landschap geklemd dat ik dan sneeuw op suikerwitte bloemen en jij je hand niet reikt naar het geluk uit stilte…

winteroregano

netgedicht
4.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 665
we werden gedood, samen met bomen van wind we wensten stilte en gaven zinloosheid een naam niet langer dan eeuwig ik scheurde dagen uit wolken en jij verdreef de dingen naar het verleden naar sneeuwnachten en dicht bij jezelf waar de winter lag, wachtend op geluiden en zeldzame bloemen in het grijsviltige maar voorbestemde…

satijnwit

netgedicht
4.3 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.115
is het de spanning op het mooi makend papier van woorden in een lentekrul die geen regen of sneeuw kunnen verdragen op kletsnatte voeten zit de winter dan niet vol poëzie in een ochtend van glazen lelies bewogen door de zeldzaamheid van stilte ik zie bomen, vogels, vorsten in wit en maanverblindend licht en…

het verzenkind (III)

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 697
het is nog nacht onder het slot van onaantastbaarheid en het kind ongehoord, nimmer gehoord en uit het verleden bidt alsof aan het eind van dit gewankel stilte wacht, sterren als woonst voor de dood waarin alles luistert, niets luistert de angst voor hem, de angst om haar voor hem, om haar om het kind dat telkens weer…

Instinctieve vredigheid!

netgedicht
0.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
In alle stilte, kijkt de zon neer op de aarde, die ontwaakt fris aanvoelend stralen Gevoelsmatig verwarmend felle steken van de zon dwarrelen neer op de grond Zonovergoten schijnwerpers dragen toe tot de pracht van een lente dag met zon Lucht gedrevenheid, warme wind geblazen en meegetrokken door die enkel schapenwolk!…

Jouw naam op de muur

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 829
Symce Vijf letters in graffiti op de muur gespoten ze vormen je naam Symce dat is er wat er overbleef van jou een stoere jonge knul van nog geen zestien die uit trein surfen ging het ging mis zelfs nu na twintig jaar huilt jou mama zoveel tranen als je luistert naar de stilte hoor je haar zuchten in de wind zo droef…
windwhisper15 augustus 2009Lees meer >

Eer

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 592
Ik schrjf een gedicht en ik weet Zonsverduistering omgekeerd Echte stilte echte woorden Oost in West verweerd. Een diepe wens tot gronden. Heer, ik heb U teder. Als ik begrijp dat er geen bodem is, Schenk Uw genade neder. Wel een hel en hemel Ontvangen een geheel Dat is slechts een keuze Eer ik uw Zonen, ieder enkel deel…

Het venijn van de herfst

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 565
Gelezen woorden bestrijken mijn hart zoals een herfstblad zich nestelt in een voeg van een gestorven leven, de vrijheid was het cement dat zich kon buigen naar ieder moment moe is het hart, het lijkt alsof er geen dromen meer zijn terwijl het zicht naar buiten het leven leert om te houden van de stilte die tijdloos de herfst voorbij…
elze10 oktober 2009Lees meer >