31571 resultaten.
Mijn hart
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
1.914 Mijn hart is niet perfect
toch zou ik met niemand willen ruilen
Ondanks alles blijft mijn hart openstaan
waar een ieder mag blijven schuilen…
Oktober-blues
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
620 Waar de rijen naakte graven
op Allerheiligen wachten
nabij de treurende wilgenboom,
kniel ik bij mijn ouders graf
want niemand kon als hen
mijn stil verdriet verzachten.…
Nieuwe goden?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
580 , gevuld met
oude engelen die niet door de zegen
zijn gekust, zijn er tekens nieuwe
goden waar de hemel op rust.…
herinnering
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
4.377 Betoverend aanschouw ik de sterrehemel
Herinneringen die me raken denkend aan jou
hoe onze lippen versmolten die 1001 nachten
alsof we het levenslot onomkeerbaar volbrachten
Ooit zien we elkaar terug
het leven biedt enkel tijdelijk een brug
naar de sfeer waar wij eeuwig samenhoren
waar de bron van onze liefde ooit is geboren
de…
In de metro
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
675 Waar wil jij straks komen?
waar wil jij nu heen?
zal je samen komen?
of ben je straks alleen?
Een metro vol met mensen
starend voor zich uit
ieder zijn gedachten
kijkend door de ruit.…
Positron
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
443 het allemaal over ging
derhalve over is gegaan op stil
maar hevig drankgebruik
zo gaat de wereld verder
tot waar het niet meer kan
en hoopt er maar het beste van…
Wereld
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
1.204 Voor mij is hij rond
de wereld is
een afgrond
en, natuurlijk
het regent elke dag
Waar leef ik morgen?
Waar op de wereld zal ik zijn
en leef ik morgen?
Hoe ver zal ik kunnen kijken
of ben ik nog nodig hier?…
Gekwelde geest
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
643 waar ik tevree mijn naam op kalk
ontsluit nu mijn gekwelde geest
en laat vrij mijn woorden stromen
opdat een ieder die mij leest
eeuwig voortleeft in mijn dromen.…
van guitenstreken tot kunstgenieter
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
827 lichtgezouten
met jouw zinnen samenrank
verras me in lavendelinkt
langs de loomheid, lichtgevlekt
waar wij hoog tot waarheid stijgen
voorgedragen en onbedekt…
IK BEN ER WEER INGETRAPT
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
670 maar nu in vrijheidstijden
moeten mijn schoenen onder mijn luiheid lijden
door het ongepaste gedrag van mensen
poepen honden en katten waar wij het niet wensen
wij zijn de dupe van dat gedrag
blij dat het in onze stad niet meer mag…
Gelaakte grond
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
616 was ik ooit langs die brute bergen omhoog geklommen
had ik dan geweten waar wolken overgaan in water
steeds breder de baan makend naar beneden
waarom wilde ik hoger waar de grond harder wordt
dichter bij god of goud van aardse zaken
kon ik niet geraken, edoch die gedachte zal ik laken
hoog en machtig striemt de kou, slaat ranselende wind…
Ik vind dit gedicht.
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
800 ik vind dit gedicht
een mooi gedicht
ik ga dit gedicht
op school zeker nog gebruiken
ik heb dit gedicht
op mijn kamer opgehangen
en ik lees dit gedicht
elke avond voor ik slapen ga
ik vind dit gedicht
een vreselijk slecht gedicht,
waar gaat dit over?
ik vond dit gedicht
heel mooi,
maar ik snapte niet waar het over ging.…
Mijn domein ?
netgedicht
0.8 met 33 stemmen
785 Het is helaas de weerschijn van
de realiteit, waar hete as gloeit
in de moederhart der dichters,
waarin de taal jongleert in de
blinde anonimiteit, zich niet
bewust zijn in de wetenschap
waarin zij denken heer en
meester te mogen zijn en waar
alleen zij de ruggen rechten.…
Afscheid
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
2.145 Waar collega's jouw aanwezigheid misschien nog steeds zoeken of vergeten dat
je nieuwe bestemmingen bent gaan zoeken.
Waar je de tijd van werken nu mag ruilen
en jouw momenten vullen met de stem die jouw eigen stilte vraagt.…
maar door zichzelf en door elkaar niet meer
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.129 onstuimig-verre oceaan
rolt vloedig-dikke lagen zand
over een - van God verlaten - strand
om open wonden toe te dekken
alsof zij nooit hebben bestaan
en diep onder de aarde
waar zij hun vleugels zandig nat
door tochten langs het donderpad
naar het domein van helledromen
onmogelijk verzwaarden
waar zinnen niet meer in beheer
bewegingen…
Lantaarn
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
975 Waar wordt gezwegen, gehuild en gepraat.
Nee, zonder lantaarnpaal is alles maar donker en kaal.
Met haar prachtig gebogen nek als een zwaan,
weet zij in weer of wind glorieus te blijven staan.
Een netwerk van licht en kunstmatige zonneschijn,
doet ons beseffen wie, waar en wanneer we zijn.…
Verschijning na Pasen in 2011
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
625 De rust keert weer
in het gebouw
waar Thomas achterblijft
hij voelt zich
ongemakkelijk
één keer had hij
de samenkomst gemist
en juist die dag
was Hij zo duidelijk
aanwezig
hij was de enige
die het niet had gezien
waar was hij toch
wat was er zo belangrijk
dat hij dit niet
kon meebeleven
er speelt een melodie
door zijn gedachten…
de Reizigers
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
671 Er was eens een dame
beeldschoon en van stande,
waar wij eens langs kwamen
op reis door vele landen.
"Bonjour" zei deze dame vroom,
"goedendag" reageerden wij zonder schroom.
Waarna de dame vroeg: "waar zijt gij naar op reis?"
"Mijn edele dame, wij zijn op zoek naar het paradijs!…
Afdronk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 Plotsklaps gebeurt het,
in een hand gebaar zijn
woorden geboren, je
verwacht ze niet, ze
komen daar waar je ze
heb verloren en waar de
maan gerijpt uit vloeit,
sprongsgewijs vallen ze
in het beproefde glas.
Zoals ik het drink , zoals
ik adem, later proef ik de
nasmaak wat ik geschreven
moet hebben.…
pijnlijk als gisteren
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
965 een gemis
een oude ervaring
een verleden geleden
iets waar je naar uitkeek
maar nooit heeft kunnen zijn
de pijn op zich vormt de basis
van een vergeten herinnering
waar je iedere nacht om hebt gebeden
tranen tot je bezweek
die grote dingen maken me klein
het klinkt onbegrijpelijk
verschillende dingen door elkaar mengen
maar woorden…
Fingerspitzengefühl
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 te maken
in die witte vellen weiden
waar ze inktdrinkend indringen
dan hun wilde geweld staken
alsof hun bestaansreden enkel dat maar is
zo nu en dan en totaal terzijde…
Het vrije veld
gedicht
3.8 met 5 stemmen
4.863 zijn, beginnen
wat men later zijn herinneringen noemt
Maar nu nog een toestand waar geen mens
vat op heeft, waarvoor geen woorden zijn:
Een en al onaantastbare luister.
--------------------------
uit: 'Dwaalwegen', 2008.…
Stadhuisplein*
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
2.931 Berekend lopen zij door waterplassen,
want tijdwinst is het waar zij zich aan laven,
chronometers als verwrongen maatstaven
om op je eindige tellen te passen.
Hoe glad en nat is het in deze stad,
waar op het spiegelende stadhuisplein
een vluchtige kus leidt tot eeuwig zijn,
één tel ontsnapt aan wat ik niet bevat.…
driekwartsmaat
netgedicht
4.6 met 38 stemmen
1.102 de wereld
ophoudt te bestaan
in de laatste maat
waar in ruimte en tijd
een en een drie slaat
elk - een - samen
hier en daar
eindeloos
eeuwig…
Tussen de sterren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
673 is zelfs een hemelboog van waar
een spetter nattigheid traag valt
raakt aan het omhoog geheven gelaat…
Voor de hersenloze jury’tjes.
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
718 ,
in hemelsnaam, waar
bemoei je je mee!…
Seizoenen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
796 Onbewoonde klokken in lentetijd
tikten tot een nieuw seizoen
zich vol goede moed had aangemeld
waarin elk uur verstreek
Bevroren bloemen in zomertijd
verwaaien deden ze graag
in het hart van jouw aanwezigheid
die me altijd raken kon
Verzonnen boeken in herfsttijd
waar bleef het ware verhaal
wat een ieder lezen zou
de dag versneld voorbij…
Bij spiegellichten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 te blijven dromen
onder bloeiende kastanjebomen
bij spiegellichten dichten
op het bankje, op het plein
waar morgen kinderen spelen
dansend als de zomer zelf
in passen vluchtig als de wind
rond een welriekende bloem
te kunnen dromen
bij het groen, het ligusterblad
waar een merelpaartje
een goddelijk nestje had
fonteinen sproeien
vloeien…
bruine stad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
773 ik proef het verlaten
in deze stad, bruin en geteisterd
door somber voorgevoel, regen
de leegte gevangen in natheid
alhier klaterend op de straten
zelfs de kieren in de muren
cementloos ademen zij verleden
waar nooit een zon echt scheen
onder daken waar nooit de liefde
bedreven werd zoals verteld in boeken
in straten die stammen uit een…
de storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Waar gaat de wind
koud, triest en baldadig
alsof de reis pas net begint
en dan terugkerend en ongenadig
waar de wolken zo grijs
geen licht door laten
zo wreed doch wijs
verandert liefde in haten
hoop in weemoed
die kaarsen doen uitdoven
en veranderen tranen in bloed
die wanhoop beloven
tot de aanvaarding toe
pas dan, zal de storm
zijn…