Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Respectueus

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 749
een kerstviering is voor een ieder verschillend respect moet er zeker zijn sommige mensen/kinderen vinden een echte kerstboom vol kleurige/witte ballen en lichtjes sfeervol fijn een ander vindt het kerstgeluk in de lichtende warme kerk gevuld met velerlei gelovige mensen vele kinderen kunnen van spanning niet in slaap…
Antonia17 december 2015Lees meer >

Nog is het ijs te dun

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 574
er speelt winter in bevroren takken die wit besneeuwd naar de hemel reiken je lach wolkt in de heldere lucht stralend jagen blauwe kijkers sombere gedachten op de vlucht nog is het ijs te dun om jouw bestaan te dragen ik ken je angsten die om hulp en bescherming vragen jij danst door de dagen met de constante pijn van er plotseling…
wil melker11 januari 2016Lees meer >

okkernoten

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 446
het venster zonder uitzicht slaat een kruis in zijn verhaal onwrikbaar plukt de herfst de bomen kaal hij laat hun takken staken winterkou betreedt het spel vol witte sporen op het kale vel van wederhoren druppelt fel ontdooid geweld het laat zijn onheil braken doch de notenboom draagt vruchten in het zuchten van de wind het zomerkind…
switi lobi25 januari 2016Lees meer >

In de kreukels

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 549
bent weer aan het hyperventileren’ - Gebroken ribben, zeven, pen in arm - ‘Hoe komt het dat u zo moet transpireren’ - Ik ben in shock en heb het vreeslijk warm - ‘Allez nu op uw rechterzij proberen’ - Ik zit verstopt tot aan mijn endeldarm En ik begin alsnog te protesteren Mijn polsslag slaat met wild geraas alarm - De inquisitie van de witte…

wachten bij de boom

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 677
het is hier dat ik wil kijken, 't klimmen langs de stam sterk zijn zoals het witte, diepe meer dat herinnering draagt tot op grote hoogte mocht ik maar, kon ik maar de taal van het water spreken mij kleden in deze armen van stilte wanneer alles lijkt te draaien de nacht uit mijn mond nemen, elke dag in het donker mocht ik maar…

Kleuren die ik hoorde

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 527
ik wilde kleur brengen in mijn pianospel maar de zwarte toetsen deprimeerden met de witte ging het wel schilderde eenvoudige melodieën uit de losse pols met hier en daar wat buitenissige akkoorden er waren mensen die daarvan de schaduw hoorden in de vol tonige muziek van mijn primaire kleurenlied zij mengden niet in een natuurlijk…

Dat wat resteert

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 726
Wie kon weten dat de tijd zou komen met handen vol zwarte bloemen en verscholen in zijn mantel het noodlot dat zijn ijskoude adem zou leggen over het gelaat van unieke schepselen maar onaangeroerd bleven de herinneringen standvastig in hun soliditeit als een erfenis van waardevolle schatten op het witte doek van gedachten soms, als in een…

Al mijn dromen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
we liepen samen praatten honderd uit maar alle stappen die we namen brachten ons niet echt vooruit nog keken wij naar een verdwijnpunt in wat nevelig wit droegen argumenten aan consensus hebben we gemist de woorden stokten hun vloed nam af ons aanvankelijk enthousiasme koos steeds het verkeerde pad ik heb je hand genomen jou…

Weerbarstigheid

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 413
ik weet dat water me zal dragen als ik mee ga met golvende slagen geen gespartel van ik worstel en kom boven maar je overgeven aan de stroom van leven dat wind mij niet gaat snijden op de hoek als ik rustig laveer kust hij mij met koude snoet zacht koestert zomerzon de nog winters witte huid die zonder smeren en keren al snel…
wil melker11 augustus 2016Lees meer >

Duivenpraat is vol van vrede

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
Laat de liefde als van de tortelduiven wezen, wit gevederd met een ringetje er door. Dan hoeft het leven niet voor een rampspoed te vrezen, blijft het op de rails, in het rechte spoor. Duivenpraat is vol van vrede; verwoordt een liefde vol wederzijds begrip.…

wolkenkunst

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Wit in alle mogelijke tinten in die eindeloze lucht. Ik keek ernaar en slaakte een zucht. Door de inval van het licht waren de bomen fluorescerend geel of wijnrood Dreigend als de dood. Bruin met oker wel honderd soorten. Ik was overdonderd door het landschap, die zoveel verscheidenheid bracht.…

Schelpend zand

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
het was onaards de plaats waar ik jouw voeten waste er was alleen een lichte plek de wereld heel ver weg er golfde zee in een mildheid zonder overheersend kuiven zij bloeide blauw op het witte strand van schelpend zand een zilte zon scheen magisch licht mystiek weerkaatste in je blik wij voelden de nabijheid van het paradijs…
wil melker9 december 2016Lees meer >

Bakkie pleur

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 748
Het liefst wit porselein, want dat steekt zo mooi af. Geen suiker en geen melk, maar puur zoals bedoeld. De warme aroma's, kamer vullend. Zo wek je me 's morgens, ontwaken mijn zintuigen. Niets terug verwachtend, laat je je nemen. En ik heb je genomen, ontelbare keren. Je bent bitter, gitzwart, elegant, sexy en zwijgend.…
A Vletter15 januari 2017Lees meer >

mijn kleur

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
rood, geel, en zwart de kleuren van mijn hart Belg in hart en nieren, maar andere kleuren kunnen mij ook plezieren neem nu rood, wit, en blauw Holland waar ik zo van hou met mijn vrienden bij het dichten kunnen we wekelijks onze pijlen richten bij Freaks wordt alles wel gelezen en een oorkonde wordt gegeven het gedicht in de…
metske16 januari 2017Lees meer >

Mijn licht bewolkt leven

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 532
ik heb wolken altijd bedacht hun nevelig ijle waterpracht bevat al mijn dromen zij kleuren mijn stemming wispelturen het gevoel van alledag duisteren de nacht ook jouw gezicht in het wit-roze licht van opkomende zon met de ontwapenende lach van ontwaken samen gaan we de ochtend maken oplossend in blauw koesterende warmte omdat…
wil melker18 januari 2017Lees meer >

Magnolia

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.689
Dit is de tak die ten hemel biedt In zuivre kelken van albast de witte wijn uit de donkere bast zó teerheid die uit droefnis wast. Hoe zal ik noobler gedenken U hoog-tere ziel sterk maar sereen dan bij deze mystieke brank de tak met de bloem alleen.…

nietig

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
ach mijn kleine hart ik leg het voor U neer want elke keer als ik hier ben dan weet ik weer dat ik U ken - en weet dat heel uw grote hart mij optilt, boven pijn en smart de zware aardse dingen langs de weg, daar vond ik roze wit en gouden bloemen een lach in duizendmaal uw naam benoemen ach ik weet nu dat- het mag mijn kleine…

dat huis

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 538
waar ik tegen muren leunde bescherming zocht achter deuren die zich sloten tegen kwaad dat huis waar ik geschreeuwd heb in de wanhoop van wat leegte zeggen wil en waar geborgenheid tussen alle witte wanden zacht vervloeide tot een massa warme handen rond mijn lijf dat huis verlaat ik, ik laat het voor een ander ik wens de stille zegens…
switi lobi20 augustus 2017Lees meer >

Gedachten

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 625
Luchtig als wolken zweven gedachten Wit als wol langs Pruisisch blauw Of lichtend bij maanlicht in duistere nachten Wisselend van vorm bij warmte of kou Vluchtig als wolken zweven gedachten Door wisselend tij in het leven Als zonneschijn bij dagen of duister in nachten Door welk gevoel ook gegeven.…

paskamer

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
levenloos wit marmert wangen het licht gaat gepaard met wat ogen willen zien er hangen harde haren rond een uitvergroot hoofd begeerte dooft op slag de hang naar meer is verdwenen in het wenende licht één vierkante meter grond beweegt rond afgetobde voeten het gezicht in ruw geplooide lijnen, zij verdwijnen in een welgevormde lach…

Het stille woord

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 772
het filmpje is gebroken de werkelijkheid staat stil met beelden uit geschiedenis maar heden is alleen maar wit er wordt bewogen zonder registratie gesproken in het stille woord er lijkt leven maar de ziel is men vergeten de tijd is zonder inhoud zijn slag en spirit kwijt hoogtes zijn niet uitgelicht omdat schaduw in de dalen…
wil melker26 december 2018Lees meer >

In vergeten tijd

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
het guurt in het laatste stukje ommuurd van het afgelopen jaar ze zuipen en snuiven kotsen ergernis in de liederlijke taal van poolse knopen op de hangplek met sensoren die witte gezichten uitgestreken oplichten het kansloos perspectief tekenen van de dief die in vergeten tijd zijn straf belijdt nog schoppen zij de flessen…
wil melker30 december 2018Lees meer >

Heer en meester

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 578
ik las met vingers het alfabet aan klanken in zwart witte toetsen speelde met voeten donkere tonen opende alle registers in een uitbundig creatieve ontlading voelde mij heer en meester over de melodie beheerste alle nuances van deze muziek verdwaald in de ruimte klom het ijlste toontje omhoog en verdween in het schoonste…
wil melker7 februari 2019Lees meer >

Het gelach van de zon

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 475
ik heb met schaduwen gespeeld rond het gelach van de zon ook met kleine witte wolkjes die snel donker werden aan de onderkant zij vulden de velden vergrijsden het blauw en de helderheid die wij van zonnig kenden toch heb ik mijn hoop behouden op een brandend revival van het koesterend licht de donkerste rafels zijn onder het…

Lagen van lijden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 523
vandaag speelde ik bij iedere statie een variatie op zwart, wit en eikenhout ik zocht in woorden naar gevoel en heb aldoende in toon een mengeling musicerend beschouwd intens is dan de weg die leidt langs het lijden was als alleen, ik ging er in op, zo gezegd geheel ingevoerd, in trans en ondergeschikt aan de kracht, die in twaalf…

De lenigheid van leven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
Wordt 't nu, helaas stekeblind, werkelijk verstaan, nog steeds te ontroerd, daar waar licht ontbreekt kent hij de toetsen feilloos, raakt wit en zwart aan. Hij heeft helaas nooit gevraagd hoe de geur nu is, of dat men kan leren huilen, zolderkamers ook daar een dakraam hebben met ook dat zicht op sterren.…

Vloeiden uiteen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 446
nog koud in golven verpakt rolden de eerste verhalen op een al lenteachtig strand hoofdletters schuimden in wit hun belangrijk bericht doken en vloeiden uiteen in vergeten zand wiste met kwistige hand onbelangrijke details alleen waar wind vat op kreeg bleef in stand hij joeg de hotspots wat verder het land op waar zij uitwaaierden…

Kauwentaal

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 485
Witte stenen klokkenklepper, kloeke gouden torengraal, wijze oude schaduwschepper, krijsend nu in kauwentaal, om 't gegekscheer daar beneden, 't zijn de makers van 't fijn stof. Vroeger werd alleen gebeden, was 't enkel de klank van 't lof. En nu ronkt het in de stegen.…

LIEVEVROUWEBEDSTRO

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
Bij de eerste kreetjes van Jezus begonnen ze te bloeien en vanaf toen mochten de plantjes witte bloemetjes dragen en hun prachtige naam.…

samenvloeiing

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 433
op de wand golft het verstrijken van de tijd in een weerspiegelend waterlandschap verf rolt van boven naar onder als het eerste licht rimpelig geel oranje reflecteert het panorama groeit naar de morgen die meedeint in blauw groene tinten het landschap danst en pronkt met schitteringen in wit als de zon hoog aan de hemel staat…
J.Bakx29 oktober 2019Lees meer >