8651 resultaten.
Respectueus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
749 een kerstviering
is voor
een ieder
verschillend respect
moet er
zeker zijn
sommige mensen/kinderen
vinden een
echte kerstboom
vol kleurige/witte
ballen en
lichtjes sfeervol
fijn
een ander
vindt het
kerstgeluk in
de lichtende
warme kerk
gevuld met
velerlei gelovige
mensen
vele kinderen
kunnen van
spanning niet
in slaap…
Nog is het ijs te dun
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
574 er speelt winter
in bevroren takken
die wit besneeuwd
naar de hemel reiken
je lach wolkt
in de heldere lucht
stralend jagen blauwe kijkers
sombere gedachten op de vlucht
nog is het ijs te dun
om jouw bestaan te dragen
ik ken je angsten die om
hulp en bescherming vragen
jij danst door de dagen
met de constante pijn
van er plotseling…
okkernoten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 het venster zonder uitzicht
slaat een kruis in zijn verhaal
onwrikbaar plukt de herfst
de bomen kaal
hij laat hun takken staken
winterkou betreedt het spel
vol witte sporen
op het kale vel
van wederhoren druppelt fel
ontdooid geweld
het laat zijn onheil braken
doch de notenboom draagt vruchten
in het zuchten van de wind
het zomerkind…
In de kreukels
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
549 bent weer aan het hyperventileren’
- Gebroken ribben, zeven, pen in arm -
‘Hoe komt het dat u zo moet transpireren’
- Ik ben in shock en heb het vreeslijk warm -
‘Allez nu op uw rechterzij proberen’
- Ik zit verstopt tot aan mijn endeldarm
En ik begin alsnog te protesteren
Mijn polsslag slaat met wild geraas alarm -
De inquisitie van de witte…
wachten bij de boom
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
677 het is hier dat ik wil kijken, 't klimmen
langs de stam
sterk zijn zoals het witte, diepe meer
dat herinnering draagt
tot op grote hoogte
mocht ik maar, kon ik maar
de taal van het water spreken
mij kleden in deze armen van stilte
wanneer alles lijkt te draaien
de nacht
uit mijn mond nemen, elke dag
in het donker
mocht ik maar…
Kleuren die ik hoorde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 ik wilde kleur brengen
in mijn pianospel maar de
zwarte toetsen deprimeerden
met de witte ging het wel
schilderde eenvoudige
melodieën uit de losse pols
met hier en daar wat
buitenissige akkoorden
er waren mensen die
daarvan de schaduw hoorden
in de vol tonige muziek
van mijn primaire kleurenlied
zij mengden niet in
een natuurlijk…
Dat wat resteert
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
726 Wie kon weten dat de tijd zou komen
met handen vol zwarte bloemen en
verscholen in zijn mantel het noodlot
dat zijn ijskoude adem zou leggen over
het gelaat van unieke schepselen
maar onaangeroerd bleven de herinneringen
standvastig in hun soliditeit als een
erfenis van waardevolle schatten
op het witte doek van gedachten
soms, als in een…
Al mijn dromen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
490 we liepen samen
praatten honderd uit
maar alle stappen
die we namen brachten
ons niet echt vooruit
nog keken wij
naar een verdwijnpunt
in wat nevelig wit
droegen argumenten aan
consensus hebben we gemist
de woorden stokten
hun vloed nam af
ons aanvankelijk
enthousiasme koos
steeds het verkeerde pad
ik heb je hand genomen
jou…
Weerbarstigheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
413 ik weet dat
water me zal dragen
als ik mee ga
met golvende slagen
geen gespartel
van ik worstel en kom
boven maar je overgeven
aan de stroom van leven
dat wind mij niet
gaat snijden op de hoek
als ik rustig laveer kust
hij mij met koude snoet
zacht koestert zomerzon
de nog winters witte huid
die zonder smeren en keren
al snel…
Duivenpraat is vol van vrede
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
495 Laat de liefde als van de tortelduiven
wezen, wit gevederd met een ringetje
er door. Dan hoeft het leven niet voor
een rampspoed te vrezen, blijft het op
de rails, in het rechte spoor.
Duivenpraat is vol van vrede; verwoordt
een liefde vol wederzijds begrip.…
wolkenkunst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 Wit in alle mogelijke tinten in die eindeloze lucht.
Ik keek ernaar en slaakte een zucht.
Door de inval van het licht waren de bomen
fluorescerend geel of wijnrood
Dreigend als de dood.
Bruin met oker wel honderd soorten.
Ik was overdonderd door het landschap,
die zoveel verscheidenheid bracht.…
Schelpend zand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
535 het was onaards
de plaats waar ik
jouw voeten waste
er was alleen
een lichte plek
de wereld heel ver weg
er golfde zee in
een mildheid zonder
overheersend kuiven
zij bloeide blauw
op het witte strand
van schelpend zand
een zilte zon
scheen magisch licht
mystiek weerkaatste in je blik
wij voelden de
nabijheid van het paradijs…
Bakkie pleur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
748 Het liefst wit porselein, want dat steekt zo mooi af.
Geen suiker en geen melk, maar puur zoals bedoeld.
De warme aroma's, kamer vullend.
Zo wek je me 's morgens, ontwaken mijn zintuigen.
Niets terug verwachtend, laat je je nemen.
En ik heb je genomen, ontelbare keren.
Je bent bitter, gitzwart, elegant, sexy en zwijgend.…
mijn kleur
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
542 rood, geel, en zwart
de kleuren van mijn hart
Belg in hart en nieren, maar
andere kleuren kunnen mij ook plezieren
neem nu rood, wit, en blauw
Holland waar ik zo van hou
met mijn vrienden bij het dichten
kunnen we wekelijks onze pijlen richten
bij Freaks wordt alles wel gelezen
en een oorkonde wordt gegeven
het gedicht in de…
Mijn licht bewolkt leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
532 ik heb wolken
altijd bedacht
hun nevelig
ijle waterpracht
bevat al mijn dromen
zij kleuren
mijn stemming
wispelturen het
gevoel van alledag
duisteren de nacht
ook jouw gezicht
in het wit-roze licht
van opkomende zon
met de ontwapenende
lach van ontwaken
samen gaan we
de ochtend maken
oplossend in blauw
koesterende warmte
omdat…
Magnolia
poëzie
3.2 met 9 stemmen
1.689 Dit is de tak die ten hemel biedt
In zuivre kelken van albast
de witte wijn uit de donkere bast
zó teerheid die uit droefnis wast.
Hoe zal ik noobler gedenken U
hoog-tere ziel sterk maar sereen
dan bij deze mystieke brank
de tak met de bloem alleen.…
nietig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 ach
mijn kleine hart
ik leg het voor U neer
want elke keer als ik hier ben
dan weet ik weer
dat ik U ken - en weet
dat heel uw grote hart
mij optilt, boven pijn en smart
de zware aardse dingen
langs de weg, daar vond ik roze
wit en gouden bloemen
een lach in duizendmaal
uw naam benoemen
ach
ik weet nu dat- het mag
mijn kleine…
dat huis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
538 waar ik tegen muren leunde
bescherming zocht achter deuren
die zich sloten tegen kwaad
dat huis waar ik geschreeuwd heb
in de wanhoop van wat leegte zeggen wil
en waar geborgenheid tussen alle witte wanden
zacht vervloeide tot een massa warme
handen rond mijn lijf
dat huis verlaat ik, ik laat het
voor een ander
ik wens de stille zegens…
Gedachten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
625 Luchtig als wolken zweven gedachten
Wit als wol langs Pruisisch blauw
Of lichtend bij maanlicht in duistere nachten
Wisselend van vorm bij warmte of kou
Vluchtig als wolken zweven gedachten
Door wisselend tij in het leven
Als zonneschijn bij dagen of duister in nachten
Door welk gevoel ook gegeven.…
paskamer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 levenloos wit marmert wangen
het licht gaat gepaard
met wat ogen willen zien
er hangen harde haren
rond een uitvergroot hoofd
begeerte dooft op slag
de hang naar meer is verdwenen
in het wenende licht
één vierkante meter grond
beweegt rond afgetobde voeten
het gezicht in ruw geplooide
lijnen, zij verdwijnen
in een welgevormde lach…
Het stille woord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
772 het filmpje
is gebroken
de werkelijkheid
staat stil met
beelden uit
geschiedenis
maar heden is
alleen maar wit
er wordt
bewogen zonder
registratie
gesproken in
het stille woord
er lijkt leven
maar de ziel
is men vergeten
de tijd is
zonder inhoud
zijn slag
en spirit kwijt
hoogtes zijn
niet uitgelicht
omdat schaduw
in de dalen…
In vergeten tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
505 het guurt in het
laatste stukje
ommuurd van
het afgelopen jaar
ze zuipen en snuiven
kotsen ergernis in
de liederlijke taal
van poolse knopen
op de hangplek
met sensoren die
witte gezichten
uitgestreken oplichten
het kansloos
perspectief tekenen
van de dief die in
vergeten tijd zijn straf belijdt
nog schoppen zij
de flessen…
Heer en meester
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
578 ik las
met vingers
het alfabet
aan klanken in
zwart witte toetsen
speelde met voeten
donkere tonen
opende alle registers
in een uitbundig
creatieve ontlading
voelde mij
heer en meester
over de melodie
beheerste alle nuances
van deze muziek
verdwaald in
de ruimte klom
het ijlste toontje
omhoog en verdween in
het schoonste…
Het gelach van de zon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
475 ik heb met
schaduwen gespeeld
rond het gelach
van de zon
ook met kleine
witte wolkjes die
snel donker werden
aan de onderkant
zij vulden de velden
vergrijsden het
blauw en de helderheid
die wij van zonnig kenden
toch heb ik
mijn hoop behouden
op een brandend revival
van het koesterend licht
de donkerste rafels
zijn onder het…
Lagen van lijden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 vandaag speelde ik
bij iedere statie
een variatie op zwart, wit
en eikenhout
ik zocht in woorden naar gevoel
en heb aldoende in toon
een mengeling
musicerend beschouwd
intens is dan de weg
die leidt langs het lijden
was als alleen, ik ging
er in op, zo gezegd
geheel ingevoerd, in trans
en ondergeschikt aan
de kracht, die in twaalf…
De lenigheid van leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Wordt 't nu, helaas stekeblind, werkelijk verstaan,
nog steeds te ontroerd, daar waar licht ontbreekt
kent hij de toetsen feilloos, raakt wit en zwart aan.
Hij heeft helaas nooit gevraagd hoe de geur nu is,
of dat men kan leren huilen, zolderkamers ook daar
een dakraam hebben met ook dat zicht op sterren.…
Vloeiden uiteen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
446 nog koud
in golven verpakt
rolden de eerste
verhalen op een
al lenteachtig strand
hoofdletters
schuimden in wit
hun belangrijk bericht
doken en vloeiden
uiteen in vergeten
zand wiste
met kwistige hand
onbelangrijke details
alleen waar wind vat
op kreeg bleef in stand
hij joeg de
hotspots wat verder
het land op waar zij
uitwaaierden…
Kauwentaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Witte stenen klokkenklepper,
kloeke gouden torengraal,
wijze oude schaduwschepper,
krijsend nu in kauwentaal,
om 't gegekscheer daar beneden,
't zijn de makers van 't fijn stof.
Vroeger werd alleen gebeden,
was 't enkel de klank van 't lof.
En nu ronkt het in de stegen.…
LIEVEVROUWEBEDSTRO
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
492 Bij de eerste kreetjes van Jezus begonnen ze te bloeien en vanaf toen mochten de plantjes witte bloemetjes dragen en hun prachtige naam.…
samenvloeiing
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
433 op de wand golft
het verstrijken van de tijd
in een weerspiegelend
waterlandschap
verf rolt van boven
naar onder als het
eerste licht rimpelig
geel oranje reflecteert
het panorama groeit
naar de morgen die
meedeint in blauw
groene tinten
het landschap danst en
pronkt met schitteringen
in wit als de zon hoog
aan de hemel staat…