36193 resultaten.
Elementen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 de wind heb ik zachtjes
horen fluisteren
de zon strooit over alles
haar verklarend licht
water betekent leven voor
uitgedroogde aarden
vuur vuurt gevoelens
met enthousiasme aan
ergo:
de wind heeft mij
doen luisteren
de zon toont mij een
helder inzicht
water lest mijn zoektocht
naar werkelijke waarden
en het vuur
het vuur wakkert…
Ik zie de zon
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
448 Ik zie de zon
staan op het strand
de horizon bloedt
waar de zilte zee
rollend het hete zand
bespoelt en bekoelt
wiegend in de gloed
hoop ik en weet
het verschil tussen
hopen en weten
is het grote verdriet
waarom weet jij nog niet
ik laat me omarmen
in zonnestralen
en laat na het warmen
diep adem halen
en adembenemend
wiegen in de…
Als de zon schijnt
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
566 Jij, een warme zon
dankbaarheid bloeit in mijn hart
in je licht, ik won
Hoe uitdagend en verrijkend het is
om zon gewaar te worden of waar te nemen als
een bol waarbij ze op elk moment van de dag staat in de hemel
waar pracht en zacht her en der zijn verspreid tegelijk voel ik haar diepte in mij.…
Buddha
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Buddha zegt te verdragen
Onguur weer, lauwe groente
Tegenwind en de grote woeste
Vlakte van gematigdheid
Buddha zegt te bestaan
Als een twijg in lente
De mieren voelen lopen
Buigen voor de vogel
En vooral zon aanbiddend zitten
De buddha zegt stil
Nu maar
Troostrijk zijn de waterdruppels
De vingers roeren, ontroeren
En duizend vogels…
Mooie ochtendstond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 Nu kust, ontwaakt uit duister
vroege ochtend de tere zon
die moeder aarde
nevelige sluier spon.
Zachte bries strijkt door haar kapsel
masseert golven door zilverglans
van zachte zijden draden
die deinen als vreugde dans.
Als tranen van ontroering
hangt dauw in berkenblad,
klinkt door eik en beuk in vervoering
lof in vogelzang gevat.…
[ Eindelijk weer zon ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Eindelijk weer zon,
in het park vliegt een duif op --
bevrijd uit mijn huid.…
Flonkering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 de waterdruppel
op het vergeet-mij-nietje
glinstert in de zon…
De aarde ligt in de armen van de zon
poëzie
3.9 met 15 stemmen
4.027 De aarde ligt in de armen van de zon
in stilte en weeld'. Het is gelijk dat uur,
waarin twee minnenden zich aan het duur
werk der liefde herinn'ren en de bron
van 't leven. Elk of hij niet anders kon,
staart naar de ander met een zacht getuur.
Zo ligt de aarde stil in het azuur,
en 't gouden bed waarin de zon haar won.…
Lentedepressie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 ineens jaloers
de trek de druk het hopen
de zon op zijn retour
ik kijk ik ruik ik luister
en blijf dan even staan
het wordt steeds later duister
er is steeds minder maan
de zon het gras de vlinders
de zomer voor de boeg
het wordt alleen maar minder
de lente kwam te vroeg…
Ziek
hartenkreet
4.4 met 38 stemmen
2.863 Zon, warm mijn hart
Zon, vul mijn leven
Zon, geef mij licht
dat ik dóór kan geven.
Wind, streel mijn geest
Wind, laat mij zweven
Wind, geef mij kracht
Die ik dóór kan geven.
Zee, spoel mijn ziel
Zee, wees mijn steven
Zee, geef mij hoop
Die ik dóór kan geven.…
Schaduwrijk ?
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
750 Met een schaduw voor mijn voeten
omdat de zon achter mij staat,
niet weet waarvoor ik zal boeten,
beweeg mij schoorvoetend op straat
met die lange schaduw voor mijn voeten,
ik hoop dat de zon nog achter mij staat.…
terug naar
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.778 op reis
met de zon in mijn rug
naar een leven terug
in de tijd
ontmoet ik weer
de verdrongen geesten
van feesten op de weg
achtergelaten
alles wat ik heb
uit angst
te worden verlaten
maar liefde
duurt het langst
je roept
ik voel je lach stralen
op mijn rug
ik draai me om
en keer terug
knijp mijn ogen dicht
en voel de zon
de zon…
Horizon in oker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
676 werd 't geheel in stijl vastgelegd
liet de zon het afweten…
Fantasia.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
650 de zon is niet ver genoeg
voor mij
ik wil jou
alle stralen geven
jouw gelaat omlijsten
met al het licht
het brengt je leven.…
Carl en Karin Larsson
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Het huis straalt weer in de zon.
We kijken door een venster naar de oude tijd.
Tijd die hier aarzelend heeft stilgestaan.
Carl's alledaagse schilderijen leven nog.
Kersti speelt weer in de tuin.
Zoals toen. Zoals nu.…
Zoon
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
3.673 Toch zal ook jij, mijn zoon
de strijd moeten voeren
om je groene paden te bewaren
en je weg te vervolgen
ontdaan van gevallen takken
vergeten wortels en verborgen kuilen.
En eens, op een dag ontdek je
het land van herkenning.…
Mijn zoon
gedicht
3.0 met 5 stemmen
5.377 Mijn zoon stormt door het huis,
een roffel op de trap. Hij is
zichzelf een motor. Het lied
dat in hem leeft ontsnapt hem
soms. Ik hoor hem zingen
op de gang en zwijg.
's Nachts is hij bang, hij twijfelt
aan zichzelf, aan ons, de wereld.…
Opwekking
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
450 Opwekking
In het licht van de ondergaande zon zitten
nog slechts kraaien, zwart als de nacht
zich te laven aan de resten op wacht.
Wat leven moet brengen in vruchtenpitten
ligt op de kale grond, verdort en sterft.…
Waaiers
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
543 langzaam bewegen
Het is de stand van zon en de maan
Die ieder jaargetijde
Doet doodgaan
De mens
Verandert van binnen en van buiten
De seizoenen
Die als grote waaiers
Ieder jaar
Onzichtbaar openen en sluiten…
Eclips
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
445 Zijn zon en maan een scherpe tegenstelling,
Of zijn ze zijden van dezelfde munt?
Het tweetal is vandaag in voor een stunt,
Een zonsverduistering is de voorspelling.
Dit fenomeen heb ik altijd beleefd,
Alsof de hemel ons een knipoog geeft.…
De zon komt op.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
723 De zon komt op
en gaat weer onder.
Weer is er een dag voorbij.
Er is geen mens
die dit kan stoppen.
Dit duurt een eeuwigheid.
De dag breekt aan,
verjaagt de nacht,
de sterren en de maan.
De zon komt op
en het wordt licht.
Zo zal het altijd gaan.
De maan komt op
en gaat weer onder.
Zo gaat er een nacht voorbij.…
Nieuws onder de zon
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 Brengt hij niets nieuws onder de zon.
De zon, moeder van alle leven.
Het is weer lente, lente!
Zoals het ooit begon.…
tegenlicht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
521 de zon naakt
een einder tegemoet
onwaarschijnlijk roze wolkend
goudbrokaat
sissend onderuit in een zee
van waaierend uiteen gaan
eens houdt het op
oplichtend een laatste kreet
de nacht wenkt…
Ondergaande zon
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.192 De zon gaat onder
hij schijnt bloedrood
de hemel kleurt
het is een wonder
wat daar gebeurt.
Ik laat mijn
gedachten gaan
en raak ontroerd
door deze sfeer.
Ik blijf nog even staan
en verlang op dit moment
niets anders meer...…
Wolken-weer-hartenkreet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Dreigende wolken bevolken de lucht
en als de wolken vurig gaan ontvolken
dan slaak ik van opluchting een zucht
bliksemschichten doen de wolken kolken
gieten af de overlopende wolken-pan
dan 'weer' wachten op het vuur van de zon
of het weer slaat onverwachts wederom om!…
Chagregen weer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
563 Het is weer, chagregen weer
Het komt met bakken uit de lucht
Wanneer komt die zon denk ik met
Een diepe zucht
En ziet alles er weer wat beter uit hier
Zowel het weer, als op mijn eigen vizier
Soms is alleen het weer in een depressie
En zit je zelf slechts even in een recessie
Kom op zon ga schijnen
En laat alle depressie en recessie…
Langzaam gaat de zon ten onder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
458 Alles wordt in het zwart gehuld
en de zon wacht vol geduld.…
de zon en maan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.033 Ik ben de zon die eenzaam op je wacht.
We zullen elkaar niet bereiken.
We zitten niet op dezelfde baan,
als jij opkomt zal ik ondergaan.…
wolken voor de zon
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
744 verward, wanneer
ik blad'ren veeg
en herfst mij
even geurt
terwijl de zon
nog zomer schijnt
zó, dat het hemel
blauw gevoel
zich wolkt en in
weemoedigheid
verdwijnt…
Zoon of broer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Voor Anton
Kind van God worden
Jij en ik genoemd,
Net als je zusje zijn we
Voor altijd geborgen
In Zijn liefde,
Licht dat nooit ophoudt
Met stralen, met Zijn mantel
Beschermt Hij ons, Zoon die
Evengoed voor ons
Een broer kan zijn…