930 resultaten.
Strikgeval
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
5.854 het pad van vriendschap en vertrouwen
slingert zich blind langs klip en kloof
over rots, ruw en onbehouwen,
in woestenij en diep geloof
door dorpen van een goegemeente
langs wegen, aders met een ziel
verhard met eerlijke gesteenten
van volle waarheid, vast, stabiel
helaas, soms wordt het bermbrandlopen
of daagt een onverhoedse kuil
die…
't is de wind die ieverans klinkt
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
657 mijn polderland waar
duinen wassen, patatten
bloeien en bieten rijpen
dorpen verbannen
stilte met vlas vrijt
zonder buiging
later gekwetst, geslagen
in vezels wordt gevlochten
ik speel mijn handen vrij
proef jouw hand
in dit zoute land
waar wind verhuist
tussen de dijken,
klokken luiden over riet
het is dit schone land
dit vlakke…
Scheppingsverhaal
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.993 De meeste sprongen stuk tot berg en dal;
En die heel bleven vormden hier en daar
De grote steden en de kleine dorpen…
vivonne (vienne)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
697 de tgv raast door dit dorp
langs het desolate station
waar driemaal daags knarsende
stoptreinen vergeefs wachten
een duizendjarige kerk
rust van kabbelend water
prominente treurwilgen
zacht bewogen stil dromend
elk halfuur de ratelende beat
roerig ritme op ontelb’re bielzen
een storing van 300 kilometer per uur
na dertig lange seconden…
Variabele Tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
578 Het is morgen voor zijn Vrouw,
Hij leeft den dag,
De avond strijkt voor het Kind,
Wanneer de tijd variabel is,
Het Kind is stervende hier,
Als vuur dat dooft,
De morgen Vrouw vervloekt de tijd,
Tot de klok die slaat,
Mannen van geschiedde dagen,
Marcherend te voort,
Bij het verlichtend dorp,
Waar de kerktoren stomp is,
Luid koor…
Fleurige parasols
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
739 Kinderen uit het paradijs
planten hun kleurige parasols
in schaduwen van de regenbogen,
op het schoolplein van de dorpen
wordt de eindigheid door dans gewist,
gedenktekens van wanhoop en extase,
schittering in de ogen lekt door
scheuren van de dageraad.…
De liefde slaapt in haar hart
poëzie
4.2 met 6 stemmen
5.469 in het dorp waar ik nu overnacht
schijnt morgen een schuimende zon
in een hemel met palmen bevlagd!
geen regen, geen schaduw, geen sneeuw,
geen dooiende schemering
die als een zwavelen zon
in de rafels hangt van het weer,
drijft mij terug naar het vuur
van haar kamer, haar rode haard.…
een extra zomerdag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
644 de dag ligt voor ons
onder een strakblauwe lucht
we hebben de stad al vroeg verlaten
lopen hand in hand
ik zucht dankbaar voor deze extra dag
morgen moet je weer gaan
maar voor nu kuieren we op ons gemak
we hebben geen haast
kijk, hoe mooi dit dorp is waar mijn zus woont
jij kust mijn hand…liefde overspoelt me
we praten zacht over de…
LOOFVUREN
poëzie
4.0 met 3 stemmen
982 Als het avond, half september,
Om de dorpen, rommedom,
Door het waas der avondscheemring,
Smokend, knettrend vuur alom!
Op het land, na duchtig werken,
Viert men vreugd met luid gezang
En 't patatten-loof het vuurt er
Overal met hoge vlam.…
Punt van Reide
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 keileembult
hoge grond
die met veel geduld
overstromingen doorstond
kaap die scheidde
de Eems van de Dollard
aan de westzijde
ooit grenzend aan het wijde
verdronken Reiderland
tegen de dreiging
van de overkant
bouwde Willem Lodewijk
er een aarden schans
de fundamenten van
het dorp Westerreide
liggen er begraven
ter bescherming van…
Welkom in Nederland
gedicht
4.5 met 2 stemmen
16.539 En waar zou jij op hopen als je verhaal, je land,
je stad, je monument, je berg, je dorp, je eer,
je school, je huis, je deken, je matras,
je nachtrust dagelijks aan stukken werd gerukt?
Geschiedenis vindt evenwicht, maar niet vanzelf.
En onze harten slaan de tijd, beng, beng,
om het logeermatras te kloppen.…
Ansichtkaart
gedicht
4.0 met 4 stemmen
6.721 Op de voorkant
een dorp in de bergen.
Op de achterkant
mijn adres en een plakkertje waarop ze
een paar woorden heeft getikt
al voor ze vertrok.
Ik zie haar aan de keukentafel zitten,
achter de oude typemachine.
Een beetje bevreesd:
het buitenland blijft het buitenland.
Alles O.K. hier.…
Rita Smits, dichteres
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 de mijne
Westerwolde
natuur, sfeer
zet ze ongelooflijk
raak neer
winden zagziggen
schapen die loom liggen
witte wieven wuiven
dansen op een tange
niet ik, zij heeft
die woorden gevangen
Westerwolde is wijs
met zijn Groninger dichters
meester Neuteboom
Geert Teis
maar dit is Nederlands
import zoals ik
is er een kans
waarom
in dit dorp…
Lied van hoop en liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
419 bewaar ons Heer
voor de zwarte stroom van 't wijde water
dat langs de dorpen spoelt
't trieste lied
tot aan
de lage horizonnen dat uitbreekt in verdriet
en dooft het licht
ziende in 't verschiet
drukken wij onze handen vast ineen
neuriënd 't lied van hoop en liefde
diep in onze ziel
de trooster ons gegeven
belofte van de opgestane…
Kijkend naar Holland (1)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
524 'Herinnering aan Volland'
Kijkend naar Holland
zie ik linten van files
stromenderwijs
ter bestemming gaan,
stuurhutcabines
op vier of meer wielen
in dampen van diesel
aan de einder staan;
veen, onder talloze
hallen bedolven,
varkens in stallen
verzurend het land,
appartementen-
complexen in dorpen,
kronen op torens
in 't westen…
Met de twee rode strepen verf nog in mijn haar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 Brandschoon fluisteren de stenen van de dorpen
tussen deze keien waar mijn hak is bleven haken
ligt misschien een lang leven , ga dan niet ver van huis
Muziek maak ik met lepels en met vorken onder de rode daken
Tot in de verte zijn de zilveren akkoorden te horen
met jouw klanken naar een ontbladerd voorjaar als herboren
Tussen de takken schijnt…
De magie van het dagelijkse leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 één klaproos
tussen een zee van koolzaad,
ging het over de dood en het voorvoelen ervan:
lang geleden, op haar verjaardag stortte haar geliefde van een berg
't ging ook over Thomas Moore
en zijn boek:
de magie van het dagelijkse leven
We deden nog een boodschap
en voor de winkel sprak ons een bekende aan:
zesde zelfmoord
in ons dorp…
GROOTSTE WATERSNOOD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 spattend schuim
die op de Zeeuwse kust
beuken en spoelen
's avonds davert
het woeste wind- en zeeorkest
rondom geborgen leven
in schijnbaar veilige huizen
is een nietig voorspel
van komend nachtgebeuren
omkneld door grimmig duister
rollen wilde waterkolken
en dwingende stromen voort
verwinnen polderland
slaan verwoestend stad en dorp…
SLuitsein
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
604 Het is een lange reis van A naar Z
Met boemeltje of hogesnelheidslijn
Ga je doorheen het hele alfabet
Bewondert woordenschat en schone schijn
Je treint langs zee en door het groene hart
De uitroeptekens rijpen in het veld
De blauwe luchten worden somtijds zwart
Doordat er inkten buien zijn voorspeld
En onderweg bezoek je dorp of stad…
LAIS CCLXVI
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
544 Lijken lopen
doodsdronken het dorp uit, de velden in.
Etter komt uit de lijven gelopen:
de wereld is wonde, waan is haar zin.…
Filosofendal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
274 Blijven lopen, het bos in
met de pup, en het dorp in
de wereld waarin ik leef
Blijven lopen, blijven zorgen
voor de kleintjes, ze lopen
steeds harder, steeds verder
Blijven lopen, in een kring
van familie en vrienden
die steeds kleiner wordt
Blijven lopen, de paden op
de lanen in, de dijken over
in etappes door het hele land
Blijven…
Kees XXXI; bereid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
159 Naderbij stond het dorp,
rust in oneindig onthaasten
en Leven,
- zij kon haar angst hier nooit meer
ontlopen,
doofde zonder dat zelfbewustzijn;
in haar was niks dan een dadendrang,
alsof hij niets beter kon dan bouwen,
- voorzeker vlogen haar dromen
ontegenzeggelijk in het oog:
de opgeklopte profilering.…
Rivierenland (Naar Mijn vlakke land .. van Jacques Brel)
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.917 ineens niet meer bestaat
Dan wacht mijn land
mijn rivierenland
Wanneer de straffe wind de bomen weet te plagen
en de grijze golven niet meer kabbelen maar jagen
wanneer het water met de mooie kribben walst
en de herinnering aan rust zo vreselijk lijkt vervalst
wanneer de donkere lucht zich als een zware deken spreidt
over de dorpen…
sermo (woord)
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
2.100 uit de stilte daalt de soevereine
vogel voor de ogen van het kind
dat opgetogen wiegtuig wiegtuig roept
ik lach om haar en staar weer stil
naar op de rug gekruiste schortebanden
stralend wit op het groen van een woelige zee
de zuster leest ons voor met de dictie
van een dorp waar het altijd zondag is
de dag wordt heet haar stem een ver…
VAN JEUGDHERBERG TOT STAYOKAY
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
5.785 Wytse verschijnt helder in beeld
met het eeuwige stompje sigaar
gemummelde groet de oude bus
rijdt krakend naar het centrum
van het mij nog onbekende dorp
der Halbertsma’s ik kijk mijn ogen
uit oren staan op scherp handen
houden knippend hegschaar vast
debuut als assistent = manusje
van alles bardienstig tot invulling
van corveelijsten…
Het woord was water geworden
gedicht
4.0 met 2 stemmen
1.997 Het woord was water geworden
een woest kolkende zee zocht
de diepten van de polders
vulde de putten en wellen en trassen
in de slapende huizen en hoeven
steeg in de dorpen en gehuchten
drong in de stallen waar het vrezende
vee aan halsters en touwen rukte
muren stortten in, zolders en balken
raakten los van hun ankers, dreven
met mannen, vrouwen…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
704 wil jij mij treffen
als mijn dorp
aan jou voorbij schuift
zie je dan mijn arm
die haast schuw naar
jouw ijzeren ros wuift
of is de blik
enkel voorwaarts gericht
tussen wanden van geluid
waartussen witte strepen
voorwaarts flitsen
en asfalt de toekomst duidt
wil jij me treffen
en de stoet van wielen
voor even verlaten
of eist de…
Achtergelaten sporen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.204 Dichtgespijkerd staat het dorpse station
krachteloos op passagiers te wachten,
maar geen mens betreedt nog het perron;
het vertreksein klinkt slechts in gedachten.
Ooit werden hier horizonten verbreed,
de trein bracht grote steden dichterbij.
De dienstsluiting bracht de dorpelingen leed
en greep diep in in't plattelands leven.…
Jesse,
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
2.001 Jesse leeft verder
in het hart van Nederland
knuffels
kaarsjes
foto`s
bloemen
hoe beschermen we nu onze kinderen
is dit echt gebeurd
een heel dorp lijdt mee.…
Denkend aan Holland.
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.680 En in de geweldige
ruimte het ronken
van vuile motoren
verpestend het land,
bomen, berm en dorpen,
vergevend de vogels
en de dieren des velds
in een groot verband.
De lucht is er zwaar
en de zon wordt langzaam
in loodgrijs grauwe
dampen gesmoord.…