1149 resultaten.
Mag ik je wat vragen
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.811 Mag ik je wat vragen,
staat de tijd soms ook voor je stil,
mag ik kijken diep in je ogen,
ook al draag je een aartslelijke bril;
mag ik naar je staren,
ook al kijk je niet naar mij,
kan ik je ook aanraken,
of is de grens daarmee bereikt;
wil je met mij iets gaan drinken,
de laatste trein is nu toch voorbij,
zal ik je daarna vervoeren,…
Op drift
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
555 Ik weet vaak niet
tot waar ik besta,
een mens tot z'n
fictieve grens van
het gevoelsgebied,
maar ik zie het niet.…
Beatrice
gedicht
2.3 met 52 stemmen
27.627 Wat als het raam zich gesloten
opent voor de kamer, je ligt
in bed, de stad is in jou aan
het verdwalen, bang trek
je deze grens toe als een rits
tevergeefs: het onaardse zingen
van de trams voert je mee, licht
weerkaatst in de kanalen
en scheurt je als een brug
tussen twee oevers vandaan,
hier heb je me ontmoet
enkel om in jou te sterven…
handjes samen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
671 luid applaus
binnenin een glimlach bloeide lof
om vrouwenstemmen die hun tongen zachter maakten
want we raakten niet alleen
onszelf
ik zag ontroering in een oog
uit een mond zong de beleving van
een warmgezongen lied
een wit-met-roze groet vertelde liefde
zij vergat de zomer niet
en alle mensen zweefden
even boven de verheven grens…
reizen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
754 op de landkaart
volgen onze vingers
de kronkelende blauwe lijn
van een stilgevallen rivier
we lezen de namen
van steden in miniatuur
we beklimmen de bergtoppen
met wijs- en middenvinger
zonder poespas dribbelen we
over stippellijnen van de grens
waar een ander papieren land
in zakformaat
onze verbeelding tart
we schuiven de kaart opzij…
Zondagmiddag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 Loom septemberlicht,
Warm voor de tijd
Van het jaar -
Op de grens
Van het najaar
Dat te wachten
Staat nu de zomer
Haar tenten
Hier bij ons
Aan het opbreken is,
Beneden op het
Terras met uitzicht
Op de eeuwenoude
Toren waarin de
Eeuwen voorgoed hun
Intrek hebben genomen,
Sta jij frites
Te bakken in je
Eigen tent…
Op weg naar de zin
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
600 de draagkracht van lijf en geest
kan het scheppend vermogen
allengs minder doen belonen
ik heb lang de rek kunnen gedogen
maar ontmoet thans de grens
waar het verstand moet tonen
dat mijn adem stilaan achterblijft
dat een nieuwe uitdaging
van haar vervulling wegdrijft
en ik gedwongen word
tot mijn aardse vertraging
ik zal…
Adem van de zee
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
695 Adem van de zee
streelt het lichaam en de ziel
je geeft je over in vervoering
de euforie van geluksontroering
heelt door haar macht de kracht
want zij haalt alles uit de bron
daar verdwijnt de grens die ik verzon
in oneindigheid
wenkt stralend licht het vergezicht
naar kwaliteit van leven
hier aan de zee
vloeide onze liefde tomeloos…
ZWIJGEN IN ALLE TALEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
608 Zwijgen in alle talen(Taalgrens voorbij)
Taal zonder een grens
Is een illusoire wens
Wie in alle talen zwijgt
Zodat de stilte zich aaneenrijgt
Zegt alles en niets
Neem stilzwijgend de fiets
Trap over alle grenzen heen
Kijk uit voor een losliggende steen
Mocht je toch ten val komen
Geef dan toe aan je dromen
Blijf zwijgen in alle talen…
nachtzoen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
606 Wanneer ik op de grens
van slaap en waken
over het lege kussen strijk
zie ik enkel een streepje maanlicht
alsof zij haar gordijn doet openschuiven
en miljoenen sterren strooit
zo valt het allerlaatste licht nog
binnen handbereik
dan plooit mijn mond een glimlach
sluit mijn ogen
in gedachten zie ik je wuiven
kust me goede nacht
in dit…
LAIS CCCX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 geboren was,
mijn zuchten zou ruisen, zegen van zee
mijn klagen zou zoemen, zachter dan was
mijn kermen zou aaien, stiller dan sneeuw
mijn huilen zou lachen, lach met mij mee,
mijn vloeken zou prijzen de deugdzame mens
mijn woede zou zoenen jouw leed met een wens
mijn lijden jou troosten met strelingen zang
mijn falen werd vrijheid, weg door de grens…
in het zicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
556 veroordeeld tot inzicht
is mijn tijd van heden,
plots is er een grens gemarkeerd
naartoe het verleden
ik denk nog aan het dakterras
zo dicht en nabij jouw sterven
we teerden nog enkele keren
op de bruine buil die wij aanbeden
heb je het koud, vroeg je
en gaf een verbeeldende warmte
het hielp de kou van het moment
buiten, en buiten onze…
Fantoompijn
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
133 De pijn laat zich niet aanwijzen
het lichaam bewaart een grens
die al lang verdwenen is,
maar onder de huid nog voortvaart
Wat ik achterliet loopt verder,
niet sneller, niet langzamer dan voorheen
als water na het vallen van een steen
zijn vorm hervindt,
maar de diepte niet vergeet
Op mijn schoot iets warms,
een rij kleine gewrichten…
Grensland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 wind en wolken jagen
blaadjes ritselen vlagen
smoren ochtendrood
wolkenflarden vlagen
het licht uit de dagen
langs de Grenzweg
de Westweg
waait de dood
de Walchumer Schloot
doet de grens voor
oneindig rechtdoor
vanaf Sustrum Moor
somber verlaten
lopen de straten
al maar rechtdoor
gevangenen zwoegen
een meter diep ploegen
met schoppen…
Land van houden van
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.684 Over de grens van vriendschap
naar het land van houden van
Waar liefde woont in straten
en een mens nog dromen kan
Waar de wind als hartstocht waait
en de zon om mensen draait
Ga je mee, ga je mee?…
Een nieuw jaar
netgedicht
2.8 met 79 stemmen
21.348 Met een nieuw jaar in het verschiet
verlies ik mezelf in een mijmering
bedank ik je voor de herinnering
zachtjes en zonder dat iemand het ziet
Wat kan ik nog meer verlangen
klinkende glazen en een goede wens
veel liefde, geluk, verleg je grens
mag ook ik dankbaar ontvangen
Toch besef ik juist op dit moment
het leven leef je niet zonder…
wil je me vergeven
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
872 Wil je me vergeven
Voor de oppervlakkigheid van m’n woorden
Want het is alles wat ik je kan geven
Terwijl je zoveel meer verdient
Het spijt me dat ik niet kan zeggen
Dat wat jij al zolang zou willen horen
Het spijt me, ik ben te bang om die grens te verleggen
Terwijl ik dat juist zou moeten doen
Wil je me vergeven
Voor het verdriet dat…
De dood als verlossing
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
2.606 (indrukwekkende film: "The green mile")…
ANGST DIE ONS VERNEDERT
gedicht
3.1 met 46 stemmen
24.444 Een dierenangst,
sidderend en duizelend,
een redeloos bijten in leven,
hopeloos op de grens van het bestaande.
Wij,
voer
voor de ruimte,
ketting-
reactie,
kralensnoer van de zon,
wij verbeelden ons niets
meer, zien
met onze ogen niets
meer, horen
onverstaanbaar geluid,
geen geluid.
En zijn biddende huid.…
Happy end
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.296 Telkens weer
moe van het strijden
zoekend naar een stimulans
Telkens weer
proberen te begrijpen
waarom is hier de grens
Telkens weer
de spiegel blinkend
zonlicht door de wolken heen
Telkens weer
opstaan na het vallen
gáán voor een volgende kans
Telkens weer
luisteren naar eigen aardigheden
slechts verpakt in die ene wens
Telkens…
Kastelen...
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.272 Een chateau ofwel kasteel, zie je over
de grens in overvloed.
Wat eurootjes lichter, dwalen we door
gangen en zalen.
Eventjes wanen we ons in de vorige eeuw,
bij 't zien van al dat moois,
op de kerker na, die heeft iets lugubers
met z'n ketting aan de vloer en de kegel
eraan vast...…
dag
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.564 een druppel valt
het is mijn
laatste traan
bij het koude
witte laken
de spitse neus
prikt een landschap
in het uitgestrekte
oog in oog
met verleden tijd
bevroren in een
verloren strijd
mijn gevoel lift op;
hij was een echt mens
mijmer ik
dat zeg ik altijd
bij het overschrijden
van de aardse grens
ik draai om
verlaat wat…
Tijd van leven
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.612 hoofd
rust zacht op mijn herfst
droomt van een lange zomer
waar ik nog jaag,
ren langs het strand
en om een glimlach vraag,
zij om een reikende hand
de afstand lijkt steeds groter
het slapen dieper dan ooit
seizoenen nerven mijn vel
jonkheid verdwijnt,
mijn toekomst dooit
haar wang
verraadt verte
de ogen spiegelen
mijn hart
de grens…
Lazen ogen mee
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
521 zij wisten de vocalen
snel naar boven te halen
maar in het fijne werk
waren ze niet zo scherp
daar speelde de lach
met mimiek een
doorslaggevende rol
begrepen worden was lol
pas toen zij echt
iets wilden zeggen
probeerden dat met klanken
uit te leggen lazen ogen mee
kwam er diepte in
communiceren en voorbij
de grens van nu konden…
Imperfectum
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.302 waren in goede
handen achtergelaten
dat zou ik later wel merken
Ik hoefde alleen maar een paradijs
van de tuin te maken en een
oeuvre van mijn passie
De dagen begonnen echter
met druipende vensterbanken
De zee van tijd
bleek een druppel
Wat ik ook deed of liet
altijd was mijn schot te kort
ik scheerde steeds dichter
langs een grens…
Teak is ziek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
651 in teak
Niemand durft aan Balkenende ooit nog te vragen
Waar hij nu weer de “plank” heeft misgeslagen
--------------------------------------------------
(De ministeries van Economische Zaken en Ontwikkelingssamenwerking blijken een subsidie van €496.157 te hebben verstrekt aan de directeur van het in opspraak geraakte teakhoutfonds Global Green…
verkeerd verloren
netgedicht
4.6 met 39 stemmen
1.686 Een vriend die mij pas ontvlood
Hoort nog lang niet in de dood
Hij was een aardig heel goed mens
Kende bij iedereen zijn grens
Toch moest hij dapper gaan sterven
Zodat anderen zijn ruimte erven
Zo gaat het leven immers door
Al stelt mij deze heengang zwaar teloor
Want liever had ik dat men de echte bozen
Naar eer en geweten juist eerder…
Voeten in de klei
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
458 in ver kijken
gaat het lichaam wijken
schiet zien tekort
als ogen
in wolken dwalen
bepaalt kleur de horizon
de grens waar
lucht en aarde elkaar
raken is een blokkade
soepel zweeft geest
over de belemmering
vindt ruimte in buiten
het universum trekt
maar is varen op een
door aarde gegist bestek
met voeten in de klei
is loslaten…
Pappen en nathouden
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.194 Met mijn rug tegen de muur
Het is tegenwoordig als yoghurt zo zuur
De pap kan nu wel wachten
Al pappend sopte ik mijn kwast
In de emmer alvast
Wat een geëmmer was dat nou
De buren
Al stijf stevende hij op mijn behang af
Ik kon geen pap meer zeggen
Plakken is wat hij wou
Een resultaat van grens verleggen
Geknipt dat was hij voor achter…
Mijn Wad op papier
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
557 hebt mijn kust geschilderd
op een Wad - papieren doek
dat grenst aan schoonheid
en het besef dat de waarde
van de verf in de hand ligt
van de meester
toch zijn de kusten die ik niet ken
schoner en eerlijker van aard
met ongerijmde wallen zand
die wuiven en stuiven
bij een telkens omgevallen wind
maar mijn verlangen kent slechts
de grens…