Alle inzendingen over planten

1291 resultaten.

Sorteren op:

Heimwee

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 815
genieten van de najaarszon terras, tuin of op het balkon -denkend aan het voorjaar- hoelang zal het nog duren de herfst blijft stilletjes gluren -verlangend naar het voorjaar- de winter wacht vol ongeduld zakken met sneeuw reeds gevuld -reikend naar het voorjaar- planten met hun welige groei krokussen vol in de bloei -wijzend…
Stella14 oktober 2005Lees meer >

onbekend is onbemind

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
in de wereld hoeft niet gedicht dan wel ontdekt te worden het is nog niet te laat te verwoorden wat eerder nog niet gehoord kon worden omdat er niet geluisterd werd door een teveel aan leven we kunnen nog Columbus zijn en zeilen zonder bestemming de blik op de oneindige einder onszelf te verwezen van ouders en fier een vlag te planten…

Vluchtelingen

gedicht
3.3 met 43 stemmen aantal keer bekeken 26.066
Zonder twijfel zal ze bloemtuilen in hun kussens planten. ------------------------------------------- uit: 'Een middag wit als melk', 2001.…

Vluchtelingen

gedicht
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 15.621
Zonder twijfel zal ze bloemtuilen in hun kussens planten. ---------------------------------------------- uit: 'Een middag wit als melk', 2002.…

eeuwigheid

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 713
de mensen, dieren, planten gaan dood, zeker. maar de liefde, de woede en het zonlicht, die blijven altijd bestaan. het water blijft stromen het vuur verzengen en zo blijft alles bij het oude. behave wij wij worden geboren en sterven wij zijn stechts tijdelijk de magie is voor eeuwig…

Bij elke aanraking

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.227
Bij elke aanraking Ze zeggen dat planten niet kunnen voelen. Toch tuiniert mijn geliefde met heel veel aandacht en grote zorgvuldigheid. Bij elke aanraking van de groene blaadjes is hartstocht aanwezig en elke beweging van haar is een dans van genegenheid en zorgzaamheid.…

Hoe?

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
Dieren, planten, bomen bloemen in hun schoonheid ’t kleinste mos de grootste bomen een mug, een klein insect de grootste olifanten gras en struiken, ze leven. Hoe? De tijden wisselen de natuur past aan de mens loopt rond en produceert wat vervuilt maar begrijpt geen oorsprong van leven. Is dit dan alles alleen toeval? Hoe?…

Wisselend weer

gedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.434
Ze planten een hele tuin in de grijnzende bek van de draak die ze vandaag zo meesterlijk overwonnen - of hoor ik in de verte al het veelkoppige gemorrel van andere demonen? Het is al begonnen, juist. Ze kraaien victorie op klapstoeltjes. --------------------------- uit: 'Tussentonen', 2004.…

Tijd is een geloof

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 743
hoor de dansende vertes, de zee ze schudt en schommelt haar huid natuurlijk, zonder nadenken kijk terug over het land de planten ze knippen zichzelf en vervallen weer tot wassen zonder wachten zonder versnellen tijd maakt natuurlijk niet uit tijd is een geloof wat een geluk te zijn als het land en de zee en de tijd er niet…
AJ Meer14 december 2014Lees meer >

Alleen in een klein huis

gedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 9.737
Alleen in een klein huis kan je behoorlijk denken de muren zijn dichtbij genoeg weren de regen met gesneden voegen die regen moet je kunnen horen het dak lekt op bekende plekken daar heb je plastic neergelegd emmers gezet, als er een raam is zelfs een plant, alleen in een klein huis kan je behoorlijk denken. --------------------- uit: …

Woekerend kruid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
wij hebben ons de wereld toegeëigend zonder enig concept er bomen struiken en planten naar eigen vorm en smaak neergezet met monoculturen en misoogst als resultaat is de natuur kapot gemaakt wij dachten hoogmoedig als god schepper te zijn maar leven parasiterend als woekerend kruid in een totaal misvormde variant van het aards…

opnieuw

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
teruggebracht naar een verdwenen wereld zie ik de schommel in het desolate landschap achter het struikgewas vind ik het kind dat zwijgend scharrelt op droge dode grond takjes plant in weerbarstige aarde mijn verstarde ogen kleven vast vast aan wat verloren ging de radeloze ratel helpt me oorverdovend uit de droom…
J.Bakx9 september 2016Lees meer >

Instrument

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 551
Wanneer hij één is met zijn klankbord is er alleen maar melodie, trillen de kamer en de planten Daarna kan mijn lijf weer andere dingen doen zoals wandelen, koken en zingen en vooral lachen.…

In groen gevatte

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 572
jouw ogen keken met het helder blauw van de eerste lentedagen die met voorjaarsachtige zachtheid vol verbazing het zwart van aarde vergeleken met een curieuze snelheid had de metamorfose van donker naar kleur plaats gevonden waarin pril wit en in groen gevatte bloemen en planten nu al bewondering oogstten van alle kanten…

Het boek van Troje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
Ik hinnik van geluk en plant mijn tanden innig in Het Beste.…

Kom je in de morgen

netgedicht
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.749
Of kom je in de avond door nevels naar mij toe dan plant j' in mij je wortels 'k groei stervend naar je toe.…

Mijn afscheid

hartenkreet
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.602
Daarmee ben ik niet verdwenen tussen de levende planten En het gebit van de steen Verander ik langzaam in aarde, Pas daarna heet ik niets meer. Lees me dus nog één keer In de vertragende paring. Herhaal mijn gerangschikte zinnen Tot ik niets meer beteken En zonder een zin op je wacht.…
Vogh28 oktober 2004Lees meer >

schok

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.133
diep onder de korst is een schok verwekt platen drukken elkaar op tot splinters en scherven de golf plant zich verder in een ring die uitdijt in rimpels er wellen pluimen op die ploffen in een krater alles wat leeg was moet terug vol zoals de holtes in kalk de mijnschacht die verzakt een gedrilde speurhond klimt over puin hij…
Wim Veen22 november 2005Lees meer >

diep in mij

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.234
Diep in mij verbergt mijn ziel zich, zo intens bedroefd om wat ik voel gevangen onder lagen van verweer en pijn gestadig schraap ik laag voor laag steeds dichterbij laat me je vinden ik zal je planten in mijn tuin beschutting geven tegen stormen ik heb je nodig zodat, als ik weer ronddwaal in een doolhof van ontreddering,…

Zoektocht

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.113
Diep in mij verbergt mijn ziel zich, zo intens bedroefd om wat ik voel gevangen onder lagen van verweer en pijn gestadig schraap ik laag voor laag steeds dichterbij laat me je vinden ik zal je planten in mijn tuin beschutting geven tegen stormen ik heb je nodig zodat, als ik weer ronddwaal in een doolhof van ontreddering,…

Even slikken

netgedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.294
zonder sokken heel voorzichtig krabbend over mossen op zijn tuinterras een bedje krokus en een vroege tulp hangen stijf van schrik schuin over hellend naar de kiekkast van zijn gulp die half openstaat buurvrouw heeft het tafereeltje door lacht zich een bult over de schutting: kan geen toeval zijn laat ik nou net het peengras planten…

Lekker rustig

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
Iedereen slaapt Duttende planten De maan die gaapt Sterren als diamanten Tongen liggen stil Monden gesnoerd Duif in zijn til Paden onaangeroerd Bloemknoppen dicht Deuren gesloten Zorgeloos gezicht Aangemeerde boten Kaarsen opgebrand Discussies onverhit Door stilte overmand Lekker rustig is dit….…

Verduisteren

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 517
Ik klop op de deur maar hoor je niet laat steevast de zorgen op de mat vallen die ik met een grote boog ontwijk kijk de planten aan die smachten naar water richt terstond mijn blik naar buiten alwaar een vogel balanceert op de golven van de muziek, groeit er jaloezie op zijn verworven vrijheid, daar ik het heremietenkleed heb aangetrokken…
LadyLove8 januari 2011Lees meer >

ZIJN

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 839
slechts even dobberen wij rond op de golven van de eeuwigheid meer is het niet, meer hoeft het ook niet te zijn of wij hier als steen of plant, als dier of mens ooit eerder waren en weer terug zullen keren, ook dan vervliegen onze levensdagen want slechts even spelen wij met wat kruimels ruimte en tijd meer is het niet, enkel de…

Liefde is:

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 567
Dus dan maar lachen met elkaar, want ik hou best van bomen, maar praat al genoeg tegen mijn planten ( dat hoort niemand)…
An Terlouw1 november 2014Lees meer >

Kameel in de stad

gedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.269
Het plant zich voort, het heeft pantoffels aan en hoort motoren. Geduld van eeuw, van wie eens geboren uit wie eens geboren uit wie eens geboren uit wie door het zand moest van zijn dagen. En door moet tussen gassen en geschreeuw.…

Schedelsoep

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 429
van herinneringen en beelden die passeren, ik reis naar mijn geboorteland Het bestaat niet, nooit heeft het bestaan, het is soep van levenslang aan mijn voeten geplukte ingrediënten, gekookt in de pan van mijn schedel .....De verse soep van nu .....uit mijn geboorteland .....smaakt anders, echt .....dat zie ik .....aan de planten…
Zywa30 maart 2020Lees meer >

Patronen 2

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
We zitten aan zoveel patronen gekkigheden vast dat ze ons meer als last dan gemak dienen zelfs onze huisdieren en planten zijn gewend aan onze rare kanten en gaan daarin gedwee met ons mee gelukkig gaat het weer redelijk zijn eigen gang lijkt het, maar de hele natuur reageert ook op onze gewoonten.…

ZOMERGOD

poëzie
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.504
Plant meien op zijn wegen; Werpt kransen vóór zijn voet - O Zomergod, gegroet! ---------------------- Gedichten (1911)…

Helaas, de leeftijd... 1+2

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 459
Zo graag zou ik nog eenmaal daar samen met je lopen langs die rivier genietend van watervogels of planten, met gewoon plezier in alledaagse landschap met koeien kalveren paarden of schapen in de wei wijzend op springende vissen in het water samen kijkend naar vogels in de lucht de verschillende vormen van de wilgen dikwijls denk ik daaraan…