1291 resultaten.
Heimwee
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
815 genieten van de najaarszon
terras, tuin of op het balkon
-denkend aan het voorjaar-
hoelang zal het nog duren
de herfst blijft stilletjes gluren
-verlangend naar het voorjaar-
de winter wacht vol ongeduld
zakken met sneeuw reeds gevuld
-reikend naar het voorjaar-
planten met hun welige groei
krokussen vol in de bloei
-wijzend…
onbekend is onbemind
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
659 in de wereld
hoeft niet gedicht dan
wel ontdekt te worden
het is nog niet te laat
te verwoorden wat eerder
nog niet gehoord kon worden
omdat er niet geluisterd werd
door een teveel aan leven
we kunnen nog Columbus zijn
en zeilen zonder bestemming
de blik op de oneindige einder
onszelf te verwezen van ouders
en fier een vlag te planten…
Vluchtelingen
gedicht
3.3 met 43 stemmen
26.066 Zonder twijfel
zal ze bloemtuilen
in hun kussens planten.
-------------------------------------------
uit: 'Een middag wit als melk', 2001.…
Vluchtelingen
gedicht
3.8 met 25 stemmen
15.621 Zonder twijfel
zal ze bloemtuilen
in hun kussens planten.
----------------------------------------------
uit: 'Een middag wit als melk', 2002.…
eeuwigheid
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
713 de mensen, dieren, planten
gaan dood, zeker.
maar de liefde,
de woede
en het zonlicht,
die blijven altijd bestaan.
het water blijft stromen
het vuur verzengen
en zo blijft alles bij het oude.
behave wij
wij worden geboren
en sterven
wij zijn stechts tijdelijk
de magie is voor eeuwig…
Bij elke aanraking
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.227 Bij elke aanraking
Ze zeggen dat planten
niet kunnen voelen.
Toch tuiniert mijn geliefde
met heel veel aandacht en
grote zorgvuldigheid.
Bij elke aanraking
van de groene blaadjes
is hartstocht aanwezig en
elke beweging
van haar is
een dans van
genegenheid en
zorgzaamheid.…
Hoe?
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
462 Dieren, planten, bomen
bloemen in hun schoonheid
’t kleinste mos
de grootste bomen
een mug, een klein insect
de grootste olifanten
gras en struiken,
ze leven.
Hoe?
De tijden wisselen
de natuur past aan
de mens loopt rond
en produceert wat vervuilt
maar begrijpt geen oorsprong
van leven.
Is dit dan alles
alleen toeval?
Hoe?…
Wisselend weer
gedicht
3.2 met 9 stemmen
6.434 Ze planten een hele tuin in de
grijnzende bek van de draak
die ze vandaag zo
meesterlijk overwonnen -
of hoor ik in de verte al
het veelkoppige gemorrel
van andere demonen?
Het is al begonnen, juist.
Ze kraaien
victorie
op klapstoeltjes.
---------------------------
uit: 'Tussentonen', 2004.…
Tijd is een geloof
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
743 hoor de dansende vertes, de zee
ze schudt en schommelt haar huid
natuurlijk, zonder nadenken
kijk terug over het land
de planten
ze knippen zichzelf
en vervallen weer tot wassen
zonder wachten
zonder versnellen
tijd maakt natuurlijk niet uit
tijd is een geloof
wat een geluk te zijn
als het land en de zee
en de tijd er niet…
Alleen in een klein huis
gedicht
3.9 met 22 stemmen
9.737 Alleen in een klein huis kan je behoorlijk denken
de muren zijn dichtbij genoeg
weren de regen met gesneden voegen
die regen moet je kunnen horen
het dak lekt op bekende plekken
daar heb je plastic neergelegd
emmers gezet, als er een raam is
zelfs een plant, alleen
in een klein huis
kan je behoorlijk denken.
---------------------
uit: …
Woekerend kruid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
536 wij hebben ons
de wereld toegeëigend
zonder enig concept
er bomen struiken
en planten naar eigen
vorm en smaak neergezet
met monoculturen en
misoogst als resultaat
is de natuur kapot gemaakt
wij dachten hoogmoedig
als god schepper te zijn
maar leven parasiterend
als woekerend kruid
in een totaal misvormde
variant van het aards…
opnieuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 teruggebracht naar een
verdwenen wereld
zie ik de schommel in
het desolate landschap
achter het struikgewas
vind ik het kind
dat zwijgend scharrelt
op droge dode grond
takjes plant in
weerbarstige aarde
mijn verstarde ogen
kleven vast
vast aan wat
verloren ging
de radeloze ratel
helpt me oorverdovend
uit de droom…
Instrument
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
551 Wanneer hij één is met zijn klankbord
is er alleen maar melodie,
trillen de kamer en de planten
Daarna kan mijn lijf
weer andere dingen
doen zoals wandelen,
koken en zingen en
vooral lachen.…
In groen gevatte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
572 jouw ogen
keken met
het helder blauw
van de eerste
lentedagen
die met
voorjaarsachtige
zachtheid vol
verbazing het zwart
van aarde vergeleken
met een
curieuze snelheid
had de metamorfose
van donker naar kleur
plaats gevonden
waarin pril wit en
in groen gevatte
bloemen en planten
nu al bewondering
oogstten van alle kanten…
Het boek van Troje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 Ik hinnik van geluk
en plant mijn tanden
innig in Het Beste.…
Kom je in de morgen
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.749 Of kom je in de avond
door nevels naar mij toe
dan plant j' in mij je wortels
'k groei stervend naar je toe.…
Mijn afscheid
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
2.602 Daarmee ben ik niet verdwenen
tussen de levende planten
En het gebit van de steen
Verander ik langzaam in aarde,
Pas daarna heet ik niets meer.
Lees me dus nog één keer
In de vertragende paring.
Herhaal mijn gerangschikte zinnen
Tot ik niets meer beteken
En zonder een zin op je wacht.…
schok
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.133 diep onder de korst
is een schok verwekt
platen drukken elkaar op
tot splinters en scherven
de golf plant zich verder
in een ring die uitdijt in rimpels
er wellen pluimen op
die ploffen in een krater
alles wat leeg was moet terug vol
zoals de holtes in kalk
de mijnschacht die verzakt
een gedrilde speurhond
klimt over puin
hij…
diep in mij
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.234 Diep in mij
verbergt mijn ziel
zich, zo intens bedroefd
om wat ik voel
gevangen onder
lagen van verweer
en pijn
gestadig schraap ik
laag voor laag
steeds dichterbij
laat me je vinden
ik zal je planten in mijn tuin
beschutting geven
tegen stormen
ik heb je nodig
zodat, als ik weer ronddwaal
in een doolhof van ontreddering,…
Zoektocht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.113 Diep in mij
verbergt mijn ziel
zich, zo intens bedroefd
om wat ik voel
gevangen onder
lagen van verweer
en pijn
gestadig schraap ik
laag voor laag
steeds dichterbij
laat me je vinden
ik zal je planten in mijn tuin
beschutting geven
tegen stormen
ik heb je nodig
zodat,
als ik weer ronddwaal
in een doolhof van ontreddering,…
Even slikken
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
3.294 zonder sokken
heel voorzichtig
krabbend over
mossen op
zijn tuinterras
een bedje krokus
en een vroege tulp
hangen stijf van schrik
schuin over hellend
naar de kiekkast
van zijn gulp
die half openstaat
buurvrouw heeft het
tafereeltje door
lacht zich een bult
over de schutting:
kan geen toeval zijn
laat ik nou net
het peengras planten…
Lekker rustig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
515 Iedereen slaapt
Duttende planten
De maan die gaapt
Sterren als diamanten
Tongen liggen stil
Monden gesnoerd
Duif in zijn til
Paden onaangeroerd
Bloemknoppen dicht
Deuren gesloten
Zorgeloos gezicht
Aangemeerde boten
Kaarsen opgebrand
Discussies onverhit
Door stilte overmand
Lekker rustig is dit….…
Verduisteren
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
517 Ik klop op de deur maar hoor je niet
laat steevast de zorgen op de mat vallen
die ik met een grote boog ontwijk
kijk de planten aan die smachten naar
water richt terstond mijn blik naar buiten
alwaar een vogel balanceert op de golven
van de muziek, groeit er jaloezie op zijn
verworven vrijheid, daar ik het heremietenkleed
heb aangetrokken…
ZIJN
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
839 slechts even dobberen wij rond
op de golven van de eeuwigheid
meer is het niet, meer hoeft het
ook niet te zijn
of wij hier als steen of plant, als
dier of mens ooit eerder waren
en weer terug zullen keren, ook
dan vervliegen onze levensdagen
want slechts even spelen wij met
wat kruimels ruimte en tijd
meer is het niet, enkel de…
Liefde is:
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
567 Dus dan maar lachen met elkaar,
want ik hou best van bomen,
maar praat al genoeg tegen mijn planten
( dat hoort niemand)…
Kameel in de stad
gedicht
4.2 met 13 stemmen
4.269 Het plant zich voort, het heeft
pantoffels aan en hoort motoren.
Geduld van eeuw, van wie eens geboren uit
wie eens geboren uit wie eens geboren uit
wie door het zand moest van zijn dagen.
En door moet tussen gassen en geschreeuw.…
Schedelsoep
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 van herinneringen en beelden
die passeren, ik reis
naar mijn geboorteland
Het bestaat niet, nooit
heeft het bestaan, het is soep
van levenslang aan mijn voeten
geplukte ingrediënten, gekookt
in de pan van mijn schedel
.....De verse soep van nu
.....uit mijn geboorteland
.....smaakt anders, echt
.....dat zie ik
.....aan de planten…
Patronen 2
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
463 We zitten aan zoveel patronen
gekkigheden vast
dat ze ons meer als last
dan gemak dienen
zelfs onze huisdieren en planten
zijn gewend aan onze rare kanten
en gaan daarin gedwee
met ons mee
gelukkig gaat het weer
redelijk zijn eigen gang
lijkt het,
maar de hele natuur reageert
ook op onze gewoonten.…
ZOMERGOD
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.504 Plant meien op zijn wegen;
Werpt kransen vóór zijn voet -
O Zomergod, gegroet!
----------------------
Gedichten (1911)…
Helaas, de leeftijd... 1+2
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 Zo graag zou ik nog eenmaal
daar samen met je lopen langs die rivier
genietend van watervogels
of planten, met gewoon plezier
in alledaagse landschap met koeien
kalveren paarden of schapen in de wei
wijzend op springende vissen in het water
samen kijkend naar vogels in de lucht
de verschillende vormen van de wilgen
dikwijls denk ik daaraan…