3360 resultaten.
Mooi mens
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.041 Een straaltje zon
raakt haar wang
de glimlach verdiept
en bereikt haar ogen
Handen bewegen
gedachteloos door
schitterende haren
plots rustend in haar nek
Gezicht geheven
richting horizon
gedachten onpeilbaar
niet in licht te vangen…
BERGVAKANTIE
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
665 Ik kreeg waterpokken in de Alpen, verloor m'n bagage in de Vogezen,
in de Dolomieten werd ik in m'n kuit gebeten door twee dwergkezen,
ik raakte verdwaald in het Centraal Massief,
in de Karpaten werd ik gedumpt door mijn lief,
tja, een vakantie in de bergen .... het zal me worst wezen !…
Bloemsierkunst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
557 Ik heb de stad versierd
met bloemen van soorten allerlei
daar jouw ogen vredig gesloten waren
leek permissie overbodig
met grote nauwkeurigheid
raakte ik, zij 't maar heel even,
die plekken aan
waarop ik 't het mooist
tot mijn recht kom…
Schildering
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.094 Het doek raakt vol
in fijne pennestreken
zonder denken,
maar met gevoel.…
kunstenaar
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
929 de wereld noemt
hem zwakbegaafd
maar als de muze
hem raakt en streelt
kleurt hij het doek
vol sierlijke vogels
en vissen
herleeft in vurige
tinten de stijl van
Appel en Corneille
schuilt in bevlogen
schilderijen
de ziel van een pure
kunstenaar…
Doorgronden
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
861 De dag nooit hetzelfde
of elk uur
of elke minuut dat telt
raakt het ritme nooit de
grond van ontelbare gedachten
ruimte is altijd aanwezig
ook al is ze beperkt
nieuwe mogelijkheden maken
de drang naar het ontdekken
een levendigheid van
natuur.…
Uitgeteld
snelsonnet
2.4 met 13 stemmen
1.914 Wie dan verliest raakt zeker zeer ontstemd
Waarbij in feite de partij verliest
Om waar te nemen kan men Wiegel bellen
Hij is de grote meester in (ver)tellen…
Je wikkelde maar lakens
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
907 je wikkelde maar lakens
om het krijsen heen
droeg me naar buiten
tot onder de linde
die zijn weidse armen
zakken liet
hij raakte de hemel
plukte sterren
voor boven jouw ogen
maar jij zag ze niet
stamelde alleen
gebroken woorden…
Ik hou je lach
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
921 wanneer ik voor je viel
weet ik niet meer
de blauwe plekken
op mijn knieën
zijn al geblondeerd
maar ik denk dat het was
toen jij mijn lach uitnodigde
je te vergezellen
in die warme lange nacht
die geen slaap kon verdragen
toen we samen
het leven lieten
voor wat het was
en de hemel raakten
zonder te sterven…
Heel even
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
896 Je keek naar me
Je ogen rustend
In de mijne
Heel even
Je vroeg een vuurtje
Je hand
Om mijn hand
Heel even
Toen je wegliep
Raakte je borst
Mijn arm aan
Heel even
Dat contact
Dat heel even
Werd snel een
Heel leven…
Lege ogen.
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.575 Raakte langzaam
diep bewogen
bij dit stil
inmens verdriet,
maar,
hem troosten,
ik durfde niet.…
De kans die ik kreeg
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.024 Jij brengt me tot rust,
Je raakt mijn ziel en kust hem.
Blijf bij me en laat me nooit meer los.
Je streelt mijn lippen,
en kust mijn hart.
Ik hou van jou en laat je niet gaan ...…
Werkt niet
snelsonnet
2.9 met 11 stemmen
1.430 Ze zetten elkaar steeds weer op hun nummer
De strijdende verkiezingskandidaten
Het volk raakt daarvan ras in alle staten
Ook van de ‘harde werker’ Joe the Plumber
Wie heeft het meest verzonnen aan die vent?
Dat lijkt mij dan de beste president…
triest, maar wat geeft het
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.086 Elk mens raakt langzaam in verval
en stevent op het einde af.
Soms zie ik nu mijn eigen graf
en de bossen bloemen al.
Er blijkt ook uit het gastental
dat menig mens toch om me gaf.
Of nee! Men betreurt achteraf
zo makkelijk een sterfgeval.…
Waarheid
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
995 Ik vertrouw met alles
op wat ik zeggen kan
in eerlijkheid, in waarheid
ook al raakt dat enorm.
De pijn die je dan kan voelen
ga ik niet uit de weg
ik vang je op en leg je uit
dat liefde, met de tijd, heelt.…
voor eeuwig lief
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.884 Als je zo in verbinding
aan - raakt
in absolute naaktheid
van hart tot hart
tot aan de grens
waar werelden in elkaar overgaan
tot aan het groeien van haar vleugels
dan kun je zeggen
de dood bestaat niet
ik heb de eeuwigheid gezien
en je kunt zeggen
dat je waarlijk hebt liefgehad...…
Zweten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
705 Zweten en niet meer weten
waar de angst de bodem raakt
in welke druppel de dorst
naar de verlossing smelt.
Zweten is een beetje sterven
je lijf tot het uiterste koelen
zodat niemand zich eraan warmt
en allen wachten tot je bezwijkt.…
Gehoorverlies.
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.183 In de afgelopen tijd,
Raakte ik mijn gehoor een stukje kwijt.
Mensen die er zich aan storen,
Zeggen, “Jij bent selectief gaan horen,
Jij bent heus nog wel bij de tijd”.
Toch een geluk op je oude dag,
Dat je niet alles meer horen mag.…
Billijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
454 je sloeg haar om de oren
met wat je zelf zo verafschuwde
bleek controverse ongegrond
stevende het af op een dwaling
die kant noch wal raakte
vertroebelde blikken vernauwde
jouw waarheid gestaafd op drogbeelden
is gepaste stilte een billijke prijs…
Belgische prins Laurent rebelleert
snelsonnet
3.7 met 16 stemmen
1.027 Als men dan straks ook raakt aan zijn dotatie,
Dan is het huis te klein, zelfs heel de natie.…
schimmen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
501 de mist raakt mij
beneveld straalt het park
en ik zie elfen dansen
kabouters op een vliegenzwam
de heks en de bezemsteel
het leven een sprookje
zoals het mij verteld werd
de wind waait flarden
de zon lost op en ik blijf
met mijn verleden zitten…
Verruild
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.122 zwevend hoog in de lucht
heeft ze het aardse verruild
hangen zorgen nu in de wilgen
balancerend boven de golven
danst zij op tonen van de wind
koesteren wij haar stem
die ons raakt
tot kippenvel aan toe
blijft ze voor altijd schijnen
gelijk een ster…
EK verduistering
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
493 De Euro valt, zegt elke analist
De werkeloosheid blijft voorlopig stijgen
Geen bank bij wie u hypotheek kunt krijgen
'T is pokkeweer, dus Venus ook gemist
Het enige dat ons nog interesseert;
Raakt Robben vóór de toss al geblesseerd ? …
tussen passanten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
549 soms ben ik triest
over verloop van tijd
want alles raakt op
soms ben ik moe
moe van triestheid
omdat ik altijd maar vergeefs
en amechtig probeer
aan te klampen voor een plek
in de trein die eeuwigheid heet
hier op het drukke perron
van de vergankelijkheid
sta ik naamloos tussen passanten…
Mijn woorden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
503 Jarenlang vergezeld
door de schijn
slechts zichtbaar voor
hen die
het waagden
te verdwalen in
de onmetelijkheid van
mijn ziel
maar hopeloos
verstrikt raakten
in de spinsels
van mijn brein
Onvermoeibaar
probeer ik
letters te vangen
maar mijn woorden
verdwijnen onafwendbaar
in de kieren
van mijn leven.…
Mijn oma, de oma
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
2.413 Mijn oma die met haar gedichten altijd mensen raakt.
De oma die mij heeft groot gebracht.
Mijn oma die altijd met me lacht.
Ik zou geen betere oma kunnen wensen
onder al die miljarden mensen!…
Hoe jij me ook ziet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
849 Het is het woordje waarvan ik geniet
rustig, vertel je mij je gedachten
een gevoel dat me toch raakt
onbekend, maar recht door zee
Eerlijk over dat wat jij dan ziet
woorden, die de pijn verzachten
kort, vooral hoe je dan tegen me praat
maar het antwoord kreeg ik helaas niet mee!…
In-zicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 Leven dat gedragen wordt
Door draden gesponnen in
Het spanningsveld van
Licht en donker,
Van aantrekken en afstoten,
Van er totaal door omgeven zijn,
Van opgaan in het licht,
Of onder te gaan in het donker,
Dunne grens van waarheid
Die schuurt, een beetje wrang is,
Maar wel raakt aan de werkelijkheid…
vertrokken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
619 de zomervogels trokken
naar het zuiden
we raakten los
uit elkaars armen
de verlatenheid streek neer
om niet weg te gaan
verstarde verlangens
bevroren in het ijskoude licht
hoe naakt was de waarheid
die rillend aan ons kleefde
toen de noorderzon
zonder ons vertrok…
Een vleugje tegendraads
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
886 ik raakte
aan je bladeren
een vleugje tegendraads
het intrigeerde me
ja meer dan mateloos
hoe ik ook wendde
of jouw keerde
in een steeds
opnieuw proberen
ik werd radeloos
toch groeiden we
in veel seizoenen
jouw pril werd groen
kleurde in ons stoeien
je bloem maakte mij sprakeloos…