1728 resultaten.
Binnenlanden
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
861 Met geloken mond roep je zacht, zonder woorden de goden aan
Wat gaat dit worden?
Wat zal ik ……..?
Ik zal …….. !…
Aandacht [2]
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
260 Aandacht krijgen
Als kind voelen
Dat er op je gelet wordt
Daarop moeten letten
En daarmee ook
Aandacht krijgen
Voor hoe het allemaal werkt
Tussen mensen
En de rest van de wereld
Anders roepen je hersenen
De Staat van Verveling uit
Want je ontgroeit speelgoed
En school is ook niet alles
Je hebt aandacht nodig
Die jou helpt
Te…
Nachtuil
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
331 Als een engel vloog de nachtuil
Laag over de daken van huizen
Met een herhalende roep
Als boodschap voor de mensen
Die niet sliepen
Die de tijd van de nacht
In wakkere staat verdreven
Hij riep zo hard hij kon
Om hen te laten weten
Dat hun gebeden waren gehoord
Dat morgen de zon schijnen zou
Want hoe duister ook de duisternis…
EVEN WEG
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
416 Knaapje van achttien maanden
slaapt rustig in oma ´s schoot
die soezend knikkebolt
op de zachte sofa
rondom her vertrouwde tweetal
kringelt licht gepruttel
door de huiskamer
gerechten op de spaarvlam
in de nabije keuken
geleiden en versterken
de zoete middagrust
om spoedig terug te roepen
naar het daagse werk.…
KRAAIEN
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
979 Kraaien roepen in de morgen
van de nok van pannendaken.
Moeizaam open ik mijn ramen.
Vleugellam gemaakt door zorgen
over halfvergeten zaken
die een kraai krebintig maken
hip ik over ’t witte laken
kras ik haperend hun namen.…
Dorsten naar gerechtigheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
377 Vanuit de straten, lanen en vanaf de stoepen
hoort men leuzen roepen.
Waar is de lijn? Hier is de lijn.
Waar is de lijn? Wij zijn de rode lijn!
We stoppen bij het Vredespaleis.
Vrede kent een hoge prijs.
We komen langs ons parlement.
Daar slaapt men v(w)redig in eigen sentiment.…
102000 namen lezen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
506 Met vele stemmen om en om
roepen we de gestorven dierbaren om
naam voor naam om bij stil te staan.…
MORGENGELUID
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
3.425 Ik hoor de morgen
in het kraken van het bed
een kuch
het sloffen van pantoffels
op de overloop
de koffie borrelt
van heel ver
met tussenpozen
mijn bewustzijn binnen
terwijl het verkeer
buiten de stilte breekt
geroezemoes
van kinderstemmen
het miauwen
van twee hongerige poezen
aan de achterdeur
en het zachte roepen
onderaan…
vulkaan
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.280 in de kraters van jouw vulkaan
omringd door zwaveldampen
ben ik al veel te ver gegaan
voel ik mijn hart verkrampen
in de geisers van jouw verdriet
brand ik mijn ledematen
ben jij het die mijn hand niet ziet
en zal mijn roep niet baten
in de diepte van jouw tranen
trekt de stroming mij steeds mee
zal mij nooit meer veilig wanen
drijf…
wachten....
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
10.501 De trein dendert het station in
in die trein zit jij
ik weet niet waar je zit
maar je bent onderweg naar mij
Raampjes vliegen voorbij
ik staar naar de trein
ik kan niet wachten
tot je weer bij me zal zijn
Je stapt uit
maar ziet me niet staan
vol van verlangen
wil ik naar je toe gaan
Ik loop over het perron
en roep je naam
voor me…
Benauwde hechting
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.656 Toen je weg was
Bleven mijn handen
Onophoudelijk naar je reiken
Mijn ogen je eindeloos zoeken
Vragend of je de stilte wilde vangen
Die in de verte lag
Het was net alsof
Het kind bleef schreeuwen
Het kind bleef roepen
Het kind bleef vragen
Het kind alleen
Blijft wachten
Tot het krijgt
Tot het geeft
Tot het krijgt
Tot het geeft…
vreemde stromen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
758 als ik mijn gedachten verlaat
de weg naar jou verlies
verslikt mijn schorre keel zich
aan gedroogde woorden
gespijkerd aan een mateloze haat
jij kijkt voorbij mijn liefde
omrand door verlichte zomen
ziet slechts het altaar van jouw zinnen
gepaard aan vreemde stromen
en ontkent het roepen van mijn vleugels
die de tederheid willen beminnen…
Suites voor Annemieke XVIV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 plaatsverandering
tussen de geluiden door
zie ik jouw gezicht
vogelreservaat
geen enkele vrouwtjes eend
bij vijf woerden
de reizende boeddha
en het dikke engeltje
gaan nooit meer samen
negeer lorelei
schiet op de zaken roepen
loop op de klippen
twee eenden landen
in de singel een hoge
woerd volgt op afstand…
Zonder stamboom
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.100 terugfokken of outcross
voor hem was dit hondsgezeik
tegen eender welke stamboom
mijn grootvader koos voor
een jonge hond
met een lange, rechte rug
mannelijk moest hij
op zijn vader lijken
“een reu met moeders trekken
is miserie zoeken”, vond hij
het was de tijd
toen de honden nog gingen
‘staan’ voor het dekken
en je nog hoorde roepen…
In mijn hoofd
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.292 Nog hoeveel nachten
woelen, zuchten, smachten,
nog hoeveel dagen
huilen, roepen, vragen,
niet huilen, opstaan,
doen alsof, weggaan,
niet meer doorgaan en
zwijgen.…
Regendruppels
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
535 in de delta valt onbarmhartig
méer en meer het regenwater
mens en dier verdrinken door
een razend stijgende toevloed
aan de rand van een woestijn
staat smekend een sjamaan
de regendruppels aan te roepen:
kom, breng ons levensredding
in een stadstuintje vullen kinderen
hun gietertjes in de volle regenton
ze bevloeien hun namen in sterrekers…
AARDBEVING
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.312 (Kobe/Japan 1995)
Door een van onverwachte herkomst
wilde vleugelslag bewogen
golft de gekleurde hemel
van midden januari
Het licht is zwart
het duistere is licht
vanuit een verte
roepen zachte stemmen
Het is vanuit de grond
dat trillingen
de aarde…
Automne
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
766 Boven de toppen van de bomen
een blauwe lucht met wolkenveren
en de geluiden van verkeer en
daaromheen vogelgezang
het duurt niet lang of klokken luiden
om mensen naar de kerk te roepen
om stil te zijn en na te denken
te luisteren naar oude wijn
de zon klimt, en de koele morgen
wordt met de oostenwind verdreven
hier zit ik, noordzij van…
scheiden
hartenkreet
2.2 met 77 stemmen
6.346 Razend roepen vaders om gerechtigheid
zij raken hun kinderen kwijt
lijden daaronder
dat wordt gewoon gevonden
Onthutsende taferelen spelen zich af
van vader tot zwerver, je recht ontstolen
door het systeem gericht op de vrouw
verpakt in het kind
alsof de vader zijn kind niet bemint
uit huis gezet
niemand gevoelig voor de pijn
om niet meer…
Puk
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
458 Zij pakt mijn hand en draait haar hoofdje opzij
het lijkt wel of ze het leven lachend wil roepen
maar haar mondje, heel even geopend, sluit
geen woord meer buiten, het krijt, kleurrijk
verscholen in haar handjes, verkruimelt
zacht de kleuren die de stoeptekening
glashelder op zouden moeten fleuren
maar de tegels blijven grijs, angstig grijs…
In mijn hart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
822 Ik zoek je voetstap in de leegte,
roep je naam tegen de wind.
Ik ga naar plaatsen waar jij was
wetend dat ik je er niet vind.
Ik graaf herinneringen op,
reis terug in het verleden
om jouw grootsheid weer te zien
in allerhande kleinigheden.…
Solo
gedicht
3.1 met 43 stemmen
20.282 Ik roep een zin. Het klinkt te schraal
in het omringende gewelf -
ik heb geen schim of filiaal -
ik ben vandaag alleen mezelf.
Ik kan mij niet beroepen op
een stand-in of een stijlfiguur,
een schuilnaam of een ledenpop.…
voor dat moment
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
686 keer op keer roep ik je op
zolang de harteklop mijn handen stuurt
met mijn muziek lukt het
je uit de winterslaap te wekken
te laten nestelen in ongesproken taal
mijn adem, maar vooral ook
het verhaal, waarvan de tekst
voor eeuwen is geschreven
je te verleiden met de klanken
intonatie, passie, dynamiek
voor luttele minuten even samen…
Als ik vleugels had...
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.105 Wat zou ik schreeuwen en roepen en huilen
als ik mijn armen voor vleugels moest ruilen.
De Heer zou ik vragen om erbarmen
want ik zou je niet eens kunnen omarmen!…
Waarom.
hartenkreet
5.0 met 12 stemmen
894 Waarom hoor jij me niet,
als ik vol heimwee om je roep?
Waarom zie jij me niet,
daar waar ik voor je sta?
Waarom zoen jij me niet,
zoals toentertijd?
Het woord waarom klinkt luid,
neen neen, het galmt hard
en machteloos door mijn dagen.
Waarom hou je niet meer van mij,
gewoon om wie ik ben?
Ik was je lief, je beste maat.…
Vervagen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
674 Volgde ik willoos woorden
en echo's van wachtende
stemmen
die bleven roepen
maar geen momenten
vroegen.
Want de stilte lieten ze waken
zolang ik niets uitdoofde
in de vluchtende
kou
waar ik mijn eenzame geluk
weer mocht vinden
dat leeg en verteerd
niet meer dan een
cocon van mijn
vorig leven
was.…
Dierbaar.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
597 zacht gekozen tedere woorden
die de sluimering verstoren
in ons verslapen liefdesspel
liefdevol vertrouwd gelaat
schenk mij je passie terug
duizenden rode rozen
wachten tot jij mij binnenlaat
toverfee ik roep om jou
een stem half in rouw
smacht naar hartstocht
van mijn dierbare vrouw…
Vrijwillig
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
559 Langzaam telt zij haar laatste zegeningen
langs de krijtlijn blijft zij roepen,
haast onmenselijk, als eenling
in die grote woestijn, waar de wereld
even lijkt te hebben stilgestaan
In de verte waar warme luchtgolven
spiegelend een verfrissende oase duiden
gaat zij op zoek naar haar waardigheid
mompelend wil zij behouden, vasthouden,
maar…
De wachtzaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 broek spant
Ik voel de rand
Snijden in mijn zij
De stoel is warm
Tegen mijn arm
Ach wat verveel ik mij
Mijn haar kriebelt
De stoel wiebelt
Mijn handen in mijn schoot
Ik heb het te heet
En hetgeen ik meed
Ik ben nu helemaal rood
Ik kijk maar rond
Met een droge mond
En hoe lang ik ook wacht
Het maakt echt niet uit
Want al roep…
tranenbuik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 een roep om vrijheid,
waar monden spreken onder
klankloos verdriet
er ebt een glimlach weg
tussen hart en hoofd
de dagen
sluiten zich tot één
lafenis breekt
losse woorden uit hun vorm
en vlindert ze naar buiten
de ruiten van het eenzame huis
spiegelen de morgenzon tot
gruis op rode daken…