Alle inzendingen over roepen

1728 resultaten.

Sorteren op:

Binnenlanden

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 861
Met geloken mond roep je zacht, zonder woorden de goden aan Wat gaat dit worden? Wat zal ik ……..? Ik zal …….. !…

Aandacht [2]

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 260
Aandacht krijgen Als kind voelen Dat er op je gelet wordt Daarop moeten letten En daarmee ook Aandacht krijgen Voor hoe het allemaal werkt Tussen mensen En de rest van de wereld Anders roepen je hersenen De Staat van Verveling uit Want je ontgroeit speelgoed En school is ook niet alles Je hebt aandacht nodig Die jou helpt Te…
Zywa21 oktober 2025Lees meer >

Nachtuil

netgedicht
4.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 331
Als een engel vloog de nachtuil Laag over de daken van huizen Met een herhalende roep Als boodschap voor de mensen Die niet sliepen Die de tijd van de nacht In wakkere staat verdreven Hij riep zo hard hij kon Om hen te laten weten Dat hun gebeden waren gehoord Dat morgen de zon schijnen zou Want hoe duister ook de duisternis…

EVEN WEG

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 416
Knaapje van achttien maanden slaapt rustig in oma ´s schoot die soezend knikkebolt op de zachte sofa rondom her vertrouwde tweetal kringelt licht gepruttel door de huiskamer gerechten op de spaarvlam in de nabije keuken geleiden en versterken de zoete middagrust om spoedig terug te roepen naar het daagse werk.…
Han Messie8 februari 2026Lees meer >

KRAAIEN

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 979
Kraaien roepen in de morgen van de nok van pannendaken. Moeizaam open ik mijn ramen. Vleugellam gemaakt door zorgen over halfvergeten zaken die een kraai krebintig maken hip ik over ’t witte laken kras ik haperend hun namen.…

Dorsten naar gerechtigheid

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 377
Vanuit de straten, lanen en vanaf de stoepen hoort men leuzen roepen. Waar is de lijn? Hier is de lijn. Waar is de lijn? Wij zijn de rode lijn! We stoppen bij het Vredespaleis. Vrede kent een hoge prijs. We komen langs ons parlement. Daar slaapt men v(w)redig in eigen sentiment.…

102000 namen lezen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
Met vele stemmen om en om roepen we de gestorven dierbaren om naam voor naam om bij stil te staan.…

MORGENGELUID

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.425
Ik hoor de morgen in het kraken van het bed een kuch het sloffen van pantoffels op de overloop de koffie borrelt van heel ver met tussenpozen mijn bewustzijn binnen terwijl het verkeer buiten de stilte breekt geroezemoes van kinderstemmen het miauwen van twee hongerige poezen aan de achterdeur en het zachte roepen onderaan…

vulkaan

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.280
in de kraters van jouw vulkaan omringd door zwaveldampen ben ik al veel te ver gegaan voel ik mijn hart verkrampen in de geisers van jouw verdriet brand ik mijn ledematen ben jij het die mijn hand niet ziet en zal mijn roep niet baten in de diepte van jouw tranen trekt de stroming mij steeds mee zal mij nooit meer veilig wanen drijf…

wachten....

hartenkreet
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 10.501
De trein dendert het station in in die trein zit jij ik weet niet waar je zit maar je bent onderweg naar mij Raampjes vliegen voorbij ik staar naar de trein ik kan niet wachten tot je weer bij me zal zijn Je stapt uit maar ziet me niet staan vol van verlangen wil ik naar je toe gaan Ik loop over het perron en roep je naam voor me…

Benauwde hechting

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.656
Toen je weg was Bleven mijn handen Onophoudelijk naar je reiken Mijn ogen je eindeloos zoeken Vragend of je de stilte wilde vangen Die in de verte lag Het was net alsof Het kind bleef schreeuwen Het kind bleef roepen Het kind bleef vragen Het kind alleen Blijft wachten Tot het krijgt Tot het geeft Tot het krijgt Tot het geeft…
sunrise11 juli 2007Lees meer >

vreemde stromen

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 758
als ik mijn gedachten verlaat de weg naar jou verlies verslikt mijn schorre keel zich aan gedroogde woorden gespijkerd aan een mateloze haat jij kijkt voorbij mijn liefde omrand door verlichte zomen ziet slechts het altaar van jouw zinnen gepaard aan vreemde stromen en ontkent het roepen van mijn vleugels die de tederheid willen beminnen…

Suites voor Annemieke XVIV

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
plaatsverandering tussen de geluiden door zie ik jouw gezicht vogelreservaat geen enkele vrouwtjes eend bij vijf woerden de reizende boeddha en het dikke engeltje gaan nooit meer samen negeer lorelei schiet op de zaken roepen loop op de klippen twee eenden landen in de singel een hoge woerd volgt op afstand…

Zonder stamboom

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.100
terugfokken of outcross voor hem was dit hondsgezeik tegen eender welke stamboom mijn grootvader koos voor een jonge hond met een lange, rechte rug mannelijk moest hij op zijn vader lijken “een reu met moeders trekken is miserie zoeken”, vond hij het was de tijd toen de honden nog gingen ‘staan’ voor het dekken en je nog hoorde roepen…
Na Bauwen6 februari 2007Lees meer >

In mijn hoofd

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.292
Nog hoeveel nachten woelen, zuchten, smachten, nog hoeveel dagen huilen, roepen, vragen, niet huilen, opstaan, doen alsof, weggaan, niet meer doorgaan en zwijgen.…

Regendruppels

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
in de delta valt onbarmhartig méer en meer het regenwater mens en dier verdrinken door een razend stijgende toevloed aan de rand van een woestijn staat smekend een sjamaan de regendruppels aan te roepen: kom, breng ons levensredding in een stadstuintje vullen kinderen hun gietertjes in de volle regenton ze bevloeien hun namen in sterrekers…

AARDBEVING

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.312
(Kobe/Japan 1995) Door een van onverwachte herkomst wilde vleugelslag bewogen golft de gekleurde hemel van midden januari Het licht is zwart het duistere is licht vanuit een verte roepen zachte stemmen Het is vanuit de grond dat trillingen de aarde…

Automne

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 766
Boven de toppen van de bomen een blauwe lucht met wolkenveren en de geluiden van verkeer en daaromheen vogelgezang het duurt niet lang of klokken luiden om mensen naar de kerk te roepen om stil te zijn en na te denken te luisteren naar oude wijn de zon klimt, en de koele morgen wordt met de oostenwind verdreven hier zit ik, noordzij van…

scheiden

hartenkreet
2.2 met 77 stemmen aantal keer bekeken 6.346
Razend roepen vaders om gerechtigheid zij raken hun kinderen kwijt lijden daaronder dat wordt gewoon gevonden Onthutsende taferelen spelen zich af van vader tot zwerver, je recht ontstolen door het systeem gericht op de vrouw verpakt in het kind alsof de vader zijn kind niet bemint uit huis gezet niemand gevoelig voor de pijn om niet meer…
Jan15 mei 2009Lees meer >

Puk

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 458
Zij pakt mijn hand en draait haar hoofdje opzij het lijkt wel of ze het leven lachend wil roepen maar haar mondje, heel even geopend, sluit geen woord meer buiten, het krijt, kleurrijk verscholen in haar handjes, verkruimelt zacht de kleuren die de stoeptekening glashelder op zouden moeten fleuren maar de tegels blijven grijs, angstig grijs…
metha21 augustus 2009Lees meer >

In mijn hart

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 822
Ik zoek je voetstap in de leegte, roep je naam tegen de wind. Ik ga naar plaatsen waar jij was wetend dat ik je er niet vind. Ik graaf herinneringen op, reis terug in het verleden om jouw grootsheid weer te zien in allerhande kleinigheden.…
Frans Vanhove27 november 2009Lees meer >

Solo

gedicht
3.1 met 43 stemmen aantal keer bekeken 20.282
Ik roep een zin. Het klinkt te schraal in het omringende gewelf - ik heb geen schim of filiaal - ik ben vandaag alleen mezelf. Ik kan mij niet beroepen op een stand-in of een stijlfiguur, een schuilnaam of een ledenpop.…
Gerrit Komrij28 december 2025Lees meer >

voor dat moment

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 686
keer op keer roep ik je op zolang de harteklop mijn handen stuurt met mijn muziek lukt het je uit de winterslaap te wekken te laten nestelen in ongesproken taal mijn adem, maar vooral ook het verhaal, waarvan de tekst voor eeuwen is geschreven je te verleiden met de klanken intonatie, passie, dynamiek voor luttele minuten even samen…
annabel27 januari 2010Lees meer >

Als ik vleugels had...

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.105
Wat zou ik schreeuwen en roepen en huilen als ik mijn armen voor vleugels moest ruilen. De Heer zou ik vragen om erbarmen want ik zou je niet eens kunnen omarmen!…

Waarom.

hartenkreet
5.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 894
Waarom hoor jij me niet, als ik vol heimwee om je roep? Waarom zie jij me niet, daar waar ik voor je sta? Waarom zoen jij me niet, zoals toentertijd? Het woord waarom klinkt luid, neen neen, het galmt hard en machteloos door mijn dagen. Waarom hou je niet meer van mij, gewoon om wie ik ben? Ik was je lief, je beste maat.…

Vervagen

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 674
Volgde ik willoos woorden en echo's van wachtende stemmen die bleven roepen maar geen momenten vroegen. Want de stilte lieten ze waken zolang ik niets uitdoofde in de vluchtende kou waar ik mijn eenzame geluk weer mocht vinden dat leeg en verteerd niet meer dan een cocon van mijn vorig leven was.…
proficiens17 november 2011Lees meer >

Dierbaar.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 597
zacht gekozen tedere woorden die de sluimering verstoren in ons verslapen liefdesspel liefdevol vertrouwd gelaat schenk mij je passie terug duizenden rode rozen wachten tot jij mij binnenlaat toverfee ik roep om jou een stem half in rouw smacht naar hartstocht van mijn dierbare vrouw…
J.J.v.Verre18 november 2011Lees meer >

Vrijwillig

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Langzaam telt zij haar laatste zegeningen langs de krijtlijn blijft zij roepen, haast onmenselijk, als eenling in die grote woestijn, waar de wereld even lijkt te hebben stilgestaan In de verte waar warme luchtgolven spiegelend een verfrissende oase duiden gaat zij op zoek naar haar waardigheid mompelend wil zij behouden, vasthouden, maar…
metha25 mei 2013Lees meer >

De wachtzaal

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 600
broek spant Ik voel de rand Snijden in mijn zij De stoel is warm Tegen mijn arm Ach wat verveel ik mij Mijn haar kriebelt De stoel wiebelt Mijn handen in mijn schoot Ik heb het te heet En hetgeen ik meed Ik ben nu helemaal rood Ik kijk maar rond Met een droge mond En hoe lang ik ook wacht Het maakt echt niet uit Want al roep…
Suyin8 september 2013Lees meer >

tranenbuik

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
een roep om vrijheid, waar monden spreken onder klankloos verdriet er ebt een glimlach weg tussen hart en hoofd de dagen sluiten zich tot één lafenis breekt losse woorden uit hun vorm en vlindert ze naar buiten de ruiten van het eenzame huis spiegelen de morgenzon tot gruis op rode daken…
switi lobi22 september 2016Lees meer >