1739 resultaten.
Sneeuw
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
504 was het omdat de sneeuw was gevallen
of omdat ze was gesmolten
dat een koude hand zich op mijn borst legde
en hier zo lang bleef liggen
tot ik gevoelloos werd
gewichtloos
tot ik zwevend boven mijn lichaam
dit roerloos kon zien liggen
in een rode rok
een zwarte trui
een glimlach om mijn bleke lippen
dromend over Sneeuwwitje
het zusje dat…
rook stijgt vers gebrand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
606 zon verregent
goudgerand
rook stijgt
vers gebrand
langs zwart
gedolven aarde
vernieuwend
over leven in
herschapen
vast verband
koffie wacht
cake verkeuvelt
in een traan
de tissuelach
verzacht verdriet
het mompelen
zwelt aan
vergetelheid
de werkelijkheid
was even kwijt…
dwaalde in gezichten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.035 dwaalde in gezichten
ogen die me misten
zag strakke monden
die woorden sisten
omdat ze alles wisten
een hand die streelde
ik vond de aandacht fijn
zij had dat in de gaten
wilde me verlaten
alleen kon ik niet zijn
ik zag haar vlinder in
een gouden vlucht
de walging is gebleven
ik poetste vuil en
rook de rotte lucht…
Windkliekjes
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
522 De geuren van de blonde rook dwalen rond
als je commentaar op commentaar geeft
hoor je er vanzelfsprekend ooit ook bij
windkliekjes beschrijven droeve keutels
langzaam verder verwijdert van de muze
die uit zichzelf nooit hoerig blijft
geestigheid moet terug in de melkfles
zodra zwellinkjes zich met ironie verrijken.…
deze plek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 het meisje moe
van de eindeloze herfstwind
sleept de zoom van haar rok
over het lege strand
de hongerige meeuw
krijst met schorre keel
over de open zee
het meisje hoort
het schrapen van lepels
in lege etenspotten
ze ziet sintels
met de schijn van gloed
op deze plek neem je
maar eenmaal afscheid…
Gegroet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 ik groet je
maar je hoort me niet
ik zwaai
maar je ziet me niet
vastgeketend zit ik
nu mijn benen
niet meer willen
ingepamperd
in dat wat eens
mijn luie stoel was
zijn de veren duidelijk voelbaar
al lijkt de stof als nieuw
het vertellen aan
dat ‘ie versleten is
kan ik niet meer
en aan wie
kinderen zijn opgegaan
in de rook van alzheimer…
Nedalco Schoorsteen
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
1.011 Opgericht, lang en blijvend recht
voor de goede orde die ik bracht,
een maatstaf waarneembaar
van wat rook naar eerder verdacht
steen na steen verstild..
na een lang beroet verleden
veranderde mijn bestaansreden,
in een indrukwekkende skyline
met uitzicht bij het avondlicht
herkenbaar tot ver beneden
kreeg ik een kroon aangemeten.…
Die avond
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.423 dat ze in een kuil in de grond heel hard ging bidden en huilen en
gillen en dat alles tegelijk de zomerbloemen van haar zachte rok
trilden zand viel uit de takkenbossen boven ons op mijn haren op
het doekje van mijn moeder
dat ze mij meenam het schemerduister in waarheen de straat
door uit de schoorsteen van de lijmfabriek kwamen rook deze
keer…
omdat aarden te gevaarlijk was
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.422 in je blik zag ik mijn thuis
je ogen openden mijn liefde
liet me binnen in je huis
waar ik de bloemen rook
ik zag je kleuren
voor het eerst de lente bloeien
je groeien in de zon en ochtenddauw
voelde het verlaten van de barre kou
te jong in liefde afgewezen
met kilte verder moeten overleven
het einde van de winter scheen nabij
warmte…
De horizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.127 De horizon
Verbloemt in de rook van de stad
De zon
Verdwijnt als een kostbare schat
Het heelal
Rijst op in de nacht
Een duizendtal
Verlicht de donkerte met al hun pracht
De anonimiteit
Is zo groot als het kosmische domein
De kleinheid
Maakt ons tot een zandkorrel in de woestijn
De schemering
Verfoeit de komst van een nieuwe dag…
Blowin in the wind
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.186 Het was fun het haha roken
om de beurt namen we een hijs
heb ook jeweetwels gesproken
was ook kierewiet en onwijs
het was peace zittend om de pijp
vredig kunnen lachen om niets
want de wereld was toch al leip
en Armand had een waterfiets
er hing love in de ijle lucht
hartstochtelijk werd er bemind
denk aan die jaren met een zucht
ze zijn…
IJzig prikkeldraad
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.514 rode plassen
wachtend in
de regen tot
je naam
werd weg
gewist
Kaal leeg
eenzaam
sloffend op
weg naar
je nieuw
bestaan
Dode blikken
lege ogen
vermoeid
de hoop
opgegeven
Afgebeuld
werden ze
doorgestuurd
naar een
ander kamp
waar ze
uiteindelijk
in rook zouden
vergaan…
Toen zij instapte viel op haar been
gedicht
2.4 met 33 stemmen
21.672 Toen zij instapte viel op haar been
langs de zoom van haar rok een schaduw
golvend doorschijnend als water
getatoueerd in de loop der gebeurtenissen
Denk je niet dat die terug
dat zij hier weer en haar vader en moeder de auto
neer kunnen zetten weer instappen weg kunnen rijden
Dat die dan net zo terugkomt
----------------------------…
Les Femmes
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
933 In alle talen
zijn er vrouwen
In alle landen
alle steden
Op elke markt,
de veerboot naar huis
of de bus
de tram
de trein
de metro
Overal
altijd
Lang haar kort
broek of rok
bloes of topje
een jurk of
strak in't pak
Maar altijd vrouw
En nooit
behalve jij dan
jou…
HERINNERING AAN VADER
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
2.324 hij was een straffe roker
Aan het opsteken van een sigaar
kon hij zich wijden
In rook op
gingen 'haar gordijnen'
Vitrage in 'haar sop'
en nieuw behang geplakt om de 2 jaar
Wij vulden-als kind-
de sigaretten en sigarenkoker
Voor de rokende visite
niet in 't minst bang
Het is nu...…
suites voor annemieke VII
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 schreeuw van de dakmeeuw
op de grens van de duinen
schuim van de branding
het nieuwe veerhuis
zakt af naar de oude rijn
waar is de veerman
in rook opgegaan
de gedachten en dromen
slechts klanken blijven
een pruimenmondje
we hebben nog niet alles
gedaan en gezegd
racen naar oegstgeest
de kreet van de overkant
gehoord en gevreesd…
Tot aan die tijd...
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
744 Wanneer je het zwart
van de nacht
in mijn ogen ziet
ben ik er even niet
maar wacht op mij
het donker voorbij
dichterbij
de bron
van het bestaan
waar het hart van
wolken breekt
en zoute tranen
uit een zee van spijt
in rook zijn opgegaan
waar het licht
weer dag wordt
en mijn glimlach
zich uitstrekt
in oneindigheid
wacht…
straatmadelief
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
704 bijna had ik het gedaan
en was ik op je gaan staan
het voetgangerspad
was van de regen nat
eerst rook ik je geur
en toen zag ik je kleur
je bent te ver van huis gegaan
hier hoor je immers niet te staan
je bent te teer en fijn
om hier alleen te zijn
heb je van de ondergang gered
en snel in het gras teruggezet
je bent me te lief
mijn…
Lucky Man
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
588 Rook benevelt me,
mist van de koude sambucca dampen,
ijsklontjes die tranen huilen in het glas,
waar ik niet janken kan,
een onzichtbare man,
verscholen achter een brandend licht,
als motten naar de incomplete leegte,
flokt de vrouwenziel naar het onvulbare eb,
omdat ze moeten,
omdat ik moet,
om te branden,
niet alleen in het glimmende lemmet…
Flora
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
542 onder tien gebroken nagels
zat het vuil van vele straten
elke dag snoof hij
zijn eigen vieze luchten
de stank lag diep
in de kloven van zijn hand
begraven
ze rook in hem
de hele stad
ze was zijn zeep
zijn enig stuk
hoe zoet haar zweet
als zij hem waste
Uit “Cubanos y Cubanas”…
kaneel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
643 subtiel is het allang niet meer
de geur verspreidt als smaak nog beter
zoet
en krachtig
als een suikeroom met dikke buik
een suikertante met een kanten rok
frivool en ietwat bleu
haar in krullen
glimlachlang, blote tanden, niet meer bang
voor alles wat er sneu
nog tussen hangt
smaakvol ligt die zachte kracht
te smelten
op mijn tong…
Met hete zonnewind
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
532 ik kreeg een hand
terwijl je ogen
van de wereld waren
een ander universum
zagen door de
blauwe nevels rook
je opende en toch
in koel afstandelijk
kwam onverwacht de schok
je verkilde in lichaamstaal
verschroeide me
met hete zonnewind
heb de sterren in je blik
zien doven jouw apocalyps
kom ik nooit meer te boven…
Besmeurd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
444 De Parijse straten bloeden
een zwoele Française doet haar rok omhoog
niet baden in dat rode goed
de ladder in haar versleten kous niet laten zien
in deze tweestrijd struikelt zij
en nu duikelt zij daar in
waar velen dit voor haar deden
zij konden dit niet vermijden
wat zouden zij niet hebben gegeven
alleen wat besmeurde kledij
in plaats…
Ed. Hoornik leeft
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
582 Mannen, die sigaren roken.
Vrienden, die koffie drinken.
Mannen, die dichters lezen.
Het liefst van al, alleen.
Hij, die nu Ed. Hoornik leest.
Over Het Menselijk Bestaan.
Waar zijn ze toch gebleven ?
Vrouwen die van liefde spreken.
Godinnen die nog goden zoeken.
En samen moedig angst verslaan.…
Niets meer dan de grote zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 Ik verlang naar een zee
zonder horizon
Waar de lucht overgaat
in water
Ik verlang naar de kleur
van de ochtendzon
Naar het rood van de avond
Ik wil zoekraken in de golven
Ik wil alle woorden verliezen
Ik wil schepen tot zinken brengen
Hun lading in rook doen opgaan
Er is een teveel
Aan alles
Ik wil niets meer dan water
van de grote…
In de stad
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
185 Toen wij op vakantie waren
en continu de tijd vergaten
Onszelf dagelijks moesten samenrapen
Hield je mijn hand vast bij het rennen
Trappen af
Nieuwsgierig naar de winkels
De stad rook verschillend
Maar altijd helder
In de metro, in het park
Tussen de gebouwen
Liepen wij samen,
met vele vreemden,
het museum in…
Ontmoedigingsbeleid
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.016 Al staat-ie buiten op 't perron
te roken in de kou,
dan gaat-ie toch nog op de bon.
Wie rookt, betaalt zich blauw.
Ze hebben palen neergezet
voor wie niet stoppen kan.
Rook daar gerust je sigaret,
al krijg je 'r kanker van.
't Is ongerieflijk, want een bank
ontbreekt er helemaal.
Je zit niet in je eigen stank:
Je stáát.…
woede
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.306 woede verengt tot rode draad
bepaalt woord en daad handelen
in eendracht laat onmacht kantelen
het evenwicht is zoek de schaal
die doorslaat balanceert onhandig
gedoe houdt de voeten paraat
vluchten kan niet zonder plan
gaat in rook op vuur negerend
woede, verengd tot rode draad…
Erfenis
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.784 Mijn tante van onschatbare waarde rook naar geluk,
damessigaartjes en koperpoets.
Ze woonde in een hofje en keek graag naar buiten,
niet dat er veel te zien was, maar tante had fantasie.
Mensen waren vriendelijk, ze zwaaide altijd terug.…
aangekleed
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
908 zwaartekracht van haar wil
een wereld van verschil
tot stilte
ze is bijzonder
in staat tot leven
hij wil, hij moet
en zal begeven
ooit vergeven
geel, rood, blauw
geen kleur zal haar nog
sieren uit liefde uitgedeeld
geen klap nog ergens terecht
haar ogen
niets meer dan ooit
een blik in moeders ogen
hij bekent zijn rouw
in oude rokken…