Alle inzendingen over rokken

1739 resultaten.

Sorteren op:

Sneeuw

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
was het omdat de sneeuw was gevallen of omdat ze was gesmolten dat een koude hand zich op mijn borst legde en hier zo lang bleef liggen tot ik gevoelloos werd gewichtloos tot ik zwevend boven mijn lichaam dit roerloos kon zien liggen in een rode rok een zwarte trui een glimlach om mijn bleke lippen dromend over Sneeuwwitje het zusje dat…
Serval8 januari 2017Lees meer >

rook stijgt vers gebrand

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 606
zon verregent goudgerand rook stijgt vers gebrand langs zwart gedolven aarde vernieuwend over leven in herschapen vast verband koffie wacht cake verkeuvelt in een traan de tissuelach verzacht verdriet het mompelen zwelt aan vergetelheid de werkelijkheid was even kwijt…

dwaalde in gezichten

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.035
dwaalde in gezichten ogen die me misten zag strakke monden die woorden sisten omdat ze alles wisten een hand die streelde ik vond de aandacht fijn zij had dat in de gaten wilde me verlaten alleen kon ik niet zijn ik zag haar vlinder in een gouden vlucht de walging is gebleven ik poetste vuil en rook de rotte lucht…
wil melker19 december 2005Lees meer >

Windkliekjes

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 522
De geuren van de blonde rook dwalen rond als je commentaar op commentaar geeft hoor je er vanzelfsprekend ooit ook bij windkliekjes beschrijven droeve keutels langzaam verder verwijdert van de muze die uit zichzelf nooit hoerig blijft geestigheid moet terug in de melkfles zodra zwellinkjes zich met ironie verrijken.…

deze plek

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
het meisje moe van de eindeloze herfstwind sleept de zoom van haar rok over het lege strand de hongerige meeuw krijst met schorre keel over de open zee het meisje hoort het schrapen van lepels in lege etenspotten ze ziet sintels met de schijn van gloed op deze plek neem je maar eenmaal afscheid…
J.Bakx29 oktober 2019Lees meer >

Gegroet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
ik groet je maar je hoort me niet ik zwaai maar je ziet me niet vastgeketend zit ik nu mijn benen niet meer willen ingepamperd in dat wat eens mijn luie stoel was zijn de veren duidelijk voelbaar al lijkt de stof als nieuw het vertellen aan dat ‘ie versleten is kan ik niet meer en aan wie kinderen zijn opgegaan in de rook van alzheimer…
LadyLove5 januari 2021Lees meer >

Nedalco Schoorsteen

netgedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.011
Opgericht, lang en blijvend recht voor de goede orde die ik bracht, een maatstaf waarneembaar van wat rook naar eerder verdacht steen na steen verstild.. na een lang beroet verleden veranderde mijn bestaansreden, in een indrukwekkende skyline met uitzicht bij het avondlicht herkenbaar tot ver beneden kreeg ik een kroon aangemeten.…
Rob van Tol25 augustus 2022Lees meer >

Die avond

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.423
dat ze in een kuil in de grond heel hard ging bidden en huilen en gillen en dat alles tegelijk de zomerbloemen van haar zachte rok trilden zand viel uit de takkenbossen boven ons op mijn haren op het doekje van mijn moeder dat ze mij meenam het schemerduister in waarheen de straat door uit de schoorsteen van de lijmfabriek kwamen rook deze keer…

omdat aarden te gevaarlijk was

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.422
in je blik zag ik mijn thuis je ogen openden mijn liefde liet me binnen in je huis waar ik de bloemen rook ik zag je kleuren voor het eerst de lente bloeien je groeien in de zon en ochtenddauw voelde het verlaten van de barre kou te jong in liefde afgewezen met kilte verder moeten overleven het einde van de winter scheen nabij warmte…
wil melker23 januari 2004Lees meer >

De horizon

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.127
De horizon Verbloemt in de rook van de stad De zon Verdwijnt als een kostbare schat Het heelal Rijst op in de nacht Een duizendtal Verlicht de donkerte met al hun pracht De anonimiteit Is zo groot als het kosmische domein De kleinheid Maakt ons tot een zandkorrel in de woestijn De schemering Verfoeit de komst van een nieuwe dag…

Blowin in the wind

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.186
Het was fun het haha roken om de beurt namen we een hijs heb ook jeweetwels gesproken was ook kierewiet en onwijs het was peace zittend om de pijp vredig kunnen lachen om niets want de wereld was toch al leip en Armand had een waterfiets er hing love in de ijle lucht hartstochtelijk werd er bemind denk aan die jaren met een zucht ze zijn…

IJzig prikkeldraad

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.514
rode plassen wachtend in de regen tot je naam werd weg gewist Kaal leeg eenzaam sloffend op weg naar je nieuw bestaan Dode blikken lege ogen vermoeid de hoop opgegeven Afgebeuld werden ze doorgestuurd naar een ander kamp waar ze uiteindelijk in rook zouden vergaan…
Micheline18 februari 2006Lees meer >

Toen zij instapte viel op haar been

gedicht
2.4 met 33 stemmen aantal keer bekeken 21.672
Toen zij instapte viel op haar been langs de zoom van haar rok een schaduw golvend doorschijnend als water getatoueerd in de loop der gebeurtenissen Denk je niet dat die terug dat zij hier weer en haar vader en moeder de auto neer kunnen zetten weer instappen weg kunnen rijden Dat die dan net zo terugkomt ----------------------------…

Les Femmes

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 933
In alle talen zijn er vrouwen In alle landen alle steden Op elke markt, de veerboot naar huis of de bus de tram de trein de metro Overal altijd Lang haar kort broek of rok bloes of topje een jurk of strak in't pak Maar altijd vrouw En nooit behalve jij dan jou…
Ellory Mace19 augustus 2007Lees meer >

HERINNERING AAN VADER

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.324
hij was een straffe roker Aan het opsteken van een sigaar kon hij zich wijden In rook op gingen 'haar gordijnen' Vitrage in 'haar sop' en nieuw behang geplakt om de 2 jaar Wij vulden-als kind- de sigaretten en sigarenkoker Voor de rokende visite niet in 't minst bang Het is nu...…
Harry Daudt7 september 2007Lees meer >

suites voor annemieke VII

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 433
schreeuw van de dakmeeuw op de grens van de duinen schuim van de branding het nieuwe veerhuis zakt af naar de oude rijn waar is de veerman in rook opgegaan de gedachten en dromen slechts klanken blijven een pruimenmondje we hebben nog niet alles gedaan en gezegd racen naar oegstgeest de kreet van de overkant gehoord en gevreesd…

Tot aan die tijd...

netgedicht
4.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 744
Wanneer je het zwart van de nacht in mijn ogen ziet ben ik er even niet maar wacht op mij het donker voorbij dichterbij de bron van het bestaan waar het hart van wolken breekt en zoute tranen uit een zee van spijt in rook zijn opgegaan waar het licht weer dag wordt en mijn glimlach zich uitstrekt in oneindigheid wacht…

straatmadelief

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 704
bijna had ik het gedaan en was ik op je gaan staan het voetgangerspad was van de regen nat eerst rook ik je geur en toen zag ik je kleur je bent te ver van huis gegaan hier hoor je immers niet te staan je bent te teer en fijn om hier alleen te zijn heb je van de ondergang gered en snel in het gras teruggezet je bent me te lief mijn…

Lucky Man

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 588
Rook benevelt me, mist van de koude sambucca dampen, ijsklontjes die tranen huilen in het glas, waar ik niet janken kan, een onzichtbare man, verscholen achter een brandend licht, als motten naar de incomplete leegte, flokt de vrouwenziel naar het onvulbare eb, omdat ze moeten, omdat ik moet, om te branden, niet alleen in het glimmende lemmet…

Flora

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 542
onder tien gebroken nagels zat het vuil van vele straten elke dag snoof hij zijn eigen vieze luchten de stank lag diep in de kloven van zijn hand begraven ze rook in hem de hele stad ze was zijn zeep zijn enig stuk hoe zoet haar zweet als zij hem waste Uit “Cubanos y Cubanas”…

kaneel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 643
subtiel is het allang niet meer de geur verspreidt als smaak nog beter zoet en krachtig als een suikeroom met dikke buik een suikertante met een kanten rok frivool en ietwat bleu haar in krullen glimlachlang, blote tanden, niet meer bang voor alles wat er sneu nog tussen hangt smaakvol ligt die zachte kracht te smelten op mijn tong…

Met hete zonnewind

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
ik kreeg een hand terwijl je ogen van de wereld waren een ander universum zagen door de blauwe nevels rook je opende en toch in koel afstandelijk kwam onverwacht de schok je verkilde in lichaamstaal verschroeide me met hete zonnewind heb de sterren in je blik zien doven jouw apocalyps kom ik nooit meer te boven…
wil melker14 november 2010Lees meer >

Besmeurd

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
De Parijse straten bloeden een zwoele Française doet haar rok omhoog niet baden in dat rode goed de ladder in haar versleten kous niet laten zien in deze tweestrijd struikelt zij en nu duikelt zij daar in waar velen dit voor haar deden zij konden dit niet vermijden wat zouden zij niet hebben gegeven alleen wat besmeurde kledij in plaats…

Ed. Hoornik leeft

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 582
Mannen, die sigaren roken. Vrienden, die koffie drinken. Mannen, die dichters lezen. Het liefst van al, alleen. Hij, die nu Ed. Hoornik leest. Over Het Menselijk Bestaan. Waar zijn ze toch gebleven ? Vrouwen die van liefde spreken. Godinnen die nog goden zoeken. En samen moedig angst verslaan.…

Niets meer dan de grote zee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
Ik verlang naar een zee zonder horizon Waar de lucht overgaat in water Ik verlang naar de kleur van de ochtendzon Naar het rood van de avond Ik wil zoekraken in de golven Ik wil alle woorden verliezen Ik wil schepen tot zinken brengen Hun lading in rook doen opgaan Er is een teveel Aan alles Ik wil niets meer dan water van de grote…

In de stad

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 185
Toen wij op vakantie waren en continu de tijd vergaten Onszelf dagelijks moesten samenrapen Hield je mijn hand vast bij het rennen Trappen af Nieuwsgierig naar de winkels De stad rook verschillend Maar altijd helder In de metro, in het park Tussen de gebouwen Liepen wij samen, met vele vreemden, het museum in…

Ontmoedigingsbeleid

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.016
Al staat-ie buiten op 't perron te roken in de kou, dan gaat-ie toch nog op de bon. Wie rookt, betaalt zich blauw. Ze hebben palen neergezet voor wie niet stoppen kan. Rook daar gerust je sigaret, al krijg je 'r kanker van. 't Is ongerieflijk, want een bank ontbreekt er helemaal. Je zit niet in je eigen stank: Je stáát.…
Aubrey15 januari 2004Lees meer >

woede

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.306
woede verengt tot rode draad bepaalt woord en daad handelen in eendracht laat onmacht kantelen het evenwicht is zoek de schaal die doorslaat balanceert onhandig gedoe houdt de voeten paraat vluchten kan niet zonder plan gaat in rook op vuur negerend woede, verengd tot rode draad…
Jan Blaauw23 augustus 2004Lees meer >

Erfenis

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.784
Mijn tante van onschatbare waarde rook naar geluk, damessigaartjes en koperpoets. Ze woonde in een hofje en keek graag naar buiten, niet dat er veel te zien was, maar tante had fantasie. Mensen waren vriendelijk, ze zwaaide altijd terug.…
maria-johanna22 februari 2007Lees meer >

aangekleed

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 908
zwaartekracht van haar wil een wereld van verschil tot stilte ze is bijzonder in staat tot leven hij wil, hij moet en zal begeven ooit vergeven geel, rood, blauw geen kleur zal haar nog sieren uit liefde uitgedeeld geen klap nog ergens terecht haar ogen niets meer dan ooit een blik in moeders ogen hij bekent zijn rouw in oude rokken…