Alle inzendingen over ruis

958 resultaten.

Sorteren op:

Wees

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
glimlach dan zacht langs getijden die weemoedig zijn krijt de rots met een schreeuw tot een witte muur een meeuw droomt het uur ruim boven het duin drift op rivieren langs ondergelopen stranden de tranen zijn niet minder en zie haar niet meer als verborgen roos wie begrijpt ooit waarom de regen bloost leg nu al het zeer neer in het ruisen…
irene verkerke20 september 2010Lees meer >

Die leuke griet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
jij ontbladerde tot spriet waar was toch die leuke griet gebleven weg viel het zachte ruisen alleen in strak kon nog karakter huizen al in de zomer kwam het eerste geel nog had je groen genoeg pas later herfstte jij in volle zon toen de deformatie echt begon standvastig als jij was kleedde jij je bast met positieve kleuren…
wil melker6 november 2013Lees meer >

naschok

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
beef golf, huis golf schok golf schud, vloed golf als dode vissen op het water dreven ze weg huizen werden gronden waar vroeger gezinnen onstonden zijn nu voor eeuwig ontbonden ruis.…
Jannes L16 maart 2011Lees meer >

Spookschepen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 583
Spookschepen doemen dreigend op hun lokroep als vergane glorie de touwladders die ze toewerpen als moeilijk te negeren tentakels As van verbrande schepen verstrooid op het water vormt een macaber spoor naar een onbekend zwart gat In het duister klinkt het ruisen van het wilde water Het diepste wezen van de vis is zoeken naar stil…

vrijheid op kleine schaal

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
de boter druipt langs de rand op het gazon waar de zon ligt te preken tegen de ruis die het zicht belemmert het is warm, zelfs de kou heeft zich ontkleed en nestelt net iets te dichtbij zodat de korenmolen de wieken moet bijstellen om toch niet te worden beroerd door het beste moment van deze dag leef, leef schreeuwt een stem dichtbij…
elze25 april 2011Lees meer >

Verstandig ouderschap

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.701
in de hof verslijt onder zijn zolen kronkelpaden tussen de verscholen witte gebouwen Het vliegend zaad van een vlier tikt droog en hard het voorhoofd aan maakt zo verdeelde gedachten één Het zou een meteoor kunnen zijn maar neen, er is niets ongewoons geen gat dat van voor naar achteren loopt Het hart klopt onvervaard en gedachten ruisen…

als donkere chocola

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 826
Zacht blaas ik Over jouw lijf dat ik aanbid kijkend naar een lichtelijk bezweette grijns leg ik mijn vingers op jouw lippen je kunt nu niet meer terug het moment verschiet in geuren elke beweging prikkelt zinnen Dit is waanzin aldus mijn geest Heftiger als in mijn dromen Strelen mijn handen jouw lijnen Je doet mijn bloed ruisen Verre…
D.D.S31 december 2011Lees meer >

niemand

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 724
de schaduw zonder man kust de regen alsof ik niet zonder kan dit bestaan kunnen wij niet aan bijna sta ik buiten alsof dit werkt korte zinnen huilen de zwerk lijn na lijn breekt mijn leven naar de lever alsof ik ooit op haar leek geen vrouw lijkt beter te zijn oeverloos lijkt de ruis te verdwijnen in de meander opgezet de…
i13 januari 2012Lees meer >

Laagje chroom

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 955
Met vals toneel Overal en vaak Gebruik de stiltes Als ze vallen Voor een grap En wat vermaak Doe de dingen Die ik doe Met ogenschijnlijk Speels gemak Acteer in drijfzand Speel het spel Camoufleer Dat ik diep zak Breng hommages Aan het geluk Terwijl ik zelf Vereenzaam thuis Doe geloven Dat ik er ben Verzend signalen Zonder ruis…
Hookie22 maart 2012Lees meer >

Bladeren

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 563
al bloeien voelen zich zelf nog klein Doen hun best om te groeien Ze hangen teer Hun knopjes aan de tak en stammen De zon geeft ze licht en warmte De wind komt ze zacht kammen De bloesem duurt kort In tal van kleuren geschakeerd om heester struik en bomen Een zachte bries laat de gewassen horen Een zoete balsemgeur Het ruisen…
Els Huurman17 september 2012Lees meer >

Kom! De liefde lacht

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.079
Beken ruisen immervoort, En de schone rozen Neigen 't kopke over boord, Spiegelen zich en blozen. Jeugd en liefde wandelen stil Hand in hand en dromen; 't Vogelijn bouwt, naar lust en gril, 't Nestje in de bomen. Kom, de liefde wacht naar u, Blijf niet langer binnen; Kom, de liefde lacht naar u, Zing van 't zoete minnen.…

Een verhaal dat kraait

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 451
mij dreigend verlaat, hevel ik mijn gemoed in de zakken waarin ik mijn handen draag, leeg is het water van reflectie waar voorheen de wolken breiden en het avontuur begon ergens is het schattig, een verhaal dat kraait, een kip die tokkelt op de nagels van mijn tenen ik wacht op thuis, de roep van verlossing die nu nog als nachtelijk ruis…
elze19 augustus 2015Lees meer >

Onderweg

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
Huizen staan om diep ademen, een zwaar ruisen op lichte grond, dromen haperen dan weer overgaand in het vast ritme van onaantastbaar slapen onder stille daken. Langzaam wordt het weer licht op de weg, de hand heeft de koppeling verzet. Tussen waken en dromen ligt de horizon, de motor gonst een mededeling om.…

Klank & Timbre

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
Golven van geluid planten zich in ruimte voort trilling op je trommelvlies trigger in je oor de bron is louter klank of toon geluid signaal of woord een zoem een motor slag of stoot het ruisen van de wind het ritme van de regen of het huilen van een kind het schreien van een meisje net verlaten door haar vrind…
Maxim30 april 2020Lees meer >

en vlijt ze loom

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 706
je streelt leven in de boom koestert groen en vlijt ze loom langs takken die je buigt en met een zachte ruis sluit je de zomer bladert met geritsel door de kroon.…
wil melker13 oktober 2006Lees meer >

leven krimpt tot een gebaar

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 624
de klok verslaat de tijd al trager leven krimpt tot een gebaar en blik langzaam is er rust gekomen als stilte in de ochtendmist huizen dromen tegen heuvels onder hemels wit en blauw zachte flarden ruisen uit het dal vermengd met geuren van verval water kabbelt litanieën pluizen dollen in de wind kleuren delen groenversnijdend schilderachtig…
wil melker3 augustus 2006Lees meer >

Wanneer ons denken stopt

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 399
Wanneer oude bomen ruisen. Wanneer de bladeren vallen. Wanneer ons denken stopt.…

voorheen zwarte bodemloze putten

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
vijvers van reflectie smeedt smaragd aambeeld van mezelf gifgroen met wat speelruimte de huid reeds bruiner mijn lichaam wuivend rimpelende golfjes lichtjes goud de gloed speelser dan ik zelf wil het lijf nog veeg van porties winter stokstijf nog van vrieskou mijn lichaam breekt her en der op de zachte murmelende deining mijn oren ruisen…

Nog lang, voordat de lente komt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Ik zit aan tafel, misschien wel te slapen, denk ik even bij het gillen van een sirene die uit mijn neus de geur van gepofte kastanjes weg- neemt naar een spoedgeval In de keuken zie ik de poes afwachtend kijken en de wolken trekken snel langs de dommelende zon Dadelijk gaan we spelen eerst koffie zetten Hoog en laag ruisen het kookwater…
Zywa17 december 2023Lees meer >

Phaëthon's zusters

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 438
een zomer lang hun lentetooi in volle vreugde toonden  aan hun broer Phaëthon,  de alleskunner de durfal die zijn woorden  wist te temmen de paarden testte in de zonnewende    maar niet gerekend had op Pegasus op vleugels leidend naar de Helicon Olympus, Muzenberg als Odeon   Ik zie zijn zusters, kale populieren ik hoor hen anders ruisen…
Maxim2 november 2025Lees meer >

Oud stof, nieuw licht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 95
Geen kat die struikelt, geen vader die aardappelen weegt op straat, maar het ruisen van een ver verleden dat in de hoek van de kamer slaapt. Wat raakt mij nog het geruis van een nieuwe lente?…

gloed voor guido

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
nog met tussendoor het prangen onzer loodplooien (ooien) (o in) (o n), gij hoogacht het leegpletsen in de klaproep der handen (nden) (n d) (e) en in de nijdnaad van het scheurschip, bij de glijzangen der zinkzuchtigen, hun behangsel week na week afvallende hun wegkrasvlees (asvlees) (aees) (a s) ’t zal bruisen in ’t witsel van het ruisen…

Stil in huis

hartenkreet
4.4 met 59 stemmen aantal keer bekeken 3.288
Zoveel wat ik nog zeggen wil Maar naast me is het schreewend stil Half vijf, het blijft maar malen Je blijft maar door m’n hersens dwalen Teveel gedachten in m’n kop Kom, steek nog maar een peukje op Half zes, ik zie je staan En heel zacht raak ik je aan Maar dan ben je er niet meer Uit de dood keert niemand weer Half zeven, zelfs geen ruis…
PideNs13 augustus 2003Lees meer >

EEN DING HEB IK BEGEERD

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.033
Want, als op 't strand geslagen door de drift der branding Een kinkhoorn, draagt mijn ziel uit dit mijn leven mee De één onzegbre vreugd, die Gij mij hebt gegeven: Het Ruisen van de Wind: het Ritme van de Zee!…

de zee van het gezicht

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 720
de golven werpen zichzelf voorover over de boeg van het dan gelijktijdig zich terugtrekkend water toevallend op het strand, ondergaand, een geweldige ruis ontstaat waarvan men niet opkijkt en waaraan men zijn stap niet aanpast gelopen als ik, anderen, hun wandeling even eenvoudig maar heel uitzonderlijk toch anders beschreven: hoe zowel zij…
Ids Blaauw10 november 2003Lees meer >

Herfstbetoging

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 820
de herfstbladeren verzamelen zich massaal geholpen door de blower van de overbuurman dicht opeen gepakt verwachtingsvol zonbelicht hopend op mental coach Tabaksblatt hij zegde echter goed ingelicht af waardoor er ongedurige ruis ontstaat in het bijeengeveegde kleurenbad sonoor autogebrom wordt hoorbaar onrust gepaard aan bladergefluister…

Gedachtenrood

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
zacht liep ik achter je lach wist dat jij op mij had gewacht de paden kleurden zich gedachtenrood meanderend in gras dat spontaan verschoot uit het ruisen van bomen kwamen vage stromen bladmuziek die neerdaalden als lentelied ik zag de sprookjes al van ver en wist dat jij de sleutel had om ze hun ziel terug te geven hand in…
wil melker11 januari 2019Lees meer >

Koningsmantel

netgedicht
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.930
staan het gekozen pad maakt het overbodig de verlaten wegen, de ontbladerde laan ik ga ze zwijgzaam door de avondnevel langs menig onttroonde achtergevel Het bladgoud van mijn levensdagen ligt versplinterd onder het bladtapijt de koningsmantel is nu afgedragen gesloopt de kathedraal van uitbundigheid verdwaalde flarden van een morgenlied ruisen…

deining

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 800
van de aarde zij koesterde en had mij lief en er was geen duister haar witte schuim verlichtte steeds die lange nacht mijn hart sloeg het trage ritme van de deining ik rustte in de branding toen mijn voeten weigerden en sliep in het warme zand waar zij mij neerlegde toen vermoeidheid mijn levenslust had overwonnen en met haar eeuwig ruisen…

Nergens rust

netgedicht
2.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 915
lokvogels voor de recreant die zijn vlees verbrandt nergens rust meer TV - decibellen die mijn hersens kwellen het trapportaal klinkt luid van scheefgelopen hakken nergens rust meer zelfs in mijn hoofd bloedvaten bonken op het ritme van de sinusknoop de wasmachine draait zijn toeren Wit Bont wat heerlijk toch Die zachte wollen ruis…
sephus8 april 2006Lees meer >